Podwyższenie dodatków drożyźnianych do świadczeń, zapewnionych ustawą o ubezpieczeniu pensyjnem funkcjonarjuszy w służbie prywatnej i niektórych funkcjonarjuszy w służbie publicznej, obowiązującą na ziemiach b. państwa austrjackiego i węgierskiego, a wchodzących obecnie w skład Rzeczypospolitej Polskiej.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1923.121.983

| Akt utracił moc
Wersja od: 30 listopada 1923 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA PRACY I OPIEKI SPOŁECZNEJ
z dnia 24 listopada 1923 r.
w przedmiocie podwyższenia dodatków drożyźnianych do świadczeń, zapewnionych ustawą o ubezpieczeniu pensyjnem funkcjonarjuszy w służbie prywatnej i niektórych funkcjonariuszy w służbie publicznej, obowiązującą na ziemiach b. państwa austriackiego i węgierskiego, a wchodzących obecnie w skład Rzeczypospolitej Polskiej.

Na podstawie art. 53 ustawy z dnia 10 czerwca 1921 r. (Dz. U. R. P. № 59, poz. 370) w przedmiocie zmiany przepisów ustawy z dnia 16 grudnia 1906 r. o ubezpieczeniu pensyjnym funkcjonarjuszy W służbie prywatnej i niektórych funkcjonarjuszy w służbie. publicznej (Austr. Dz. U. P. z 1907 r. № 1) w brzmieniu, ustalonem rozporządzeniem cesarskiem z dnia 25 czerwca 1914 r. o ubezpieczeniu pensyjnem (Austr. Dz. U. P. № 138) zarządza się co następuje:
Osoby, pobierające świadczenia z tytułu ubezpieczenia pensyjnego w Zakładzie pensyjnym dla funkcjonarjuszy lub w instytucji zastępczej, otrzymują aż do odwołania - prócz świadczeń ustawowych - dodatki drożyźniane do tychże świadczeń w wysokości, oznaczonej poniżej.

Wyłącza się jednakże od dodatków drożyźnianych odprawy z powodu stałego zamieszkania zagranicą i zwroty premji (§§ 21, 25 ustawy pensyjnej).

Podstawę wymiaru dodatku drożyźnianego stanowi świadczenie, przysługujące na podstawie ustawy o ubezpieczeniu pensyjnem funkcjonarjuszy w służbie prywatnej i niektórych funkcjonarjuszy w służbie publicznej w ten sposób, że poszczególne części świadczenia, obliczone na podstawie poborów, zaliczonych do ubezpieczenia w każdym z wymienianych niżej okresów, mnoży się przez mnożniki, ustalone dla danego okresu w niniejszem rozporządzeniu.

Suma tych części, pomnożonych przez odnośne mnożniki,- stanowi dodatek drożyźniany.

Przypadające do wypłaty miesięcznej, sumy świadczeń z dodatkami drożyźnianemi zaokrągla się do dziesięciu tysięcy marek w ten sposób, że kwoty, przewyższające pięć tysięcy marek, zaokrągla się do dziesięciu tysięcy, zaś kwot niższych, niż piąć tysięcy, nie uwzględnia się.

Dodatek drożyźniany do odprawy dla wdowy z powodu zamążpójścia (§ 14 ust. pens.) nie może wynosić więcej niż potrójna kwota, wymieniona w § 4 punkt 3 niniejszego rozporządzenia.

Jako mnożnik ustala się dla okresu:
a)
do dnia 31 lipca 1921 r. cyfrę 95.999
b)
od dnia 1 sierpnia 1921 r. do dnia

31 października 1922 r. 3.199

c)
od dnia 1 listopada 1922 r. do dnia

30 czerwca 1923 r. 159

d)
od dnia 1 lipca 1923 r. do dnia wejścia w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 listopada 1923 r. (Dz. U. R. P. № 121 poz. 975) w przedmiocie podwyższenia kwot, przewidzianych w ustawie o ubezpieczeniu pensyjnem funkcjonariuszy w służbie prywatnej i niektórych funkcjonarjuszy w służbie publicznej 31
e)
od dnia wejścia w życie rozporządzenia Rady Ministrów, określonego wyżej pod d) 1
Świadczenia z tytułu ubezpieczenia pensyjnego, łącznie z dodatkami, ustanowionemi niniejszem rozporządzeniem, nie mogą wynosić mniej od kwot, poniżej wyszczególnionych, a to:
1)renta starcza i renta nieudolności przyznana z tytułu osiągnięcia 65 lat życiamk.2.400.000miesięcznie
2)renta nieudolności nie podpadająca pod punkt poprzedni"1.600.000"
3)renta wdowia"1.200.000"
4)dodatek dla każdej sieroty niezupełnej"600.000"
5)dodatek dla każdej się roty zupełnej"1.200.000"
6)jednorazowa odprawa:
a) dla wdowymk.8.000.000
b) dla jednego z rodziców"4.000.000
Ubezpieczeni zastępczo mają prawo do dodatków drożyźnianych przynajmniej w takiej wysokości, jakaby im w analogicznym wypadku należała się od Zakładu Pensyjnego dla funkcjonarjuszy.
Dodatki drożyźniane do świadczeń ustawowych płatne są łącznie ze świadczeniem.
Na pokrycie dodatków drożyźnianych pobiera Zakład Pensyjny 20% dodatek do premji stałych (§ 33 ustawy pensyjnej w brzmieniu, obowiązującem w dniu płatności premji) zaś instytucje zastępcze same oznaczą wysokość dodatków do premji stałych.
Środki potrzebne na wypłatę dodatków drożyźnianych czerpie Zakład Pensyjny oraz instytucje zastępcze zaliczkowo z własnych funduszów.

Zaliczki te należy zwracać w najkrótszym czasie z funduszu, wymienionego w poprzednim paragrafie, wraz z odsetkami w wysokości każdoczesnej stopy procentowej.

Zakład. Pensyjny i instytucje zastępcze mają przedkładać Ministerstwu Pracy i Opieki Społecznej szczegółowe sprawozdanie ze stanu funduszu, oznaczonego w § 7 mniejszego rozporządzenia, w ciągu miesiąca po upływie każdego kwartału roku kalendarzowego.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z pierwszym dniem następnego miesiąca po dniu ogłoszenia i z tym dniem tracą moc obowiązującą przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Opieki Społecznej z dnia 12 lipca 1923 r. (Dz. U. R. P. № 73, poz. 573).