Rozwój i finansowanie zaplecza produkcyjno-usługowego i socjalno-administracyjnego budownictwa. - M.P.1972.51.270 - OpenLEX

Rozwój i finansowanie zaplecza produkcyjno-usługowego i socjalno-administracyjnego budownictwa.

Monitor Polski

M.P.1972.51.270

Akt utracił moc
Wersja od: 18 listopada 1972 r.

ZARZĄDZENIE Nr 81
PREZESA RADY MINISTRÓW
z dnia 3 listopada 1972 r.
w sprawie rozwoju i finansowania zaplecza produkcyjno-usługowego i socjalno-administracyjnego budownictwa.

W celu stworzenia warunków dla bardziej racjonalnego gospodarowania zapleczem produkcyjno-usługowym i socjalno-administracyjnym budownictwa zarządza się, co następuje:
1.
Zaplecze produkcyjno-usługowe i socjalno-administracyjne budownictwa, zwane dalej "zapleczem", stanowią obiekty i urządzenia związane z zagospodarowaniem terenu budowy oraz z rozwojem zdolności produkcyjnych przedsiębiorstw budowlano-montażowych, zarówno o charakterze stałym, jak i tymczasowym (ruchomym i nieruchomym), niezależnie od miejsca położenia tych obiektów i urządzeń.
2.
Do tymczasowych zalicza się obiekty i urządzenia związane z zagospodarowaniem i uzbrojeniem placu budowy, przewidziane do wykorzystania tylko w okresie realizacji określonego przedsięwzięcia lub zadania inwestycyjnego, bez względu na okres realizacji inwestycji. Za obiekty tymczasowe potrzebne dla danego placu budowy mogą być uznane również obiekty leżące poza terenem budowy, a przewidziane do likwidacji lub przeznaczenia na inne cele najpóźniej w ciągu 12 miesięcy po zakończeniu danej inwestycji.
3.
Pozostałe obiekty i urządzenia związane z rozwojem zdolności produkcyjnych przedsiębiorstw budowlano-montażowych są obiektami stałymi.
1.
Dyrektorzy zjednoczeń wiodących w ramach regionalnej koordynacji międzybranżowej są obowiązani opracować programy rozwoju zaplecza w regionie i prowadzić ich aktualizację.
2.
Programy rozwoju zaplecza regionalnego, zatwierdzone uchwałą kolegium zjednoczenia wiodącego, stanowią dla jednostek objętych regionalną koordynacją branżową podstawę do prowadzenia działalności inwestycyjnej oraz gospodarki funduszem rozwoju zaplecza.
1.
Obiekty i urządzenia zaplecza są finansowane ze środków inwestycyjnych oraz z funduszu rozwoju zaplecza przedsiębiorstw budowlano-montażowych i ich zjednoczeń, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
Obiekty i urządzenia zaplecza oraz nakłady wymienione w załączniku do zarządzenia są finansowane przez inwestora w ramach środków przewidzianych w zestawieniu kosztów zadania inwestycyjnego.
3.
Organ zatwierdzający założenia techniczno-ekonomiczne inwestycji szczególnie ważnych dla gospodarki narodowej, na podstawie analizy i uzgodnień z wykonawcą, zapewni w zbiorczych zestawieniach kosztów dodatkowe nakłady na ponadnormatywne koszty zaplecza.
1.
Fundusz rozwoju zaplecza jest tworzony z narzutów w wysokości do 2% wartości produkcji budowlano-montażowej w skali resortu i obciąża koszty własne produkcji budowlano-montażowej przedsiębiorstw.
2.
Ministrowie nadzorujący zjednoczenia przedsiębiorstw budowlano-montażowych zróżnicują stawki narzutów na fundusz rozwoju zaplecza dla poszczególnych zjednoczeń, a dyrektorzy zjednoczeń dla zgrupowanych w nich przedsiębiorstw. Zróżnicowanie to nie może spowodować przekroczenia w planie wysokości narzutów w skali resortu czy zjednoczenia, obliczonych według średniej stawki narzutów, o której mowa w ust. 1.
3.
Ustalona przez zjednoczenie stawka narzutów ma dla przedsiębiorstwa charakter normatywny i stanowi podstawę obliczania comiesięcznej kwoty narzutu od wartości wykonanej produkcji budowlano-montażowej, która obciąża koszty tej produkcji.
4.
Obliczony przez przedsiębiorstwo narzut powiększa się o kwotę dodatkowych środków uzyskanych zgodnie z § 3 ust. 3 i obciąża się nimi łącznie koszty własne produkcji budowlano-montażowej przedsiębiorstwa.
5.
Fundusz rozwoju zaplecza jest przeznaczony na finansowanie:
1)
kosztów zużycia zaplecza tymczasowego (ruchomego i nieruchomego), zaliczanego do środków obrotowych, w przedsiębiorstwach budowlano-montażowych,
2)
budowy zaplecza stałego o charakterze regionalnym, zaliczanego do środków trwałych, przez zjednoczenia przedsiębiorstw budowlano-montażowych.
6.
Dyrektorzy zjednoczeń dokonają podziału ustalonych dla przedsiębiorstw stawek narzutu, o których mowa w ust. 3, na:
1)
odpis funduszu rozwoju zaplecza pozostający do dyspozycji przedsiębiorstwa,
2)
scentralizowany fundusz rozwoju zaplecza tworzony w zjednoczeniu,

stosownie do zakresu rozwoju zaplecza realizowanego przez te jednostki.

7.
Środki na scentralizowany fundusz rozwoju zaplecza, o którym mowa w ust. 6 pkt 2, zwiększa się dodatkowo o środki uzyskane zgodnie z § 3 ust. 3.
1.
Na fundusz rozwoju zaplecza w przedsiębiorstwach budowlano-montażowych przeznacza się:
1)
odpisy w wysokości pozostawionej do dyspozycji przedsiębiorstw zgodnie z § 4 ust. 6 pkt 1,
2)
wpływy z tytułu najmu, dzierżawy, likwidacji lub sprzedaży obiektów i urządzeń zaplecza tymczasowego.
2.
Ze środków funduszu rozwoju zaplecza w przedsiębiorstwach budowlano-montażowych są pokrywane:
1)
koszty eksploatacji zaplecza tymczasowego, tj.:
a)
zużycie obiektów i urządzeń,
b)
koszty remontów i konserwacji obiektów i urządzeń,
c)
czynsze za najem obcych obiektów i urządzeń,
2)
koszty likwidacji lub sprzedaży obiektów i urządzeń zaplecza tymczasowego.
3.
Umorzenie obiektów i urządzeń zaplecza jest dokonywane według następujących zasad:
1)
zaplecze tymczasowe - według zasad dotyczących przedmiotów nietrwałych,
2)
zaplecze stałe - według zasad dotyczących środków trwałych.
4.
Jeżeli fundusz rozwoju zaplecza naliczony w skali roku nie pokryje kosztów eksploatacji zaplecza, o których mowa w ust. 2, różnica obciąża koszty własne produkcji budowlano-montażowej przedsiębiorstwa.
5.
Jeżeli na koniec roku sprawozdawczego przedsiębiorstwo nie wykorzysta posiadanego funduszu rozwoju zaplecza, może 50% pozostałej kwoty funduszu przeznaczyć na pomniejszenie kosztów własnych produkcji budowlano-montażowej.
1.
Ze środków, o których mowa w § 4 ust. 7, przekazanych przez przedsiębiorstwa, tworzy się w zjednoczeniach scentralizowany fundusz rozwoju zaplecza.
2.
Fundusz, o którym mowa w ust. 1, jest przeznaczony na finansowanie budowy stałych obiektów zaplecza regionalnego, służących wszystkim uczestnikom regionalnej koordynacji międzybranżowej, jak również wspólnych obiektów dla zjednoczeń, których przedsiębiorstwa pełnią funkcję generalnego wykonawcy. Zasady korzystania z tego zaplecza zatwierdza kolegium zjednoczenia wiodącego przy uwzględnieniu równych praw i obowiązków wszystkich uczestników porozumienia.
3.
Inwestycje realizowane ze scentralizowanego funduszu rozwoju zaplecza nie obciążają limitów inwestycyjnych i stosuje się do nich przepisy dotyczące inwestycji przedsiębiorstw.
4.
Środki scentralizowanego funduszu rozwoju zaplecza zwiększają fundusz inwestycyjny tej jednostki, która będzie inwestorem budowy stałego zaplecza regionalnego.
5.
W razie przejściowego braku środków finansowych na realizację zaplecza regionalnego, zjednoczenie może zaciągnąć kredyt antycypacyjny do wysokości nie przekraczającej planowanych rocznych wpływów na scentralizowany fundusz rozwoju zaplecza.
Traci moc zarządzenie nr 30 Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 marca 1971 r. w sprawie finansowania nakładów na zaplecze produkcyjno-usługowe i administracyjno-socjalne budów (Monitor Polski Nr 19, poz. 129).
Zarządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1973 r.

ZAŁĄCZNIK

WYKAZ OBIEKTÓW I URZĄDZEŃ ORAZ NAKŁADÓW NIEZBĘDNYCH DLA WYKONAWCY, KTÓRYCH KOSZT OBCIĄŻA INWESTORA

1.
Drogi dojazdowe do punktów oznaczonych w danych dotyczących organizacji inwestycji, stanowiących część składową założeń techniczno-ekonomicznych.
2.
Bocznice kolejowe do punktów wymienionych w pkt 1.
3.
Urządzenia doprowadzające wodę wraz z ujęciem lub studnią, pompownią, zbiornikiem itp. do punktów wymienionych w pkt 1.
4.
Linie zasilające elektroenergetyczne ze stacją transformatorową oraz linie telefoniczne do punktów wymienionych w pkt 1.
5.
Specjalne urządzenia ochronne, niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa robót prowadzonych w czynnych obiektach.
6.
Ogrodzenia, drogi i linie rozprowadzające wodociągowe i energetyczne na terenie budowy, w miejscu później realizowanych ogrodzeń, dróg i linii stałych.
7.
Mosty na placu budowy o długości ponad 5 m lub nośności ponad 3 t.
8.
Kolejki linowe i kolejki wąskotorowe w budownictwie wodnym.
9.
Utwardzone nawierzchnie pod dźwigi kołowe, jeżeli nie przewiduje się wykorzystania w tym celu później budowanych dróg stałych.
10.
Zbiorniki na smołę lub asfalt przy budowie nawierzchni bitumicznych powyżej 6 tys. m2.
11.
Ambulatoria specjalne związane z prowadzeniem robót kesonowych.
12.
Składowiska lub magazyny maszyn i urządzeń nie zaliczanych do wartości produkcji budowlano-montażowej.
13.
Nakłady na:
a)
konserwację obiektów i urządzeń wymienionych w punktach 1-13 oraz dróg w czynnych zakładach lub rozbudowywanych osiedlach,
b)
przystosowanie do potrzeb budowy publicznych dróg dojazdowych lub objazdowych łącznie z mostami i przepustami.