Dziennik Ustaw

Dz.U.1922.32.262

| Akt utracił moc
Wersja od: 12 kwietnia 1923 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI
z dnia 29 kwietnia 1922 r.
wydane w porozumieniu z Ministrami Skarbu i Zdrowia Publicznego w opłatach za czynności sądowo-lekarskie w b. zaborze rosyjskim.

Na podstawie art. 9781 i 979 u. p. k. w brzmieniu Według ustawy z dnia 25 lutego 1921 r. w przedmiocie zmian w ustawodawstwie karnem, obowiązującem w b. zaborze rosyjskim (Dz. U. R. P. № 30, poz. 169) zarządza się co następuje:
§  1. Lekarze urzędowi i wolno praktykujący za czynności sądowo-lekarskie pobierają opłaty podług taksy określonej w niniejszem rozporządzeniu,
§  2. Za czynności nieprzewidziane w taksie, oblicza się wynagrodzenie podług normy, określonej za czynności analogiczne.
§  3. 1 Wysokość opłat za poszczególne czynności oblicza się w sposób następujący: podstawową kwotą podaną w taksie mnoży się przez liczbę, odpowiadającą x/2 dotychczasowego mnożnika drożyźnianego t. j. 850, przyczem suma w ten sposób uzyskana zmieniać się będzie w tym stosunku w jakim zmieniać się będą płace urzędników państwowych.
§  4. W większych miastach (I i II kategorja mnożnika) należy się biegłemu przy badaniach, mających się odbyć poza jego mieszkaniem, zwrot kosztów przejazdu w obie, strony, o ile odległość pomiędzy mieszkaniem i miejscem czynności wynosi więcej niż 1 kilometr, i o ile biegły nie korzysta z rządowych środków przewozowych; zwrot kosztów pojazdu (dorożki) przyznać należy jedynie w braku środka masowego transportu (tramwaje, omnibusy i t. p.).
§  5. Za udział w czynnościach urzędowych kilku biegłych, każdy z nich otrzymuje całkowitą należność za dokonane przezeń czynności.
§  6. Przy ryczałtowych opłatach za czynność? sądowo-lekarskie należność powinna być obliczona podług przeciętnej liczby badań i orzeczeń sądowo-lekarskich, dokonanych w danym okręgu w ciągu ostatnich 2 lat. Opust ze strony lekarza nie może wynosić mniej niż 10%.
§  7. Za dokonane przez biegłego czynności poza miejscem jego zamieszkania, oprócz sum obliczonych na podstawie niniejszej taksy, należy się zwrot rzeczywistych kosztów podróży i djety.
§  8. Djety dla biegłych lekarzy oblicza się w ten sposób, że lekarzom urzędowym i profesorom uniwersytetu należy się djeta podług ich stopnia służbowego, prywatnym docentom uniwersytetu, oraz lekarzom naczelnym szpitali publicznych djeta VI stopnia służbowego, innym lekarzom dyplomowanym djeta VII stopnia służbowego.
§  9. Taksa niniejsza dotyczy lekarzy powiatowych i prywatnych, wzywanych w charakterze biegłych przez Władze Sądowe. Lekarze sądowi etatowi pobierają poza djetami i kosztami przejazdu tylko opłatę za czynności wymienione w punktach 2, 8, 10 i 11 § 10-go.
§  10. Podstawowe opłaty za czynności sądowo-lekarskie są następujące:
1) badanie sądowo-lekarskie osób wraz z orzeczeniem:
a) osób, uszkodzonych na ciele w zwykłych przypadkach, oraz wszystkich innych osób dla stwierdzenia ich stanu zdrowia 5 mk.
b) jeżeli badanie było długie i żmudne, bądź z powodu ilości obrażeń, bądź z powodu ich charakteru (np. przy uszkodzeniu mózgu, rdzenia, przy nerwicach urazowych, przy obrażeniach narządów wewnętrznych jak to: płuc, serca, trzewiów brzusznych, wewnętrznych narządów płciowych) lub też, gdy orzeczenie musiało być obszernie uzasadnione 10 mk.

2) Nałożenie badanemu opatrunku (oprócz zwrotu za dostarczony materjał

opatrunkowy) 3 mk.

3) Badanie przez lekarza specjalistę powołanego w charakterze konsultanta wraz z orzeczeniem 15 mk,
4) Badanie stanu umysłowego wraz z orzeczeniem:
a) badanie jednorazowe 20-30 mk.
b) każde następne badanie 10-15 mk.
5) Oględziny zewnętrzne i sekcja zwłok osoby dorosłej, dziecka, lub noworodka wraz z orzeczeniem 20-30 mk.
6) Oględziny zewnętrzne zwłok lub sekcja częściowa wraz z orzeczeniem 10 mk.
7) Obecność wraz z ewentualną radą zawodową przy sekcji, ekshumacji lub oględzinach zwłok za każde zaczęte 1/2 godziny 5 mk.
8) Obecność przy rozprawach sądowych razem z udzieleniem orzeczenia za każde zaczęte 1/2 godziny 5 mk.

Przerwę trwającą mniej niż godziną, jeżeli nastąpi w ciągu rozprawy, lub pomiędzy dwiema rozprawami, odbywającemi się tego samego dnia, wlicza się w czas obecności.

9) Orzeczenie, wydane na podstawie przejrzenia akt 5-15 mk.
10) Badanie gołem okiem narzędzi, leków, trucizn, plam i t. p. o ile musi się ono odbywać oddzielnie od badań, wymienionych w punktach poprzednich, wraz

z orzeczeniem 3-5 mk.

11) Specjalne naukowe badanie wraz z orzeczeniem:
a) plam: mikroskopowe, chemiczne, względnie widmowe oraz biochemiczne 10-30 mk.
b) krwi na obecność tlenku węgla 15 mk.
c) potraw, leków, trucizn, wymiocin, kału, włosów, cząstek ciała -

mikroskopowe 15-30 mk.

d) bakterji z założeniem hodowli i doświadczeniem na zwierzętach 20-50 mk.
e) szczegółowe kliniczne badanie moczu 10 mk.
f) badanie promieniami "Roentgena" 20-50 mk.
12) Stawienie się na podstawie otrzymanego wezwania, gdy czynność bez winy lekarza nie została wykonana za każde zaczęte 1/2 godziny 3 mk.
§  11. Jeżeli okaże się nieodzowna potrzeba przybrania przy czynności sądowo-lekarskiej pomocy (felczera, sanitarjusza i t. p.) należy przyznać osobie przybranej do pomocy odszkodowanie za oderwanie się od zajęć w wysokości 3 -15 mk. niezależnie od zwrotu należności przewidzianych w art. 9791 u. p. k, i wynagrodzenia za pracę.

Sprostowania:

a) W Dz. U. z r. 1922 № 32 poz. 262 w rozp. Ministra Sprawiedliwości z d. 29. IV. 1922 r. wydanem w porozumieniu z Ministrami Skarbu i Zdrowia Publicznego o opłatach za czynności sądowo-lekarskie w b. zaborze rosyjskim w § 11 zamiast:... przewidzianych w art. 9791 u. p. k. wynagrodzenia za pracę;" winno być: "979 cz. 1 u. p. k. i wynagrodzenia za pracą".
1 § 3 zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 30 marca 1923 r. (Dz.U.23.38.267) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 12 kwietnia 1923 r.