Czechosłowacja-Polska. Protokół zmieniający lub uzupełniający niektóre postanowienia konwencji w przedmiocie uregulowania wzajemnej komunikacji kolejowej. Praga.1933.02.17.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1933.97.750

| Akt utracił moc
Wersja od: 12 grudnia 1933 r.

PROTOKÓŁ
pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czeskosłowacką, podpisany w Pradze dnia 17 lutego 1933 r., zmieniający lub uzupełniający niektóre postanowienia konwencji w przedmiocie uregulowania wzajemnej komunikacji kolejowej, podpisanej w Pradze dnia 30 maja 1927 r.

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ,

MY, IGNACY MOŚCICKI,

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ,

wszem wobec i każdemu zosobna, komu o tem wiedzieć należy, wiadomem czynimy:

Dnia siedemnastego lutego tysiąc dziewięćset trzydziestego trzeciego roku podpisany został w Pradze między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Czeskosłowackiej protokół zmieniający lub uzupełniający niektóre postanowienia konwencji w przedmiocie uregulowania wzajemnej komunikacji kolejowej, podpisanej w Pradze dnia 30 maja 1927 r., o następującem brzmieniu dosłownem:

PROTOKÓŁ

pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czeskosłowacką zmieniający lub uzupełniający niektóre postanowienia konwencji w przedmiocie uregulowania wzajemnej komunikacji kolejowej, podpisanej w Pradze dnia 30 maja 1927.

Rzeczpospolita Polska i Republika Czeskosłowacka z uwagi na przeniesienie na obszar Republiki Czeskosłowackiej odcinka tranzytowego, o jakim mowa w ustępie 2 a Art. 4 konwencji w przedmiocie uregulowania wzajemnej komunikacji kolejowej podpisanej w Pradze dnia 30 maja 1927, postanowiły zawrzeć w tej sprawie porozumienie. Mianowani w tym celu pełnomocnicy:

za RZECZPOSPOLITĄ POLSKĄ:

Pan Jan ZAJAS, Magister praw, Dyrektor Departamentu w Ministerstwie Komunikacji,

za REPUBLIKĘ CZESKOSŁOWACKĄ:

Pan Dr. Kamil KROFTA, Poseł Nadzwyczajny i Minister Pełnomocny, i

Pan Dr. Emil NOVOTNỲ , Szef Sekcji w Ministerstwie Kolei Żelaznych,

po okazaniu swych pełnomocnictw, uznanych za dobre i sporządzone w należytej formie, zgodzili się na następujące postanowienia:

Obie Umawiające się Strony zgadzają się na to, że postanowienia Art. 4 i 5 konwencji w przedmiocie uregulowania wzajemnej komunikacji kolejowej z dnia 30 maja 1927, o ile dotyczą odcinka tranzytowego, o jakim mowa w ustępie 2 a Art. 4 konwencji, stały się bezprzedmiotowemi, i na to, aby zostały zastąpione przez postanowienia niniejszego protokółu.

Obie Umawiające się Strony zgadzają się, aby prawa i obowiązki odnoszące się do odcinka tranzytowego pozostałego na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, zostały wraz z jej własnością przeniesione na Województwo Śląskie.

Bliższe warunki zostaną ustalone w kontrakcie kupna i sprzedaży między właścicielem tej Kolei (Ostrawsko-Frydlandska Kolej) a Śląskiem Województwem.

Obie Umawiające się Strony zgadzają się, aby obowiązki i warunki utrzymania mostu pod stacją Ćeskỳ Tĕšin na rzece Olszy zostały uregulowane przez Zarządy Kolejowe obu Umawiających się Stron w umowie granicznej dla stacji Ćeskỳ Tĕšin. Obowiązek utrzymania mostu obok Marklowic ustaje. Konstrukcja żelazna tego mostu może być rozebrana przez Czeskosłowackie Koleje także i w części leżącej na polskim obszarze, oraz wywieziona bez cła opłat wywozowych do Czechosłowacji w myśl art. 28 konwencji.

Obie Umawiające się Strony zgadzają się, aby wykaz przejść kolejowych, zawarty w Art. 6 konwencji z dnia 30 maja 1927, został uzupełniony nowem przejściem kolejowem Marklowice - Ćeskỳ Tĕšin, dla którego wyznacza się jako stację zdawczo-odbiorczą Ćeskỳ Tĕšin.

W związku z otwarciem nowego przejścia kolejowego, o którem mowa w Art. 4 niniejszego protokółu, obie Umawiające się Strony zgadzają się, aby jako uzupełnienie Art. 7 wyżej wymienionej konwencji wyznaczyć na tem przejściu dla odprawy celnej i rewizji paszportowej po stronie polskiej stację Marklowice a po stronie czeskosłowackiej stację Ćeskỳ Tĕšin.

Protokół niniejszy będzie ratyfikowany. Dokumenty ratyfikacyjne zostaną wymienione w Warszawie. Wejdzie on w życie 30 dnia po wymianie dokumentów ratyfikacyjnych i może być wypowiedziany jednocześnie z konwencją w terminie przewidzianym dla tej konwencji.

Protokół niniejszy sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach polskim i czeskosłowackim, przyczem oba teksty są autentyczne.

Na dowód czego Pełnomocnicy obu Umawiających się Stron podpisali protokół niniejszy i wycisnęli na nim swe pieczęcie.

Działo się w Pradze, dnia siedemnastego lutego tysiąc dziewięćset trzydziestego trzeciego roku.

Zaznajomiwszy się z powyższym protokółem, uznaliśmy go i uznajemy za słuszny zarówno w całości, jak i każde z zawartych w nim postanowień; oświadczamy, że jest przyjęty, ratyfikowany i potwierdzony, i przyrzekamy, że będzie niezmiennie zachowywany.

Na dowód czego wydaliśmy Akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej.

W Warszawie, dnia 30 października 1933 r.