Zapewnienie środków do rozwoju spółdzielczości produkcyjnej.

Monitor Polski

M.P.1957.28.189

| Akt utracił moc
Wersja od: 31 lipca 1958 r.

UCHWAŁA NR 110
RADY MINISTRÓW
z dnia 25 marca 1957 r.
w sprawie zapewnienia środków do rozwoju spółdzielczości produkcyjnej.

Rada Ministrów dążąc do stworzenia warunków sprzyjających wszechstronnemu rozwojowi wszystkich gospodarstw rolnych pragnie gospodarstwom spółdzielczym jako socjalistycznej formie produkcji zapewnić pełne możliwości intensyfikacji produkcji i wzrostu kultury rolnej. Spółdzielcze gospodarstwa organizowane są przez chłopów, którzy stosownie do miejscowych tradycji, warunków społeczno-ekonomicznych i stopnia dojrzałości powinni decydować o wyborze odpowiedniej formy zespołowego gospodarowania. Istniejącym oraz nowym spółdzielniom produkcyjnym powstałym na takich zasadach zostanie zapewniona możność korzystania z dogodnych kredytów bankowych, zaopatrywania się w nowoczesne środki produkcji oraz korzystania z pomocy specjalistów w zakresie organizacji pracy i poradnictwa agronomicznego. Uwzględniając postulaty spółdzielców zawarte w uchwale Krajowej Rady Spółdzielczości Produkcyjnej z dnia 19 listopada 1956 r. Rada Ministrów uchwala, co następuje:
Zobowiązuje się Ministra Rolnictwa do:
a)
przeprowadzenia w 1957 r. we wszystkich spółdzielniach produkcyjnych gleboznawczej klasyfikacji oraz pomiarów wszystkich gruntów w celu ułatwienia racjonalnej gospodarki i stworzenia warunków do sprawiedliwego wymiaru świadczeń wobec Państwa; w nowopowstałych spółdzielniach produkcyjnych należy przeprowadzić klasyfikację i pomiary gruntów bezpośrednio po ich zarejestrowaniu;
b)
przyznania spółdzielniom produkcyjnym pierwszeństwa w zakupie ciągników, maszyn rolniczych i części wymiennych, zapewnienia możliwości ich zakupu również bezpośrednio w fabryce oraz udzielenia pomocy w nabywaniu urządzeń pozwalających na zmechanizowanie prac w hodowli, jak również urządzeń koniecznych do zaopatrzenia gospodarstw spółdzielczych w wodę;
c)
zapewnienia pokrycia zapotrzebowania spółdzielni na urządzenia i silniki elektryczne, co umożliwi pełniejsze korzystanie z energii elektrycznej w gospodarce zespołowej.
Zobowiązuje się Ministra Przemysłu Ciężkiego do rozwinięcia obok produkcji maszyn i sprzętu dla gospodarstw indywidualnych - produkcji narzędzi do upraw międzyrzędowych, stopniowego przystosowywania niektórych konstrukcji maszyn rolniczych do potrzeb gospodarstw zespołowych z uwzględnieniem specyfiki takich rejonów kraju, jak np. Żuławy i tereny podgórskie.
Zobowiązuje się Ministra Przemysłu Spożywczego i Skupu do opracowania projektów odpowiednich aktów prawnych w sprawie:
a)
zniesienia obowiązku dostaw z działek przyzagrodowych przez zastosowanie wymiaru do całego areału gruntów zespołowych łącznie z działkami;
b)
zmniejszenia, analogicznie jak w stosunku do gospodarstw indywidualnych, obowiązkowych dostaw zbóż o 10% w każdej spółdzielni produkcyjnej posiadającej mniej niż 20% łąk i pastwisk oraz do zastosowania zmniejszenia obowiązkowych dostaw zboża (bądź również zamienników) z obszarów przeznaczonych pod uprawy kontraktowane;
c)
przyznania spółdzielniom produkcyjnym prawa dostarczania kontraktowanych roślin jako zamienników na poczet obowiązkowych dostaw zboża lub ziemniaków.
Zobowiązuje się Przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów i Ministra Rolnictwa oraz zaleca się Centrali Rolniczej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska":
a)
zapewnić spółdzielniom w odpowiednich rozdzielnikach wydzielonej puli materiałów budowlanych, materiałów pędnych i materiałów opałowych; prezydia rad narodowych zobowiązane są do zapewnienia przydziału tych materiałów spółdzielniom produkcyjnym;
b)
zaopatrzyć spółdzielnie w odpowiednie narzędzia i sprzęt umożliwiające produkcję materiałów budowlanych z surowców miejscowych.
Zobowiązuje się Ministra Finansów i Ministra Rolnictwa do przekazania w okresie do dnia 31 maja 1957 r. Krajowej Radzie Spółdzielczości Produkcyjnej oraz wojewódzkim i powiatowym związkom rolniczych spółdzielni produkcyjnych funkcji instruktażowo-rachunkowych oraz organizacyjno-statutowych, wykonywanych dotychczas przez resort Ministerstwa Rolnictwa, z równoczesnym zapewnieniem środków finansowych niezbędnych dla działalności tych związków.
Zobowiązuje się Ministra Finansów w porozumieniu z Przewodniczącym Krajowej Rady Spółdzielczości Produkcyjnej i Ministrem Rolnictwa do:
a)
wydania przepisów, ustalających zasady udzielania pomocy kredytowej Państwa dla spółdzielni produkcyjnych, zapewniających spółdzielniom samodzielność i swobodę w dysponowaniu ich majątkiem i środkami finansowymi oraz ograniczających kontrolę banku do koniecznego minimum;
b)
zapewnienia spółdzielniom produkcyjnym kredytów obrotowych, długoterminowych produkcyjnych, długoterminowych inwestycyjnych na wszystkie cele związane z prowadzeniem i rozwojem gospodarstwa rolnego, na zakup, wydzierżawianie i uruchamianie małych obiektów przetwórstwa rolnego, na budowę i uruchamianie małych wytwórni materiałów budowlanych oraz na budownictwo indywidualne członków spółdzielni, z zachowaniem zasady celowości zużycia i terminowej spłaty kredytów.
1.
Upoważnia się Ministra Przemysłu Spożywczego i Skupu, Ministra Rolnictwa, Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego oraz prezydia wojewódzkich rad narodowych (rad narodowych miast wyłączonych z województw) do przekazywania prawidłowo gospodarującym spółdzielniom produkcyjnym drobnych zakładów przemysłu rolnego i zakładów pomocniczych, jak młynów, przetwórni owocowo-warzywnych, warsztatów naprawczych, tartaków położonych w granicach gruntów spółdzielni lub w bezpośrednim ich sąsiedztwie, jak również małych tuczarni przemysłowych.
2.
Prawidłowość gospodarowania spółdzielni ubiegającej się o przekazanie zakładu stwierdza właściwy do spraw rolnych organ prezydium powiatowej (dzielnicowej) rady narodowej po porozumieniu z powiatowym związkiem rolniczych spółdzielni produkcyjnych, a jeżeli takiego w danym powiecie nie ma - z wojewódzkim związkiem rolniczych spółdzielni produkcyjnych oraz z właściwym oddziałem Banku Rolnego.
3.
Przekazanie zakładu następuje na podstawie umowy między spółdzielnią produkcyjną a przedsiębiorstwem, instytucją lub jednostką budżetową, w której zarządzie znajduje się przekazywany zakład. Umowa może być zawarta tylko w wykonaniu decyzji właściwego naczelnego organu administracji państwowej, a jeśli chodzi o zakład znajdujący się w zarządzie przedsiębiorstwa podległego radzie narodowej - w wykonaniu decyzji prezydium wojewódzkiej rady narodowej (rady narodowej miasta wyłączonego z województwa).
4.
Przekazanie nieruchomości stanowiących składniki majątkowe zakładu polega na oddaniu ich w nieodpłatne użytkowanie w granicach uprawnień i obowiązków wynikających dla użytkownika z przepisów prawa rzeczowego, z wyjątkiem uprawnień wynikających z art. 134 § 2. Przekazanie środków trwałych nie będących częściami składowymi nieruchomości oraz środków obrotowych nie wyłączając przynależności nieruchomości następuje w drodze sprzedaży.
5.
Sprzedaż składników majątkowych następuje po cenach, po jakich rolnicze spółdzielnie produkcyjne mogą nabywać takie przedmioty od przedsiębiorstw wytwórczych. Jeżeli przedmiot jest niepełnowartościowy, stosuje się przepisy w sprawie cen na przedmioty niepełnowartościowe nabywane lub zbywane przez jednostki państwowe.
6.
Do przeprowadzenia inwentaryzacji oraz wyceny składników majątkowych przekazywanego zakładu strony powołają komisję złożoną z ich przedstawicieli, która wybierze ze swego składu przewodniczącego. W razie potrzeby komisja może korzystać z pomocy rzeczoznawców.
7.
W umowie o przekazanie zakładu należy w szczególności wskazać:
1)
rodzaj, nazwę oraz położenie przekazywanego zakładu;
2)
cenę zakupionych składników majątkowych oraz warunki i termin zapłaty należności;
3)
zobowiązania i wierzytelności związane z prowadzeniem przekazywanego zakładu, które przejmuje spółdzielnia produkcyjna, oraz zasady rozliczeń z tego tytułu;
4)
sposób zabezpieczenia przez spółdzielnię produkcyjną zobowiązań wynikających z umowy.
8.
Przekazanie zakładu następuje według stanu na ostatni dzień miesiąca.
9.
Przekazanie i przejęcie zakładu powinno być stwierdzone protokołem zdawczo-odbiorczym. Z chwilą podpisania protokołu zdawczo-odbiorczego na spółdzielnię produkcyjną przechodzą korzyści i ciężary.
10.
Spółdzielnia produkcyjna obowiązana jest wpłacić należność za nabyte środki obrotowe przed upływem 3 miesięcy, a za nabyte inne składniki majątkowe - przed upływem 2 lat od dnia podpisania protokołu zdawczo-odbiorczego. Terminy te mogą być przedłużone za zgodą stron i banku finansującego przedsiębiorstwo.
11.
O przekazaniu zakładu należy powiadomić bank finansujący eksploatację lub inwestycje tego zakładu oraz wydział finansowy prezydium właściwej powiatowej (dzielnicowej) rady narodowej.
12.
Upoważnia się wymienionych w ust. 1 ministrów i prezydia rad narodowych do udzielania w miarę potrzeby spółdzielniom produkcyjnym pomocy technicznej i organizacyjnej w uruchomieniu przejmowanych zakładów oraz zaopatrzeniu w niezbędne urządzenia i sprzęt.
1.
Traci moc uchwała nr 74 Prezydium Rządu z dnia 4 lutego 1956 r. w sprawie specjalnej pomocy finansowej dla rolniczych spółdzielni produkcyjnych (Monitor Polski Nr 17, poz. 243).
2.
Zachowują moc inne przepisy określające rodzaje i formy dotychczasowej pomocy Państwa dla spółdzielni produkcyjnych posiadających warunki rozwoju gospodarczego.
Wykonanie uchwały porucza się Ministrowi Rolnictwa, Ministrowi Finansów i innym zainteresowanym ministrom oraz Krajowej Radzie Spółdzielczości Produkcyjnej.
Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
1 § 7 zmieniony przez § 1 uchwały z dnia 18 lipca 1958 r. (M.P.58.59.331) zmieniającej nin. uchwałę z dniem 31 lipca 1958 r.