Tryb zgłaszania znaków towarowych za granicą oraz opłaty związane z ochroną znaków towarowych.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1985.33.147

| Akt utracił moc
Wersja od: 22 marca 1991 r.

ROZPORZĄDZENIE
RADY MINISTRÓW
z dnia 18 lipca 1985 r.
w sprawie trybu zgłaszania znaków towarowych za granicą oraz opłat związanych z ochroną znaków towarowych. *

Na podstawie art. 45 ust. 2 i art. 55 ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17) zarządza się, co następuje:

Tryb zgłaszania znaków towarowych za granicą.

§  1.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1)
przedsiębiorstwie - rozumie się przez to osobę fizyczną lub prawną uprawnioną do prowadzenia działalności gospodarczej w dziedzinie produkcji, handlu i usług,
2)
towarach - rozumie się przez to także usługi,
3)
znakach towarowych - rozumie się przez to także znaki usługowe,
4)
jednostce handlu zagranicznego - rozumie się przez to przedsiębiorstwo państwowe, którego organem założycielskim jest Minister Handlu Zagranicznego, lub spółkę prawa handlowego, w której Skarb Państwa jest reprezentowany przez Ministra Handlu Zagranicznego.
§  2.
Znak towarowy w wypadkach gospodarczo uzasadnionych może być zgłoszony przez przedsiębiorstwo do rejestracji za granicą w celu uzyskania jego ochrony, zwłaszcza gdy istnieje możliwość sprzedaży za granicą towarów oznaczonych tym znakiem, udzielenia w kraju zgłoszenia licencji lub gdy istnieją inne uzasadnione powody.
§  3.
1.
Przedsiębiorstwo, które zgłosiło w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej znak towarowy do rejestracji, powinno zbadać celowość zgłoszenia tego znaku za granicą w określonych państwach, zasięgając opinii właściwej przedmiotowo jednostki handlu zagranicznego.
2.
Przedsiębiorstwo, które uzyskało ochronę znaku towarowego za granicą, może po zasięgnięciu opinii właściwej przedmiotowo jednostki handlu zagranicznego zaniechać utrzymywania tej ochrony, jeżeli dalsze jej utrzymywanie nie jest celowe.
3.
Zasięganie opinii, o których mowa w ust. 1 i 2, nie jest wymagane, gdy zgłaszający za granicą posiada koncesję Ministra Handlu Zagranicznego na prowadzenie działalności w zakresie handlu zagranicznego.
4.
Właściwa przedmiotowo jednostka handlu zagranicznego jest obowiązana wydać opinię, o której mowa w ust. 2 i 3, w ciągu 30 dni od dnia otrzymania wniosku.
§  4.
Znak towarowy zgłaszany za granicą powinien spełniać wymogi przewidziane w przepisach danego państwa, a ponadto powinien być estetyczny, dostosowany wielkością i kompozycją do właściwości towarów oznaczonych tym znakiem, charakterystyczny i łatwy do rozpoznania oraz w miarę możliwości uwzględniać upodobania istniejące w państwach, do których mają być eksportowane towary.
§  5.
1.
Zgłoszenie znaku towarowego za granicą może nastąpić za pośrednictwem właściwej przedmiotowo jednostki handlu zagranicznego lub Przedsiębiorstwa Handlu Zagranicznego "Polservice", zwanej dalej "jednostką upoważnioną".
2.
Wyboru jednostki upoważnionej dokonuje zgłaszający za granicą.
3.
Pośrednictwo jednostki upoważnionej, o której mowa w ust. 1, nie jest wymagane, jeżeli zgłaszającym za granicą jest jednostka gospodarki uspołecznionej, posiadająca koncesję Ministra Handlu Zagranicznego na prowadzenie działalności w zakresie handlu zagranicznego.
§  6.
Jednostka upoważniona dokonuje zgłoszenia znaku towarowego za granicą na podstawie pisemnego zlecenia zgłaszającego, zawierającego niezbędną dokumentację, wynikającą z przepisów polskich i zagranicznych, według wskazówek jednostki upoważnionej.
§  7.
Zgłaszający za granicą jest obowiązany zawiadomić jednostkę upoważnioną, przez którą nastąpiło zgłoszenie znaku towarowego za granicą, o każdej zmianie nazwy przedsiębiorstwa, przeniesieniu prawa do znaku towarowego na rzecz innego przedsiębiorstwa lub o udzielonej licencji na znak towarowy. Wraz z zawiadomieniem należy dostarczyć dokumenty uzasadniające te zmiany, wykonane zgodnie z wymogami zagranicznych urzędów patentowych.
§  8.
1.
Jednostka upoważniona jest obowiązana zapewnić prawidłowe i fachowe wykonanie zlecenia w sprawie zgłoszenia znaku towarowego za granicą.
2.
Jednostka upoważniona może odmówić przyjęcia zlecenia, jeżeli zgłoszenie znaku towarowego za granicą jest sprzeczne z zasadami ochrony własności przemysłowej lub z innych uzasadnionych powodów.
§  9.
1.
Jednostka upoważniona pobiera od zgłaszającego ze granicą z tytułu czynności związanych z ochroną znaku towarowego opłaty zgodnie z obowiązującą taryfą opłat.
2.
Wydatki jednostki upoważnionej w walucie obcej związane ze zgłaszaniem i ochroną znaku towarowego za granicą pokrywa zgłaszający za granicą.
3.
Jeżeli zgłaszający za granicą nie posiada własnych środków dewizowych, wydatki w walucie obcej związane ze zgłoszeniem i ochroną znaku towarowego za granicą pokrywa z funduszu akwizycyjnego jednostka upoważniona, pobierając od zgłaszającego za granicą równowartość w złotych według obowiązującego kursu. Wydatki dewizowe są zwracane jednostce upoważnionej z pierwszych wpływów należnych zgłaszającemu za granicą z tytułu eksportu towarów; należną kwotę dewiz jednostka upoważniona odkupuje od zgłaszającego za granicą według obowiązującego kursu.
4.
Przepisu ust. 3 nie stosuje się do jednostek gospodarki nie uspołecznionej.

Opłaty związane z ochroną znaków towarowych.

§  10.
1.
W postępowaniu w sprawach znaków towarowych przed Urzędem Patentowym Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, zwanym dalej "Urzędem Patentowym", i Komisją Odwoławczą przy Urzędzie Patentowym są pobierane opłaty jednorazowe i opłaty okresowe.
2.
Wysokość opłat związanych z ochroną znaków towarowych określa tabela stanowiąca załącznik do rozporządzenia.
§  11.
1.
Opłaty jednorazowe uiszcza się łącznie z dokonaną czynnością.
2.
W razie nieuiszczenia opłaty za podanie o zarejestrowanie znaku towarowego i za klasy towarowe Urząd Patentowy wzywa zgłaszającego do uiszczenia tej opłaty w terminie miesiąca od dnia doręczenia wezwania.
3.
W razie nieuiszczenia opłaty w terminie, o którym mowa w ust. 2, Urząd Patentowy umarza postępowanie.
§  12.
1.
Opłata okresowa za pierwszy dziesięcioletni okres ochrony znaku towarowego jest płatna w terminie trzech miesięcy od dnia doręczenia wezwania do jej uiszczenia.
2.
W razie nieuiszczenia opłaty w terminie, o którym mowa w ust. 1, Urząd Patentowy umarza postępowanie.
§  13.
1.
Opłaty za następne dziesięcioletnie okresy ochrony znaku towarowego i za klasy towarowe są płatne najpóźniej w dniu, w którym upływa poprzedni okres ochrony.
2.
Opłaty okresowe można uiszczać również w ciągu sześciu miesięcy po upływie terminu płatności, z tym że opłaty te ulegają zwiększeniu o: 5% w razie uiszczenia tej opłaty w pierwszym miesiącu po upływie terminu, 10% - w drugim miesiącu, 15% - w trzecim miesiącu, 20% - w czwartym miesiącu, 25% - w piątym miesiącu i 30% - w szóstym miesiącu. Przepisu tego nie stosuje się do pierwszego okresu ochrony.
3.
Opłaty okresowe podlegają zwrotowi, jeżeli przed terminem ich płatności decyzja o rejestracji zostanie unieważniona lub prawo z rejestracji wygaśnie. Opłaty za okresy ubiegłe i za okres bieżący nie podlegają zwrotowi.

Przepisy przejściowe i końcowe.

§  14.
1.
W sprawach wszczętych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe, z wyjątkiem przepisów dotyczących pokrywania kosztów w walucie obcej.
2.
W sprawach dotyczących opłat stosuje się przepisy rozporządzenia, chyba że należne opłaty zostały uiszczone przed dniem jego wejścia w życie.
§  15.
Tracą moc:
1)
rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 12 sierpnia 1977 r. w sprawie opłat związanych z ochroną znaków towarowych (Dz. U. Nr 27, poz. 114 i z 1982 r. Nr 37, poz. 246),
2)
rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 czerwca 1964 r. w sprawie zasad przenoszenia na przedsiębiorstwa handlu zagranicznego praw z rejestracji znaków towarowych dokonanej na rzecz jednostki gospodarki uspołecznionej (Dz. U. Nr 22, poz. 145),
3)
rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 maja 1963 r. w sprawie pierwszeństwa do uzyskania patentu na wynalazek albo rejestracji wzoru użytkowego, wzoru zdobniczego lub znaku towarowego w przypadkach wystawienia wynalazku i wzoru na wystawie publicznej w Polsce lub za granicą albo zamieszczenia znaku towarowego na towarze wystawionym na takiej wystawie (Dz. U. Nr 23, poz. 133 i z 1972 r. Nr 54, poz. 351) - w zakresie znaków towarowych,
4)
zarządzenie Ministra Handlu Zagranicznego z dnia 4 lipca 1964 r. w sprawie zgłaszania znaków towarowych do rejestracji za granicą i ich używania oraz w sprawie sposobu opatrywania znakami towarowymi towarów przeznaczonych do obrotu zagranicznego (Monitor Polski Nr 44, poz. 209 i z 1971 r. Nr 48, poz. 311).
§  16.
Rozporządzenie wchodzi życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 lipca 1985 r.

ZAŁĄCZNIK  1

TABELA OPŁAT ZWIĄZANYCH Z OCHRONĄ ZNAKÓW TOWAROWYCH

I. Opłaty jednorazowe

1. Od podania o zarejestrowanie znaku towarowego 300.000 zł

a w przypadku wspólnego znaku towarowego 600.000 zł

2. Za każde oświadczenie o pierwszeństwie 50.000 zł

3. Od wniosku o wydanie przez Urząd Patentowy

decyzji w postępowaniu spornym 50.000 zł

4. Od wniosku o wygaśnięcie prawa z rejestracji z powodu

nieużywania znaku 50.000 zł

5. Od odwołania od decyzji Urzędu Patentowego 30.000 zł

6. Od zażalenia na postanowienie Urzędu Patentowego 20.000 zł

7. Za odpis lub wyciąg z rejestru znaków towarowych

albo zaświadczenie o istnieniu określonego wpisu

w rejestrze znaków towarowych 5.000 zł

8. Za drugie przedłużenie terminu do wykonania postanowienia 20.000 zł

9. Za trzecie przedłużenie terminu do wykonania postanowienia 50.000 zł

10. Za wydanie dowodu pierwszeństwa 15.000 zł

II. Opłaty okresowe

1. Za pierwszy dziesięcioletni okres ochrony 1.000.000 zł

a ponadto za każdą następną klasę towarową według

obowiązującej klasyfikacji towarów, ponad jedną klasę 100.000 zł.

2. Za każdy następny okres ochrony 1.200.000 zł

a ponadto za każdą następną klasę towarową według

obowiązującej klasyfikacji towarów, ponad jedną klasę 100.000 zł.

Opłaty wymienione w pkt 1 i 2 obowiązują w wysokości podwójnej, jeżeli dotyczą wspólnego znaku towarowego.

* Z dniem 1 lipca 1989 r. nin. rozporządzenie utraciło częściowo podstawę prawną na skutek zmiany art. 45 ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz.U.85.5.17) przez art. 68 ustawy z dnia 30 maja 1989 r. o zmianie upoważnień do wydawania aktów wykonawczych (Dz.U.89.35.192).
1 Załącznik:

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 14 czerwca 1989 r. (Dz.U.89.38.207) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 września 1989 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 21 lutego 1991 r. (Dz.U.91.18.77) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 22 marca 1991 r.