Art. 18. - Obrót towarowy z zagranicą.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1920.79.527

| Akt utracił moc
Wersja od: 20 sierpnia 1920 r.
Art.  18.

Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrem Przemyślu i Handlu po zesiągnięciu zdania Głównego Urzędu Przywozu i Wywozu (art. 10 p. 3 lit. b) ma prawo dla poszczególnych rodzajów towarów, wyważonych zagranicę, ustanawiać w zależności od konjunktury w kraju i zagranicą opłaty wywozowe.

Opłaty tę będą podawane z góry do wiadomości przez Ministra Skarbu.

Opłaty te będą pobierane w postaci procentów od zysku wywozowego.

W razie sprzedania towaru za walutę obcą opłaty te będą potrącane w walucie polskiej od sumy, wypłacanej wywożącemu w myśl art. 17-go.

Normy rzeczonych opłat stosują się wyłącznie do tranzakcji wywozowych, zawartych w tym okresie czasu, dla którego normy te zostały ustanowione.

Od opłat, przewidzianych w niniejszym artykule, wolne są towary, wywożone dla dokonania tranzakcji wyrównawczych, przewidzianych w art. 16,

Mogą być również na wniosek Głównego Urzędu Przywozu i Wywozu, zwalniane przez Ministra Skarbu w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu od przewidzianych w artykule niniejszym opłat wywozowych wytwory w tych gałęziach wytwórczości, które wyłącznie albo w przeważnej mierze sprowadzają z zagranicy surowce, względnie półfabrykaty do przeróbki, lub których wywóz wymaga specjalnego poparcia.

Gdyby uwolnienie od opłat okazało się niedostateczne dla zabezpieczenia wywozu, Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu ma prawo ustanawiać premje wywozowe, które muszą być ogłaszane w "Monitorze Polskim".

Za zysk wywozowy uważa się różnicę pomiędzy ceną wwozową (art. 14) a ceną wewnętrzną.

W tych dziedzinach wytwórczości, w których ceny ustanawia Rząd, a także dla tych towarów, które nie mają zbytu na rynku wewnętrznym, o ile na prośbę wywożącego Główny Urząd Przywozu i Wywozu wyrazi swą zgodę, za zysk wywozowy uważa się różnicę pomiędzy ceną wywozową (art. M) danego towaru a kosztami jego produkcji z doliczeniem godziwego zysku. Wywożący jednak winien wysokość tych kosztów udowodnić Izbie Przywozu i Wywozu lub okręgowemu urzędowi przywozu i wywozu.