Zasady ustalania kursu złotego w stosunku do walut obcych.

Monitor Polski

M.P.1991.17.111

| Akt utracił moc
Wersja od: 18 maja 1991 r.

UCHWAŁA Nr 71
RADY MINISTRÓW
z dnia 16 maja 1991 r.
w sprawie zasad ustalania kursu złotego w stosunku do walut obcych.

Na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz. U. Nr 4, poz. 22 i Nr 74, poz. 439) Rada Ministrów uchwala, co następuje:
Prezes Narodowego Banku Polskiego ustala kurs złotego w stosunku do walut obcych, uwzględniając:
1)
poziom rezerw dewizowych systemu bankowego,
2)
zmiany zachodzące we wzajemnych relacjach walut na międzynarodowym rynku walutowym,
3)
kształtowanie się bilansu płatniczego państwa,
4)
zobowiązania międzynarodowe państwa,
5)
ceny walut na rynku dewizowym działającym zgodnie z przepisami art. 10 ustawy z dnia 15 lutego 1989 r. - Prawo dewizowe (Dz. U. Nr 6, poz. 33 i Nr 74, poz. 441).
Kurs, o którym mowa w § 1, jest ustalany w stosunku do koszyka walut wymienialnych pozostających w stosunku do siebie w następujących proporcjach:

dolara amerykańskiego 45%

marki niemieckiej 35%

funta sterlinga 10%

franka francuskiego 5%

franka szwajcarskiego 5%

Minister Finansów i Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą współdziałają z Prezesem Narodowego Banku Polskiego przy ustalaniu poziomu kursu i jego zmiany.
Traci moc uchwała nr 11 Rady Ministrów z dnia 19 stycznia 1990 r. w sprawie zasad ustalania kursu złotego w stosunku do walut obcych (Monitor Polski Nr 2, poz. 12).
Uchwała wchodzi w życie z dniem 20 maja 1991 r.