Dziennik Ustaw

Dz.U.1919.90.488

| Akt utracił moc
Wersja od: 1 lipca 1920 r.

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE
RADY MINISTRÓW
do rozporządzenia z dn. 28 sierpnia 1919 r. (Dz. Pr. P. P. № 72 poz. 426), określające zasady zespolenia urzędów i organów powiatowej administracji państwowej. *

Na zasadzie art. 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dn. 28 sierpnia 1919 r. (Dz. Pr. P. P. № 72 poz. 426) o tymczasowej organizacji powiatowych władz administracyjnych I instancji, na obszarze b. zaboru rosyjskiego, zarządza się, nie naruszając na przyszłość w niczem prawa zastrzeżonego w tym artykule Ministrowi Spraw Wewnętrznych, co następuje:
Art.  1.

Starosta jest przełożonym wszystkich w skład Starostwa wchodzących urzędników i innych funkcjonarjuszy.

Starosta wykonuje nad całym personelem Starostwa władzę dyscyplinarną na zasadzie obowiązujących przepisów (Tymcz. przep. służb. dla urz. państw. Dz. Pr. Kr. P. № 6 poz. 13 z roku 1918).

Wyższą władzą służbową i dyscyplinarną jest to Ministerstwo, na którego etacie odnośny urzędnik pozostaje.

Art.  2.

Wchodzący w skład personelu Starostwa urzędnicy z etatu innych Ministerstw jakoto: referent aprowizacyjny, organy państwowych urzędów pośrednictwa pracy, inżynier powiatowy, architekt powiatowy, lekarz weterynaryjny powiatowy, referent rolniczy, lekarz powiatowy i t. d. - są z urzędu powołani do załatwiania wszelkich spraw związanych z odnośną dziedziną administracji państwowej w powiecie, wobec czego z jednej strony nie mogą być używani do załatwiania spraw nie mających związku z tą dziedziną, z drugiej zaś strony bez ich wniosku czy opinji Starosta z reguły nie wydaje rozporządzeń ani zarządzeń z odnośnej dziedziny administracji państwowej,

Sprawy natury poufnej, zwłaszcza dotyczące stosunków osobistych i dyscyplinarnych personelu Starostwa, winny być załatwiane przez Starostę osobiście.

Art.  3.

Jeżeli zakres działania którego z wymienionych powyżej organów powiatowej administracji państwowej obejmuje terytorjum kilku Starostw, w takim razie organ ten wchodzi w skład Starostwa tego powiatu, w którego obrębie ma swoją siedzibę urzędową. Natomiast w zakresie wykonywania czynności, związanych z odnośną dziedziną administracji państwowej, organ ten podlega Staroście tego powiatu, którego czynność służbowa dotyczy.

Art.  4.

Starosta wydaje, zatwierdza i podpisuje wszystkie rozporządzenia, zarządzenia i orzeczenia Starostwa, może jednak poruczyć referentom Starostwa w swem zastępstwie wydawanie i podpisywanie zarządzeń i orzeczeń. Starosta poruczy, zwłaszcza na podstawie specjalnych instrukcji, referentom z etatu innych Ministerstw wydawanie i podpisywanie zarządzeń i orzeczeń, opartych wyłącznie na zawodowej wiedzy odnośnego referenta, a potrzebnych do przeprowadzenie i wykonania przepisów ustawowych względnie rozporządzeń wydanych przez przełożoną władzę lub Starostę; w tym wypadku całą odpowiedzialność wobec władz przełożonych za wydane przez siebie zarządzenie ponoszą odnośni referenci.

Rozporządzenia odnoszące się do całej ludności powiatu lub poszczególnych jej grup tudzież do pewnych miejscowości, oraz zarządzenia i orzeczenia wystosowane do urzędów publicznych podpisywać może tylko Starosta względnie jego zastępca.

W wypadkach nagłych, kiedy wydanie rozporządzenia treści ogólnej w zakresie kompetencji poszczególnych działów Starostwa z etatu innych Ministerstw zwłoki ze względów dobra publicznego nie cierpi, a uzyskanie natychmiastowego porozumienia ze Starostą jest niemożliwe, mogą kierownicy odnośnych działów wydawać w zastępstwie Starosty potrzebne rozporządzenia, podpisując je "za Starostę." Niezwłocznie jednak winni są uzyskać zgodę Starosty co do wydanego rozporządzenia. Jeżeli Starosta rozporządzenie to wzbrania się potwierdzić, może urzędnik, który je wydał, odwołać się przez Starostę do swej wyższej władzy przełożonej, która poweźmie w porozumieniu z Ministerstwem Spraw Wewnętrznych ostateczną decyzję.

Art.  5.

Niezależnie od przysługującego Staroście prawa nadzoru i kontroli nad działalnością urzędową personelu Starostwa, mogą poszczególne Ministerstwa, wedle swego uznania, przeprowadzać przez swych delegatów lustrację działalności urzędników z własnego etatu, wchodzących w skład Starostwa. Delegatom tym obowiązani są Starostowie udzielać wszelkich potrzebnych wyjaśnień tudzież przedstawić do wglądu potrzebne przy lustracji akta, rachunki, kwity kasowe i t. p.

Tak o rozpoczęciu lustracji jak i o jej wyniku zawiadomi delegat Starostę.

Art.  6.

Z chwilą ogłoszenia niniejszego rozporządzenia przechodzą w skład Starostwa, jako jego działy, wszystkie dotychczas w powiecie istniejące urzędy i organy powiatowej administracji państwowej z wyjątkiem urzędów i organów, podlegających Ministerstwu Spraw Wojskowych, Sprawiedliwości, Skarbu, Kolei Żelaznych, Poczt i Telegrafów, Głównemu Urzędowi Ziemskiemu oraz organów szkolnictwa i Zarządu Dóbr Państwowych i Stadnin Państwowych.

Akta i inwentarze urzędników nienależących do etatu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, łącznie z magazynami, składami, zapasami i t. p. przejmie Starosta niezwłocznie w sposób przewidziany poniżej.

Art.  7.

Akta przejmuje kierownik kancelarji. Odnośnie do aktów bieżących sporządzić należy wspólnie z referentem oddającym sumaryczny wykaz zaległości wedle wzoru 24 "Instrukcji dla Urzędów powiatowych".

Specjalne zapiski i ewidencje, prowadzone przez urzędników wyżej wymienionych, spisuje się również w powyższy sposób, pozostawiając je jednak nadal w posiadaniu odnośnego urzędnika.

Art.  8.

Inwentarze przejąć należy w myśl przepisów okólnika Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z dn. 13 maja 1919 r. № 52315/2976 Fg. (Dz. Urz. Min. Spraw Wewn. № 34 str. 427) w następujący sposób:

urzędnik oddający staje się członkiem komisji gospodarczej co do inwentarza pozostającego pod jego zarządem i pełni co do tego działu funkcje gospodarza. Inwentarz oddawany spisać należy według zasad powołanego wyżej okólnika i włączyć do ogólnego inwentarza Starostwa jako dział osobny (np. inwentarz lekarza powiatowego, inwentarz architekta powiatowego i t. p.)

Art.  9.

Oddanie oraz przejęcie aktów i inwentarzy nastąpić ma protokularnie. Protokuł spisany ma być w 4-ch egzemplarzach, z których jeden wręczyć należy urzędnikowi oddającemu, jeden przesłać Ministerstwu Spraw Wewnętrznych, jeden Ministerstwu na którego etacie pozostaje oddający, jeden wreszcie pozostaje w aktach Starostwa.

Art.  10.

Dla prowadzenia spraw poruczonych poszczególnym referentom, pozostającym na etacie innych Ministerstw, będą w Starostwie utworzone stosownie do "Instrukcji biurowej dla Urzędów powiatowych" oddziały kancelaryjne. Organizacja tych oddziałów i manipulacja w nich mają być zastosowane do przepisów zawartych w tej Instrukcji względnie jej późniejszych uzupełnień oraz do specjalnych instrukcji wydanych przez właściwe Ministerstwa w porozumieniu z Ministerstwem Spraw Wewnętrznych.

Art.  11.

Wszelkie przepisy i postanowienia dotychczas obowiązujące, a sprzeczne z przepisami niniejszego rozporządzenia, tracą swoją moc.

Art.  12.

Rozporządzenie niniejsze nabiera mocy obowiązującej z dniem ogłoszenia go w "Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej".

Warszawa, dn. 13 listopada 1919 r.

* Z dniem 1 lipca 1920 r. niniejsze rozporządzenie zmienia się w myśl art. 6 dekretu z 7 lutego 1919 r. (Dz. Pr. P.№ 14 poz. 149) o tyle, że do czasu wprowadzenia w życie nowej ustawy drogowej, inżynierowie drogowi przydzieleni do wydziałów powiatowych dla prowadzenia gospodarki drogowej, podlegają tymże wydziałom powiatowym, zgodnie z art. 1 rozporządzenia z dnia 20 maja 1920 r. w przedmiocie stosunku służbowego inżynierów drogowych (Dz.U.20.47.289).