Tworzenie i gospodarowanie rezerwami funduszu płac.

Monitor Polski

M.P.1977.32.156

| Akt utracił moc
Wersja od: 1 stycznia 1979 r.

UCHWAŁA Nr 163
RADY MINISTRÓW
z dnia 11 listopada 1977 r.
w sprawie tworzenia i gospodarowania rezerwami funduszu płac.

Rada Ministrów po porozumieniu z Centralną Radą Związków Zawodowych uchwala, co następuje:
1.
Uchwała dotyczy przedsiębiorstw, zakładów i innych jednostek gospodarki uspołecznionej na pełnym rozrachunku gospodarczym, nie wchodzących w skład przedsiębiorstw, zwanych dalej "jednostkami gospodarczymi", oraz nadzorujących je zjednoczeń (jednostek równorzędnych), zwanych dalej "organizacjami gospodarczymi".
2.
Ilekroć w uchwale jest mowa o ministrach, należy przez to rozumieć również kierowników urzędów centralnych i wojewodów (prezydentów miast stopnia wojewódzkiego), nadzorujących działalność jednostek wymienionych w ust. 1.
3.
Uchwała nie dotyczy kopalń węgla kamiennego.
1.
Jednostki gospodarcze i organizacje gospodarcze mają prawo do tworzenia rezerw funduszu płac powstających z dodatnich nadwyżek pomiędzy:
-
planowanym (planowanym skorygowanym) funduszem płac w zakresie składników objętych dyrektywnymi wskaźnikami, pomniejszonym o obligatoryjne obciążenia z tytułu przyrostu zatrudnienia,
-
dyspozycyjnym funduszem płac, pomniejszonym o obligatoryjne obciążenia z tytułu przyrostu zatrudnienia i przyrostu dyspozycyjnego funduszu płac, zgodnie z odrębnymi przepisami,
a wykorzystanym funduszem płac.
2.
Poczynając od rozliczeń za rok 1977 organizacje gospodarcze uprawnione są do tworzenia rezerw funduszu płac gromadzonych w rachunku narastającym - w wysokości nie przekraczającej 6% funduszu płac, rozumianej jako suma rezerw organizacji gospodarczej i jednostek gospodarczych.
3.
Rezerwy, o których mowa w ust. 2, oblicza się w stosunku do planowanego (skorygowanego) lub dyspozycyjnego funduszu płac, pomniejszonego o obligatoryjne obciążenia, stosownie do obowiązującego daną organizację gospodarczą systemu rozliczeń funduszu płac.
4.
Dyrektor organizacji gospodarczej ustala, w jakiej wysokości mogą być gromadzone rezerwy w podległych jednostkach gospodarczych, z tym że w jednostkach gospodarczych działających według zmodyfikowanych zasad systemu ekonomiczno-finansowego wysokość ta nie może być niższa niż 2% dyspozycyjnego funduszu płac, pomniejszonego o obligatoryjne obciążenia.
5.
Nadwyżka rezerwy funduszu płac powyżej granicy, o której mowa w ust. 2 i 4, przekazywana jest przez jednostki gospodarcze do rezerwy organizacji gospodarczej, a przez organizację gospodarczą do resortowej rezerwy funduszu płac.
1.
Ministrowie tworzą resortową rezerwę funduszu płac z:
1)
nadwyżek rezerw funduszu płac jednostek gospodarczych i organizacji gospodarczych ponad wielkości, o których mowa w § 2,
2)
obligatoryjnych obciążeń funduszu płac podległych jednostek gospodarczych i organizacji gospodarczych z tytułu przyrostu zatrudnienia i przyrostu dyspozycyjnego funduszu płac, zgodnie z odrębnymi przepisami.
2.
Rezerwę, o której mowa w ust. 1, zmniejsza się o kwoty spłacanych pożyczek na regulacje płac, zgodnie z umowami zawartymi przez właściwego ministra z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych.
1.
Ministrowie mają prawo do wykorzystywania w danym roku obliczeniowym funduszu płac w wysokości wynikającej z zadań, środków i relacji ekonomicznych, ustalonych uchwałą Rady Ministrów o narodowym planie społeczno-gospodarczym, powiększonego o:
1)
uzgodnione z Przewodniczącym Komisji Planowania przy Radzie Ministrów kwoty:
a) 1
oszczędności funduszu płac, uzyskanych w roku poprzedzającym rok obliczeniowy w stosunku do skorygowanego narodowego planu społeczno-gospodarczego,
b)
rezerw funduszu płac organizacji gospodarczych i jednostek gospodarczych,
c)
części resortowej rezerwy funduszu płac,
2)
środki przeznaczone resortowi z centralnej rezerwy funduszu płac ponad fundusz płac ustalony w narodowym planie społeczno-gospodarczym dla resortu.
2.
Wysokość kwot, o których mowa w ust. 1 pkt 1, ustala Przewodniczący Komisji Planowania przy Radzie Ministrów na wniosek zainteresowanego ministra, uzgodniony z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych, w ramach kwot przewidzianych na te cele w centralnej rezerwie funduszu płac, ujętej w narodowym planie społeczno-gospodarczym na dany rok.
3. 2
(skreślony).
1.
Ministrowie w stosunku do organizacji gospodarczych i podległych im jednostek gospodarczych, a dyrektorzy organizacji gospodarczych w stosunku do nadzorowanych jednostek gospodarczych ustalają:
1)
normatywy, mierniki zadań gospodarczych, współczynniki korekty funduszu płac - zgodnie z obowiązującymi zasadami ekonomiczno-finansowymi,
2)
dodatkowe kwoty funduszu płac, jakie mogą być wykorzystane w roku obliczeniowym w ciężar rezerw funduszu płac podległych jednostek gospodarczych i organizacji gospodarczych (§ 4 ust. 1 pkt 1 lit. b).
2.
Wykorzystanie rezerw funduszu płac powyżej wielkości wynikających z ustaleń, o których mowa w ust. 1 pkt 2, traktowane jest jako nie usprawiedliwione przekroczenie funduszu płac w rozumieniu przepisów o bankowej kontroli funduszu płac.
1.
Rezerwa funduszu płac jednostki gospodarczej może być wykorzystana w danym roku obliczeniowym do wysokości kwoty ustalonej w trybie określonym w § 5 ust. 1 pkt 2 na:
1)
pokrycie w pierwszej kolejności przekroczeń funduszu płac na koniec roku,
2)
dodatkowe zachęty materialne (premie i nagrody),
3)
pokrycie skutków zmian zasad wynagradzania ustalonych przez Radę Ministrów.
2.
Rezerwa funduszu płac organizacji gospodarczej w części przewidzianej do wykorzystania w danym roku obliczeniowym, zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 2, może być przeznaczona w formie pożyczki lub dotacji na:
1)
pokrycie w pierwszej kolejności przekroczeń funduszu płac powstałych na koniec roku w zgrupowanych jednostkach gospodarczych,
2)
pokrycie skutków zmian zasad wynagradzania ustalonych przez Radę Ministrów,
3)
zasilanie funduszu płac jednostek gospodarczych, zwłaszcza tych, które podejmują dodatkową produkcję na eksport lub rynek o wyższej niż przeciętna praco- i płacochłonności lub realizują przedsięwzięcia w zakresie postępu techniczno-ekonomicznego.
3.
Resortowa rezerwa funduszu płac w części przewidzianej do wykorzystania w danym roku obliczeniowym, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 lit. c), może być w szczególności przeznaczona w formie pożyczki lub dotacji na:
1)
pokrycie przekroczeń funduszu płac organizacji gospodarczych i jednostek gospodarczych uznanych przez ministra za gospodarczo uzasadnione,
2)
zasilanie funduszu płac organizacji gospodarczych, zwłaszcza tych, które podejmują dodatkową pracochłonną produkcję na eksport i rynek,
3)
uzupełnienie funduszu płac organizacji gospodarczych, z przeznaczeniem na pokrycie skutków zmian zasad wynagradzania ustalonych przez Radę Ministrów.
4. 3
Przekroczenia funduszu płac na wszystkich szczeblach organizacyjnych w części nie pokrytej rezerwami funduszu płac, przewidzianymi do wykorzystania w roku obliczeniowym, pomniejszają stan rezerw funduszu płac do wysokości zaistniałego przekroczenia, niezależnie od obowiązujących sankcji.
Właściwy minister może przejąć do resortowej rezerwy funduszu płac rezerwy funduszu płac organizacji gospodarczych i jednostek gospodarczych, w razie gdy resortowa rezerwa funduszu płac nie wystarcza na pokrycie:
1)
przekroczeń funduszu płac w skali resortu, w stopniu nie pokrytym przez organizację gospodarczą,
2)
skutków zmian zasad wynagradzania ustalonych przez Radę Ministrów w wysokości przekraczającej skutki zmian zasad wynagradzania danej organizacji gospodarczej lub jednostki gospodarczej.
1.
Prezes Głównego Urzędu Statystycznego w porozumieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych wprowadzi zmiany do sprawozdawczości na rok 1978 uwzględniające przepisy uchwały.
2.
Minister Finansów dostosuje zasady rozliczeń funduszu płac do przepisów uchwały.
Zaleca się centralnym organizacjom spółdzielczym stosowanie przepisów uchwały.
Tracą moc:
1)
§ 8, § 9 ust. 2 oraz § 22 uchwały nr 91 Rady Ministrów z dnia 7 maja 1971 r. w sprawie zasad korekty funduszu płac oraz zasad i trybu kontroli funduszu płac przedsiębiorstw uspołecznionych wykonywanej przez banki (Monitor Polski z 1971 r. Nr 32, poz. 201, z 1973 r. Nr 40, poz. 240 oraz z 1977 r. Nr 15, poz. 84),
2)
uchwała nr 43 Rady Ministrów z dnia 2 marca 1973 r. w sprawie zasad gospodarowania funduszem płac w przedsiębiorstwach państwowych oraz grupujących je zjednoczeniach (Monitor Polski z 1973 r. Nr 12, poz. 70 i z 1974 r. Nr 6, poz. 41),
3)
uchwała nr 33 Rady Ministrów z dnia 1 lutego 1974 r. w sprawie utworzenia zakładowych i branżowych funduszów regulacji płac (Monitor Polski Nr 6, poz. 40),
4)
uchwała nr 79 Rady Ministrów z dnia 2 maja 1975 r. w sprawie utworzenia międzyresortowej rezerwy funduszu płac,
5)
§ 5 uchwały nr 232 Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 1975 r. w sprawie poprawy gospodarki funduszem płac w państwowych przedsiębiorstwach przemysłowych i budowlano-montażowych oraz w grupujących je zjednoczeniach,
6)
uchwała nr 19 Rady Ministrów z dnia 23 stycznia 1976 r. w sprawie zasad tworzenia i gospodarowania rezerwami funduszu płac w organizacjach gospodarczych i ministerstwach nadzorujących te organizacje.
Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1977 r.
1 § 4 ust. 1 pkt 1 lit. a) zmieniona przez § 1 pkt 1 lit. a) uchwały nr 72 z dnia 16 maja 1979 r. (M.P.79.14.80) zmieniającej nin. uchwałę z dniem 1 stycznia 1979 r.
2 § 4 ust. 3 skreślony przez § 1 pkt 1 lit. b) uchwały nr 72 z dnia 16 maja 1979 r. (M.P.79.14.80) zmieniającej nin. uchwałę z dniem 1 stycznia 1979 r.
3 § 6 ust. 4 dodany przez § 1 pkt 2 uchwały nr 72 z dnia 16 maja 1979 r. (M.P.79.14.80) zmieniającej nin. uchwałę z dniem 1 stycznia 1979 r.