Dzienniki resortowe

Dz.Urz.MZiOS.1970.15.40

| Akt utracił moc
Wersja od: 31 lipca 1970 r.

ZARZĄDZENIE
MINISTRA ZDROWIA I OPIEKI SPOŁECZNEJ
z dnia 14 lipca 1970 r.
w sprawie zasad organizacji służby bezpieczeństwa i higieny pracy w jednostkach organizacyjnych resortu zdrowia i opieki społecznej.

Na podstawie § 2 ust. 4, § 3 ust. 3, § 4 ust. 3 oraz § 10 uchwały Nr 333 Rady Ministrów z dnia 22 listopada 1968 r. w sprawie służby bezpieczeństwa i higieny pracy (Mon. Pol. Nr 51, poz. 356) zarządza się, co następuje:
§  1.
1. W celu wykonywania zadań określonych w § 5 powołanej na wstępie uchwały - we wszystkich samodzielnych pod względem organizacyjnym jednostkach resortu zdrowia i opieki społecznej powinna być zorganizowana służba bezpieczeństwa i higieny pracy, zwana dalej "służbą BHP".
2. Odpowiedzialnym za zorganizowanie służby BHP z uwzględnieniem występujących zagrożeń zawodowych na terenie danej jednostki organizacyjnej, jest jej dyrektor (kierownik).
3. Służba BHP nie może być obciążona zadaniami nie wchodzącymi do zakresu jej działania ustalonego w obowiązujących przepisach.
§  2.
1. W jednostkach organizacyjnych zatrudniających poniżej 300 pracowników zadania z zakresu BHP wykonuje pracownik wyznaczony przez dyrektora (kierownika) tej jednostki, zwany dalej "pracownikiem BHP" w wymiarze ustalonym stosownie do potrzeb, nie mniejszym niż 12 godzin tygodniowo. Zakres innych obowiązków pracownika BHP powinien być ustalony z uwzględnieniem czasu, który obowiązany jest on przeznaczyć na prace z zakresu BHP.
2. W jednostkach organizacyjnych zatrudniających powyżej 300 pracowników tworzy się 1-osobowe stanowisko pracy do spraw BHP, zwane dalej "zakładowym inspektoratem BHP".
3. Pracownicy BHP oraz pracownicy zakładowych inspektoratów BHP wykonują zadania konieczne ze względu na charakter i warunki pracy danej jednostki organizacyjnej z uwzględnieniem postanowień części I instrukcji stanowiącej załącznik do powołanej na wstępie uchwały oraz z zastrzeżeniem postanowiń ust. 4.
4. Do zadań pracowników BHP oraz pracowników zakładowych inspektoratów BHP w zakładach opieki zdrowotnej otwartej, w stacjach pogotowia ratunkowego, w żłobkach oraz domach małego dziecka nie należy udział w pracach przy ocenie projektów inwestycyjnych dotyczących tych jednostek.
§  3.
1. W celu wykonania zadań służby BHP przewidzianych w powołanej na wstępie uchwale dla jednostek nadrzędnych, należy utworzyć:
1) w wojewódzkich stacjach sanitarno-epidemiologicznych (w stacjach sanitarno-epidemiologicznych dla miast wyłączonych z województw) - 2-osobowy inspektorat BHP,
2) w zjednoczeniach - 2 lub 1-osobowy inspektorat BHP,
3) w akademiach medycznych - 2 lub 1-osobowy inspektorat BHP,
4) w Centrali Instytutu Onkologii im Marii Curie-Skłodowskiej w Warszawie - 2-osobowy inspektorat BHP.
2. Do zadań inspektoratów BHP, o których mowa w ust. 1, należą sprawy przewidziane w cz. II instrukcji stanowiącej załącznik do powołanej na wstępie uchwały, z tym że inspektoraty BHP w zjednoczeniach wykonują te zadania w stosunku do przedsiębiorstw (zakładów) zgrupowanych w zjednoczeniach, inspektoraty BHP w akademiach medycznych - w stosunku do szpitali klinicznych, inspektorat BHP w Instytucie Onkologii im. Marii Curie-Skłodowskiej w Warszawie w stosunku do oddziałów terenowych w Gliwicach i Krakowie, inspektoraty BHP w wojewódzkich stacjach sanitarno-epidemiologicznych (stacjach sanitarno-epidemiologicznych dla miast wyłączonych z województw) - w stosunku do pozostałych jednostek organizacyjnych działających na terenie województwa (miasta wyłączonego z województwa) z wyłączeniem Lecznicy Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej.
3. Inspektoraty BHP, o których mowa w ust. 1, oprócz zadań przewidzianych dla służby BHP w ust. 2 spełniają w stosunku do pracowników zatrudnionych w tych jednostkach zadania zakładowych inspektoratów BHP. Ponadto inspektoraty BHP w stacjach sanitarno-epidemiologicznych biorą udział w pracach przy ocenie projektów inwestycyjnych dotyczących zakładów opieki zdrowotnej otwartej, stacji pogotowia ratunkowego, żłobków oraz domów małego dziecka.
§  4. Pracownicy BHP, pracownicy zakładowych inspektoratów BHP, pracownicy jednoosobowych inspektoratów BHP oraz kierownicy dwuosobowych inspektoratów BHP podlegają bezpośrednio dyrektorowi (rektorowi, kierownikowi) danej jednostki organizacyjnej lub zastępcy dyrektora (rektora, kierownika) tej jednostki.
§  5.
1. W Ministerstwie Zdrowia i Opieki Społecznej (w Departamencie Sanitarno-Epidemiologicznym) tworzy się 3-osobowe stanowisko pracy pod nazwą "Główny Inspektorat BHP".
2. Do zadań Głównego Inspektoratu BHP należą sprawy wymienione w cz. III instrukcji stanowiącej załącznik do powołanej na wstępie uchwały, ponadto w stosunku do służb BHP w wojewódzkich stacjach sanitarno-epidemiologicznych (w stacjach sanitarno-epidemiologicznych dla miast wyłączonych z województw), w zjednoczeniach, w akademiach medycznych, Instytucie Onkologii im. Marii Curie-Skłodowskiej w Warszawie, Lecznicy Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej oraz zakładowej służby BHP w centrali Ministerstwa zadania przewidziane dla służb BHP w cz. II tej instrukcji ustalającej zadania służb BHP w jednostkach nadrzędnych.
3. Główny Inspektorat BHP w zakresie zadań należących do służby BHP podlega Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu.
§  6. W Ministerstwie Zdrowia i Opieki Społecznej, jako zakładzie pracy, działa zakładowy inspektorat BHP wchodzący w skład Biura Administracyjno-Gospodarczego podległy w zakresie swych zadań Głównemu Inspektoratowi BHP.
§  7.
1. Pracownikiem służby BHP może być osoba, która posiada:
1) wyższe wykształcenie medyczne lub techniczne ewentualnie inne wykształcenie wyższe odpowiednie dla danego rodzaju usług lub produkcji i co najmniej 3-letnią praktykę zawodową lub
2) średnie wykształcenie medyczne lub techniczne ewentualnie inne wykształcenie średnie odpowiadnie dla danego rodzaju usług lub produkcji i co najmniej 5-letnią praktykę zawodową

oraz złożyła przed komisją egzaminacyjną z wynikiem pozytywnym egzamin w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy.

2. W przypadku zmiany miejsca pracy przez pracownika służby BHP, nie jest wymagany egzamin, o którym mowa w ust. 1, jeżeli w nowym miejscu pracy występują analogiczne zagrożenia zawodowe oraz obowiązują przepisy branżowe BHP właściwe dla poprzedniego zakładu pracy.
3. Pracownicy służby BHP zatrudnieni w dniu wejścia w życie zarządzenia, a nie odpowiadający wymaganiom kwalifikacyjnym określonym w § 7 ust. 1 mogą być nadal zatrudnieni, jeżeli złożą z wynikiem pozytywnym egzamin, o którym mowa w § 7 ust. 1.
4. Zwolnienie lub przeniesienie pracownika służby BHP w zakładzie pracy (§ 2) może nastąpić jedynie za zgodą jednostki określonej w § 3 oraz Zarządu Okręgowego Związku Zawodowego Pracowników Służby Zdrowia.
5. Zwolnienie lub przeniesienia pracownika służby BHP w jednostkach, o których mowa w § 3, może nastąpić za zgodą Głównego Inspektoratu BHP oraz Zarządu Głównego Związku Zawodowego Pracowników Służby Zdrowia, z tym że w odniesieniu do pracownika służby BHP akademii medycznej zgodę taką wyraża rektor w porozumieniu z Zarządem Głównym Związku Zawodowego Pracowników Służby Zdrowia.
6. Zwolnienie pracownika Głównego Inspektoratu BHP może nastąpić jedynie za zgodą Głównego Inspektora Sanitarnego oraz Prezydium Zarządu Głównego Związku Zawodowego Pracowników Służby Zdrowia.
§  8.
1. Egzamin dla kandydatów na pracowników służby BHP w wojewódzkich stacjach sanitarno-epidemiologicznych (stacjach sanitarno-epidemiologicznych dla miast wydzielonych z województw), zjednoczeniach, akademiach medycznych, Centrali Instytutu Onkologii im. Marii Curie-Skłodowskiej w Warszawie oraz Lecznicy Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej przeprowadza komisja przy Ministerstwie Zdrowia i Opieki Społecznej.
2. W skład komisji, o której mowa w ust. 1, wchodzą: przewodniczący powołany przez Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej oraz jako członkowie po jednym przedstawicielu wyznaczonym przez:

- Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej

- Głównego Inspektora Pracy Centralnej Rady Związków Zawodowych oraz

- Prezydium Zarządu Głównego Związku Zawodowego Pracowników Służby Zdrowia.

3. Minister Zdrowia i Opieki Społecznej wyznacza spośród członków komisji sekretarza.
§  9.
1. Egzamin dla kandydatów na pracowników służb BHP wymienionych w § 2, w stosunku do których zadania służby BHP jednostki nadrzędnej wykonuje służba BHP wojewódzkiej stacji sanitarno-epidemiologicznej (stacji sanitarno-epidemiologicznej dla miast wyłączonych z województw) przeprowadzają komisje działające przy wojewódzkich stacjach sanitarno-epidemiologicznych (stacjach sanitarno-epidemiologicznych dla miast wyłączonych z województw) w składzie: przewodniczący - powołany przez Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego (Inspektora Sanitarnego dla miasta wyłączonego z województwa) właściwego dla stacji przy której działa komisja oraz członkowie: jeden wyznaczony przez wojewódzkiego inspektora sanitarnego (inspektora sanitarnego dla miasta wyłączonego z województwa), tej stacji oraz 2 członków wyznaczonych przez Prezydium Zarządu Okręgowego Związku Zawodowego Pracowników Służby Zdrowia.
2. Egzamin dla kandydatów na pracowników służb BHP wymienionych w § 2 w odniesieniu do zakładów nadzorowanych przez akademie medyczne lub zgrupowanych w zjednoczeniach przeprowadzają komisje działające odpowiednio przy akademiach medycznych lub zjednoczeniach w składzie: przewodniczący i jeden członek, powołany odpowiednio przez rektora lub dyrektora zjednoczenia oraz 2 członków wyznaczonych przez Prezydium Zarządu Okręgowego Związku Zawodowego Pracowników Służby Zdrowia.
3. Postanowienia § 8 ust. 3 stosuje się odpowiednio do komisji, o których mowa w ust. 1 i 2.
§  10. Na wniosek przewodniczącego komisji organ powołujący komisję egzaminacyjną może zwiększyć jej skład, jeżeli ze względu na charakter zagrożeń występujących w jednostce organizacyjnej, w której kandydat ma wykonywać zadania z zakresu BHP, członkowie komisji powinni posiadać kwalifikacje w dziedzinach różnych specjalności.
§  11. Przewodniczący oraz członkowie komisji powinni posiadać przygotowanie niezbędne dla oceny kwalifikacji kandydatów do służb BHP.
§  12.
1. Komisje egzaminacyjne powołuje się w przypadku zgłoszenia wniosków (wniosku) o dokonanie oceny kwalifikacji kandydatów (kandydata) na pracownika służby BHP.
2. Wniosek powinien zawierać:
1) uwierzytelniony odpis dokumentu stwierdzającego wykształcenie kandydata,
2) wykaz przebiegu pracy zawodowej kandydata.
3. Komisja wyznacza termin egzaminu, powiadamiając kandydata na 30 dni przed wyznaczonym terminem egzaminu. Termin egzaminu powinien być wyznaczony nie później niż w ciągu miesiąca od daty zgłoszenia wniosku.
4. Wnioski należy kierować do kierownika jednostki, przy której działa komisja.
§  13.
1. Egzamin składa się z egzaminu pisemnego i ustnego.
2. Egzamin pisemny polega na opracowaniu zagrożeń występujących w określonych typach jednostek organizacyjnych resortu zdrowia i opieki społecznej wraz z podaniem sposobów zabezpieczenia przed tymi zagrożeniami.

Kandydaci otrzymują do wyboru 3 tematy pisemne.

3. Egzamin ustny obejmuje sprawdzenie wiadomości z zakresu znajomości i umiejętności interpretacji obowiązujących przepisów BHP ze szczególnym uwzględnieniem:
1) ogólnych wiadomości o ochronie pracy,
2) wybranych zagadnień z ustawodawstwa pracy, a zwłaszcza dotyczących ochrony kobiet i młodocianych,
3) wypadków przy pracy i chorób zawodowych,
4) metod postępowania w zakresie zapobiegania wypadkom przy pracy i chorobom zawodowym,
5) odpowiedzialności na naruszenie przepisów bezpieczeństwa, higieny i ustawodawstwa pracy.

Ponadto w zależności od charakteru zagrożeń występujących na terenie jednostki organizacyjnej, w której kandydat ma wykonywać obowiązki z zakresu służby BHP, egzamin ustny powinien obejmować sprawdzenie znajomości przepisów branżowych mających zastosowanie w tej jednostce.

4. Komisja egzaminacyjna może ograniczyć egzamin ustny wyłącznie do sprawdzenia znajomości przepisów branżowych, jeżeli kandydat składa egzamin w związku ze zmianą miejsca zatrudnienia i uprzednio złożył z wynikiem pozytywnym egzamin.
§  14. Komisja dokonuje oceny kwalifikacji kandydata w pełnym składzie. O wyniku egzaminu decyduje komisja zwykłą większością głosów. W razie równości głosów rozstrzyga głos przewodniczącego.
§  15. Osoba, która uzyskała negatywną ocenę wyniku egzaminu, może ponownie przystąpić do egzaminu na wniosek kierownika jednostki, który zgłosił jej kandydaturę, nie wcześniej niż po upływie 3 miesięcy.
§  16.
1. Z przebiegu egzaminu pisemnego i ustnego sporządza się dla każdego kandydata protokół, który powinien zawierać:
1) temat pracy pisemnej wraz z oceną tej pracy,
2) ocenę egzaminu ustnego oraz
3) ocenę ogólną egzaminu pisemnego i ustnego ustaloną przez przewodniczącego.
2. Protokół podpisuje przewodniczący oraz wszyscy członkowie komisji.
3. Protokół wraz z załącznikami przechowywany jest przez jednostkę, przy której działa komisja egzaminacyjna.
§  17.
1. O negatywnym wyniku egzaminu przewodniczący komisji zawiadamia kierownika jednostki, który zgłosił kandydata.
2. Kandydat, który uzyskał pozytywną ocenę egzaminu otrzymuje zaświadczenie, które podpisują przewodniczący oraz sekretarz komisji.
3. Przewodniczący komisji przesyła kopię zaświadczenia do jednostki, która zgłosiła kandydata.
4. Obsługę techniczną komisji egzaminacyjnej zapewnia ta jednostka, przy której komisja działa.
§  18.
1. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
2. Jednocześnie tracą moc obowiązującą wszystkie dotychczasowe przepisy w zakresie unormowanym zarządzeniem, a w szczególności:
1) zarządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22 maja 1954 r. w sprawie powołania i zakresu działania pracowników do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy,
2) przepisy dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy w Regulaminach Szpitalnych stanowiących załącznik do instrukcji Nr 35/61 Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 9 czerwca 1961 r. (Dz. Urz. MZiOS Nr 13, poz. 89).