Dziennik Ustaw

Dz. Praw P. Pol.1919.65.392

| Akt utracił moc
Wersja od: 4 sierpnia 1920 r.

USTAWA
z dnia 31 lipca 1919 r.
o przyznaniu dla cywilnych emerytowanych funkcjonarjuszów państwowych, kolejowych, dla nauczycieli szkół powszechnych, średnich i wyższych, jak też dla wdów i sierot po nich oraz księży emerytów nadzwyczajnego dodatku drożyźnianego. *

Art.  1.

Ze względu na wywołane wojną nadzwyczajne stosunki drożyźniane, upoważnia się Rząd do wypłacenia od dnia 1 lipca 1919 roku aż do czasu ustawowego regulowania poborów emerytalnych, jako też pensji wdowich i sierocych, cywilnym emerytowanym funkcjonarjuszom i robotnikom państwowym, nauczycielom szkół powszechnych, średnich i wyższych, pracownikom kolejowym, dalej wdowom i sierotom po nich księżom emerytom, jak również osobom, pobierającym zasiłek tytułem daru z łaski, o ile osoby te są obywatelami Państwa Polskiego obok dotychczas przyznanych dodatków drożyźnianych i kwartalnych także nadzwyczajnego dodatku drożyźnianego.

Art.  2. 1

Nadzwyczajny dodatek drożyźniany będzie wypłacany miesięcznie i wynosi od dotychczas pobieranych emerytur, pensji wdowich i sierocych jako też darów z łaski, bez dodatków drożyźnianych i kwartalnych w rocznej kwocie:

a) dla emerytów, wdów i sierot, przebywających na obszarze Państwa, gdzie dodatki drożyźniane były już przyznawane:
dowłącznie400koron200%
""600"100%
""1000"75%
""2000"50%
wyżej2000"20%
b) dla emerytów, wdów i sierot, przebywających na obszarze Państwa, gdzie dodatki drożyźniane nie były dotąd przyznawane:
dowłącznie200marek250%
""300"200%
""600"150%
""1000"100%
""2000"70%
wyżej2000"30%
Art.  3.

Dla ustalenia podstaw wymiaru dla dodatku, unormowanego niniejszą ustawą, od pensji wdów i sierot - pensje te zlicza się razem.

Art.  4.

O ileby emerytura, względnie pensja wdowia lub sieroca, jako też dar z łaski wraz z dodatkiem niniejszą ustawą unormowanym, były niższe od najwyższego wymiaru najbliższego niższego stopnia, należy je uzupełnić do wysokości tegoż wymiaru.

Art.  5.

Prawo do poboru, ustanowionego niniejszą ustawą, dodatku drożyźnianego przysługuje tylko tym osobom, które:

a) w czasie swej czynności służbowej nie odnosiły się wrogo do narodowości polskiej;
b) 2 (uchylona).
Art.  6.

Wypłata dodatku będzie mogła być dokonaną na podstawie przez stronę jednorazowo - przy pierwszej wypłacie przedłożonego, a powyższe okoliczności stwierdzającego poświadczenia.

Poświadczenie odnośne wolne od wszelkich opłat wystawić ma ta zwierzchność gminna, w której osoba pobierająca emeryturę, względnie pensję wdowią lub sierocą, stale zamieszkuje, a stwierdzi je przynależna powiatowa władza publiczna.

Art.  7.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.

Art.  8.

Wykonanie niniejszej ustawy poleca się Ministrowi Skarbu.

* Z dniem 1 lipca 1919 r. rozciąga się moc nin. ustawy na b. wojskowych (oficerów, duchownych, urzędników wojskowych i szeregowców) b. armji rosyjskiej i austrjackiej, o ile pobierają ze Skarbu Polskiego emeryturę lub zasiłki z tytułu, służby swej w armjach odnośnych państw zaborczych, oraz na wdowy i sieroty po nich, o ile te ostatnie pobierają ze Skarbu Polskiego pensję wdowią albo sierocą z tytułu służby ich mężów lub ojców w jednej ze wspomnianych wyżej armji, zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1920 r. o przyznaniu dla b. wojskowych armji rosyjskiej i austrjackiej, jak też dla wdów i sierot po nich nadzwyczajnego dodatku drożyźnianego do zasiłków emerytalnych (Dz.U.20.13.68).
1 Art. 2`:

- zmieniony przez art. 1 ustawy z dnia 5 marca 1920 r. (Dz.U.20.23.127) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 1920 r.

- zmieniony przez art. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1920 r. (Dz.U.20.4.18) zmieniającej nin. ustawę z dniem 5 lutego 1920 r.

2 Art. 5 lit. b):

- uchylona przez art. 1 ustawy z dnia 1 lipca 1920 r. (Dz.U.20.54.328) zmieniającej nin. ustawę z dniem 9 lipca 1920 r.

- uchylona przez art. 1 ustawy z dnia 15 lipca 1920 r. (Dz.U.20.67.452) zmieniającej nin. ustawę z dniem 4 sierpnia 1920 r. Zmiana nie została naniesiona na tekst ze względu na swoją bezprzedmiotowość.