Określenie organów właściwych do wydawania zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych oraz warunki i tryb ich wydawania.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1964.29.188

| Akt utracił moc
Wersja od: 27 lutego 1973 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA HANDLU WEWNĘTRZNEGO
z dnia 10 lipca 1964 r.
w sprawie określenia organów właściwych do wydawania zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych oraz warunków i trybu ich wydawania.

Na podstawie art. 5 § 2 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu (Dz. U. Nr 69, poz. 434) zarządza się, co następuje:
1. 1
Zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających więcej niż 4,5% alkoholu wydają:
1)
na terenie miasta wyłączonego z województwa - właściwy do spraw handlu organ prezydium dzielnicowej rady narodowej,
2)
na terenie miasta stanowiącego powiat i nie podzielonego na dzielnice - właściwy do spraw handlu organ prezydium rady narodowej,
3)
na terenie gminy (miasta i gminy), miasta nie stanowiącego powiatu i dzielnicy w mieście stanowiącym powiat - naczelnik gminy (miasta i gminy) lub właściwy do spraw handlu organ prezydium miejskiej (dzielnicowej) rady narodowej.
2.
Właściwość miejscową organów powołanych do wydawania zezwoleń określa się według miejsca położenia punktu sprzedaży napojów alkoholowych, a w stosunku do zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych w wagonach restauracyjnych oraz na morskich statkach handlowych i na statkach pasażerskich w żegludze przybrzeżnej i śródlądowej - według siedziby przedsiębiorstwa (oddziału), któremu jednostki te podlegają.
Zezwolenia wydaje się w ramach planu sieci punktów sprzedaży napojów alkoholowych, zatwierdzonego przez prezydium powiatowej rady narodowej (miejskiej rady narodowej miasta stanowiącego powiat), a w mieście wyłączonym z województwa - przez prezydium rady narodowej tego miasta, na wniosek prezydiów dzielnicowych rad narodowych.
1.
Projekt planu sieci punktów sprzedaży napojów alkoholowych należy przedłożyć do zaopiniowania właściwej do spraw porządku publicznego komisji rady narodowej oraz właściwemu miejscowo oddziałowi Społecznego Komitetu Przeciwalkoholowego.
2.
Projekty planu określone w ust. 1 dla miejscowości uzdrowiskowych oraz miejscowości, w których znajdują się szpitale dla nerwowo i psychicznie chorych oraz zakłady zamkniętego leczenia dla nałogowych alkoholików, powinny być ponadto opiniowane przez właściwe do spraw zdrowia organy administracji prezydiów wojewódzkich rad narodowych.
1.
Można udzielać zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych:
1)
zawierających powyżej 4,5% alkoholu - do spożycia poza miejscem sprzedaży,
2)
zawierających powyżej 4,5% do 18% alkoholu - do spożycia poza miejscem sprzedaży,
3)
zawierających powyżej 4,5% alkoholu - do spożycia w miejscu sprzedaży,
4)
zawierających powyżej 4,5% do 18% alkoholu - do spożycia w miejscu sprzedaży,
5)
zawierających powyżej 4,5% alkoholu - do spożycia na miejscu w miejscach organizowanych zabaw i uroczystości.
2.
W zezwoleniach wymienionych w ust. 1 można ograniczyć sprzedaż tylko do niektórych napojów alkoholowych.
1.
Zezwolenia wymienione w § 4 ust. 1 pkt 1 mogą być wydawane jednostkom gospodarki uspołecznionej na sprzedaż prowadzoną w sklepach:
1)
branżowych z napojami alkoholowymi,
2)
ogólnospożywczych posiadających wyodrębnione działy sprzedaży napojów alkoholowych,
3)
ze sprzedażą artykułów spożywczych, mających siedzibę na terenach wiejskich,
4)
problemowych, prezentujących produkcję jednego lub kilku krajów - wyłącznie na sprzedaż napojów alkoholowych pochodzenia zagranicznego w oryginalnych opakowaniach.
2.
Liczba punktów sprzedaży wymienionych w ust. 1 nie powinna przekraczać:
1) 2
w miastach do 5 tysięcy mieszkańców - 1 punktu sprzedaży,
2)
w miastach powyżej 5 tysięcy mieszkańców - 1 punktu sprzedaży na 4-5 tysięcy mieszkańców,
3) 3
w gminach - 1 do 3 punktów sprzedaży na gminę.
3.
W miastach o liczbie od 5 do 8 tysięcy mieszkańców właściwy do spraw handlu organ prezydium wojewódzkiej rady narodowej może wyrazić zgodę na uruchomienie drugiego punktu sprzedaży napojów alkoholowych.
4. 4
W wyjątkowych wypadkach, uzasadnionych liczbą ludności albo zasięgiem terytorialnym gminy (miasta i gminy) naczelnik gminy (miasta i gminy) może po porozumieniu z kierownikiem właściwego do spraw handlu organu prezydium powiatowej rady narodowej udzielić zezwolenia na dodatkowe punkty sprzedaży napojów alkoholowych na terenie gminy (miasta i gminy).
Zezwolenia wymienione w § 4 ust. 1 pkt 2 mogą być wydawane:
1)
jednostkom gospodarki uspołecznionej na sprzedaż napojów alkoholowych prowadzoną w sklepach branży ogólnospożywczej, winno-cukierniczej, warzywniczo-owocarskiej oraz sklepach spółdzielczości zaopatrzenia i zbytu ze sprzedażą artykułów spożywczych;
2)
jednostkom gospodarki nie uspołecznionej, uprawnionym do prowadzenia przedsiębiorstw handlu detalicznego (sklepów), na sprzedaż napojów alkoholowych w sklepach branży ogólnospożywczej, spożywczo-przemysłowej (mieszanej), cukierniczo-owocarskiej i piekarsko-cukierniczej.
Zezwolenia wymienione w § 4 ust. 1 pkt 3 mogą być wydawane jednostkom gospodarki uspołecznionej oraz jednostkom gospodarki nie uspołecznionej na sprzedaż napojów alkoholowych prowadzoną w:
1)
restauracjach (gospodach) oraz w wagonach restauracyjnych,
2)
barach, z wyjątkiem barów mlecznych, barów kawowych, barów "coctail" (cukierniczych) oraz sam-barów.
1.
Zezwolenia wymienione w § 4 ust. 1 pkt 4 mogą być wydawane jednostkom gospodarki uspołecznionej oraz jednostkom gospodarki nie uspołecznionej na sprzedaż napojów alkoholowych w:
1)
kawiarniach,
2)
cukierniach,
3)
barach kawowych,
4)
winiarniach,
5)
piwiarniach,
6)
bufetach.
2.
W zezwoleniach na sprzedaż napojów alkoholowych w kawiarniach, cukierniach i barach kawowych można zezwolić dodatkowo na sprzedaż likierów (koniaków, rumu).
3.
W miejscowościach, w których nie ma zakładów gastronomicznych wymienionych w ust. 1, zezwolenia wymienione w § 4 ust. 1 pkt 4 mogą być wydawane również jadłodajniom, jeżeli istniejące warunki lokalowe jadłodajni pozwalają na wydzielenie sal bezalkoholowych.
1.
Jednostkom gospodarki uspołecznionej prowadzącym sklepy branżowe z napojami alkoholowymi (§ 5 ust. 1 pkt 1) mogą być wydawane także zezwolenia wymienione w § 4 ust. 1 pkt 4 na prowadzenie w tych sklepach probierni win gronowych i miodów pitnych.
2.
W zezwoleniach wymienionych w ust. 1 można zezwolić dodatkowo na sprzedaż likierów (koniaków, rumów).
1.
Zezwolenia wymienione w § 4 ust. 1 pkt 5 mogą być wydawane:
1)
zakładom gastronomicznym uprawnionym do prowadzenia bufetów urządzanych na czas zabaw i uroczystości oraz jednostkom organizującym zabawę lub uroczystość, posiadającym zezwolenie właściwych organów na urządzenie zabawy lub uroczystości - na sprzedaż napojów alkoholowych w bufetach urządzanych na tych zabawach lub uroczystościach,
2)
na sprzedaż wina zawierającego do 18% alkoholu, na czas trwania uroczystości winobrania w mieście Zielona Góra.
2.
W zezwoleniach wymienionych w ust. 1 pkt 1 można ograniczyć sprzedaż tylko do napojów alkoholowych zawierających do 18% alkoholu.
1.
Jednostkom gospodarki uspołecznionej zezwolenia wydaje się na czas nieograniczony lub na czas oznaczony.
2.
Jednostkom gospodarki nie uspołecznionej zezwolenia wydaje się na czas oznaczony, ustalony w zezwoleniu na prowadzenie działalności handlowej lub przemysłu gastronomicznego, stosownie do § 9 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 maja 1964 r. w sprawie zezwoleń na prowadzenie przedsiębiorstw handlowych i wykonywanie usług handlowych oraz na prowadzenie zakładów przemysłu gastronomicznego przez jednostki gospodarki nie uspołecznionej (Dz. U. Nr 20, poz. 120).
Przy wydawaniu zezwoleń dla:
1)
morskich statków handlowych i statków pasażerskich w żegludze przybrzeżnej i śródlądowej stosuje się przepisy o zasadach i warunkach sprzedaży, podawania i spożywania napojów alkoholowych na morskich statkach handlowych oraz na statkach pasażerskich w żegludze przybrzeżnej i śródlądowej, wydane przez Ministra Żeglugi,
2)
kasyn, bufetów, kawiarń i sklepów mających siedzibę na terenie obiektów wojskowych wydanie zezwolenia uzależnione jest od uprzedniego uzyskania zezwolenia właściwych organów wojskowych, wskazanych w przepisach wydanych przez Ministrów Obrony Narodowej i Spraw Wewnętrznych.
1.
Wszelkie zmiany w treści zezwoleń podlegają uwidocznieniu w zezwoleniu, w formie odpowiedniej adnotacji; adnotacji dokonuje organ właściwy do wydania zezwolenia.
2.
Dla każdego punktu sprzedaży napojów alkoholowych wydaje się jedno zezwolenie i tylko na jeden z rodzajów sprzedaży wymienionych w § 5 ust. 1.
3.
Organy wydające zezwolenia prowadzą rejestr wydanych zezwoleń.
4. 5
Wzory zezwoleń i rejestrów ustala Minister Handlu Wewnętrznego i Usług.
Zezwolenie powinno być wywieszone w punkcie sprzedaży napojów alkoholowych na widocznym miejscu i zabezpieczone przed zniszczeniem.
1.
Zezwolenie wygasa w razie:
1)
likwidacji punktu sprzedaży.
2)
upływu okresu ważności zezwolenia,
3)
zmiany rodzaju działalności punktu sprzedaży,
4)
cofnięcia lub wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie przedsiębiorstwa handlowego lub przemysłu gastronomicznego na zasadach określonych w ustawie z dnia 1 lipca 1958 r. o zezwoleniach na wykonywanie przemysłu, rzemiosła, handlu i niektórych usług przez jednostki gospodarki nie uspołecznionej (Dz. U. z 1958 r. Nr 45, poz. 224, z 1960 r. Nr 52, poz. 303 i z 1963 r. Nr 22, poz. 113),
5)
wprowadzenia na podstawie art. 7 § 2 lub § 3 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu (Dz. U. Nr 69, poz. 434) zakazu sprzedaży napojów alkoholowych na określonym terenie.
2.
W razie wprowadzenia na podstawie art. 7 § 2 lub § 3 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu (Dz. U. Nr 69, poz. 434) na okres przejściowy zakazu sprzedaży napojów alkoholowych, zezwolenie ulega zawieszeniu na okres ustalony w zakazie, a jeżeli okres ważności zezwolenia upływa przed upływem okresu objętego zakazem, zezwolenie takie wygasa z dniem wprowadzenia zakazu.
3.
Posiadacz zezwolenia, którego okres ważności wygasł na zasadach określonych w ust. 1 i 2, obowiązany jest zwrócić je organowi, który zezwolenie wydał.
1.
Zezwolenie powinno być cofnięte w razie powstania okoliczności, które w myśl przepisów ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu uzasadniałyby odmowę udzielenia zezwolenia.
2.
Zezwolenie może być cofnięte:
1)
w razie zmiany siedziby punktu sprzedaży,
2)
w razie wykonywania czynności sprzedaży lub nadzoru w punktach sprzedaży napojów alkoholowych przez osoby prawomocnie skazane na podstawie art. 25 § 1 lub § 2 ustawy o zwalczaniu alkoholizmu,
3)
ze względu na ważny interes społeczny, a w szczególności, jeżeli tego wymaga konieczność ograniczenia nadmiernej ilości punktów sprzedaży napojów alkoholowych,
4)
w razie nieprzestrzegania przez posiadacza zezwolenia warunków zezwolenia lub zakazów wprowadzonych uchwałami właściwych rad narodowych w sprawach sprzedaży i podawania napojów alkoholowych.
3. 6
Cofając zezwolenie właściwy organ (§ 1 ust. 1) wyznacza jednomiesięczny termin do zaprzestania sprzedaży napojów alkoholowych, licząc od daty uprawomocnienia się decyzji o cofnięciu zezwolenia.
4.
Przepis § 15 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Traci moc rozporządzenie Ministra Handlu Wewnętrznego z dnia 28 maja 1960 r. w sprawie określenia organów właściwych do wydawania zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych oraz warunków i trybu ich wydawania (Dz. U. Nr 28, poz. 162).
Rozporządzenie wchodzi w życie z upływem dwóch tygodni od daty ogłoszenia.
1 § 1 ust. 1 zmieniony przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Handlu Wewnętrznego i Usług z dnia 19 lutego 1973 r. (Dz.U.73.6.44) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 lutego 1973 r.
2 § 5 ust. 2 pkt 1 zmieniony przez § 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Handlu Wewnętrznego i Usług z dnia 19 lutego 1973 r. (Dz.U.73.6.44) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 lutego 1973 r.
3 § 5 ust. 2 pkt 3 zmieniony przez § 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Handlu Wewnętrznego i Usług z dnia 19 lutego 1973 r. (Dz.U.73.6.44) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 lutego 1973 r.
4 § 5 ust. 4 zmieniony przez § 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Handlu Wewnętrznego i Usług z dnia 19 lutego 1973 r. (Dz.U.73.6.44) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 lutego 1973 r.
5 § 13 ust. 4 zmieniony przez § 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Handlu Wewnętrznego i Usług z dnia 19 lutego 1973 r. (Dz.U.73.6.44) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 lutego 1973 r.
6 § 16 ust. 3 zmieniony przez § 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Handlu Wewnętrznego i Usług z dnia 19 lutego 1973 r. (Dz.U.73.6.44) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 lutego 1973 r.