§ 4. - Przeprowadzanie przez funkcjonariuszy Straży Granicznej czynności obserwowania i rejestrowania zdarzeń na drogach, w innych miejscach publicznych oraz w miejscach innych niż publiczne w trakcie interwencji.

Dziennik Ustaw

Dz.U.2019.458

| Akt obowiązujący
Wersja od: 8 marca 2019 r.
§  4. 
1. 
Obserwację, o której mowa w § 2:
1)
pkt 1, prowadzi się po wyznaczeniu takiego zadania przez właściwego przełożonego lub funkcjonariusza przez niego upoważnionego;
2)
pkt 2, prowadzi się po uzyskaniu pisemnej zgody udzielonej przez właściwego przełożonego lub funkcjonariusza przez niego upoważnionego.
2. 
Wyznaczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wpisywane jest w dokumentacji służbowej.
3. 
W przypadkach niecierpiących zwłoki gdy uzyskanie pisemnej zgody mogłoby spowodować utratę informacji, prowadzenie obserwacji można rozpocząć po uzyskaniu ustnej zgody właściwego przełożonego lub funkcjonariusza, o których mowa w ust. 1. Niezwłocznie po rozpoczęciu obserwacji należy uzyskać pisemną zgodę.
4. 
Pisemna zgoda jest udzielana na pisemny wniosek w sprawie przeprowadzenia obserwacji, który zawiera:
1)
oznaczenie wnioskodawcy oraz podmiotu realizującego wniosek;
2)
numer sprawy i kryptonim, jeżeli został nadany;
3)
dane identyfikujące obiekt obserwacji;
4)
informacje niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa;
5)
cele do osiągnięcia w wyniku obserwacji;
6)
czas prowadzenia obserwacji;
7)
inne informacje, istotne dla efektywnego przeprowadzenia obserwacji;
8)
podpis podmiotu występującego z wnioskiem.
5. 
Pisemny wniosek, o którym mowa w ust. 4, sporządza się w dwóch egzemplarzach albo w jednym egzemplarzu w przypadku, gdy wniosek przesyłany jest za pośrednictwem systemu teleinformatycznego.
6. 
W przypadkach niecierpiących zwłoki decyzję o przeprowadzeniu obserwacji, o której mowa w § 2 pkt 1, w miejscach innych niż publiczne w trakcie prowadzenia interwencji podejmuje:
1)
funkcjonariusz prowadzący interwencję, który niezwłocznie informuje o tym właściwego przełożonego lub funkcjonariusza upoważnionego przez tego przełożonego, albo
2)
właściwy przełożony lub upoważniony przez niego funkcjonariusz, który ustnie przekazuje swą decyzję funkcjonariuszowi podejmującemu interwencję.
7. 
Decyzja, o której mowa w ust. 6 pkt 2, podlega niezwłocznemu udokumentowaniu w formie pisemnej.