Organizacja administracji lasów państwowych.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1924.119.1079

| Akt utracił moc
Wersja od: 30 września 1936 r.

ROZPORZĄDZENIE
PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ
z dnia 30 grudnia 1924 r.
o organizacji administracji lasów państwowych. *

Na mocy punktu 2 cz. A art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 31 lipca 1924 roku o naprawie Skarbu Państwa i poprawie gospodarstwa społecznego (Dz. U. R. P. № 71, poz. 687) oraz zgodnie z uchwałą Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 1924 r. zarządzam co następuje:

Ogólne zasady administracji lasów państwowych.

§  1.
Sprawy gospodarki w lasach państwowych, będących pod zarządem Ministra Rolnictwa, wydziela się w odrębną gałąź administracji państwowej pod nazwą administracji lasów państwowych.
§  2.
Organami, przez które Minister Rolnictwa sprawuje administrację lasów państwowych, są:
1)
Dyrekcja Naczelna Lasów Państwowych,
2)
dyrekcje lasów państwowych,
3)
nadleśnictwa,

tudzież jednostki organizacyjne szczególnie, tworzone na podstawie rozporządzenia niniejszego.

§  3.
Dyrekcja Naczelna Lasów Państwowych służy Ministrowi Rolnictwa do wykonywania w centralnym zarządzie Mnisterstwa zwierzchniego kierownictwa całą administracją lasów państwowych, będących pod zarządem Ministra Rolnictwa.

Na czele Dyrekcji Naczelnej stoi Dyrektor Naczelny Lasów Państwowych, mianowany przez Prezydenta Rzeczypospolitej na wniosek Rady Ministrów, przedstawiony jej przez Ministra Rolnictwa.

Zakres uprawnień Dyrektora Naczelnego do samodzielnego rozstrzygania spraw, załatwianych w Dyrekcji Naczelnej Lasów Państwowych, określa Minister Rolnictwa, przed którym Dyrektor Naczelny jest odpowiedzialny.

§  4.
Dyrekcje lasów państwowych podlegają Dyrekcji Naczelnej Lasów Państwowych i służą Ministrowi Rolnictwa do wykonywania administracji lasów państwowych w okręgach, na które są podzielone obszary lasów państwowych. W szczególności dyrekcje lasów państwowych nadzorują, sprawdzają (kontrolują) i uzgadniają działalność nadleśnictw oraz innych podległych jednostek administracji lasów państwowych.

Okręgi i siedziby poszczególnych dyrekcyj ustala Rada Ministrów w drodze rozporządzeń.

Na czele każdej dyrekcji lasów państwowych stoi dyrektor lasów państwowych odpowiedzialny za jej działalność i za działalność wszystkich podległych jej jednostek administracji lasów państwowych.

§  5. 2
Na czele dyrekcji stoi dyrektor, który kieruje działalnością dyrekcji oraz wykonywa nadzór nad podległemi mu organami administracji lasów państwowych.

Dyrektor ponosi odpowiedzialność za stan lasów w podległej mu dyrekcji, za wszelkie czynności i zaniedbania podwładnego mu personelu, za wykonanie planu finansowo - gospodarczego oraz za całą administrację leśną dyrekcji.

Dyrektora zastępuje wicedyrektor, a w razie jego nieobecności - zastępca, wyznaczony przez Ministra Rolnictwa.

§  6.
Niektóre sprawy administracji lasów państwowych ze względu na ich szczególny charakter mogą być przekazane jednostkom organizacyjnym szczególnym, tworzonym do załatwiania tych spraw, a podległym bezpośrednio bądź Dyrekcji; Naczelnej Lasów Państwowych, bądź też dyrekcjom lasów państwowych.

Jednostki organizacyjne niezależne od dyrekcyj lasów państwowych tworzy na wniosek Ministra Rolnictwa Rada Ministrów w drodze rozporządzeń. Jednostki organizacyjne niezależne od nadleśnictw tworzy Minister Rolnictwa.

§  7.
Szczegółowy zakres działania dyrekcyj lasów państwowych i nadleśnictw, a także jednostek szczególnych administracji lasów państwowych, przewidzianych w § 6, ustala Minister Rolnictwa w drodze rozporządzeń.
§  8.
Organizację wewnętrzną Dyrekcji Naczelnej Lasów Państwowych, dyrekcyj lasów państwowych, nadleśnictw, tudzież jednostek szczególnych administracji lasów państwowych określa Minister Rolnictwa

Zasady gospodarki finansowej.

§  9. 3
Administracja lasów państwowych przeprowadzi i utrzymywać będzie spis całego zarządzanego przez nią majątku państwowego oraz ustalać wartość tego majątku.
§  10.
Rok obrachunkowy administracji lasów państwowych ustali Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych w porozumieniu z Ministrem Skarbu.
§  11.
W gospodarce lasów państwowych, prowadzonej na zasadach samowystarczalności, winny wydatki zwyczajne i nadzwyczajne znajdować pokrycie w dochodach tej gospodarki.

Do budżetu państwowego wchodzi suma czystego dochodu, obliczona na podstawie planu finansowo-gospodarczego lasów państwowych.

Szczegółowy plan finansowo-gospodarczy lasów państwowych stanowić będzie załącznik do budżetu i traktowany będzie w sposób, który dla tego załącznika ustali ustawa skarbowa.

§  12. 4
Na poczet czystego dochodu Ministerstwo Rolnictwa i Dóbr Państwowych winno w ciągu roku obrachunkowego przelewać do Centralnej Kasy Państwowej nadwyżki kasowe ponad maksymalny zapas gotówki obrotowej, której wysokość określi Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych w porozumieniu z Ministrem Skarbu.
§  13.
Wszelkie publiczne świadczenia, ciążące wyłącznie na lasach państwowych z tytułu ustaw, obciążać będą budżet tego Ministerstwa, do którego zakresu działania dane świadczenie należy.
§  14.
Ministrowi Rolnictwa i Dóbr Państwowych w porozumieniu z Ministrem Skarbu przysługuje prawo tworzenia specjalnych funduszów, przeznaczonych na cele związane z podniesieniem dochodowości lub zwiększeniem majątku lasów państwowych.
§  15.
Dla urzędników i funkcjonarjuszów niższych, którzy przyczynili się do podniesienia dochodowości lasów państwowych, mogą być wyznaczone gratyfikacje i premje w granicach ustalonych przez plan finansowo-gospodarczy.
§  16.
Rachunkowość i kasowość w administracji lasów państwowych będzie prowadzona na zasadach specjalnych, które określi Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych w porozumieniu z Ministrem Skarbu i Najwyższą Izbą Kontroli, przyczem wydatki bieżące administracji lasów państwowych będą pokrywane z osiągniętych dochodów.

Przepisy dotyczące personelu administracji lasów państwowych. 5

Przepisy służbowe.

§  17. 6
Stosunek służbowy funkcjonarjuszów administracji lasów państwowych ma charakter publiczno-prawny.

Stosunek ten może być zawiązany, zmieniony, zawieszony lub rozwiązany przez zastosowanie przepisów niniejszego rozporządzenia.

Do funkcjonarjuszów tych, stanowiących odrębny etat funkcjonarjuszów administracji lasów państwowych, mają odpowiednio zastosowanie postanowienia ustawy z dnia 17 lutego 1922 r. o państwowej służbie cywilnej (Dz. U. R. P. № 21 poz. 164), o ile rozporządzenie niniejsze nie zawiera postanowień odmiennych.

§  18. 7
Funkcjonarjusze administracji lasów państwowych mogą być mianowani:
1)
do odwołania (prowizorycznie),
2)
z zastrzeżeniem usuwalności,
3)
na stałe.

Do funkcjonarjuszów mianowanych z zastrzeżeniem usuwalności mają odpowiednio zastosowanie wszystkie postanowienia ustawy z d. 17 lutego 1922 r. (Dz. U. R. P. № 21 poz. 164), dotyczące funkcjonarjuszów mianowanych na stałe, z wyjątkiem art. art. 33 i 54. Stosunek służbowy może być rozwiązany z nimi przez wypowiedzenie przy zastosowaniu postanowień § 32 niniejszego rozporządzenia.

Przy mianowaniu funkcjonarjuszów administracji lasów państwowych, powołanych do pełnienia służby ochronnej, mają pierwszeństwo osoby, które odbyły służbę wojskową, a przedewszystkiem podoficerowie zawodowi i nadterminowi

Na stałe mogą być mianowani według uznania władzy tylko ci z pośród funkcjonarjuszów mianowanych z zastrzeżeniem usuwalności, którzy posiadają co najmniej 10 lat służby państwowej polskiej.

Byłym wojskowym zawodowym, którzy przeszli do państwowej służby cywilniej i zostali przyjęci w poczet funkcjonarjuszów administracji lasów państwowych, zalicza się do wyżej wymienionego dziesięcioletniego okresu lata, wysłużone w wojsku, z wyjątkiem czasu obowiązkowej służby wojskowej.

Mianowanie na stałe może nastąpić tylko na te stanowiska, które określi Rada Ministrów na wniosek Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych, przed' stawiony w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

§  19.
Czas trwania służby przygotowawczej (praktyki), poprzedzającej mianowanie na stanowiska służbowe przewidziane w § 18 art. 12 ustawy z d. 17 lutego 1922 r. (Dz. U. R. P. № 21 poz. 164) określi Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych.

Funkcjonariusze prowizoryczni podlegają tym samym przepisom o egzaminach praktycznych, którym podlegają osoby odbywające służbę przygotowawczą.

§  20.
Przepis zawarty w p. 2 art. 101 ustawy z dn. 17 lutego 1922 r. (Dz. U. R. P. № 21 poz. 164) nie ma zastosowania do funkcjonarjuszów niższych pełniących służbę w nadleśnictwach.
§  21.
Służba prowizoryczna funkcjonarjusza niższego nie może trwać bez jego zgody dłużej niż 5 lat.
§  22. 8
Funkcjonariusze, powołani do pełnienia służby ochronnej w lasach państwowych, bez względu na to, czy ich stosunek służbowy ma charakter publiczno-prawny, czy prywatno-prawny, składają przy objęciu służby specjalną przysięgę na sumienne pełnienie służby ochronnej według roty, którą ustali Rada Ministrów. Przysięga ta nadaje funkcjonarjuszom służby ochronnej wszystkie uprawnienia straży leśnej, przewidziane w przepisach obowiązujących.

Wymienieni w § niniejszym funkcjonarjusze winni nosić przy pełnieniu służby oznakę, której wzór ustali rozporządzenie Rady Ministrów.

W wypadkach częściowej lub całkowitej mobilizacji albo w innych wypadkach, w których ze względu na interes Państwa Rada Ministrów uzna to za konieczne, funkcjonariusze, określeni w pierwszym ustępie niniejszego paragrafu, mogą być rozporządzeniem Ministra Rolnictwa, wydanem w porozumieniu z Ministrem Spraw Wojskowych, podporządkowane władzy wojskowej w zakresie i w sposób w rozporządzeniu tem ustalonych.

§  23. 9
Do funkcjonarjuszów administracji lasów państwowych mają odpowiednie zastosowanie postanowienia ustawy z dn. 17 lutego 1922 r. o organizacji władz dyscyplinarnych i postępowaniu dyscyplinarnem przeciwko funkcjonariuszom państwowym (Dz. U. R. P. № 21 poz. 165) wraz z późniejszemi zmianami.
§  24. 10
Oprócz funkcjonarjuszów o charakterze publiczno-prawnym będą przyjmowani do służby w administracji lasów państwowych funkcjonarjusze o charakterze prywatno - prawnym, z którymi stosunek służbowy będzie zawiązany w drodze' umowy.

Uposażenie.

§  25. 11
Do funkcjonarjuszów administracji lasów państwowych mają zastosowanie postanowienia z dnia 9 października 1923 r. o uposażeniu funkcjonarjuszów państwowych i wojska (Dz. U. R. P. № 116, poz. 924) z uwzględnieniem postanowień przewidzianych niniejszem rozporządzeniem. O ile w ustawie tej jest mowa o funkcjonariuszach stałych, postanowienia odnośne stosują się również do funkcjonarjuszów mianowanych z zastrzeżeniem usuwalności.
§  26.
Funkcjonarjusze nadleśnictw otrzymują bezpłatne mieszkanie służbowe, względnie w braku takiego ekwiwalent w gotówce.

Funkcjonarjusze ci nie otrzymują dodatku mieszkaniowego, pobieranego przez innych funkcjonarjuszów państwowych.

Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych w porozumieniu z Ministrem Skarbu określi, którym funkcjonariuszom nadleśnictw przysługuje mieszkanie służbowe, oraz ustali wysokość ekwiwalentu w gotówce.

§  27. 12
Oprócz stałego uposażenia miesięcznego w gotówce funkcjonarjusze administracji lasów państwowych otrzymują na czas służby czynnej następujące dodatki w naturze:
a)
deputat opałowy,
b)
deputat rolny,
c)
prawo pasania inwentarza.

Stanowiska służbowe, uprawniające do powyższych dodatków, normy tych dodatków, jak również zasady rozrachunku w razie rozwiązania stosunku służbowego określi Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych w porozumieniu z Ministrem Skarbu. Do czasu wydania odnośnego rozporządzenia zachowują funkcjonariusze dodatki w naturze, otrzymywane na podstawie dotychczasowych przepisów.

Funkcjonarjusze, uprawnieni w myśl niniejszego paragrafu do deputatu opałowego i rolnego, a nie otrzymujący go, dostają ekwiwalent w gotówce, którego wysokość określi Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych w porozumieniu z Ministrem Skarbu. W wyjątkowych wypadkach, oznaczonych przez Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych, władza przełożona będzie mogła funkcjonariuszowi, uprawnionemu do deputatu rolnego, wydzierżawić grunt, znajdujący się w administracji lasów państwowych.

§  28.
Funkcjonariusze nadleśnictw, mający obowiązek utrzymywania koni do rozjazdów służbowych, otrzymują dodatek na utrzymanie koni.

Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych w porozumieniu z Ministrem Skarbu, określi którzy z funkcjonarjuszów nadleśnictw mają obowiązek utrzymywania koni do rozjazdów służbowych, oraz ustali na każdy rok wysokość dodatku.

§  29.
Funkcjonarjusze niżsi dyrekcyj lasów państwowych i nadleśnictw otrzymują uposażenie według następujących grup uposażenia:
Grupa

uposażenia

Szczeble uposażenia
abcdefg
X330350370390410430450
XI270290310330350370390
XII240255270285300315330
XIII210225240255270285300
XIV180195210225240255270
XV150165180195210225240
XVI130140150160170180190
XVII110120130140150150170
XVIII90100110120130140150
XIX708090100110120130

Zaliczenia funkcjonarjuszów niższych do poszczególnych grup uposażenia dokona Rada Ministrów na wniosek Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych, przedstawiony w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

§  30.
Gajowi oraz inni funkcjonarjusze niżsi których oznaczy Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych, a którzy pobierają dodatki w naturze-względnie ekwiwalent w gotówce, otrzymują dodatek ekonomiczny, przewidziany w art. 4 ustawy z dn. 9 października 1923 r. (Dz. U. R. P. № 116 poz. 924) w wysokości 15 punktów na każdego członka rodziny.

W miarę zmniejszenia się dodatku regulacyjnego, określonego w art. 3 wyżej wymienionej ustawy o 10 punktów,-zmniejszać się będzie dodatek ekonomiczny w tych samych terminach o 1 punkt aż do wysokości 8 punktów.

§  31. 13
Należności za podróże służbowe, delegacje i przeniesienia funkcjonarjuszów niższych administracji lasów państwowych, zaliczonych w myśl § 29 do trzech najniższych grup uposażenia, określi Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

Zaopatrzenie emerytalne.

§  32. 14
Postanowienia ustawy z dn. 11 grudnia 1923 r. o zaopatrzeniu emerytalnem funkcjonarjuszów państwowych i wojskowych zawodowych (Dz. U. R. P. z 1924 r. № 6 poz. 46) wraz z późniejszemi zmianami mają zastosowanie do funkcjonarjuszów administracji lasów państwowych mianowanych na stałe oraz mianowanych z zastrzeżeniem usuwalności.

Funkcjonarjuszowi mianowanemu z zastrzeżeniem usuwalności, z którym rozwiązano stosunek służbowy przez wypowiedzenie, przysługuje prawo do zaopatrzenia emerytalnego, o ile posiada co najmniej 10 lat służby policzalnej w myśl ustawy z dn. 11 grudnia 1923 r. (Dz. U. R. P. z r. 1924 № 6 poz. 46) do wymiaru zaopatrzenia emerytalnego.

Funkcjonarjusz mianowany z zastrzeżeniem usuwalności, który nie nabył jeszcze prawa do zaopatrzenia emerytalnego, otrzymuje w razie rozwiązania stosunku służbowego przez wypowiedzenie odprawę w wysokości trzymiesięcznego ostatnio pobieranego uposażenia w gotówce (art. 3 i 4 ustawy z dn. 9 października 1923 r. o uposażeniu funkcjonarjuszów państwowych i wojska-Dz. U. R. P. № 116 poz. 924). Odprawa nie przysługuje funkcjonarjuszowi, któremu wypowiedziano stosunek służbowy na trzy miesiące naprzód.

Wszystkie postanowienia ustawy z dn. 11 grudnia 1923 r. o zaopatrzeniu emerytalnem funkcjonarjuszów państwowych i wojskowych zawodowych (Dz. U. R. P. z r. 1924 № 6 poz. 46), dotyczące praktykantów i funkcjonarjuszów mianowanych do odwołania (prowizorycznych), wraz z późniejszemi zmianami mają zastosowanie do praktykantów i funkcjonarjuszów mianowanych do odwołania (prowizorycznych), pełniących służbę, w administracji lasów państwowych.

§  33.
Przy wymiarze zaopatrzenia emerytalnego funkcjonarjuszom niższym, wymienionym w § 30, bierze się za podstawę wymiaru dodatek ekonomiczny w wysokości określonej w ust. 1 i 2 art. 4 ustawy z d. 9 października 1923 r. (Dz. U. R. P. № 116 poz. 924).

Przepisy przejściowe.

§  34. 15
Z funkcjonariuszami, którzy w chwili wejścia w życie niniejszego rozporządzenia pełnią służbę w przedsiębiorstwie "Polskie Lasy Państwowe", a którzy zostaną przyjęci do służby w administracji lasów państwowych, należy zawiązać stosunek służbowy według zasad, ustalonych w niniejszem rozporządzeniu.
§  35.
Funkcjonariusze, pełniący służbę w przedsiębiorstwie "Polskie Lasy Państwowe" w chwili wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, mogą być zamianowani na stałe w myśl § 18 po ukończeniu 5 lat nieprzerwanej służby państwowej polskiej, o ile do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia pozostawali w nieprzerwanej służbie państwowej polskiej co najmniej trzy lata.
§  36.
Czas służby w przedsiębiorstwie "Polskie Lasy Państwowe" nie stanowi przerwy w ciągłości służby państwowej polskiej.

Funkcjonarjuszom, którzy przed przejściem do służby w przedsiębiorstwie "Polskie Lasy Państwowe" podlegali ustawie z dn. 17 lutego 1922 r. o państwowej służbie cywilnej (Dz. U. R. P. № 21 poz. 164) i z którymi zawiązano stosunek służbowy w myśl § 18 niniejszego rozporządzenia, czas służby w przedsiębiorstwie "Polskie Lasy Państwowe" liczy się do czasu służby tak przy wymiarze uposażenia, jak przy ustalaniu wysługi emerytalnej.

§  37. 16
Urzędnicy, którzy przed przejściem do służby w przedsiębiorstwie "Polskie Lasy Państwowe" podlegali ustawie z dn. 17 listopada 1922 r. o państwowej służbie cywilnej (Dz. U. R. P. № 21 poz. 164) i z którymi zawiązano stosunek służbowy na zasadach, ustalonych w niniejszem rozporządzeniu, otrzymują tę samą grupę i szczebel uposażenia, jakie posiadali przy przejściu do służby w administracji lasów państwowych.

Funkcjonariusza niżsi, co do których zachodzą warunki wymienione w poprzednim ustępie, otrzymują ten sam szczebel uposażenia, jaki posiadali w dniu 31 października 1924 r.

§  38. 17
Funkcjonarjuszom administracji lasów państwowych, którzy przed wstąpieniem do służby państwowej polskiej pozostawali na służbie w lasach państwowych w państwach zaborczych, niepoliczalnej do wysługi emerytalnej w myśl art. 81 ustawy z dnia 11 grudnia 1923 r. (Dz. U. R. P. z r. 1924 № 6 poz. 46), zalicza Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych w porozumieniu z Ministrem Skarbu czas tej służby w ilości do 20 lat do wysługi emerytalnej, o ile posiadają co najmniej 5 lat nieprzerwanej służby państwowej polskiej i uiszczą opłatę, która będzie wymierzona za każdy rok tejże służby w wysokości 6% od początkowego uposażenia, otrzymanego przy mianowaniu funkcjonarjuszem stałym - względnie z zastrzeżeniem usuwalności -, stanowiącego podstawę dla wymiaru zaopatrzenia emerytalnego.

Policzenie czasu tej służby zależne jest od całkowitego uiszczenia wymierzonej opłaty.

§  39. 18
Funkcjonariusze, którzy bezpośrednio przed przyjęciem do służby w administracji lasów państwowych pracowali w państwowym zarządzie dóbr b. Komory Cieszyńskiej otrzymują przy mianowaniu grupę i szczebel uposażenia ostatnio posiadane. Przy obliczaniu terminu posunięcia do wyższego szczebla uposażenia uwzględnia się czas spędzony w posiadanym szczeblu uposażenia przed mianowaniem.

Funkcjonariuszom, wymienionym w poprzednim ustępie, zalicza się do czasu służby czynnej i wysługi emerytalnej czas służby w państwowym zarządzie dóbr b. Komory Cieszyńskiej oraz czas poprzedniej ich służby, jaki był im policzalny w myśl przepisów 2 dnia 15 maja 1917 r., dotyczących uregulowania uposażeń w służbie czynnej i na emeryturze urzędników dóbr arcyksiążęcych oraz przepisów statutu kasy zaopatrzenia przy arcyksiążęcej Komorze Cieszyńskiej z dnia 14 lipca 1905 r., dotyczących funkcjonarjuszów niższych.

§  40. 19
Byli pracownicy zarządu dóbr b. Komory Cieszyńskiej, którzy ze służby w państwowym zarządzie dóbr b. Komory Cieszyńskiej nie zostaną przyjęci do służby w administracji lasów państwowych, jak również pracownicy zarządu dóbr b. Komory Cieszyńskiej, którzy przeniesieni zostali na emeryturę na zasadzie przepisów obowiązujących w tych dobrach, otrzymają uposażenie emerytalne według zasad wymiaru, ustalonych w ustawie z dnia 11 grudnia 1923 r. o zaopatrzeniu emerytalnem funkcjonarjuszów państwowych i zawodowych wojskowych (Dz. U. R. P. z r. 1924 Nr. 6 poz. 46), oraz według przepisów rozporządzenia niniejszego.

Względem pracowników, którzy przed przejściem na emeryturę pobierali uposażenie, przyrównane do uposażenia unormowanego ustawą z dnia 9 października 1923 r. o uposażeniu funkcjonarjuszów państwowych i wojska (Dz. U. R. P. Nr. 116, poz. 924), przyjmuje się za podstawę do wymiaru uposażenia emerytalnego uposażenie pobierane ostatnio w służbie czynnej.

Pracowników, którzy przed przejściem na emeryturę pobierali uposażenie według przepisów obowiązujących w dobrach b. Komory Cieszyńskiej lub uposażenie, przyrównane do uposażenia unormowanego ustawą z dnia 13 lipca 1920 r. o uposażeniu urzędników i niższych funkcjonarjuszom państwowych (Dz. U. R. P. Nr. 65, poz. 429) i przepisami wykonawczemi do tej ustawy, zaszereguje się celem wymiaru uposażenia emerytalnego do odpowiednich grup uposażenia i przyjmie za podstawę wymiaru uposażenia emerytalnego uposażenie tej grupy, do której nastąpiło zaszeregowanie, przyczem tym pracownikom, którzy przeszli na emeryturę ze służby w państwowym zarządzie dóbr b. Komory Cieszyńskiej po wejściu w życie ustawy emerytalnej funkcjonarjuszów państwowych z dnia 28 lipca 1921 r. (Dz. U. R. P. Nr. 70, poz. 466), t. j. po dniu 1 października 1921 r., uwzględni się przy wymiarze szczebla czas służby w tymże zarządzie od dnia 1 stycznia 1919 r. oraz studja wyższe. Zaszeregowania do grup i szczebli uposażenia dokona Minister Rolnictwa w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

Przy obliczaniu uposażenia emerytalnego bierze się za podstawę czas służby w państwowym zarządzie dóbr b. Komory Cieszyńskiej oraz czas poprzedniej służby, policzalny w mysi przepisów z dnia 15 maja 1917 r., dotyczących uregulowania uposażeń w służbie czynnej i na emeryturze urzędników dóbr arcyksiążęcych oraz przepisów statutu kasy zaopatrzenia przy arcyksiążęcej Komorze Cieszyńskiej z dnia 14 lipca 1905 r., dotyczących funkcjonarjuszów niższych.

Postanowienia ustępu 2 § 8 powołanych w ustępie poprzednim przepisów z dnia 15 maja 1917 r. mają zastosowanie do pracowników, którzy w chwili przejścia na emeryturę nie posiadali 10 lat służby. Pracownikom tym wymierzy się uposażenie emerytalne w wysokości 30% uposażenia, jeżeli posiadali pełnych 5 lat służby, podwyższone o 7% za każdy następny pełny rok służby do dziesięciu lat służby.

§  41-a. 20
Funkcjonariusze jednostek organizacyjnych zarządu centralnego Ministerstwa Rolnictwa, poświęconych wyłącznie sprawom zarządu lasów państwowych, z chwilą wejścia w życie rozporządzenia niniejszego stają się funkcjonarjuszami administracji lasów państwowych, zachowując prawa nabyte służbą dotychczasową
§  42. 21
Wdowy i sieroty po pracownikach zarządu dóbr b. Komory Cieszyńskiej otrzymują pensję wdowią, względnie sierocą, według zasad wymiaru, ustalonych w ustawie z dnia 11 grudnia 1923 r. o zaopatrzeniu emerytalnem funkcjonarjuszów państwowych i zawodowych wojskowych (Dz. U. R. P. z 1924 r. Nr. 6 poz. 46).

Za podstawę wymiaru pensji wdowiej i sierocej dla wdów i sierot, pozostałych po pracownikach, o których mowa w ust. 3 § 40, przyjmuje się uposażenie tej grupy, do której w myśl przepisu ust. 3 § 40 zaszeregowany został pracownik, pełniący takie same czynności, jakie pełnił pracownik zmarły

Postanowienia końcowe.

§  42. 22
Wykonanie niniejszego rozporządzenia powierza się Ministrowi Rolnictwa i Dóbr Państwowych.
§  43. 23
Rozporządzenie niniejsze zyskuje moc obowiązującą z dniem ogłoszenia na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

Administracja lasów państwowych, w myśl niniejszego rozporządzenia, będzie wprowadzona w życie z dniem 1 lutego 1925 r.; z dniem tym tracą moc obowiązującą wszelkie przepisy w przedmiotach objętych niniejszem rozporządzeniem, w szczególności rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 28 czerwca 1924 r. o statucie przedsiębiorstwa "Polskie Lasy Państwowe". (Dz. U. R. P. № 56 poz. 570).

Sprostowania:

b)
w Dz. U. R. P. z 1924 r. № 119, poz. 1079 w rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 30 grudnia 1924 r. o organizacji administracji lasów państwowych należy sprostować:

1) w § 19 ustąp pierwszy wiersz trzeci - po wyrazach "przewidziane w § 18" wstawić nawias; wiersz czwarty - skreślić nawias po wyrazach "lutego 1922 r.";

2) w § 25 wiersz trzeci po wyrazie "postanowienia" opuszczono wyraz "ustawy";

3) § 29 w tabeli:

grupa uposażenia XVII szczebel uposażenia f- zamiast: "150" winno być: "160".

4) w § 37 wiersz trzeci, zamiast: "z dnia 17 listopada 1922 r.", winno być: "z dnia 17 lutego 1922 roku".

* Z dniem 30 września 1936 r. tracą moc obowiązującą przepisy, zawarte w rozdziale II i częściach I, II i III rozdziału III nin. rozporządzenia w brzmieniu ustalonym rozporządzeniami Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. (Dz. U. R. P. Nr 38, poz. 373) i z dnia 3 grudnia 1930 r. (Dz. U. R. P. Nr 86, poz. 661), zgodnie z art. 44 ust. 2 dekretu z dnia 30 września 1936 r. o państwowym gospodarstwie leśnym (Dz.U.36.75.533).
1 Rozdział I zmieniony przez art. 1 pkt 1 rozp. z mocą ustawy z dnia 3 grudnia 1930 r. (Dz.U.30.86.661) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 6 grudnia 1930 r.
2 § 5 ust. 3 zmieniony przez art. 1 ust. 3 rozp. z mocą ustawy z dnia 22 marca 1928 r. (Dz.U.28.38.373) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 26 marca 1928 r.
3 § 9 dodany przez art. 1 pkt 2 rozp. z mocą ustawy z dnia 3 grudnia 1930 r. (Dz.U.30.86.661) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 6 grudnia 1930 r.
4 § 12 zmieniony przez art. 1 ust. 4 rozp. z mocą ustawy z dnia 22 marca 1928 r. (Dz.U.28.38.373) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 26 marca 1928 r.
5 Tytuł rozdziału III zmieniony przez art. 1 pkt 6 rozp. z mocą ustawy z dnia 3 grudnia 1930 r. (Dz.U.30.86.661) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 6 grudnia 1930 r.
6 § 17 zmieniony przez art. 1 pkt 6 rozp. z mocą ustawy z dnia 3 grudnia 1930 r. (Dz.U.30.86.661) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 6 grudnia 1930 r.
7 § 18:

- zmieniony przez art. 1 pkt 3 i 4 rozp. z mocą ustawy z dnia 3 grudnia 1930 r. (Dz.U.30.86.661) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 6 grudnia 1930 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 6 rozp. z mocą ustawy z dnia 3 grudnia 1930 r. (Dz.U.30.86.661) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 6 grudnia 1930 r.

8 § 22:

- zmieniony przez art. 1 ust. 5 rozp. z mocą ustawy z dnia 22 marca 1928 r. (Dz.U.28.38.373) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 26 marca 1928 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 5 rozp. z mocą ustawy z dnia 3 grudnia 1930 r. (Dz.U.30.86.661) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 6 grudnia 1930 r.

9 § 23 zmieniony przez art. 1 pkt 6 rozp. z mocą ustawy z dnia 3 grudnia 1930 r. (Dz.U.30.86.661) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 6 grudnia 1930 r.
10 § 24 zmieniony przez art. 1 pkt 6 rozp. z mocą ustawy z dnia 3 grudnia 1930 r. (Dz.U.30.86.661) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 6 grudnia 1930 r.
11 § 25 zmieniony przez art. 1 pkt 6 rozp. z mocą ustawy z dnia 3 grudnia 1930 r. (Dz.U.30.86.661) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 6 grudnia 1930 r.
12 § 27 zmieniony przez art. 1 pkt 6 rozp. z mocą ustawy z dnia 3 grudnia 1930 r. (Dz.U.30.86.661) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 6 grudnia 1930 r.
13 § 31 zmieniony przez art. 1 pkt 6 rozp. z mocą ustawy z dnia 3 grudnia 1930 r. (Dz.U.30.86.661) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 6 grudnia 1930 r.
14 § 32 zmieniony przez art. 1 pkt 6 rozp. z mocą ustawy z dnia 3 grudnia 1930 r. (Dz.U.30.86.661) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 6 grudnia 1930 r.
15 § 34 zmieniony przez art. 1 pkt 6 rozp. z mocą ustawy z dnia 3 grudnia 1930 r. (Dz.U.30.86.661) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 6 grudnia 1930 r.
16 § 37 zmieniony przez art. 1 pkt 6 rozp. z mocą ustawy z dnia 3 grudnia 1930 r. (Dz.U.30.86.661) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 6 grudnia 1930 r.
17 § 38 zmieniony przez art. 1 pkt 6 rozp. z mocą ustawy z dnia 3 grudnia 1930 r. (Dz.U.30.86.661) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 6 grudnia 1930 r.
18 § 39 dodany przez art. 1 ust. 6 rozp. z mocą ustawy z dnia 22 marca 1928 r. (Dz.U.28.38.373) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 26 marca 1928 r.
19 § 40 dodany przez art. 1 ust. 6 rozp. z mocą ustawy z dnia 22 marca 1928 r. (Dz.U.28.38.373) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 26 marca 1928 r.
20 § 41-a dodany przez art. 1 pkt 7 rozp. z mocą ustawy z dnia 3 grudnia 1930 r. (Dz.U.30.86.661) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 6 grudnia 1930 r.
21 § 42 dodany przez art. 1 ust. 6 rozp. z mocą ustawy z dnia 22 marca 1928 r. (Dz.U.28.38.373) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 26 marca 1928 r.
22 § 42 według numeracji ustalonej przez art. 1 ust. 7 rozp. z mocą ustawy z dnia 22 marca 1928 r. (Dz.U.28.38.373) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 26 marca 1928 r.
23 § 43 według numeracji ustalonej przez art. 1 ust. 7 rozp. z mocą ustawy z dnia 22 marca 1928 r. (Dz.U.28.38.373) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 26 marca 1928 r.