Rozwój szkolenia zawodowego w zakładach pracy.

Monitor Polski

M.P.1960.52.247

| Akt utracił moc
Wersja od: 11 marca 1974 r.

UCHWAŁA Nr 191
RADY MINISTRÓW
z dnia 9 czerwca 1960 r.
w sprawie rozwoju szkolenia zawodowego w zakładach pracy.

W celu zapewnienia dopływu wykwalifikowanych pracowników do zakładów pracy, jak również dostatecznej liczby miejsc nauki zawodu i przyuczenia do określonej pracy, stosownie do wzrastającej liczby młodzieży, Rada Ministrów po porozumieniu z Centralną Radą Związków Zawodowych uchwala, co następuje:
1.
W projektach narodowych planów gospodarczych, począwszy od 1961 r., wydziela się planowaną liczbę uczniów, zatrudnionych w celu nauki zawodu i przyuczenia do określonej pracy, oraz fundusz płac tych uczniów, jako odrębną pozycję, poza ogólnym limitem zatrudnienia i funduszu płac.
2.
Przepis ust. 1 dotyczy następujących działów gospodarki narodowej: rolnictwa, przemysłu, budownictwa, transportu i łączności, obrotu towarowego, gospodarki komunalnej i mieszkaniowej oraz usług nieprzemysłowych.
1. 1
Upoważnia się prezydia rad narodowych do ustalania w ramach ich funkcji koordynacyjnych – w zależności od potrzeb danego terenu – minimalnego procentu zatrudnienia uczniów w stosunku do ogółu zatrudnionych w określonych gałęziach gospodarki lub zakładach pracy.
2. 2
Jeżeli liczba uczniów przyjętych przez zakład pracy nie osiąga ustalonego procentu, o którym mowa w ust. 1, zakład pracy nie może odmówić przyjęcia na naukę zawodu lub w celu przyuczenia do określonej pracy młodzieży skierowanej przez właściwy do spraw zatrudnienia organ prezydium rady narodowej.
W razie zwiększenia przez zakład pracy liczby zatrudnionych uczniów ponad ustalenia zawarte w planie fundusz płac uczniów podlega bankowej korekcie do wysokości niezbędnej dla opłacenia zwiększonej liczby uczniów, zgodnie z obowiązującymi zasadami opłacania uczniów.
Pracownikom szkolącym uczniów zatrudnionych na podstawie przepisów niniejszej uchwały przysługuje wynagrodzenie przewidziane w uchwale nr 244 Rady Ministrów z dnia 9 czerwca 1959 r. w sprawie zasad wynagradzania osób szkolących pracowników w uspołecznionych zakładach pracy (Monitor Polski Nr 57, poz. 277).
1.
Zobowiązuje się właściwych ministrów (kierowników urzędów centralnych) oraz przewodniczących prezydiów wojewódzkich rad narodowych (rad narodowych miast wyłączonych z województw) do zapewnienia warunków zabezpieczających przyjęcie zwiększonej liczby młodzieży na naukę zawodu w zakładach pracy oraz zapewnienia odpowiedniego poziomu szkolenia zawodowego w szczególności przez:
1)
wygospodarowanie w większych zakładach pracy najpóźniej do końca 1961 r. pomieszczeń niezbędnych do uruchomienia zasadniczej szkoły zawodowej dla pracujących (przyzakładowej), jeżeli istniejąca sieć szkół zawodowych wszelkiego typu oraz plany rozwoju sieci tych szkół nie zapewniają pokrycia potrzeb kadrowych tych zakładów pracy,
2)
wyodrębnienie szkoleniowych stanowisk pracy zapewniających młodzieży jak najlepsze warunki szkolenia oraz warunki bezpieczeństwa i higieny pracy, a w szczególnie uzasadnionych przypadkach – również warsztatów szkoleniowych,
3)
uwzględnienie przy projektowaniu kompleksowych inwestycji dla większych zakładów pracy również pomieszczeń szkoleniowych.
2.
Przy wypełnianiu zadań określonych w ust. 1 pkt 1 i 3 należy w szczególności brać pod uwagę możliwość wykorzystania na pomieszczenia szkolne – pomieszczeń socjalnych i kulturalnych, które nie są stale używane, przez ustalenie takiego rozkładu korzystania z tych pomieszczeń, by mogły one jednocześnie służyć zarówno na cele, na które zostały przeznaczone, jak i na cele szkoleniowe.
3.
Upoważnia się prezydia wojewódzkich rad narodowych (rad narodowych miast wyłączonych z województw) do koordynacji sprawy przygotowania odpowiedniej liczby miejsc nauki zawodu przez zakłady pracy i do kontroli wykonywania przez zakłady pracy obowiązków wynikających z ust. 1.
Zobowiązuje się Przewodniczącego Komitetu Pracy i Płac do zorganizowania preorientacji zawodowej dla młodzieży z uwzględnieniem potrzeb, wynikających z rozwoju gospodarki narodowej.
1.
Uczniowie, o których mowa w niniejszej uchwale, dojeżdżający do pracy, korzystają z miesięcznych biletów pracowniczych na zasadach obowiązujących ogół pracowników, z tym że zakłady pracy powinny ponosić część kosztów tych biletów zgodnie z przepisami uchwały nr 278 Rady Ministrów z dnia 17 czerwca 1959 r. w sprawie przejazdów kolejami za miesięcznymi biletami pracowniczymi oraz zasad ich opłacania (Monitor Polski Nr 72, poz. 378).
2.
Zakłady pracy przy obliczaniu wysokości funduszu zakładowego za dany rok korygują rzeczywisty wynik bilansowy za ten rok o sumę faktycznie poniesionych w tym roku wydatków z tytułu dopłat do miesięcznych biletów kolejowych dla uczniów zatrudnionych w zakładach pracy w celu nauki zawodu lub przyuczenia do określonej pracy.
(uchylony).
Z rezerwy budżetu centralnego na rok 1960 zwiększa się kredyty tego budżetu w części dotyczącej Komitetu Pracy i Płac o kwotę do 3 mln zł z przeznaczeniem na zasiłki dla młodocianych, określone w § 8.
Zobowiązuje się Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego do wprowadzenia w porozumieniu z Przewodniczącym Komisji Planowania przy Radzie Ministrów, Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac oraz Ministrem Oświaty niezbędnych zmian do sprawozdawczości statystycznej, wynikających z przepisów niniejszej uchwały, oraz do ustalenia zasad opracowywania sprawozdawczych bilansów młodzieży.
Zaleca się centralnym organizacjom spółdzielczym wprowadzenie zasad planowania, o których mowa w § 1, oraz zapewnienie w sposób analogiczny do przepisów uchwały rozwoju szkolenia zawodowego w spółdzielczych zakładach pracy.
Wykonanie uchwały porucza się Przewodniczącemu Komisji Planowania przy Radzie Ministrów, Przewodniczącemu Komitetu Pracy i Płac, Ministrowi Finansów, Ministrowi Komunikacji oraz innym zainteresowanym ministrom (kierownikom urzędów centralnych) i przewodniczącym prezydiów wojewódzkich rad narodowych (rad narodowych miast wyłączonych z województw).
Uchwała wchodzi w życie w miesiąc po ogłoszeniu.
1 § 2 ust. 1 zmieniony przez § 1 pkt 1 uchwały nr 180 z dnia 25 maja 1962 r. (M.P.62.47.222) zmieniającej nin. uchwałę z dniem 12 czerwca 1962 r.
2 § 2 ust. 2 według numeracji ustalonej przez § 1 pkt 2 uchwały nr 180 z dnia 25 maja 1962 r. (M.P.62.47.222) zmieniającej nin. uchwałę z dniem 12 czerwca 1962 r.
3 § 8 uchylony przez § 12 pkt 2 uchwały nr 44 z dnia 8 lutego 1974 r. w sprawie funduszu aktywizacji zawodowej (M.P.74.8.55) z dniem 11 marca 1974 r.