Dziennik Ustaw

Dz.U.1922.10.66

| Akt utracił moc
Wersja od: 17 lutego 1922 r.

USTAWA
z dnia 17 stycznia 1922 r.
w przedmiocie poboru należytości ekwiwalentowej na obszarze b. dzielnicy austrjackiej za rok 1922.

Art.  1.

Tytułem należytości ekwiwalentowej w myśl poz. tar. 106 B e) austr. ustawy z 13 grudnia 1862 (Austr. Dz. Ust. P. № 89) oraz przepisów dodatkowych mają uiszczać za r. 1922:

a) osoby, co do których obowiązek płacenia tej należytości powstał przed 1 stycznia 1919 r.,- kwotę, przypadającą na rok jeden według wymiaru, dokonanego na VII dziesięciolecie, a to od majątku nieruchomego w pięciokrotnej, a od majątku ruchomego w pojedynczej wysokości;
b) osoby, co do których obowiązek opłacania wspomnianej należytości powstał po dniu 31 grudnia 1918 r., a przed dniem 1 stycznia 1921 r.,-kwotę, przypadającą na rok jeden według wymiaru, dokonanego na VII dziesięciolecie, a to od majątku nieruchomego w trzykrotnej, a od majątku ruchomego w pojedynczej wysokości;
c) osoby, co do których obowiązek opłacania tej należytości powstał dopiero w r. 1921,- tak od majątku nieruchomego jak ruchomego całoroczną kwotę, przypadającą za rok 1921.
Art.  2.

O ile obowiązek opłacania należytości ekwiwalentowej powstanie dopiero w r. 1922, wymiar nastąpi według dotychczasowych przepisów ustawowych; wezwanie płatnicze powinno jednak obejmować tylko kwotę, przypadającą na czas do końca 1922 r.

Art.  3.

Majątki, będące własnością gmin politycznych i powiatów, zwalnia się od należytości ekwiwalentowej, przypadającej za rok 1922.

Art.  4.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu.

Art.  5.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.