Uposażenie niektórych pracowników zatrudnionych w archiwach państwowych.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1955.39.242

| Akt utracił moc
Wersja od: 30 września 1955 r.

ROZPORZĄDZENIE
RADY MINISTRÓW
z dnia 10 września 1955 r.
w sprawie uposażenia niektórych pracowników zatrudnionych w archiwach państwowych.

Na podstawie art. 5 pkt 1 i 3, art. 8 ust. 2 oraz art. 25 ust. 3 ustawy z dnia 4 lutego 1949 r. (Dz. U. Nr 7, poz. 39) zarządza się, co następuje:
Przepisom rozporządzenia podlegają pracownicy działalności podstawowej oraz pracowni specjalistycznych zatrudnieni w archiwach państwowych.
Stawki miesięczne uposażenia dla pracowników wymienionych w § 1 ustala się w zależności od wykształcenia ogólnego i zawodowego, jak następuje:
Pracownicy działalności podstawowej:
Lp.StanowiskoStawka uposażenia zasadniczego
1.Dyrektor archiwum centralnego2.200 - 2.500
2.Dyrektor archiwum wojewódzkiego1.700 - 2.300
3.Kustosz (kierownik oddziału)1.300 - 1.600
4.Starszy archiwista1.050 - 1.350
5.Kierownik archiwum powiatowego 920 - 1.150
6.Archiwista 920 - 1.050
7.Młodszy archiwista800 - 920
8.Pomocniczy pracownik archiwalny700 - 800
9.Magazynier archiwalny600 - 700
Pracownicy pracowni specjalistycznych:
Lp.StanowiskoStawka uposażenia zasadniczego
1.Kierownik pracowni chemiczno-mikrobiologicznej1.400 - 1.700
2.Kierownik pracowni sfragistycznej1.250 - 1.450
3.Kierownik pracowni mikrofilmowej, kierownik pracowni introligatorsko-konserwatorskiej1.250 - 1.400
4.Archiwalny pracownik inżynieryjno-techniczny 900 - 1.250
5.Introligator, konserwator techniczny, technik750 - 950
6.Laborant650 - 900
Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych określi w drodze zarządzenia, wydanego w porozumieniu z Prezesem Państwowej Komisji Etatów, kwalifikacje pracowników wymagane do zajmowania stanowisk określonych w § 2.
1.
Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych może w granicach zatwierdzonych na ten cel kredytów, przyznać pracownikom działalności podstawowej archiwów państwowych, posiadającym wybitne osiągnięcia i wyniki pracy w zakresie archiwistyki, dodatek w wysokości od 10% do 30% uposażenia zasadniczego.
2.
Przyznanie dodatku, o którym mowa w ust. 1, następuje na z góry ustalony okres, nie dłuższy jednak niż jeden rok, z tym że dodatek powinien być cofnięty bądź wysokość jego obniżona w razie stwierdzenia, że osiągnięcia i wyniki pracy uległy pogorszeniu lub są niezadowalające.
1.
Kierownikowi, archiwalnym pracownikom inżynieryjno-technicznym i laborantom pracowni techniczno-mikrobiologicznej przysługuje dodatek specjalny w wysokości od 10% do 30% uposażenia zasadniczego za czas przepracowany w warunkach szkodliwych dla zdrowia.
2.
Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych w uzgodnieniu z Przewodniczącym Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego i Ministrem Zdrowia oraz z Centralną Radą Związków Zawodowych ustali wysokość dodatku, o którym mowa w ust. 1.
Przesunięcie do wyższej stawki uposażenia zasadniczego wynikające ze zmiany kwalifikacji następuje z dniem pierwszym najbliższego miesiąca kalendarzowego po powstaniu warunków uzasadniających zmianę uposażenia.
Samodzielni pracownicy nauki zatrudnieni w archiwach państwowych pobierają uposażenie według zasad określonych rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 1954 r. w sprawie uposażenia pracowników nauki (Dz. U. Nr 42, poz. 187).
Określonym w § 1 pracownikom zatrudnionym w archiwach państwowych, którzy bezpośrednio przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia pobierali na podstawie dotychczasowych przepisów uposażenie wyższe od przysługującego w myśl niniejszego rozporządzenia, przyznaje się na czas pozostawania na dotychczasowym stanowisku dodatek wyrównawczy w wysokości odpowiadającej różnicy między uposażeniami.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 1955 r.