Zmiana wymogów do wykonywania zawodu adwokackiego na obszarze sądów apelacyjnych w Krakowie, Lwowie oraz sądu okręgowego w Cieszynie.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1929.25.259

| Akt jednorazowy
Wersja od: 19 kwietnia 1929 r.

USTAWA
z dnia 23 marca 1929 r.
o zmianie wymogów do wykonywania zawodu adwokackiego na obszarze sądów apelacyjnych w Krakowie, Lwowie oraz sądu okręgowego w Cieszynie.

Na mocy art. 44 Konstytucji ogłaszam ustawę następującej treści:

Uchyla się wymóg uzyskania doktoratu dla wykonywania adwokatury, dopuszczenia do egzaminu adwokackiego (§ 1 lit. c, § 2 lit. b i § 3 ustawy z dnia 6 lipca 1868 r. o adwokaturze, Dz. U. P. austr. Nr. 96) i uzyskania prawa do substytucji (§ 31 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1895 r. o postępowaniu w cywilnych sprawach spornych, Dz. U. P. austr. Nr. 113).

Ustęp pierwszy § 6 ustawy z dnia 6 lipca 1868 r. o adwokaturze, zmieniony ustawą z dnia 19 lutego 1925 r. (Dz. U. R. P. Nr. 26, poz. 172) otrzymuje brzmienie następujące:

"Zajmowanie urzędu sędziowskiego lub prokuratorskiego przy jednym z sądów na obszarze działania tej ustawy przez lat dwanaście zastępuje praktykę i egzamin adwokacki.

Sędzia lub prokurator (wiceprokurator, podprokurator) nie może w miejscowości, w której faktycznie wykonywał swój urząd, otworzyć kancelarji adwokackiej przed upływem trzech lat od czasu zaprzestania przezeń czynnego wykonywania swego urzędu".

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Sprawiedliwości.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.