Ochrona rybołówstwa morskiego.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1963.47.267

| Akt utracił moc
Wersja od: 9 sierpnia 1977 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA ŻEGLUGI
z dnia 10 października 1963 r.
w sprawie ochrony rybołówstwa morskiego.

Na podstawie art. 24 ustawy z dnia 21 maja 1963 r. i o rybołówstwie morskim (Dz. U. Nr 22, poz. 115) zarządza się, co następuje:
Przepisy rozporządzenia stosuje się:
1)
do rybołówstwa wykonywanego na polskich morskich wodach wewnętrznych i na polskim morzu terytorialnym oraz na innych wodach, na których nadzór nad rybołówstwem sprawują terenowe organy administracji morskiej,
2)
do polskich statków rybackich uprawiających rybołówstwo na wodach morza pełnego.
1. 1
Zabrania się łowienia niżej wyszczególnionych gatunków ryb, jeżeli długość ich mierzona od początku głowy do najdłuższego końca płetwy ogonowej wynosi mniej niż:
1)u łososia (Salmo salar L.)60 cm,
2)u troci (Salmo trutta L.)50 cm,
3)u sandacza (Lucioperca lucioperca L.)45 cm,
4)u siei (Coregonus lavaretus L.)40 cm,
5)u węgorza (Anguilla anguilla L.)35 cm,
6)u szczupaka (Ecox lucius L.)40 cm,
7)u leszcza (Abramis brama L.)35 cm,
8)u dorsza (Gadus morrhua callarias L.)30 cm,
9)u parposza (Alosa fallax Lac.)28 cm,
10)u certy (Vimba vimba L.)28 cm,
11)u lina (Tinca tinca L.)28 cm,
12)(skreślony)
13)u wzdręgi (Scardinius erythrophthalmus L.)17 cm,
14)u skarpa albo turbota (Scophthalmus maximus L.) i nagłada (Scophthalmus rhombus L.)
w części zachodniej Morza Bałtyckiego30 cm,
w części środkowej Morza Bałtyckiego30 cm,
w części wschodniej Morza Bałtyckiego23 cm,
15)u gładzicy (Platessa platessa L.)
w części zachodniej Morza Bałtyckiego25 cm,
w części środkowej Morza Bałtyckiego23 cm,
w części wschodniej Morza Bałtyckiego21 cm,
16)u storni (Platichthys flesus L.)
w części zachodniej Morza Bałtyckiego25 cm,
w części środkowej Morza Bałtyckiego23 cm,
w części wschodniej Morza Bałtyckiego21 cm,
17)u zimnicy (Limanda limanda L.)
w części zachodniej Morza Bałtyckiego25 cm,
w części środkowej Morza Bałtyckiego23 cm,
w części wschodniej Morza Bałtyckiego21 cm,
18)u pstrąga tęczowego (Salmo gairdneri Gib.)40 cm.
2.
Przez część zachodnią Morza Bałtyckiego rozumie się obszary wód położone na zachód od linii Gjedser - Ahrenshoop, przez część środkową - obszary wód położone na wschód od linii Gjedser - Ahrenshoop oraz od linii latarnia morska Falsterbo - latarnia morska Stevns do linii Utlangan (Szwecja) ujście rzeki Piaśnicy, przez część wschodnią zaś - obszary wód położone na wschód od linii Utlangan - ujście rzeki Piaśnicy.
Zabrania się połowu:
1)
jesiotra (Acipenser sturio) - w ciągu całego roku,
2)
skarpa albo turbota (Scophthalmus maximus L.) - od 1 czerwca do 31 lipca,
3)
gładzicy (Platessa platessa L.), storni (Platichthys flesus L.) i zimnicy (Limanda limanda L.) w części zachodniej i środkowej Morza Bałtyckiego - od 1 lutego do 31 marca, a w części wschodniej - od 15 lutego do 15 kwietnia,
4) 2
łososia (Salmo salar L.) i troci (Salmo trutta L.) na obszarze polskiej strefy rybołówstwa morskiego w części środkowej Morza Bałtyckiego - od 1 do 31 października.
1.
Ryby złowione przypadkowo w okresie ochronnym lub o wymiarach mniejszych niż ustalone w § 2 (niewymiarowe), jeżeli są żywe, należy natychmiast wpuścić do wody, w której je złowiono, z zachowaniem wszelkich środków ostrożności, tak aby nie posnęły.
2.
Ryby złowione przypadkowo w okresie ochronnym lub o wymiarach mniejszych niż ustalone w § 2, wydobyte z wody w stanie śniętym, mogą być użyte na potrzeby załogi statku rybackiego w ilości nie przekraczającej 1 kg na osobę z dziennego połowu. Pozostała ilość śniętych ryb powinna być użyta na cele wskazane przez urząd morski.
3.
Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się przy połowach dorsza.
1.
Przy łowieniu dorsza lub innych gatunków ryb przyłów dorsza niewymiarowego nie może przekraczać 10% masy złowionego dorsza.
2.
W razie stwierdzenia, że w określonym miejscu przyłów dorsza niewymiarowego przekracza 10%, należy natychmiast zaprzestać połowu tej ryby na danym łowisku.
3.
Przyłów dorsza niewymiarowego stanowiący nadwyżkę normy określonej w ust. 1 powinien być przeznaczony na cele wskazane przez urząd morski.
Kierownik statku rybackiego obowiązany jest po powrocie z łowiska zgłosić właściwemu urzędowi morskiemu ilość złowionych ryb niewymiarowych lub złowionych w ustanowionym dla nich okresie ochronnym, przekraczających ilość określoną w § 4 ust. 2 i w § 5.
Jeżeli po wyciągnięciu sieci z wody stwierdzi się więcej niż 50% ryb, których nie wolno poławiać użytą siecią, należy natychmiast zaprzestać używania tej sieci na danym łowisku.
1. 3
Ustanawia się dla niżej wymienionych gatunków ryb następujące najmniejsze wymiary oczek sieci rybackich:

80 mm dla pławnic do połowu łososia i troci,

65 mm dla sieci stawnych do połowu łososia i troci,

65 mm dla sieci do połowu ryb płaskich w zachodniej i środkowej części Morza Bałtyckiego (§ 2 ust. 2),

60 mm dla sieci do połowu ryb płaskich we wschodniej części Morza Bałtyckiego (§ 2 ust. 2),

60 mm dla sieci do połowu leszcza i sandacza,

40 mm dla sieci do połowu dorsza,

55 mm dla sieci do połowu siei i szczupaka,

35 mm dla sieci do połowu certy i lina,

25 mm dla sieci do połowu płoci i okonia,

18 mm dla sieci do połowu śledzia,

16 mm dla sieci do połowu węgorza,

11 mm dla sieci do połowu szprota.

2.
Pomiaru oczek dokonuje się w stanie mokrym sieci przez mierzenie odległości pomiędzy jedenastoma węzłami wzdłuż plecionki sieci i podzielenie otrzymanej liczby przez dziesięć.
Zabrania się stosowania przy połowach łososia i troci haków o rozwarciu mniejszym niż 19 mm, mierząc od ostrza do trzonu.
1.
W gospodarczo uzasadnionych przypadkach urząd morski może udzielić zezwolenia na połów ryb w okresie od 15 grudnia do 15 marca narzędziami głuszącymi, kłującymi lub kaleczącymi, jak np. ościami i bodorami, oraz ustalić, jakie gatunki ryb mogą być w ten sposób poławiane.
2.
W gospodarczo uzasadnionych przypadkach urząd morski może udzielić zezwolenia na używanie prądu elektrycznego do poławiania ryb.
Ustanawia się następujące stałe rybne obwody ochronne:
1)
przed ujściem rzeki Redy w Zatoce Puckiej w granicach obszaru wodnego ograniczonego od zachodu i południa linią brzegu, od północy linią biegnącą po równoleżniku 54° 39' 20" szerokości północnej, a od wschodu linią biegnącą po południku 18° 29' 30" długości wschodniej,
2) 5
w ujściu rzek Łeby, Łupawy, Słupi, Wieprzy, Parsęty, Regi, Dziwny i Świny w półkolu zakreślonym promieniem długości 500 m ze wschodniej głowicy wejścia portowego w kierunku morza, a w ujściu kanałów łączących jeziora Resko Przymorskie, Jamno i Bukowo z morzem w półkolu zakreślonym takim samym promieniem z punktu leżącego na środku linii łączącej oba naturalne brzegi ujścia kanału w kierunku morza,
3) 6
(skreślony).
Granice rybnych obwodów ochronnych powinny być oznaczone w sposób wyraźny i widoczny.
Urząd morski może w wypadkach gospodarczo uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii Morskiego Instytutu Rybackiego, zezwolić na połowy węgorza sprzętem stawnym oraz przynęty sprzętem ciągnionym w stałych ochronnych obwodach rybnych utworzonych w ujściach rzek do morza.
1.
Zabrania się uprawiania połowu ryb włokiem dennym na następujących obszarach polskich morskich wód wewnętrznych i polskiego morza terytorialnego:
1)
na odcinku od wschodniej granicy Państwa do południka 18°57' wschodniej długości geograficznej (ujście Wisły koło Świbna) w pasie o szerokości 3 mil morskich od brzegu,
2)
w Zatoce Gdańskiej od południka 18°57' wschodniej długości geograficznej do toru wodnego Gdynia - Hel, w miejscach, w których głębokość morza nie przekracza 25 m,
3)
w obrębie Zatoki Puckiej do toru wodnego Gdynia - Hel,
4)
w Zatoce Pomorskiej na obszarze położonym na zachód od linii przebiegającej wzdłuż południka 15°20' wschodniej długości geograficznej do zachodniej granicy Państwa, w pasie o szerokości 3 mil morskich od brzegu,
5)
na pozostałych obszarach wód w miejscach, w których głębokość morza nie przekracza 20 m.
2.
W Zatoce Puckiej do toru wodnego Gdynia - Hel dozwolone jest łowienie szprota przy użyciu czynnego sprzętu szprotowego w okresie od 1 października do 30 kwietnia w miejscach, w których głębokość morza przekracza 40 m.
3.
Ograniczenia przewidziane w ust. 1 i 2 nie dotyczą połowów wykonywanych sprzętem dennym nie ciągnionym przez statek (np. cezami ręcznymi, niewodami dobrzeżnymi i ściąganymi do łodzi).
4. 8
Urząd morski może w uzasadnionych wypadkach zezwolić na użycie okresowo na obszarze określonym w ust. 1 pkt 4 włoków węgorzowych ciągnionych przez łodzie o mocy silnika nie przekraczającej 35 KM.
1.
Na obszarach wód morskich wymienionych w § 14 zabroniony jest połów ryb włokiem pelagicznym i tuką pelagiczną.
2.
Urzędy morskie mogą zezwolić na połów ryb sprzętem wymienionym w ust. 1 na obszarach wód określonych w § 14 w miejscach, które czasowo lub stale nie są eksploatowane przez statki uprawiające rybołówstwo na tych wodach.
Zakazy przewidziane w art. 31 ustawy z dnia 21 maja 1963 r. o rybołówstwie morskim (Dz. U. Nr 22, poz. 115) nie dotyczą przypadków określonych w § 5 i w § 10.
Statek dozorczy wzywający statek rybacki do zatrzymania się (art. 39 ustawy o rybołówstwie morskim) powinien podać sygnał dźwiękowy "L" alfabetem Morse'a lub wywiesić flagę sygnałową "L" według zestawu kodu międzynarodowego - w dzień, w nocy zaś nadać sygnał świetlny "L" alfabetem Morse'a.
Rozporządzenie nie ma zastosowania:
1)
do polskich statków rybackich dokonujących połowów poza wodami Morza Bałtyckiego,
2)
do rybołówstwa wykonywanego na Zalewie Wiślanym i na Zalewie Szczecińskim.
Tracą moc:
1)
rozporządzenie Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 12 grudnia 1930 r. o wykonywaniu rybołówstwa morskiego (Dz. U. z 1930 r. Nr 92, poz. 720, z 1931 r. Nr 22, poz. 134 i z 1951 r. Nr 50, poz. 363),
2)
rozporządzenie Ministra Żeglugi z dnia 7 września 1951 r. w sprawie ograniczenia połowu ryb morskich włokiem dennym (Dz. U. z 1951 r. Nr 50, poz. 363, z 1953 r. Nr 28, poz. 111 i z 1955 r. Nr 4, poz. 27) oraz
3)
rozporządzenie Ministra Żeglugi z dnia 9 września 1952 r. w sprawie wykonywania rybołówstwa morskiego (Dz. U. z 1952 r. Nr 39, poz. 275 i z 1959 r. Nr 33, poz. 201).
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 1 miesiąca od dnia ogłoszenia.
1 § 2 ust. 1:

- zmieniony przez § 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 30 sierpnia 1969 r. (Dz.U.69.27.214) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 29 września 1969 r.

- zmieniony przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej z dnia 6 lipca 1977 r. (Dz.U.77.25.107) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 9 sierpnia 1977 r.

2 § 3 pkt 4:

- dodany przez § 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 30 sierpnia 1969 r. (Dz.U.69.27.214) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 29 września 1969 r.

- zmieniony przez § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej z dnia 6 lipca 1977 r. (Dz.U.77.25.107) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 9 sierpnia 1977 r.

3 § 8 ust. 1 zmieniony przez § 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 30 sierpnia 1969 r. (Dz.U.69.27.214) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 29 września 1969 r.
4 § 11:

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 19 czerwca 1967 r. (Dz.U.67.26.124) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 8 lipca 1967 r.

- zmieniony przez § 1 pkt 4 rozporządzenia z dnia 30 sierpnia 1969 r. (Dz.U.69.27.214) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 29 września 1969 r.

5 § 11 pkt 2 zmieniony przez § 1 pkt 3 lit. a) rozporządzenia Ministra Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej z dnia 6 lipca 1977 r. (Dz.U.77.25.107) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 9 sierpnia 1977 r.
6 § 11 pkt 3 skreślony przez § 1 pkt 3 lit. b) rozporządzenia Ministra Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej z dnia 6 lipca 1977 r. (Dz.U.77.25.107) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 9 sierpnia 1977 r.
7 § 13 zmieniony przez § 1 pkt 5 rozporządzenia z dnia 30 sierpnia 1969 r. (Dz.U.69.27.214) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 29 września 1969 r.
8 § 14 ust. 4 dodany przez § 1 rozporządzenia z dnia 17 sierpnia 1970 r. (Dz.U.70.22.184) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 8 września 1970 r.
9 § 17 zmieniony przez § 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej z dnia 6 lipca 1977 r. (Dz.U.77.25.107) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 9 sierpnia 1977 r.