Art. 28. - Ochrona przed nadmiernym przywozem towarów na polski obszar celny.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1997.157.1027

| Akt utracił moc
Wersja od: 23 grudnia 1997 r.
Art.  28.
1.
W celu przedłużenia okresu stosowania ostatecznego środka ochronnego Minister Gospodarki może wszcząć postępowanie ochronne przeglądowe.
2.
Postępowanie ochronne przeglądowe nie może być wszczęte wcześniej niż 3 miesiące od daty ustanowienia ostatecznego środka ochronnego i nie później niż 9 miesięcy przed datą zakończenia okresu stosowania tego środka.
3.
Do postępowania ochronnego przeglądowego przepisy rozdziału 3 stosuje się odpowiednio.
4.
W postępowaniu ochronnym przeglądowym bada się dane i informacje dotyczące okresu stosowania środka.
5.
Minister Gospodarki, nie później niż w terminie 9 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania ochronnego przeglądowego, w drodze decyzji:
1)
zakończy postępowanie ochronne przeglądowe, bez przedłużenia ważności decyzji o zastosowaniu ostatecznego środka ochronnego, lub
2)
zmieni decyzję o zastosowaniu ostatecznego środka ochronnego, przedłużając okres stosowania środka ochronnego.
6.
Z zastrzeżeniem ust. 7, Minister Gospodarki może przedłużyć stosowanie środka ochronnego pod warunkiem, że w wyniku postępowania ochronnego przeglądowego stwierdzone zostanie, że dalsze stosowanie środka ochronnego jest niezbędne:
1)
dla naprawienia poważnej szkody wyrządzonej przemysłowi krajowemu lub zapobieżenia jej powstaniu oraz
2)
dla dalszej realizacji programu dostosowawczego przemysłu krajowego.
7.
Nie przedłuża się stosowania środka ochronnego, jeżeli środek ten był ustanowiony na podstawie ustaleń stwierdzających, że przywóz na polski obszar celny towaru objętego postępowaniem ochronnym zagraża jedynie wyrządzeniem poważnej szkody przemysłowi krajowemu produkującemu towar podobny lub bezpośrednio konkurencyjny.
8.
Łączny okres stosowania środka ochronnego, o którym mowa w art. 26 i w niniejszym artykule, nie może być dłuższy niż 8 lat.
9.
Środek ochronny, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, nie może być bardziej restrykcyjny niż obowiązujący w ostatnim okresie liberalizacji określonym w decyzji, o której mowa w art. 23 ust. 3 i 4. Decyzja, o której mowa w ust. 5 pkt 2, powinna określać harmonogram stopniowej liberalizacji zastosowanego środka.