Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1971.12.117

| Akt utracił moc
Wersja od: 1 stycznia 1998 r.

USTAWA
z dnia 20 maja 1971 r.
Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia.

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1972 r.

§  1.
Z dniem wejścia w życie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia tracą moc dotychczasowe przepisy normujące postępowanie karno-administracyjne, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej.
§  2.
W szczególności tracą moc:
1)
rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o postępowaniu karno-administracyjnym (Dz. U. Nr 38, poz. 365 z późniejszymi zmianami);
2)
ustawa z dnia 15 grudnia 1951 r. o orzecznictwie karno-administracyjnym (Dz. U. z 1966 r. Nr 39, poz. 233;
3)
art. 28 ust. 5-7 ustawy z dnia 10 lipca 1952 r. o obowiązkowych dostawach zbóż (Dz. U. z 1961 r. Nr 35, poz. 182);
4)
art. 39 ust. 3-5 dekretu z dnia 28 sierpnia 1952 r. o obowiązkowych dostawach ziemniaków (Dz. U. z 1961 r. Nr 35, poz. 183);
5)
art. 24 ust. 3-5 dekretu z dnia 1 grudnia 1953 r. o obowiązkowych dostawach zwierząt rzeźnych (Dz. U. Nr 50, poz. 244 i z 1957 r. Nr 38, poz. 163);
6)
art. 10 ust. 3 dekretu z dnia 2 lutego 1955 r. o terenowych organach administracji morskiej (Dz. U. Nr 6, poz. 35).
§  3.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia oraz niniejszej ustawy pozostają w mocy odpowiednie przepisy dotychczasowe, jeżeli nie są sprzeczne z przepisami tego kodeksu oraz z przepisami niniejszej ustawy.
§  1.
Pozostają w mocy następujące przepisy normujące postępowanie w sprawach o wykroczenia:
1)
art. 9-13 dekretu z dnia 10 listopada 1954 r. o przejęciu przez związki zawodowe zadań w dziedzinie wykonywania ustaw o ochronie, bezpieczeństwie i higienie pracy oraz sprawowania inspekcji pracy (Dz. U. z 1968 r. Nr 8, poz. 47);
2)
art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 29 marca 1963 r. o cudzoziemcach (Dz. U. Nr 15, poz. 77).
§  2.
W ustawie z dnia 30 maja 1962 r. o gospodarce paliwowo-energetycznej (Dz. U. Nr 32, poz. 150) w art. 18 ust. 1 wyraz "wykroczeń" zastępuje się wyrazem "naruszeń", a ust. 4 art. 18 skreśla się.

Jeżeli obowiązujące przepisy powołują się na uchylone przepisy dotyczące przedmiotów unormowanych w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia albo odsyłają ogólnie do przepisów o postępowaniu lub orzecznictwie karno-administracyjnym, to stosuje się w tym zakresie odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Przepisy Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia stosuje się również do spraw wszczętych przed dniem wejścia jego w życie, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej.

Ilekroć dotychczasowa ustawa szczególna przewiduje właściwość sądów w sprawach o czyny zagrożone karą aresztu nie wyższą niż 3 miesiące lub karą grzywny nie wyższą niż 5000 złotych sprawy o te wykroczenia przechodzą z dniem wejścia w życie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia do orzecznictwa kolegiów do spraw wykroczeń przy prezydiach rad narodowych.

§  1.
Sprawy o czyny określone w art. VI niniejszej ustawy oraz w art. 50, 60, 62, 69, 87, 119, 121, 122, 124, 126, 132, 133, 135, 136 i 138 Kodeksu wykroczeń, w których akt oskarżenia wniesiony został do sądu przed dniem wejścia w życie tego kodeksu, oraz sprawy, które przed tym dniem przekazane zostały na drogę postępowania sądowego przez kolegia karno-administracyjne i urzędy morskie, podlegają rozpoznaniu przez organy dotychczas właściwe.
§  2.
Jeżeli czyn na podstawie dotychczasowych przepisów stanowił występek, a zgodnie z przepisami Kodeksu wykroczeń jest wykroczeniem, sąd rozpoznając sprawę na podstawie § 1 stosuje odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego o postępowaniu uproszczonym.

Istniejące w dniu wejścia w życie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia komisje, o których mowa w przepisie art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 1951 r. o orzecznictwie karno-administracyjnym (Dz. U. z 1966 r. Nr 39, poz. 233), stają się z tym dniem komisjami orzecznictwa do spraw wykroczeń przy prezydiach wojewódzkich rad narodowych (rad narodowych miast wyłączonych z województw) oraz przy prezydiach rad narodowych miast stanowiących powiaty podzielonych na dzielnice i działają w dotychczasowym składzie - do czasu wybrania przez radę narodową nowego ich składu.

Z dniem wejścia w życie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia uprawnienia do orzekania w sprawach o wykroczenia przechodzą:

1)
z urzędów morskich - na kolegia do spraw wykroczeń przy urzędach morskich;
2)
z urzędów górniczych i Wyższego Urzędu Górniczego - na kolegia do spraw wykroczeń przy okręgowych oraz równorzędnych urzędach górniczych i Wyższym Urzędzie Górniczym.

Orzekanie w sprawach o wykroczenia godzące w budownictwo objęte przepisami ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 7, poz. 46 z późniejszymi zmianami) w dziedzinie żeglugi morskiej należy do właściwości kolegiów do spraw wykroczeń przy urzędach morskich, a w dziedzinie górnictwa - do właściwości kolegiów przy urzędach górniczych.

Czynności procesowe dokonane przed dniem wejścia w życie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia są skuteczne, jeżeli ich dokonano z zachowaniem przepisów dotychczasowych.

W razie wątpliwości, czy stosować prawo dotychczasowe, czy Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia, stosuje się przepisy kodeksu.

Rada Ministrów wyda w drodze rozporządzenia przepisy o kosztach postępowania w sprawach o wykroczenia.

(skreślony).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1972 r.

1 Art. XIV:

- skreślony przez art. 8 ustawy z dnia 10 maja 1985 r. o zmianie niektórych przepisów prawa karnego i prawa o wykroczeniach (Dz.U.85.23.100) z dniem 1 lipca 1985 r.

- zmieniony przez art. 4 ustawy z dnia 22 lipca 1991 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.91.73.321) z dniem 1 października 1991 r.

- skreślony przez art. 142 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.97.98.602) z dniem 1 stycznia 1998 r.