Monitor Polski

M.P.1984.11.78

| Akt utracił moc
Wersja od: 16 maja 1984 r.

ZARZĄDZENIE
MINISTRÓW SPRAW WEWNĘTRZNYCH, OBRONY NARODOWEJ I KOMUNIKACJI
z dnia 28 marca 1984 r.
w sprawie warunków technicznych pojazdów specjalnych organów i jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych, straży pożarnych i Służby Więziennej.

Na podstawie art. 57 ust. 5 ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 6, poz. 35) zarządza się co następuje:
§  1. Przepisy zarządzenia stosuje się do następujących pojazdów specjalnych organów i jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych, straży pożarnych i Służby Więziennej, zwanych dalej "pojazdami specjalnymi":
1) pojazdów silnikowych (kołowych i gąsienicowych lub półgąsienicowych),
2) przyczep (urządzeń przyczepnych),

które ze względu na swe przeznaczenie nie mogą być zbudowane i wyposażone zgodnie z warunkami określonymi w dziale III ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 6, poz. 35) oraz w rozporządzeniu Ministra Komunikacji z dnia 8 grudnia 1983 r. w sprawie warunków technicznych i badań pojazdów (Dz. U. Nr 70, poz. 317).

§  2. Do ruchu na drogach publicznych dopuszcza się tylko takie pojazdy specjalne, które są zbudowane i utrzymane w ten sposób, że nie będą zagrażać bezpieczeństwu publicznemu i porządkowi ruchu drogowego.
§  3.
1. Pojazd specjalny powinien być wyposażony w skutecznie działające urządzenia służące przede wszystkim do:
1) kierowania,
2) hamowania,
3) sygnalizacji położenia pojazdu i zmiany kierunku jazdy,
4) oświetlenia drogi.
2. Dopuszcza się użycie przyczepy bez hamulca, jeżeli jej dopuszczalna masa całkowita:
1) nie przekracza 750 kg i nie jest większa niż połowa masy własnej pojazdu ciągnącego,
2) przekracza 750 kg, ale nie przekracza 25% masy własnej pojazdu ciągnącego,
3) przekracza 750 kg i przekracza 25% masy własnej pojazdu ciągnącego - pod warunkiem ograniczenia prędkości do 25 km/h.
3. Przyczepa bez hamulca lub z hamulcem nie zapewniającym samoczynnego zatrzymania jej w razie zerwania podczas jazdy połączenia z pojazdem ciągnącym powinna być wyposażona w dodatkowe zabezpieczenie (łańcuch, linę), które w razie zerwania głównego urządzenia łączącego będzie zapobiegało dotykaniu jezdni przez dyszel i zapewniało niezbędną kierowalność przyczepy.
4. Ograniczenie prędkości określone w ust. 2 pkt 3 nie dotyczy pojazdów specjalnych biorących udział w ćwiczeniach, działaniach prewencyjno-porządkowych oraz w akcjach ratowniczych.
§  4.
1. Pojazd specjalny powinien być wyposażony w następujące światła zewnętrzne:
1) drogowe - pojazd samochodowy,
2) mijania - pojazd silnikowy,
3) kierunkowskazy przednie - pojazd silnikowy (kołowy),
4) kierunkowskazy tylne - pojazd silnikowy (kołowy) i przyczepa, jeżeli zasłania kierunkowskazy pojazdu ciągnącego,
5) hamowania "stop" - pojazd samochodowy (kołowy),
6) pozycyjne przednie - pojazd silnikowy,
7) pozycyjne tylne - pojazd silnikowy i przyczepa,
8) odblaskowe tylne inne niż trójkątne - pojazd silnikowy,
9) odblaskowe tylne trójkątne - przyczepa,
10) odblaskowe przednie - przyczepa.
2. Pojazd specjalny powinien być wyposażony w światła wymienione w ust. 1 w liczbie po dwa, z tym że dopuszcza się liczbę świateł drogowych cztery.
3. Dopuszcza się wyposażenie w światła:
1) jedno światło drogowe i mijania - pojazdu samochodowego (gąsienicowego i półgąsienicowego) i pojazdu wolnobieżnego,
2) obrysowe zamiast pozycyjnych - pojazdu samochodowego (gąsienicowego lub półgąsienicowego), pojazdu wolnobieżnego i przyczepy,
3) odblaskowe zamiast pozycyjnych - przyczepy.
4. Światła jednego rodzaju powinny być umieszczone symetrycznie i na jednej wysokości oraz powinny mieć takie same właściwości świetlne.
§  5.
1. Pojazd specjalny powinien być wyposażony:
1) w lusterko (lusterka) umożliwiające kierowcy obserwację drogi za pojazdem, chyba że względy konstrukcyjne, potrzeby działań związanych z ochroną porządku publicznego lub działań w czasie akcji ratowniczych uniemożliwiają ich zamontowanie,
2) sygnał dźwiękowy o donośnym, lecz nieprzeraźliwym dźwięku.
2. Przepis ust. 1 nie dotyczy przyczepy.
§  6.
1. Pojazd specjalny powinien być oznakowany z przodu i z tyłu w sposób widoczny dla użytkowników drogi znakiem sporządzonym z materiału odblaskowego o barwie żółtej samochodowej z przodu i czerwonej z tyłu pojazdu.
2. Znak wymieniony w ust. 1 powinien być umieszczony z przodu i z tyłu pojazdu po lewej stronie w odległości do 400 mm od bocznej płaszczyzny jego obrysu, a wyjątkowo - na środku, oraz nie wyżej niż 1800 mm i nie niżej niż 600 mm od powierzchni jezdni.
3. Dopuszcza się oznaczenie przyczepy tylko jednym znakiem wymienionym w ust. 1, umieszczonym z tyłu.
4. Kształt i wymiary znaku wymienionego w ust. 1 określa załącznik do zarządzenia.
§  7. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem § 6, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1985 r.

ZAŁĄCZNIK

KSZTAŁT I WYMIARY ZNAKU SŁUŻĄCEGO DO OZNAKOWANIA POJAZDU SPECJALNEGO

(pominięty)