Rozdział 2 - Opłaty od pojazdów mechanicznych i od niektórych pojazdów konnych. - Państwowy Fundusz Drogowy.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1933.45.352 t.j.

| Akt utracił moc
Wersja od: 1 września 1935 r.

Rozdział  II.

Opłaty od pojazdów mechanicznych i od niektórych pojazdów konnych.

(1)
Ustanawia się opłatę od pojazdów mechanicznych w następującej wysokości w stosunku rocznym:
1)
od pojazdów mechanicznych osobowych, z wyjątkiem wymienionych w p. 4) i 5), - 15 zł od każdych 100 kg wagi własnej;
2)
od pojazdów mechanicznych ciężarowych i traktorów, z wyjątkiem wymienionych w p. 3, - 20 zł od każdych 100 kg wagi własnej;
3) 2
od pojazdów mechanicznych ciężarowych i traktorów, używanych do zarobkowego przewozu towarów, - 35 zł od każdych 100 kg wagi własnej;
4) 3
od motocykla bez przyczepki - 40 zł od sztuki;
5)
od motocykla z przyczepką oraz od trzykołowych pojazdów mechanicznych (cyklonetek) - 60 zł od sztuki.
(2)
Przyczepki do pojazdów mechanicznych podlegają takim samym opłatom jak ciągnące je pojazdy.
(3)
Przy obliczaniu wagi pojazdów mechanicznych nie uwzględnia się ilości do 50 kg włącznie, a ilości ponad 50 kg liczy się za pełne 100 kg.
(4)
Od pojazdów mechanicznych i przyczepek na kołach z pełnemi obręczami gumowemi opłata podlega podwyżce o 25 %, zaś od pojazdów mechanicznych i przyczepek na kołach z obręczami żelaznemi o 100 %.
(5)
Od pojazdów mechanicznych, posiadających na różnych osiach różne rodzaje obręczy, pobiera się opłatę od rodzaju obręczy, podlegającego wyższej opłacie.
(1)
Ustanawia się opłaty od pojazdów mechanicznych i konnych, używanych do zarobkowego przewozu osób poza obszarami jednej gminy.
(2)
Opłaty wynoszą w stosunku rocznym:
1)
od pojazdów mechanicznych, z wyjątkiem określonych w p. 2:
a) 4
od każdego miejsca w pojeździe, przeznaczonego dla podróżnego, - 100 zł, a nadto
b) 5
od każdego miejsca w pojeździe, przeznaczonego dla podróżnego, za każdy kilometr dziennego przebiegu - 0,50 zł;

opłaty, wymienione pod lit. a) i b), nie mogą łącznie przekraczać 300 zł od jednego miejsca;

2)
od pojazdów mechanicznych, używanych doraźnie:
a) 6
posiadających do 6 miejsc dla podróżnych- 100 zł od każdego z tych miejsc,
b) 7
posiadających więcej niż 6 miejsc dla podróżnych-200 zł od każdego z tych miejsc;
3) 8
od pojazdów konnych, z wyjątkiem używanych doraźnie - 20 zł od każdego miejsca, przeznaczonego dla podróżnego.
(3)
Miejsca w przyczepkach do pojazdów mechanicznych, określonych iw ust. 1, podlegają takiej samej opłacie, jak miejsca w pojazdach.
(4)
Opłaty od pojazdów mechanicznych i przyczepek, określone w ust. 2 i 3, pobiera się niezależnie od opłaty, określonej w art. 6.
(5)
Opłat, określonych w ust. 2 p. 2, nie pobiera się, jeżeli pojazd jest wynajmowany w całości, a doraźnie.
(1)
Ustanawia się opłatę od pojazdów konnych, używanych do zarobkowego przewozu towarów poza obszarami jednej gminy.
(2) 9
Opłata wynosi w stosunku rocznym - 9 zł od każdych 100 kg nośności.
(3)
Przy obliczaniu nośności pojazdów stosuje się odpowiednio przepis art. 6 ust. 3.

Pojazdy, wprowadzone na czasowy pobyt z poza obszaru Rzeczypospolitej, o ile międzynarodowe umowy nie stanowią inaczej albo o ile z zastosowania zasady wzajemności co innego nie wynika, podlegają opłatom, określonym w art. 6, 7 i 8, z tą zmianą, że opłatę obliczać należy dziennie, najmniej jednak za okres pełnych trzech dni. Za podstawę obliczenia należy przyjmować wysokość opłaty rocznej. Minister Komunikacji w porozumieniu z Ministrem Skarbu ustala przeciętne stawki dzienne, odpowiadające powyższym opłatom, z dodatkiem na koszty poboru.

Upoważnia się Radę Ministrów do zmieniania w drodze rozporządzeń opłat, wymienionych w art. 6, 7 i 8, na całym obszarze Państwa lub na poszczególnych jego częściach, tudzież do zniżania opłat oraz zwalniania od nich. Jednakże opłaty, określone w art. 6, nie mogą być podwyższone więcej niż o 50 %, opłaty, określone w art. 7 ust. 2 p. 1 i 2 więcej niż do 300 zł od miejsca w pojeździe, zaś opłaty, określone w art. 8, więcej niż do 12 zł od 100 kg nośności.

Od opłat, wymienionych w art. 6 wolne są pojazdy:

1)
przeznaczone dla urzędowego użytku osób, którym według prawa międzynarodowego przysługuje prawo eksterytorjalności, oraz konsulów i wicekonsulów zawodowych i ich sekretarzy, będących obywatelami państw obcych - z zastrzeżeniem wzajemności;
2)
władz i urzędów państwowych (cywilnych i wojskowych) oraz władz i urzędów samorządu terytorjalnego;
3)
przedsiębiorstw państwowych "Polskie Koleje Państwowe" oraz "Polska Poczta, Telegraf i Telefon", z wyjątkiem pojazdów, używanych do zarobkowego przewożenia osób i bagaży;
4)
pojazdy instytucyj i zakładów użyteczności publicznej, mianowicie: szpitali, zakładów dezynfekcyjnych, straży ogniowych, pogotowi ratunkowych, kas chorych, zakładów wodociągowych i kanalizacyjnych oraz oczyszczania miasta, jako też instytucyj dobroczynnych, o ile są niezbędne dla działalności tych instytucyj, względnie zakładów, oraz pojazdy mechaniczne, stanowiące własność gminy i przeznaczone do zarobkowego przewozu osób i towarów we własnym zarządzie gminy i na jej obszarze;
5)
używane do objazdów służbowych własne pojazdy mechaniczne drogowego personelu technicznego, państwowego i samorządowego;
6)
traktory, przeznaczone dla celów rolniczych, o ile nie są używane do przewozu ciężarów po drogach publicznych.
(1)
Do uiszczania opłat od pojazdów mechanicznych (art. 6 i 7) obowiązana jest osoba, na którą zarejestrowany jest pojazd. Obowiązek ten powstaje z chwilą dopuszczenia pojazdu do ruchu, przyczem okresy krótsze niż miesiąc liczy się za cały miesiąc, a ustaje po upływie miesiąca, w którym pojazd został wycofany z ruchu. W razie przerw w komunikacji wskutek siły wyższej władza, pobierająca opłatę, może przyznać stosowne potrącenia.
(2)
Do uiszczania opłaty od pojazdów mechanicznych, wprowadzonych na czasowy pobyt z poza obszaru Rzeczypospolitej (art. 9), obowiązana jest osoba, wprowadzająca pojazd.
(3)
Do uiszczania opłaty od pojazdów konnych (art. 7 i 8) obowiązany jest właściciel pojazdu. Obowiązek uiszczania tej opłaty powstaje z chwilą potwierdzenia przez władzę przemysłową zgłoszenia o rozpoczęciu wykonywania przewozu, a ustaje po zaniechaniu wykonywania przewozu.

Do stawek opłat od pojazdów nie mogą być ustanowione żadne dodatki zarówno na rzecz Państwa, jak i na rzecz związków samorządowych.

1 Z dniem 1 września 1935 r. od pojazdów mechanicznych i przyczepek na kołach z obręczami półpneumatycznemi opłata ustalona z uwzględnieniem zniżek, wprowadzonych rozporządzeniem niniejszem, podlega podwyżce o 10%, zgodnie z § 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 sierpnia 1935 r. w sprawie zmiany opłat od pojazdów mechanicznych i od niektórych pojazdów konnych na rzecz Państwowego Funduszu Drogowego (Dz.U.35.65.405).
2 Z dniem 1 września 1935 r. opłatę od pojazdów mechanicznych ciężarowych i traktorów, używanych do zarobkowego przewozu towarów ustaloną w wysokości 35 zł. od każdych 100 kg wagi własnej - obniża się do 20 zł., zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 sierpnia 1935 r. w sprawie zmiany opłat od pojazdów mechanicznych i od niektórych pojazdów konnych na rzecz Państwowego Funduszu Drogowego (Dz.U.35.65.405).
3 Z dniem 1 września 1935 r. rowery z przyczepnemi motorkami, o pojemności cylindrów do 100 cm3 zwalnia się od opłaty, zgodnie z § 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 sierpnia 1935 r. w sprawie zmiany opłat od pojazdów mechanicznych i od niektórych pojazdów konnych na rzecz Państwowego Funduszu Drogowego (Dz.U.35.65.405).
4 Z dniem 1 września 1935 r. znosi się opłatę od pojazdów mechanicznych używanych do zarobkowego przewozu osób poza obszarami jednej gminy w wysokości 100 zł. określoną w art. 7 (2) pkt 1 lit. a) nin. ustawy, zgodnie z § 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 sierpnia 1935 r. w sprawie zmiany opłat od pojazdów mechanicznych i od niektórych pojazdów konnych na rzecz Państwowego Funduszu Drogowego (Dz.U.35.65.405).
5 Z dniem 1 września 1935 r. kwotę w wysokości 0,40 zł. od każdego miejsca w pojeździe, przeznaczonego dla podróżnego, za każdy kilometr dziennego przebiegu, podwyższa się do 0,50 zł. a dla pojazdów, kursujących na drogach gruntowych, obniża się do 0,30 zł.; na linjach nowych (na które dotychczas nie były udzielane koncesje) stawki powyższe obniża się do połowy na przeciąg jednego roku od daty otwarcia linji; opłata ta w żadnym przypadku nie może przekraczać 150 zł. od jednego miejsca, zgodnie z § 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 sierpnia 1935 r. w sprawie zmiany opłat od pojazdów mechanicznych i od niektórych pojazdów konnych na rzecz Państwowego Funduszu Drogowego (Dz.U.35.65.405).
6 Z dniem 1 września 1935 r. kwotę od pojazdów, posiadających do 6 miejsc dla podróżnych, w wysokości 100 zł. od każdego z tych miejsc - obniża się do 75 zł., zgodnie z § 1 pkt 3 lit. a) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 sierpnia 1935 r. w sprawie zmiany opłat od pojazdów mechanicznych i od niektórych pojazdów konnych na rzecz Państwowego Funduszu Drogowego (Dz.U.35.65.405).
7 Z dniem 1 września 1935 r. kwotę od pojazdów, posiadających więcej niż 6 miejsc dla podróżnych, w wysokości 200 zł. od każdego z tych miejsc - obniża się do 150 zł., zgodnie z § 1 pkt 3 lit. b) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 sierpnia 1935 r. w sprawie zmiany opłat od pojazdów mechanicznych i od niektórych pojazdów konnych na rzecz Państwowego Funduszu Drogowego (Dz.U.35.65.405).
8 Z dniem 1 września 1935 r. opłatę od pojazdów konnych, z wyjątkiem używanych doraźnie w wysokości 20 zł. od każdego miejsca, przeznaczonego dla podróżnego, podwyższa się do 40 zł. dla pojazdów, posiadających do 4 miejsc dla podróżnych, i do 60 zł. dla pojazdów, posiadających więcej niż 4 miejsca dla podróżnych; stawki powyższe obniża się do połowy dla pojazdów, kursujących na drogach gruntowych, zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 sierpnia 1935 r. w sprawie zmiany opłat od pojazdów mechanicznych i od niektórych pojazdów konnych na rzecz Państwowego Funduszu Drogowego (Dz.U.35.65.405).
9 Z dniem 1 września 1935 r. opłatę od pojazdów konnych, używanych do zarobkowego przewozu towarów poza obszarami jednej gminy w wysokości 9 zł. od każdych 100 kg nośności, podwyższa się do 10 zł., a dla pojazdów kursujących na drogach gruntowych obniża się do 5 zł., zgodnie z § 1 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 sierpnia 1935 r. w sprawie zmiany opłat od pojazdów mechanicznych i od niektórych pojazdów konnych na rzecz Państwowego Funduszu Drogowego (Dz.U.35.65.405).