Zwalczanie chorób roślin oraz tępienie chwastów i szkodników roślin.
Dz.U.1927.108.922
Akt utracił mocROZPORZĄDZENIE
PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ
z dnia 19 listopada 1927 r.
o zwalczaniu chorób roślin oraz o tępieniu chwastów i szkodników roślin.
W rozumieniu niniejszego rozporządzenia wyrażenie:
Stosownie do przepisów niniejszego rozporządzenia będą zwalczane lub tępione choroby roślin, chwasty i szkodniki roślin, wskazane w rozporządzeniach wydawanych stosownie do art. 3 rozporządzenia niniejszego.
W celu zwalczania chorób roślin oraz tępienia chwastów i szkodników roślin mogą być stosowane następujące środki:
Sposób zwalczania poszczególnych chorób roślin oraz tępienia poszczególnych chwastów i szkodników roślin wskazanemi wyżej środkami określą - z uwzględnieniem postanowień zawartych w niniejszem rozporządzeniu - rozporządzenia Ministra Rolnictwa.
Minister Rolnictwa i Reform Rolnych może w drodze rozporządzenia upoważniać wojewodów do określania po wysłuchaniu opinji właściwej izby rolniczej, a w razie braku izby rolniczej organizacji społeczno-rolniczej - w drodze rozporządzeń, z uwzględnieniem postanowień zawartych w rozporządzeniu niniejszem, sposobu zwalczania, oznaczonych przez Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych chorób roślin oraz tępienia oznaczonych przez niego chwastów i szkodników roślin środkami wymienionemi w pkt. 4 - 13, w granicach w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych określonych.
Minister Rolnictwa może:
W wypadkach niewykonania przez osoby do tego obowiązane zarządzeń, wydanych z mocy niniejszego rozporządzenia lub rozporządzeń na niem opartych, właściwa władza może przeprowadzić wykonanie wspomnianych zarządzeń na koszt tych osób.
Państwo ponosi koszty czynności władz, powołanych w myśl niniejszego rozporządzenia i rozporządzeń na jego podstawie wydanych do zwalczania chorób roślin oraz tępienia chwastów i szkodników roślin.
Minister Rolnictwa w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych władny jest powołać właściwe związki samorządowe do współudziału w pokrywaniu kosztów czynności władz, związanych ze zwalczaniem lub tępieniem na obszarze ich działania chorób roślin, chwastów oraz szkodników roślin.
Minister Rolnictwa i Reform Rolnych może przyznać według swego uznania stosowną zapomogę tym właścicielom roślin i właścicielom gruntów lub ich faktycznym posiadaczom, którzy wskutek stosowania przepisów niniejszego rozporządzenia, rozporządzeń na jego podstawie wydanych oraz zarządzeń właściwych władz ponieśli dotkliwe straty gospodarcze, przyczyniając się przez to do opanowania choroby roślin lub wytępienia szkodników roślin, dokonywanych w interesie publicznym.
Zwalczanie chorób roślin i tępienie chwastów i szkodników roślin na podstawie przepisów niniejszego rozporządzenia należy do Ministra Rolnictwa, wojewodów, starostów oraz zarządów gmin w zakresie, jaki dla władz tych ustalą rozporządzenia Ministra Rolnictwa, przewidziane w art. 3.
Przez wyraz "starosta" rozumieć należy powiatową władzę administracji ogólnej, a przez wyraz "wojewoda" - wojewódzką władzę administracji ogólnej.
Minister Rolnictwa może powołać do współdziałania z wymienionemi władzami odpowiedni techniczny personel państwowych urzędów i zakładów, związków samorządowych oraz organizacyj społeczno-rolniczych.
Państwowy Instytut Naukowy Gospodarstwa Wiejskiego oraz instytucje, które Minister Rolnictwa do tego powoła, udzielać będą władzom wymienionym w art. 8 technicznych wskazań w zakresie zwalczania chorób roślin oraz tępienia chwastów i szkodników roślin.
Rozporządzenia Ministra Rolnictwa, przewidziane w art. 3, określą w szczególności, które z orzeczeń i zarządzeń władz będą wydawane jedynie na podstawie i z powołaniem się na wskazania Państwowego Instytutu Naukowego Gospodarstwa Wiejskiego lub instytucyj, które Minister Rolnictwa do tego powoła.
W celu wykonywania nadzoru nad stanem zdrowotności roślin oraz nad przestrzeganiem przepisów niniejszego rozporządzenia i rozporządzeń na jego podstawie wydanych, tudzież nad wykonaniem zarządzeń, wydanych z mocy tych przepisów, władze wymienione w art. 8, przedstawiciele Państwowego Instytutu Naukowego Gospodarstwa Wiejskiego i instytucyj przewidzianych w art. 9, a także powołani do tego pracownicy państwowych, urzędów i zakładów, związków samorządowych i organizacyj społeczno-rolniczych (art. 8) mają prawo:
Szczegółowe przepisy, dotyczące wykonywania nadzoru, określą rozporządzenia Ministra Rolnictwa.
Wniesienie odwołania od orzeczeń i zarządzeń władz, wydanych z mocy niniejszego rozporządzenia oraz rozporządzeń na jego podstawie wydanych, nie wstrzymuje wykonania tych orzeczeń i zarządzeń.
Przepis ten nie ma zastosowania do odwołań od orzeczeń karnych (art. 17).
Wszelkie należności wynikłe wskutek dokonania przez władze czynności, przewidzianych w art. 5, ściągane będą przez zarządy gmin wiejskich i miejskich w trybie przewidzianym dla egzekucji bezspornych należności skarbowych.
Koszty i opłaty egzekucyjne z tytułu przymusowego ściągnięcia powyższych należności pobierają na własny rachunek odnośne gminy.
Kto wykracza przeciwko przepisom rozporządzeń, wydanych na podstawie art. 3, albo przeciwko zarządzeniom, wydanym z mocy tych przepisów, podlega w trybie administracyjnym karze aresztu do 3 miesięcy lub grzywny do 3.000 zł.
Transporty roślin chorych, opanowanych przez szkodniki lub podejrzanych, oraz wszelkie przedmioty, mogące być rozsadnikami chorób i szkodników roślin - podlegają przepadkowi.
Jeżeli sprawcy nie skazano, można orzec przepadek przedmiotów, wymienionych w art. 13 ust. 2, tytułem środka zabezpieczającego.
Minister Rolnictwa i Reform Rolnych może przyznać zapomogi posiadaczom przedmiotów, których przepadek orzeczono w trybie art. 13 ust. 2, jeżeli osoby te nie ponoszą winy.
Jeżeli orzeczenie o przepadku tytułem środka zabezpieczającego wydała władza administracyjna, można żądać skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego.
Szczegółowe przepisy, dotyczące postępowania ze skonfiskowanemi roślinami, szkodnikami roślin i przedmiotami, określą rozporządzenia Ministra Rolnictwa, przewidziane w art. 3.
Orzecznictwo w sprawach o naruszenie przepisów rozporządzeń, wydanych na podstawie niniejszego rozporządzenia, należy do starosty.
Przeciwko orzeczeniu starosty można w ciągu 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia wnieść na ręce tej władzy żądanie przekazania sprawy właściwemu sądowi powiatowemu (pokoju), który postąpi według przepisów postępowania obowiązujących w I instancji sądowej.
Wyrok sądu okręgowego wydany w II instancji jest prawomocny.
Na obszarze mocy obowiązującej ustawy postępowania karnego z 1877 r. stosuje się przepisy o policyjnych rozporządzeniach karnych.
Z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia tracą moc obowiązującą wszystkie przepisy w sprawach uregulowanych tem rozporządzeniem, w szczególności zaś:
Wykonanie niniejszego rozporządzenia porucza się Ministrowi Rolnictwa oraz innym ministrom stosownie do ich zakresu działania.
Rozporządzenia Ministra Rolnictwa, przewidziane w niniejszem rozporządzeniu, mogą być wydawane dla całego obszaru Państwa lub dla poszczególnych jego części.
W sprawach, dotyczących zakresu działania innych ministrów, rozporządzenia te będą wydawane w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie na całym obszarze Rzeczypospolitej z wyjątkiem województwa śląskiego z dniem 1 stycznia 1928 r.
Dokumenty powiązane
Jeżeli chcesz mieć dostęp do wszystkich dokumentów powiązanych, zaloguj się do LEX-a Nie korzystasz jeszcze z programów LEX? Zamów dostęp testowy »