Świadectwa zdolności żeglugowej dla statków żeglugi śródlądowej.

Monitor Polski

M.P.1952.A-82.1323

| Akt utracił moc
Wersja od: 29 marca 1955 r.

ZARZĄDZENIE
MINISTRA ŻEGLUGI
z dnia 2 sierpnia 1952 r.
w sprawie świadectw zdolności żeglugowej dla statków żeglugi śródlądowej.

Na podstawie art. 7 ustawy z dnia 7 marca 1950 r. o żegludze i spławie na śródlądowych drogach wodnych (Dz. U. z 1952 r. Nr 26, poz. 182) zarządza się, co następuje:
1.
Statki wpisane do rejestru administracyjnego polskich statków żeglugi śródlądowej będą dopuszczone do żeglugi na śródlądowych drogach wodnych po uzyskaniu świadectwa zdolności żeglugowej.
2.
Świadectwo zdolności żeglugowej stwierdza, że statek odpowiada wymaganiom konstrukcyjnym, użytkowym i bezpieczeństwa oraz że został dopuszczony do żeglugi na wodach określonych w świadectwie.
1.
Świadectwa zdolności żeglugowej wydają i przedłużają ich ważność rejony dróg wodnych upoważnione przez Ministerstwo Żeglugi (Centralny Zarząd Dróg Wodnych Śródlądowych), które określi również właściwość terytorialną upoważnionego rejonu dróg wodnych w tym zakresie.
2.
Świadectwo zdolności żeglugowej unieważnia rejon dróg wodnych, w którego okręgu znalazł się statek kwalifikujący się do pozbawienia go świadectwa zdolności żeglugowej. Rejon dróg wodnych, który dokonał unieważnienia świadectwa zdolności żeglugowej, obowiązany jest niezwłocznie zawiadomić o tym rejon dróg wodnych, który je wydał, i przesłać mu unieważnione świadectwo.
1.
Świadectwo zdolności żeglugowej wydaje się na wniosek armatora.
2.
Wniosek o wydanie świadectwa zdolności żeglugowej powinien zawierać:
1)
nazwę i siedzibę armatora,
2)
nazwę lub numer statku,
3)
rodzaj i przeznaczenie statku,
4)
dokładne określenie, na jakich wodach statek ma być dopuszczony do żeglugi.
3.
Do wniosku należy załączyć:
1)
odpis karty rejestracyjnej statku,
2)
orzeczenie określające stan statku, w szczególności stan:
a)
kadłuba i stałych urządzeń statku, wyposażenia kotwicznego, wolnej burty i stateczności,
b)
maszyn napędowych, urządzeń mechanicznych i elektrycznych, kotłów parowych oraz innych zbiorników pod ciśnieniem,
c)
wyposażenia nawigacyjnego, ratunkowego i przeciwpożarowego,
d)
pomieszczeń mieszkalnych i warunków sanitarnych.
4.
Dla statków z własnym napędem mechanicznym o mocy powyżej 25 KM oraz dla statków bez własnego napędu mechanicznego o wyporności powyżej 20 m3 orzeczeniami są:
1) 2
co do stanu części i urządzeń statku określonych w ust. 3 pkt 2 lit. a), b) - świadectwo klasyfikacyjne lub zaświadczenie zdolności żeglugowej wydane przez Polski Rejestr Statków, a w wyjątkowych przypadkach - orzeczenie wydane przez komisję powołaną przez dyrektora właściwego rejonu dróg wodnych wymienionego w § 2 ust. 1; skład, zakres działania i tryb postępowania komisji określi Minister Żeglugi,
2) 3
co do stanu części i urządzeń statku określonych w ust. 3 pkt 2 lit. c - protokół oględzin dokonanych przez właściwy rejon dróg wodnych, wymieniony w § 2 ust. 1,
3) 4
co do stanu pomieszczeń i warunków określonych w ust. 3 pkt 2 lit. d) - protokół oględzin dokonanych przez komisję powołaną przez dyrektora właściwego rejonu dróg wodnych wymienionego w § 2 ust. 1 - w składzie:
a)
przedstawiciel właściwego rejonu dróg wodnych wymienionego w § 2 ust. 1 - jako przewodniczący oraz
b)
przedstawiciel wojewódzkiego inspektora sanitarnego właściwego według siedziby rejonu dróg wodnych wymienionego pod lit. a),
c)
przedstawiciel zarządu okręgowego związku zawodowego - jako członkowie,

przedstawiciel władzy żeglugowej II instancji jako przewodniczący oraz

przedstawiciel prezydium wojewódzkiej rady narodowej (wydział zdrowia) właściwej dla władzy żeglugowej II instancji i przedstawiciel zarządu okręgu Związku Zawodowego Pracowników Żeglugi jako członkowie.

5.
Dla określenia mocy i wyporności statków wymienionych w ust. 4 miarodajne są dane zawarte w karcie rejestracyjnej statku, W braku danych wyporność obliczeniową ustala się jako iloczyn długości, szerokości, wysokości burty i współczynnika 0,5.
6. 5
Dla statków nie wymienionych w ust. 4 orzeczeniem jest protokół oględzin dokonanych przez rejon dróg wodnych, w którego okręgu znajduje się port macierzysty statku.
1.
Orzeczenia wymienione w § 3 ust. 3 pkt 2 lit. a, b wydaje się na podstawie przepisów i wymagań technicznych wydanych przez Polski Rejestr Statków.
2.
Orzeczenia wymienione w § 3 ust. 3 pkt 2 lit. c oraz d wydaje się na podstawie przepisów przewidzianych w art. 12 ustawy z dnia 7 marca 1950 r. o żegludze i spławie na śródlądowych drogach wodnych (Dz. U. z 1952 r. Nr 26, poz. 182).
1.
Orzeczenia wymienione w § 3 ust. 4 pkt 2 i 3 oraz w § 3 ust. 6 wydaje się na pisemny wniosek armatora.
2. 6
Przed wydaniem orzeczenia właściwy rejon dróg wodnych ustala w porozumieniu z armatorem czas i miejsce oględzin.
3.
Przy oględzinach powinien być obecny przedstawiciel armatora, zaopatrzony w kartę rejestracyjną statku.
Opłaty związane z wydaniem orzeczeń przewidzianych w § 3 ust. 4 i 6:
1)
na rzecz Polskiego Rejestru Statków w wysokości opłat stosowanych przez Polski Rejestr Statków za wydanie świadectwa klasyfikacyjnego lub zaświadczenia zdolności żeglugowej,
2) 7
na rzecz rejonu dróg wodnych - w wysokości ustalonej dla członków komisji za udział w posiedzeniach oraz kosztów podróży służbowych i diet według stawek ustalonych dla pracowników państwowych ponosi armator.
Po stwierdzeniu, że wniosek armatora zawiera potrzebne dane oraz że załączone orzeczenia kwalifikują statek do żeglugi, rejon dróg wodnych wydaje armatorowi świadectwo zdolności żeglugowej według wzoru ustalonego w załączniku do niniejszego zarządzenia.
1.
Okres ważności świadectwa zdolności żeglugowej ustala się w zasadzie na 3 lata.
2. 9
Rejon dróg wodnych ustali termin krótszy, aniżeli przewidziany w ust. 1, jeżeli konieczność taka wynika z terminu ważności orzeczenia wydanego przez Polski Rejestr Statków lub z treści pozostałych orzeczeń.
Na wniosek armatora właściwa władza żeglugowa przedłuża ważność świadectwa zdolności żeglugowej na podstawie nowych orzeczeń, dostarczonych w zamian tych, które utraciły ważność.
Rejon dróg wodnych powinna wydać bądź przedłużyć ważność świadectwa zdolności żeglugowej w przeciągu 7 dni od daty złożenia przez armatora kompletnego wniosku lub kompletnych orzeczeń. W przypadku gdy właściwą do przedłużenia świadectwa zdolności żeglugowej jest inna władza niż ta, która świadectwo wydała, termin powyższy wynosi 14 dni.
W celu dokonania w świadectwie odpowiednich zmian armator obowiązany jest zgłosić rejonowi dróg wodnych, który wydał świadectwo zdolności żeglugowej lub przedłużyła jego ważność, następujące dane:
1)
zmianę armatora,
2)
zmianę nazwy lub numeru statku,
3)
odpis nowej karty rejestracyjnej w razie jej zmiany.
Szczegółowy tryb wydawania świadectw zdolności żeglugowej, wzory protokołów oględzin oraz sposób ich wypełniania określi instrukcja Ministerstwa Żeglugi.
1. 12
Statki będące w eksploatacji w dniu wejścia w życie niniejszego zarządzenia powinny być zaopatrzone w świadectwa zdolności żeglugowej w terminie do dnia 1 czerwca 1956 r.
2. 13
Harmonogramy oględzin poszczególnych jednostek w celu uzyskania orzeczeń wymienionych w § 3 ust. 4 oraz 6, opracuje armator w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie zarządzenia i uzgodni z właściwym rejonem dróg wodnych i Polskim Rejestrem Statków.
3.
Do czasu otrzymania świadectwa zdolności żeglugowej statki mogą uprawiać żeglugę na podstawie dowodów złożenia zgłoszenia o wydanie orzeczeń przewidzianych w § 3 ust. 4 i 5,
Przepisom niniejszego zarządzenia nie podlegają statki bez własnego napędu mechanicznego lub poruszające się za pomocą silnika nie wbudowanego na stałe, jeżeli ich powierzchnia wynikająca z pomnożenia największej długości przez największą szerokość nie przekracza 20 m2.
Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

ZAŁĄCZNIK 

..................................................

Notka Redakcji Systemu Informacji Prawnej LEX

Niniejsza treść dostępna jest wyłącznie w wersji pierwotnej treści w formacie PDF.

..................................................

1 § 2 zmieniony przez § 1 pkt 1 zarządzenia z dnia 24 stycznia 1955 r. (M.P.55.27.269) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 29 marca 1955 r.
2 § 3 ust. 4 pkt 1 zmieniony przez § 1 pkt 2 lit. a) zarządzenia z dnia 24 stycznia 1955 r. (M.P.55.27.269) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 29 marca 1955 r.
3 § 3 ust. 4 pkt 2 zmieniony przez § 1 pkt 2 lit. b) zarządzenia z dnia 24 stycznia 1955 r. (M.P.55.27.269) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 29 marca 1955 r.
4 § 3 ust. 4 pkt 3 zmieniony przez § 1 pkt 2 lit. c) zarządzenia z dnia 24 stycznia 1955 r. (M.P.55.27.269) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 29 marca 1955 r.
5 § 3 ust. 6 zmieniony przez § 1 pkt 3 zarządzenia z dnia 24 stycznia 1955 r. (M.P.55.27.269) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 29 marca 1955 r.
6 § 5 ust. 2 zmieniony przez § 1 pkt 4 zarządzenia z dnia 24 stycznia 1955 r. (M.P.55.27.269) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 29 marca 1955 r.
7 § 6 pkt 2 zmieniony przez § 1 pkt 5 zarządzenia z dnia 24 stycznia 1955 r. (M.P.55.27.269) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 29 marca 1955 r.
8 § 7 zmieniony przez § 1 pkt 6 zarządzenia z dnia 24 stycznia 1955 r. (M.P.55.27.269) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 29 marca 1955 r.
9 § 8 ust. 2 zmieniony przez § 1 pkt 6 zarządzenia z dnia 24 stycznia 1955 r. (M.P.55.27.269) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 29 marca 1955 r.
10 § 10 zmieniony przez § 1 pkt 6 zarządzenia z dnia 24 stycznia 1955 r. (M.P.55.27.269) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 29 marca 1955 r.
11 § 11 zmieniony przez § 1 pkt 7 zarządzenia z dnia 24 stycznia 1955 r. (M.P.55.27.269) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 29 marca 1955 r.
12 § 13 ust. 1 zmieniony przez § 1 pkt 9 zarządzenia z dnia 24 stycznia 1955 r. (M.P.55.27.269) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 29 marca 1955 r.
13 § 13 ust. 2 zmieniony przez § 1 pkt 8 zarządzenia z dnia 24 stycznia 1955 r. (M.P.55.27.269) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 29 marca 1955 r.