Międzynarodowe porozumienie o utworzeniu w Paryżu Międzynarodowego Urzędu dla zwalczania epizootij. Paryż.1924.01.25.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1925.108.767

| Akt obowiązujący
Wersja od: 18 lutego 1925 r.

MIĘDZYNARODOWE POROZUMIENIE
o utworzeniu w Paryżu Międzynarodowego Urzędu dla zwalczania epizootij,
podpisane w Paryżu dnia 25 stycznia 1924 r.

(Ratyfikowane zgodnie z ustawą z dnia 1 kwietnia 1924 r. -Dz. U. R. P. Nr 36 poz.380).

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej,

My, Stanisław Wojciechowski,

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej,

wszem wobec i każdemu zosobna, komu o tem wiedzieć należy, wiadomem czynimy:

Dnia dwudziestego piątego stycznia tysiąc dziewięćset dwudziestego czwartego roku podpisane zostało w Paryżu Międzynarodowe Porozumienie o utworzeniu w Paryżu Międzynarodowego Urzędu dla zwalczania epizootij, o następującym brzmieniu dosłownem:

Międzynarodowe porozumienie o utworzeniu w Paryżu Międzynarodowego Urzędu dla zwalczania epizootij.

Rządy Republiki Argentyńskiej, Belgji, Brazylji, Bułgarji, Danji, Egiptu, Finlandji, Francji, W. Brytanji, Grecji, Guatemali, Węgier, Włoch, Luksemburga, Maroka, Meksyku, Księstwa Monako, Holandji, Peru, Polski, Portugalji, Rumunji, Sjamu, Szwecji, Szwajcarji, Republiki Czeskosłowackiej i Tunisu,

uznawszy za pożyteczne zorganizować Międzynarodowy Urząd Epizootij, wspomniany w tekście dezyderatu, wyrażonego przez Międzynarodową Konferencję w sprawie badań nad epizootjami w dniu 27 maja 1921 r., postanowiły zawrzeć porozumienie w tym celu i zgodziły się na to, co następuje:

Wysokie Układające się Strony zobowiązują się założyć i utrzymywać Międzynarodowy Urząd Epizootij, którego siedzibą jest Paryż.

Urząd działa, pozostając pod władzą i kontrolą Komitetu, utworzonego z delegatów rządów układających się. Skład i funkcje tego Komitetu jak również organizacja i zakres pełnomocnictw wspomianego Urzędu określone są przez Statut organiczny, dołączony do niniejszego Porozumienia i uważany jako stanowiący część składową całości tegoż Statutu.

Koszty założenia jak również wydatki roczne z tytułu funkcjonowania i utrzymywania Urzędu pokryte są przez składki Państw Układających się, ustalone na warunkach przewidzianych przez Statut organiczny, wspomniany w art. 2.

Kwoty stanowiące składkę każdego z Państw Układających się wpłacane są przez te ostatnie na początku każdego roku za pośrednictwem Ministerstwa Spraw Zagranicznych Republiki Francuskiej do Kasy depozytów i sum specjalnego przeznaczenia w Paryżu, skąd zostają one pobierane stopniowo i w miarę potrzeby na mocy przekazów Dyrektora Urzędu.

Wysokie Układające się Strony zastrzegają sobie możność za wspólną zgodą wnieść do niniejszego porozumienia zmiany, których użyteczność byłaby dowiedziona przez doświadczenie.

Rządy które nie podpisały niniejszego porozumienia dopuszczone są do przystąpienia doń za swą prośbą. Przystąpienie to będzie notyfikowane w drodze dyplomatycznej Rządowi Francuskiemu, a przez niego innym Rządom układającym się i zawierać będzie zobowiązanie uczestniczenia składką w wydatkach Urzędu na warunkach wskazanych w art. 3.

Niniejsze Porozumienie zostanie ratyfikowane, na następujących warunkach:

Każde Mocarstwo nadeśle w możliwie krótkim czasie swój dokument ratyfikacyjny Rządowi Francuskiemu, staraniem którego inne kraje podpisujące zostaną o tem powiadomione. Dokumenty ratyfikacyjne zostaną złożone w archiwach Rządu Francuskiego. Niniejsza konwencja uzyska moc obowiązującą w stosunku do każdego Państwa podpisującegow dzień złożenia dokumentu ratyfikacyjnego przez dane Państwo.

Niniejsze Porozumienie zawarte jest na okres siedmioletni. Z upływem tego terminu będzie nadal podlegać wykonaniu na przeciąg nowych okresów siedmioletnich pomiędzy Państwami, które nie notyfikują, na rok przed zakończeniem każdego okresu, swego zamiaru, aby postanowienia Porozumienia przestały je obowiązywać.

Na dowód czego niżej podpisani, należycie do tego upoważnieni, uchwalili niniejsze Porozumienie w jednym egzemplarzu, który opatrzyli swemi pieczęciami. Egzemplarz ten zostanie złożony w archiwach Rządu Francuskiego, uwierzytelnione zaś za zgodność odpisy przesłane będą w drodze dyplomatycznej Stronom Układającym się.

Wspomiany egzemplarz będzie mógł być podpisany do dnia 30 kwietnia 1924 roku włącznie.

Sporządzono w Paryżu, dn. 25 stycznia 1924 r.

Aneks

Statuty organiczne Międzynarodowego Urzędu Epizootij.

Ustanawia się w Paryżu Międzynarodowy Urząd do walki z epizootjami, zależący od Państw, które zgadzają się współuczestniczyć w jego funkcjonowaniu.

Urząd nie może w żaden sposób wkraczać w sprawy zarządzeń administracyjnych różnych Państw. Jest on niezależny od władz kraju, w którym ma siedzibę. Prowadzi korespondencję bezpośrednio z władzami wyższemi lub urzędami, zobowiązanemi w różnych krajach do nadzoru sanitarnego zwierząt.

Rząd Republiki Francuskiej poweźmie na żądanie międzynarodowego Komitetu, wskazanego w art. 6 potrzebne zarządzenia, celem uznania Urzędu za zakład użyteczności publicznej.

Urząd ma za główne zadanie:

a)
powodować i organizować wszelkie badania lub doświadczenia, dotyczące patologji, lub profilaktyki chorób zakaźnych bydła, wobec których wskazanem jest odwołać się do współdziałania międzynarodowego;
b)
zbierać i podawać do wiadomości Rządów i ich urzędów sanitarnych fakty i dokumenty o znaczeniu ogólnem, dotyczącem szerzenia się epizootji i środków, używanych dla zwalczania jej;
c)
badać projekty układów międzynarodowych, dotyczących nadzoru sanitarnego zwierząt oraz przedstawiać do dyspozycji Rządów, podpisujących te układy - sposoby kontrolowania wykonania takowych.

Rządy nadsyłają Urzędowi:

1)
drogą telegraficzną zawiadomienie o pierwszych wypadkach dżumy bydlęcej lub pryszczycy, ustalonych w kraju lub pewnym obszarze tegoż, dotychczas niezakażonych;
2)
w przerwach regularnych - biuletyny ustalone według wzoru, przyjętego przez Komitet i informujące o obecności i szerzeniu się chorób, objętych następującym spisem:

1. księgosusz (dżuma bydlęca),

2. pryszczyca,

3. zaraza płucna,

4. wąglik,

5. ospa owiec,

6. wścieklizna,

7. nosacizna,

8. zaraza stadnicza,

9. pomór świń.

Spis chorób, do których stosuje się jedno lub drugie z poprzednich zarządzeń, będzie mógł być poddany rewizji przez Komitet z zastrzeżeniem zatwierdzenia przez Rządy.

Rządy zawiadamiają Urząd o powziętych zarządzeniach celem zwalczania epizootji, a mianowicie o tych zarządzeniach, które są ustanowione na granicach celem ochrony ich terytorjum przeciwko chorobom, pochodzącym z krajów zarażonych. O ile możliwe, Rządy odpowiadają na prośby o informacje, które skierowuje do nich Urząd.

Urząd znajduje się pod władzą i kontrolą Komitetu międzynarodowego, składającego się z przedstawicieli technicznych, wyznaczonych przez Państwa uczestniczące, w stosunku po jednym przedstawicielu na każde Państwo.

Komitet Urzędu zbiera się perjodycznie co najmniej raz na rok, trwanie tych posiedzeń nie jest ograniczone. Członkowie Komitetu wybierają zapomocą głosowania tajnego, przewodniczącego, którego pełnomocnictwo trwa lat trzy.

Funkcjonowanie Urzędu zapewnione jest przez personel wynagradzany, składający się: z dyrektora, funkcjonarjuszów technicznych, ajentów koniecznych dla działania Urzędu.

Dyrektora mianuje Komitet.

Dyrektor jest obecny na posiedzeniach Komitetu z głosem doradczym.

Nominacja i odwołanie urzędników wszelkiej kategorji należy do dyrektora, który zdaje sprawozdanie z tego komitetowi.

Informacje, zebrane przez Urząd podawane są do wiadomości Państw uczestniczących zapomocą biuletynu lub specjalnych zawiadomień, które są im przesyłane bądź w drodze urzędowej, bądź też na ich prośbę.

Notyfikacje, dotyczące pierwszych wypadków księgosuszu lub pryszczycy są przesyłane telegraficznie Rządom i urzędom sanitarnym natychmiast po ich otrzymaniu.

Urząd podaje, oprócz tego, perjodycznie wyniki swej działalności w urzędowych raportach, które są komunikowane Rządom uczestniczącym.

Biuletyn ukazujący się najmniej raz na miesiąc, zawiera:

1)
ustawy i przepisy ogólne lub lokalne opublikowane w rozmaitych krajach, dotyczących chorób przenośnych bydlęcych;
2)
informacje, dotyczące szerzenia się chorób zakaźnych zwierząt;
3)
dane statystyczne, dotyczące stanu sanitarnego całego inwentarza żywego na świecie;
4)
wskazówki bibliograficzne.

Językiem urzędowym Urzędu i Biuletynu jest francuski. Komitet będzie mógł decydować, aby części Biuletynu były publikowane w innych językach.

Wydatki, niezbędne dla funkcjonowania Urzędu pokrywane są przez Państwa podpisujące porozumienie, oraz przez te, które będą mogły przystąpić doń następnie, a których udział ustanowiony jest według następujących kategoryj:

1-a kategorja w stosunku 25 jednostek

2-a " " 20 "

3-a " " 15 "

4-a " " 10 "

5-a " " 5 "

6-a " " 3 "

na podstawie 500 franków na jednostkę.

Każde Państwo może wybrać kategorję, do której pragnie się zapisać. Będzie mu zawsze wolno zapisać się później do kategorji wyższej.

Pobierana jest ze źródeł dochodów rocznych pewna kwota, przeznaczona dla stworzenia funduszu zapasowego. Całkowita suma tego funduszu zapasowego, która nie może przekraczać sumy budżetu rocznego, ulokowana jest w pierwszorzędnych walorach państwowych.

Członkowie Komitetu otrzymują z funduszów, przeznaczonych dla funkcjonowania Urzędu, należność na wydatki, związane z ich podróżami w celach Urzędu. Otrzymują oni oprócz tego kartę obecności na każde z posiedzeń, w którem uczestniczą.

Komitet ustala sumę, podlegającą pobraniu co rok z jego budżetu celem zabezpieczenia emerytur personelowi Urzędu.

Komitet ustanawia swój roczny budżet i zatwierdza sprawozdanie z wydatków. Uchwala regulamin wewnętrzny personelu jak również wszystkie zarządzenia niezbędne dla funkcjonowania Urzędu. Regulamin ten oraz zarządzenia komunikowane są przez Komitet Państwom uczestniczącym i nie będą mogły być zmieniane bez ich zgody.

Sprawozdanie w przedmiocie administracji funduszami Urzędu przedstawiane jest corocznie Państwom uczestniczącym po zamknięciu roku operacyjnego.

Zaznajomiwszy się z powyższem Porozumieniem, uznaliśmy je i uznajemy za słuszne zarówno w całości jak i każde z zawartych w niem postanowień, oświadczamy, że jest przyjęte, ratyfikowane i potwierdzone i przyrzekamy, że będzie niezmiennie zachowywane.

Na dowód czego wydaliśmy Akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej.

W Warszawie, dnia 24 stycznia 1925 r.