Monitor Polski

M.P.1987.12.104

| Akt utracił moc
Wersja od: 14 czerwca 1989 r.

ZARZĄDZENIE
MINISTRA PRACY, PŁAC I SPRAW SOCJALNYCH
z dnia 3 kwietnia 1987 r.
w sprawie wykazu prac wykonywanych w jednostkach badawczo-rozwojowych w warunkach uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia oraz wysokości i zasad przyznawania dodatków za te prace.

Na podstawie § 15 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 lipca 1986 r. w sprawie zasad wynagradzania pracowników jednostek badawczo-rozwojowych oraz trybu postępowania kwalifikacyjnego poprzedzającego zatrudnienie na stanowiskach badawczo-rozwojowych i zasad przyznawania oraz wysokości dodatków kwalifikacyjnych (Dz. U. Nr 31, poz. 155) zarządza się, co następuje:
§  1. Pracownikom jednostek badawczo-rozwojowych, o których mowa w § 1 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 lipca 1986 r. w sprawie zasad wynagradzania pracowników jednostek badawczo-rozwojowych oraz trybu postępowania kwalifikacyjnego poprzedzającego zatrudnienie na stanowiskach badawczo-rozwojowych i zasad przyznawania oraz wysokości dodatków kwalifikacyjnych (Dz. U. Nr 31, poz. 155) - zwanym dalej "pracownikami" - przysługują dodatki za prace wykonywane w warunkach uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia, zwane dalej "dodatkami".
§  2. 1 Dodatek wypłaca się miesięcznie z dołu w wysokości:
1) 800 zł przy pierwszym stopniu szkodliwości lub uciążliwości,
2) 1.200 zł przy drugim stopniu szkodliwości lub uciążliwości,
3) 1.500 zł przy trzecim stopniu szkodliwości lub uciążliwości.
§  3.
1. Do pierwszego stopnia szkodliwości lub uciążliwości zalicza się prace wykonywane:
1) w warunkach narażenia na działanie pyłów nie wywołujących zwłóknienia tkanki płucnej,
2) w warunkach narażenia na działanie substancji toksycznych nie kumulujących się w organizmie,
3) w pomieszczeniach zamkniętych, w których ze względów technologicznych utrzymuje się stale temperatura efektywna powyżej 25° lub poniżej 10°,
4) w warunkach narażenia na promieniowanie ultrafioletowe (np. spawanie, stosowanie lamp w celach bakteriobójczych),
5) w mokrym środowisku o względnej wilgotności powietrza przekraczającej 80%, w błocie lub bezpośrednim kontakcie z wodą,
6) w narażeniu na szkodliwe działanie ogólnej wibracji,
7) 2 przy obsłudze elektronicznych monitorów ekranowych.
2. Do drugiego stopnia szkodliwości lub uciążliwości zalicza się prace wykonywane:
1) w warunkach narażenia na działanie pyłów wywołujących zwłóknienie tkanki płucnej,
2) w warunkach narażenia na działanie substancji toksycznych kumulujących się w organizmie,
3) w warunkach obniżonego lub podwyższonego ciśnienia wynikającego z procesu technologicznego (np. w kesonach, komorach ciśnieniowych),
4) w warunkach narażenia na szkodliwe działanie miejscowej wibracji (np. używanie ręcznych narzędzi pneumatycznych),
5) w warunkach narażenia na hałas.
3. Do trzeciego stopnia szkodliwości lub uciążliwości zalicza się prace wykonywane:
1) 3 w warunkach narażenia na działanie benzydyny, alfa i beta naftyloaminy, chlorku winylu, azbestu oraz innych czynników o analogicznym jak te substancje działaniu, jeżeli zostanie to uznane przez instytut medycyny pracy,
2) w warunkach narażenia na promieniowanie jonizujące,
3) w kontakcie (styczności) z materiałem zakaźnym lub chorymi zakaźnie ludźmi lub zwierzętami,
4) w kontakcie z ludźmi chorymi psychicznie lub znacznie upośledzonymi umysłowo,
5) w warunkach narażenia na działanie pól elektromagnetycznych wysokiej częstotliwości w zakresie od 0,1 do 300.000 MHz w strefie zagrożenia,
6) pod ziemią.
§  3a. 4  
1. Prace określone w § 3 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 pkt 1, 2 i 5 uważa się za wykonywane w warunkach szkodliwych dla zdrowia uzasadniających przyznanie dodatku, jeżeli w środowisku pracy przekroczone są najwyższe dopuszczalne stężenia i natężenia czynników szkodliwych dla zdrowia określone w odrębnych przepisach lub inne obowiązujące normy higienicznosanitarne.
2. Pomiary czynników szkodliwych dla zdrowia, o których mowa w ust. 1, dokonywane są przez laboratoria Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz inne laboratoria upoważnione przez właściwych terenowo państwowych wojewódzkich inspektorów sanitarnych.
§  4.
1. 5 Dodatek przysługuje pracownikom wykonującym prace, o których mowa w § 3 ust. 1, 2 i 3 pkt 1-4 i 6, przez co najmniej 40 godzin w miesiącu, natomiast pracownikom wykonującym prace wymienione w § 3 ust. 3 pkt 5 - przez połowę dopuszczalnego czasu przebywania w strefie zagrożenia.
2. Jeżeli w danym miesiącu pracownik wykonuje pracę w warunkach o różnym stopniu szkodliwości dla zdrowia lub uciążliwości, przysługuje mu jeden dodatek według najwyższego stopnia szkodliwości lub uciążliwości.
§  5. Jednostki badawczo-rozwojowe, o których mowa w § 1, prowadzą ewidencję:
1) stanowisk pracy, na których zatrudnionym pracownikom przyznane zostały dodatki,
2) czasu pracy pracowników zatrudnionych w warunkach, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1.
§  6. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
1 § 2 zmieniony przez § 1 zarządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 23 maja 1989 r. (M.P.89.19.131) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 14 czerwca 1989 r.
2 § 3 ust. 1 pkt 7 dodany przez § 1 pkt 1 lit. a) zarządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1988 r. (M.P.88.30.274) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 25 października 1988 r.
3 § 3 ust. 3 pkt 1 zmieniony przez § 1 pkt 1 lit. b) zarządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1988 r. (M.P.88.30.274) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 25 października 1988 r.
4 § 3a dodany przez § 1 pkt 2 zarządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1988 r. (M.P.88.30.274) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 25 października 1988 r.
5 § 4 ust. 1 zmieniony przez § 1 pkt 3 zarządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1988 r. (M.P.88.30.274) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 25 października 1988 r.