Służba bezpieczeństwa i higieny pracy.

Monitor Polski

M.P.1974.7.51

| Akt utracił moc
Wersja od: 27 lutego 1974 r.

UCHWAŁA Nr 36
RADY MINISTRÓW
z dnia 1 lutego 1974 r.
w sprawie służby bezpieczeństwa i higieny pracy.

Na podstawie art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 30 marca 1965 r. o bezpieczeństwie i higienie pracy (Dz. U. Nr 13, poz. 91) Rada Ministrów na wniosek Centralnej Rady Związków Zawodowych uchwala, co następuje:
1.
Służba bezpieczeństwa i higieny pracy, zwana dalej "służbą BHP", działa:
1)
w produkcyjnych i usługowych zakładach pracy, zwanych dalej "zakładami pracy",
2)
w jednostkach nadrzędnych nad zakładami pracy wymienionymi w pkt 1, zwanych dalej "jednostkami nadrzędnymi",
3)
w ministerstwach, którym podlegają lub przez które są nadzorowane zakłady pracy wymienione w pkt 1.
2.
Służba BHP podporządkowana jest odpowiednio kierownikom lub zastępcom kierowników jednostek organizacyjnych wymienionych w ust. 1.
3.
Ministrowie w porozumieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych mogą powołać służbę BHP w innych jednostkach organizacyjnych niż wymienione w ust. 1 oraz określić jej zadania i organizację w dostosowaniu do potrzeb i warunków pracy w podległych lub nadzorowanych zakładach pracy.
1.
Służbę BHP stanowią wyodrębnione komórki organizacyjne obejmujące zespół pracowników, składający się ze specjalistów w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy lub innych pracowników. Służba BHP może również działać jako samodzielne stanowisko pracy w określonej komórce organizacyjnej.
2.
Ministrowie nadzorujący zakłady pracy, w których procesy produkcyjne lub funkcje usługowe stwarzają szczególne zagrożenie toksyczne, wybuchowe lub pożarowe, mogą w porozumieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych włączyć do służby BHP inne komórki organizacyjne i utworzyć specjalistyczną służbę, zapewniającą bezpieczną organizację procesów produkcyjnych lub działalności usługowej.
1.
Specjalistami w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładach pracy mogą być osoby, które posiadają wykształcenie wyższe o kierunku odpowiadającym danemu rodzajowi produkcji lub usług oraz odpowiednią praktykę zawodową określoną w taryfikatorze kwalifikacyjnym.
2.
Specjalistami w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy w jednostkach nadrzędnych nad zakładami pracy i ministerstwach powinny być osoby posiadające kwalifikacje w zakresie wykształcenia i stażu pracy odpowiadające zakresowi działania ministerstwa, określone dla takich specjalistów w podległych lub nadzorowanych zakładach pracy.
3.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach zainteresowani ministrowie w uzgodnieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych mogą ustalić dla specjalistów w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy inne wymagania kwalifikacyjne niż określone w ust. 1.
4.
Pracownikami służby BHP nie będącymi specjalistami w dziedzinie BHP mogą być osoby, które posiadają co najmniej średnie wykształcenie odpowiednie ze względu na rodzaj produkcji lub usług i odpowiednią praktykę zawodową określoną w taryfikatorze kwalifikacyjnym.
5.
Przepisy uchwały nie naruszają odrębnych przepisów określających szczególne wymagania w zakresie wykształcenia i praktyki zawodowej.
1.
Ministrowie w porozumieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych oraz w uzgodnieniu z zarządami głównymi właściwych związków zawodowych wprowadzą do ustalonych przez nich taryfikatorów kwalifikacyjnych oraz tabel stanowisk i płac stanowiska specjalistów w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy i innych pracowników BHP oraz określą dla nich wymagania kwalifikacyjne.
2.
Zmiany i uzupełnienia do taryfikatorów kwalifikacyjnych oraz tabel i stanowisk płac (ust. 1) mogą następować w ramach posiadanego funduszu płac.
1.
Za stan bezpieczeństwa i higieny pracy ponoszą odpowiedzialność kierownicy wszystkich jednostek organizacyjnych.
2.
Zadaniem służby BHP jest organizowanie przedsięwzięć mających na celu zapobieganie zagrożeniom życia i zdrowia pracowników oraz poprawę warunków bezpieczeństwa i higieny pracy, jak też kontrola wykonania zadań dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy ustalonych przez kierowników wymienionych w ust. 1.
1.
Do zadań służby BHP w zakładach pracy należy w szczególności:
1)
systematyczna kontrola warunków pracy oraz przestrzeganie przez pracowników zasad i przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy,
2)
dokonywanie okresowych ocen oraz analiz stanu bezpieczeństwa i higieny pracy ze szczególnym uwzględnieniem stanowisk, na których występują zagrożenia wypadkowe oraz narażenia na powstawanie chorób zawodowych,
3)
przedkładanie kierownikowi zakładu pracy informacji o stanie bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładzie pracy oraz o źródłach zagrożeń zawodowych wraz z wnioskami zmierzającymi do usuwania występujących zagrożeń,
4)
udział w opracowywaniu i kontrola realizacji planów poprawy warunków bezpieczeństwa i higieny pracy,
5)
występowanie do kierowników komórek organizacyjnych o uwzględnienie w planach pracy tych komórek zadań związanych z poprawą bezpieczeństwa i higieny pracy,
6)
opiniowanie instrukcji dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy na poszczególnych stanowiskach pracy,
7)
zgłaszanie wniosków dotyczących wymagań bezpieczeństwa i higieny pracy przy opracowywaniu przez zakład pracy założeń i dokumentacji inwestycyjnych i modernizacyjnych,
8)
udział w ocenie dokumentacji inwestycyjnych oraz w odbiorach technicznych nowo budowanych lub przebudowywanych obiektów, urządzeń produkcyjnych oraz innych urządzeń mających wpływ na warunki bezpieczeństwa i higieny pracy,
9)
udział w opracowywaniu wniosków wynikających z badań przyczyn i okoliczności wypadków przy pracy oraz zachorowań na choroby zawodowe i kontrola realizacji tych wniosków,
10)
współpraca ze służbą pracowniczą w szczególności w zakresie adaptacji nowo przyjętych pracowników i przy organizowaniu szkolenia zawodowego pracowników w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy,
11)
współdziałanie z przemysłową służbą zdrowia w ocenie stanu zdrowotności załogi oraz w prowadzeniu działalności profilaktycznej, a w szczególności przy organizowaniu badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia pracowników oraz czasowego przenoszenia pracowników ze stanowisk szkodliwych na zastępcze stanowiska pracy,
12)
inicjowanie i rozwijanie różnych form popularyzacji zagadnień dotyczących ochrony pracy.
2.
Służba BHP w zakładzie pracy jest obowiązana:
1)
występować z wnioskami do kierowników komórek organizacyjnych o usunięcie stwierdzonych uchybień w zakresie należącym do kompetencji tych kierowników oraz informować kierownika zakładu pracy o realizacji tych wniosków,
2)
w razie stwierdzenia bezpośrednich zagrożeń dla życia lub zdrowia pracowników występować do kierowników komórek organizacyjnych i kierownika zakładu pracy z wnioskami o wstrzymanie pracy na stanowisku pracy, grupie stanowisk lub w zagrożonym obiekcie,
3)
występować do kierownika zakładu pracy o zastosowanie sankcji w stosunku do osób odpowiedzialnych za zaniedbania w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, dopuszczenie pracowników do pracy na zagrożonych stanowiskach oraz za niezgłoszenie wypadku przy pracy,
4)
występować do kierownika zakładu pracy z wnioskami o nagradzanie pracowników wyróżniających się w działalności na rzecz poprawy warunków pracy załóg.
Do zadań służby BHP w jednostkach nadrzędnych oraz w ministerstwach należy w szczególności:
1)
współdziałanie w właściwymi komórkami organizacyjnymi w zakresie uwzględniania problematyki bezpieczeństwa i higieny pracy w działalności tych komórek,
2)
opracowywanie wspólnie z zainteresowanymi komórkami specjalistycznymi branżowych i resortowych programów i planów likwidacji zagrożeń życia pracowników oraz poprawy warunków pracy,
3)
dokonywanie okresowych kontroli i oceny działalności podległych zakładów pracy w zakresie realizacji przez nie obowiązków w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy i przygotowywanie dla kierowników jednostek nadrzędnych (ministerstw) wniosków w tych sprawach,
4)
inicjowanie i koordynowanie przedsięwzięć zmierzających do poprawy warunków pracy w jednostkach podległych i nadzorowanych oraz organizowanie wymiany doświadczeń między zakładami pracy i udzielanie fachowej pomocy służbie BHP w zakładach pracy,
5)
współudział w opracowywaniu projektów branżowych i resortowych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.
Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych w porozumieniu z Centralną Radą Związków Zawodowych koordynuje sprawy doskonalenia działalności służb BHP i podnoszenia ich kwalifikacji oraz inicjuje wymianę doświadczeń dotyczących poprawy bezpieczeństwa i higieny pracy.
Przepisy uchwały dotyczące ministrów i ministerstw stosuje się odpowiednio do kierowników urzędów centralnych i urzędów centralnych.
Traci moc uchwała nr 333 Rady Ministrów z dnia 22 listopada 1968 r. w sprawie służby bezpieczeństwa i higieny pracy (Monitor Polski Nr 51, poz. 356).
Uchwała wchodzi w życie z dniem 1 marca 1974 r.