Dziennik Ustaw

Dz.U.1919.83.456

| Akt utracił moc
Wersja od: 16 września 1922 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA KOLEI ŻELAZNYCH
o bezpośredniej komunikacji towarowej między stacjami kolei polskich i austrjackich. * 1

Na zasadzie dekretu Naczelnika Państwa z dn. 7 lutego r. b. (Dziennik Praw poz. 152) i w porozumieniu z Ministerstwem Skarbu oraz Przemysłu i Handlu zarządzam co następuje:
§  1. Między stacjami kolei polskich i stacjami kolei austrjackich zaprowadza się niniejszem bezpośrednią komunikację towarową przez terytorjum państwa Czesko-Słowackiego na następujących warunkach:

I.

Przesyłki mogą być nadane na wszystkich stacjach polskich kolei państwowych i prywatnych - z wyjątkiem kolei wojskowych oraz kolei wązkotorowych do wszystkich stacji austrjackich kolei państwowych i prywatnych lub naodwrót.

II.

Obowiązywać będą przepisy międzynarodowej (Berneńskiej) umowy o kolejowej komunikacji towarowej z dnia 14 października 1890 r. wraz z wszystkiemi dodatkami oraz wspólne postanowienia dodatkowe do tej umowy (conditions complementaires uniformes) jednak z następującemi wyjątkami (Konwencja Międzynarodowa wraz z ujednostajnionemi postanowieniami dodatkowemi-Dz. U. R. P. № 76 poz. 685 i poz. 686):
1) Do artykułu 6.
a) Do każdej przesyłki ma być dodany międzynarodowy list przewozowy: na polskich stacjach nadawczych z drukowanym tekstem polsko-francuskim, na austjackich zaś stacjach nadawczych z drukowanym tekstem niemiecko-francuskim.

Aż do odwołania można jednak używać także międzynarodowych listów przewozowych wydanych w innym języku jako też listów przewozowych wewnętrznych ważnych w państwie stacji nadawczej; w ostatnim jednak wypadku należy takie listy wewnętrzne w nagłówku zaopatrzyć w słowa: "lettre de voiture internationale". W każdym razie winien nadawca przekreślić w liście przewozowym uwagę powołującą się na międzynarodową konwencję względnie na regulamin ruchu i t. p. w jej miejsce wstawić: "Do kontraktu o przewóz stosują się postanowienia dotyczące komunikacji towarowej między Polską i Austrją".

b) Listy przewozowe przesyłek nadanych na stacjach polskich winny być przez nadawcę wypełniane w języku polskim, w odwrotnym zaś kierunku będą przyjmowane listy przewozowe wypełniane w języku niemieckim.
c) Nadawca ma bezwarunkowo podać w liście przewozowym te stacje graniczne, przez które przesyłka ma przejść (ob. I.).
2) Do artykułu 7.

Kolej nie odpowiada za szkody powstałe wskutek niewłaściwego oznaczenia na liście przewozowym nazwy stacji odbiorczej albo nieuwzględnienia zakresu jej uprawnień handlowych.

3) Do artykułu 10.

Nadawca przesyłek, na których wywóz, przywóz lub przewóz tranzytowy wymagane jest zezwolenie władz odnośnego państwa, obowiązany jest dołączyć takowe do listu przewozowego. Kolej nie jest jednak obowiązana badać właściwość tych dokumentów. W razie ich braku odmówi się przyjęcia przesyłki. Jeżeli brak takiego papieru albo jego nieformalność zauważy się dopiero na stacji pośredniej lub granicznej, wstrzyma się dalszy przewóz przesyłki i postawi się ją do dyspozycji nadawcy. Nadawca odpowiada wobec kolei za wszystkie skutki braku albo niewłaściwości zezwolenia na wywóz, przywóz względnie przewóz tranzytowy, przeto ponosi także wszelkie koszta (n p. składowe i postojowe) narosłe z powodu wspomnianego przetrzymania przesyłki.

4) Do artykułu 12.

Należytości przewozowe za przewóz od stacji nadawczej do polsko-czesko-słowackiej granicy państwa winien opłacić nadawca z góry, od tejże stacji zaś do stacji odbiorczej - odbiorca.

Należytości narosłe na stacjach pośrednich i granicznych przed przejściem przesyłki na koleje czesko-słowackie względnie polskie zapłacić ma dodatkowo nadawca na żądanie stacji nadawczej za odpowiedniem pokwitowaniem. Dla zabezpieczania tych należytości może stacja nadawcza pobrać od nadawcy odpowiednią kaucję.

5) Do artykułu 13.

Zaliczki (w gotówce) oraz zaliczenia (powziątki) są niedopuszczalne.

6) D o artykułu 14.

Postanowienia tego artykułu tymczasowo nie obowiązują.

7) Do artykułu 15.

Dodatkowe zlecenia nadawcy są niedopuszczalne z wyjątkiem zlecenia, na podstawie którego zmienia się osoba odbiorcy na tej samej stacji odbiorczej.

8) Do artykułu 12, 26 i 27.

Do sądowego lub pozasądowego zgłoszenia roszczeń do kolei z tytułu kontraktu o przewóz uprawniony jest, dopóki listu przewozowego nie wykupiono, li tylko nadawca i to tylko do kolei nadawczej, po wykupieniu zaś listu przewozowego tylko odbiorca i to tylko do kolei odbiorczej. Reklamacje o zwrot nadpłat może wnosić tylko ten, kto nadwyżkę zapłacił, i to tylko do kolei, która nadwyżkę pobrała.

Odstępowanie praw, wynikających z kontraktu o przewóz jest niedopuszczalne.

9) Do artykułu 33.

Jeżeli przesyłka pośpieszna nie nadejdzie do stacji odbiorczej najpóźniej 45-go a zwyczajna najpóźniej 90-go dnia, licząc od dnia nadania, może ją uprawniony do odszkodowania bez dalszego dowodu uważać za zagubioną.

10) 2 Do artykułu 30, 34 i 37.

Odpowiedzialność kolei ogranicza się na razie co do przesyłek nadanych do końca stycznia 1920 r. w ten sposób, że przy zgłoszeniu roszczenia w Austrji odszkodowanie nie może przekraczać kwoty 5 koron niem. austr. za 1 kilogram, przy zgłoszeniu zaś roszczenia w Polsce kwoty 1.5 marek polskich za 1 kilogram.

11) Do artykułu 38.

Deklaracja interesu połączonego z dostawą jest niedopuszczalna.

III.

Dla spraw nieobjętych przepisami wymienionymi pod II miarodajne są na kolejach austrjackich względnie czesko-słowackich przepisy przewozowe, przewidziane dla austrjackiej wzgl. czesko-słowackiej komunikacji wewnętrznej, na kolejach zaś polskich przepisy przewozowe obowiązujące w wewnętrznej komunikacji okręgu polskiej stacji nadawczej względnie odbiorczej.

Wyjątek stanowią należytości uboczne narosłe na polskich stacjach pośrednich lub granicznych; należytości te będą pobrane na podstawie przepisów przewozowych obowiązujących w wewnętrznej komunikacji okręgu danej stacji pośredniej wzgl. granicznej.

IV.

Jakie mają być stosowane przepisy taryfowe, sposób obliczenia przewoźnego i t. d., będzie ogłoszone w osobnem rozporządzeniu.
§  2. Postanowienia rozporządzenia Ministerstwa Kolei Żelaznych z dnia 17 lipca 1919 r. (Dz. Praw № 59 poz. 360) i z dn. 31 lipca 1919 r. (Dz. Praw. № 68 poz. 415), odnoszące się do bezpośredniej komunikacji towarowej z Austrją, znosi się.
§  3. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 listopada 1919 r.

Warszawa, dnia 15 października 1919 r.

* Z dniem 15 lutego 1920 r przedłuża się do końca kwietnia 1920 r. oznaczony w nin. rozporządzeniu ternim ważności postanowienia o ograniczeniu odpowiedzialności kolei, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Kolei Żelaznych z dnia 28 stycznia 1920 r. (Dz.U.20.7.52).

Z dniem 15 maja 1920 r przedłuża się do końca lipca 1920 r. oznaczony w nin. rozporządzeniu ternim ważności postanowienia o ograniczeniu odpowiedzialności kolei, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Kolei Żelaznych z dnia 20 kwietnia 1920 r. (Dz.U.20.36.205).

Z dniem 2 września 1920 r przedłuża się do końca grudnia 1920 r. oznaczony w nin. rozporządzeniu ternim ważności postanowienia o ograniczeniu odpowiedzialności kolei, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Kolei Żelaznych z dnia 6 sierpnia 1920 r. (Dz.U.20.78.525).

Z dniem 11 lutego 1921 r przedłuża się do końca marca 1921 r. ograniczenie odpowiedzialności kolei po myśli ustępu II, 10) nin rozporządzenia, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Kolei Żelaznych z dnia 20 stycznia 1921 r. (Dz.U.21.10.60).

Z dniem 3 lipca 1921 r przedłuża się do końca czerwca 1921 r. ograniczenie odpowiedzialności kolei po myśli ustępu II, 10) nin rozporządzenia, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Kolei Żelaznych z dnia 6 maja 1921 r. (Dz.U.21.50.308).

Z dniem 15 września 1921 r przedłuża się do końca września 1921 r. ograniczenie odpowiedzialności kolei po myśli ustępu II, 10) nin rozporządzenia, z tą zmianą, że przy zgłoszeniu roszczenia w Austrji odszkodowanie nie może przekraczać kwoty 10 koron austrjackich za I kilogram, przy zgłoszeniu zaś roszczenia w Polsce kwoty 20 marek polskich za 1 kilogram. zgodnie z rozporządzeniem Ministra Kolei Żelaznych z dnia 1 sierpnia 1921 r. (Dz.U.21.71.487).

Z dniem 1 listopada 1921 r przedłuża się do końca października 1921 r. ograniczenie odpowiedzialności kolei w myśl ustępu II, 10) nin rozporządzenia, z tą zmianą, że przy zgłoszeniu roszczenia w Austrji odszkodowanie nie może przekraczać kwoty 50 koron austr., przy zgłoszeniu zaś roszczenia w Polsce kwoty 50 mk. polskich za 1 kilogram, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Kolei Żelaznych z dnia 26 listopada 1921 r. (Dz.U.21.95.702).

1 Rozporządzenie:

- zmienione przez rozporządzenie z dnia 30 października 1920 r. (Dz.U.20.102.678) zmieniające nin. rozporządzenie z dniem 1 listopada 1920 r.

- zmienione przez rozporządzenie z dnia 31 maja 1922 r. (Dz.U.22.76.686) zmieniające nin. rozporządzenie z dniem 16 września 1922 r.

2 Ust. II 10) zmieniony przez rozporządzenie z dnia 6 sierpnia 1920 r. (Dz.U.20.78.525) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 2 września 1920 r.