Dziennik Ustaw

Dz.U.1920.23.127

| Akt jednorazowy
Wersja od: 4 sierpnia 1920 r.

USTAWA
z dnia 5 marca 1920 r.
w sprawie zmiany ustawy z dnia 31 lipca 1919 r. (Dz. Pr. Nr. 65 poz. 392), a także ustawy z dnia 8 stycznia 1920 r. (Dz. Ust. Nr. 4 poz. 18) o przyznaniu dla cywilnych emerytowanych funkcjonarjuszów państwowych, kolejowych, dla nauczycieli szkół powszechnych, średnich i wyższych, jak też dla wdów i sierot po nich oraz księży emerytów nadzwyczajnego dodatku drożyźnianego. *

Art.  1.

Artykuł 2 ustawy z dnia 31 lipca 1919 roku (Dz. Pr. Nr. 65 poz. 392) otrzymuje brzmienie następujące:

Nadzwyczajny dodatek drożyźniany będzie wypłacany miesięcznie i wynosi od dotychczas pobieranych emerytur, pensji wdowich i sierocych, jakoteż darów z łaski, bez dodatków drożyźnianych i kwartalnych:

a) dla emerytów, wdów i sierot z zaopatrzeniem, wymierzonem wedle ustaw austrjackich w rocznych kwotach:
do400kor.włącznie400%
"600""200%
"1000""150%
"2000""100%
wyżej2000""40%
b) dla emerytów, wdów i sierot z zaopatrzeniem, wymierzonem wedle ustaw rosyjskich w rocznych kwotach:
do200mar.włącznie500%
"300""400%
"600""300%
"1000""200%
"2000""140%
wyżej2000""60%

Inne artykuły powołanej ustawy z dnia 31 lipca 1919 roku pozostają bez zmiany.

Art.  2.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1920 roku i z dniem tym traci moc obowiązującą ustawa z dnia 8 stycznia 1920 roku (Dz. Ust. Nr 4 poz. 18).

Art.  3.

Dodatki drożyźniane do emerytur winny być wypłacane jednocześnie z zasadniczemi poborami emerytalnemi, t. j. zgóry, zaczynając od dnia 2 każdego miesiąca za miesiąc bieżący.

Art.  4.

Wykonanie niniejszej ustawy poleca się Ministrowi Skarbu.

* Z dniem 4 sierpnia 1920 r. moc niniejszej ustawy rozciąga się na byłych wojskowych oficerów, duchownych, urzędników wojskowych i szeregowców b. armji rosyjskiej i austrjackiej, o ile pobierają ze Skarbu emeryturę lub zasiłki z tytułu służby swej w armjach odnośnych państw zaborczych, oraz na wdowy i sieroty po nich, o ile te ostatnie pobierają ze Skarbu pensję wdowią lub sierocą z tytułu służby ich mężów albo ojców w jednej ze wspomnianych wyżej armji, zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 15 lipca 1920 r. (Dz.U.20.67.452).