Egzekucja z pożytków i dochodów z nieruchomości przez zarząd przymusowy. - Dział 4 - Egzekucja administracyjna świadczeń... - Dz.U.1947.21.84 - OpenLEX

Dział 4 - Egzekucja z pożytków i dochodów z nieruchomości przez zarząd przymusowy. - Egzekucja administracyjna świadczeń pieniężnych.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1947.21.84

Akt utracił moc
Wersja od: 8 marca 1958 r.

Dział  IV.

Egzekucja z pożytków i dochodów z nieruchomości przez zarząd przymusowy.

1.
Zarząd przymusowy można ustanowić nad nieruchomością, jeżeli zastosowanie przez urząd skarbowy innych środków egzekucyjnych, do których przeprowadzenia jest uprawniony, nie odniosło skutku, a czysty dochód dwuletni z tej nieruchomości wystarczy na zaspokojenie należności egzekwowanej.
2.
Jeżeli przed upływem dwuletniego okresu trwania zarządu okaże się, że dochód dwuletni nie wystarcza na zaspokojenie pretensji egzekwowanej, Minister Skarbu może okres trwania zarządu przedłużyć.
3.
Na decyzję urzędu skarbowego co do ustanowienia zarządu przymusowego służy zażalenie.

Do ustanowienia zarządu przymusowego nad nieruchomością właściwy jest urząd skarbowy, w którego okręgu nieruchomość jest położona.

Przed ustanowieniem zarządu przymusowego urząd skarbowy wezwie dłużnika do uiszczenia wierzytelności egzekwowanych w ciągu dwóch tygodni pod rygorem wyznaczenia zarządcy.

Równocześnie z wysłaniem dłużnikowi wezwania urząd skarbowy przesyła właściwemu sądowi wniosek o dokonanie wpisu o ustanowieniu zarządu przymusowego w księdze wieczystej. Jeżeli nieruchomość nie ma urządzonej księgi wieczystej, sąd na wniosek urzędu skarbowego zarządzi złożenie decyzji o ustanowieniu zarządu przymusowego do zbioru dokumentów, prowadzonego dla tej nieruchomości.

1.
Wszelkie pożytki i dochody z nieruchomości, objętej zarządem przymusowym, w stosunku do dłużnika są zajęte z chwilą doręczenia mu wezwania.
2.
W stosunku do dłużnika, któremu nie doręczono jeszcze wezwania, jako też w stosunku do osób trzecich nieruchomość jest zajęta z chwilą dokonania wpisu w księdze wieczystej albo zarządzenia złożenia decyzji o ustanowieniu zarządu przymusowego do zbioru dokumentów, prowadzonego dla tej nieruchomości.
3.
Jednakże w stosunku do każdego, kto wiedział o wszczęciu egzekucji, skutki zajęcia powstają z chwilą, gdy o wszczęciu egzekucji powziął wiadomość, chociażby wezwanie nie zostało jeszcze wysłane dłużnikowi ani wpis w księdze wieczystej nie był jeszcze dokonany.
1.
Wskutek ustanowienia zarządu przymusowego zostaje dłużnikowi odjęty zarząd i użytkowanie zajętej nieruchomości.
2.
Jeżeli dłużnik w chwili ustanowienia zarządu korzysta z pomieszczeń w nieruchomości, nad którą ustanowiono zarząd, należy je mu pozostawić. Urząd skarbowy może jednak zarządzić odebranie pozostawionych dłużnikowi pomieszczeń, jeżeli dłużnik lub jego domownicy przeszkadzają zarządcy w wykonaniu zarządu.
3.
Od chwili złożenia wniosku sądowi (art. 157) dłużnik nie może zbywać ani zastawiać nieruchomości ani rzeczy będących przynależnością nieruchomości, ani też żadnych płodów i pożytków, czynszów i praw, które są objęte zajęciem.
4.
Zbycie nieruchomości po doręczeniu wezwania (art. 158) nie ma wpływu na dalsze postępowanie egzekucyjne. Również nie mają wpływu na to postępowanie inne zmiany w stanie prawnym nieruchomości, zaszłe po dokonaniu wpisu o ustanowieniu zarządu przymusowego.
1.
Urząd skarbowy ustanawia zarządcą osobę, która zgadza się na przyjęcie zarządu i ma odpowiednie przygotowanie do należytego sprawowania zarządu. Osobę zarządcy nieruchomości ziemskiej urząd skarbowy ustanawia po porozumieniu się z właściwą powiatową władzą administracji rolnej.
2.
Urząd skarbowy może z ważnych przyczyn usunąć zarządcę i ustanowić innego.
3.
Zarządcą nie może być osoba pozostająca w stosunku pokrewieństwa do dłużnika do trzeciego stopnia albo powinowactwa do trzeciego stopnia.

W zakresie swych czynności zarząd powinien stosować się do poleceń urzędu skarbowego.

Zarządca obejmuje zarząd przymusowy na podstawie upoważnienia wydanego na piśmie przez urząd skarbowy.

Po ustanowieniu zarządu zarządca zawiadomi wskazane przez wierzyciela osoby, aby świadczenia, przypadające od nich tytułem dochodu z nieruchomości, objętej zarządem przymusowym, tak zaległe jak i przyszłe, uiszczały do rąk zarządcy, oraz uprzedzi, że uiszczenie do rąk dłużnika nie będzie ważne w stosunku do wierzyciela.

1.
Zarządca obowiązany jest wykonywać czynności, potrzebne do podtrzymania prawidłowego gospodarstwa i korzystnego użytkowania nieruchomości, poddanej zarządowi przymusowemu. Ma on prawo do pobierania zamiast dłużnika wszelkich pożytków i dochodów z nieruchomości, spieniężania zbędnych dla gospodarstwa pożytków oraz prowadzenia spraw, które przy wykonywaniu zarządu okażą się potrzebne.
2.
Zarządcy wolno zaciągać tylko takie zobowiązania, które mogą być zaspokojone z dochodów i są usprawiedliwione zwykłym trybem gospodarowania.
3.
Czynności, poza zwykły zarząd wykraczające, zarządca może wykonywać tylko za zgodą dłużnika, a w jej braku - za zezwoleniem urzędu skarbowego, który przed wydaniem decyzji wysłucha dłużnika i zarządcę, chyba że zwłoka groziłaby szkodą. Na decyzję urzędu skarbowego służy zażalenie.

Zarząd przymusowy nie ma wpływu na umowy najmu lub dzierżawy, istniejące w chwili jego ustanowienia. Zarządcy wolno jednak wypowiadać tego rodzaju umowy pod warunkami w tej mierze obowiązującymi oraz zawierać umowy na czas, przyjęty miejscowym zwyczajem. Do wydzierżawienia nieruchomości wymagana jest zgoda dłużnika, a w jej braku zezwolenie urzędu skarbowego.

Zarządca składa urzędowi skarbowemu sprawozdania ze swoich czynności, jak również sprawozdania rachunkowe, usprawiedliwione dokumentami. Sprawozdania te powinny obejmować okresy kwartalne, a nadto roczne. Sprawozdania kwartalne składa zarządca w terminie 15 dni po upływie kwartału, a roczne w terminie 15 dni po upływie roku kalendarzowego.

1.
Po zbadaniu sprawozdania zarządcy i po wysłuchaniu dłużnika i zarządcy urząd skarbowy zatwierdza pozycje rachunkowe, które uzna za usprawiedliwione.
2.
Na decyzję urzędu skarbowego służy zażalenie.
1.
Zarządca ma prawo do wynagrodzenia, które mu oznaczy urząd skarbowy stosownie do trudów przez niego poniesionych oraz do zwrotu wydatków, które z własnych funduszów z powodu zarządu wyłożył.
2.
Na decyzję urzędu skarbowego co do wynagrodzenia zarządcy lub co do zwrotu poniesionych kosztów służy zażalenie.
1.
Zarządca traci prawo do wynagrodzenia i zwrotu poniesionych kosztów, jeżeli nie zażąda ich w ciągu miesiąca po ustąpieniu z zarządu.
2.
Roszczeń powyższych nie można dochodzić w drodze powództwa.
1.
Jeżeli prowadzenie zarządu wymaga kosztów, na pokrycie których nie wystarczają dochody bieżące - wierzyciel na wezwanie urzędu skarbowego, wystosowane na wniosek zarządcy, powinien złożyć zarządcy odpowiednią kwotę.
2.
Jeżeli wierzyciel temu wezwaniu nie uczyni zadość, egzekucja zostanie umorzona.

Z dochodów pokrywa zarządca bezpośrednio konieczne wydatki, połączone z zarządem, w następującej kolejności:

a)
koszty egzekucyjne, a przede wszystkim koszty zarządu przymusowego,
b)
należności pracowników zatrudnionych w nieruchomości, której zarząd dotyczy, lub w przedsiębiorstwach, znajdujących się na tej nieruchomości i należących do dłużnika, tak bieżące jak i zaległe z ostatniego roku przed ustanowieniem zarządu,
c)
bieżące podatki i inne daniny publiczne należne z nieruchomości, której zarząd dotyczy,
d)
bieżące należności instytucji ubezpieczeń społecznych powstałe z tytułu ubezpieczenia pracowników, wymienionych pod lit. b),
e)
należności z tytułu umów ubezpieczenia, które ponosić ma dłużnik, jeżeli umowy te dotyczą nieruchomości poddanej zarządowi, jej przynależności lub płodów i pożytków zarządem objętych,
f)
odsetki, raty amortyzacyjne, renty i inne powtarzające się należności z wierzytelności i praw hipotecznie zabezpieczonych, przypadające podczas zarządu przymusowego oraz zaległe za ostatni rok przed ustanowieniem zarządu w kolejności stosownie do zabezpieczenia, służącego im w myśl prawa rzeczowego, jeżeli służy im niewątpliwie pierwszeństwo przed należnościami egzekwowanymi.

Zarządca ma prawo pobrać z dochodu przyznane mu przez urząd skarbowy wynagrodzenie.

Nadwyżka dochodów, pozostała po pokryciu koniecznych wydatków (art. 171), będzie wpłacona przez zarządcę do depozytu urzędu skarbowego celem zaspokojenia egzekwowanych należności.

Zarządca jest odpowiedzialny za należyte pełnienie nałożonych na niego obowiązków wobec wierzyciela i dłużnika.

1.
Do zarządu przymusowego ułamkowej części nieruchomości stosuje się odpowiednio przepisy o zarządzie całej nieruchomości. Zarządca jednak działa tylko w granicach praw dłużnika jako współwłaściciela.
2.
O zarządzie przymusowym ułamkowej części nieruchomości należy zawiadomić także pozostałych współwłaścicieli nieruchomości.
1.
Po ustanowieniu zarządu przymusowego nad nieruchomością nie można kierować egzekucji do pożytków i dochodów z tej nieruchomości w sposób inny niż przez zarząd przymusowy.
2.
W razie zbiegu egzekucji sądowej z egzekucją administracyjną do pożytków i dochodów z nieruchomości w trybie zarządu przymusowego ma zastosowanie art. 7 niniejszego dekretu z tym zastrzeżeniem, że jeżeli egzekucja sądowa przez zarząd przymusowy skierowana została po wszczęciu egzekucji w tej drodze przez urząd skarbowy, przysługuje urzędowi skarbowemu prawo wglądu w gospodarkę zarządcy w każdym czasie oraz składania wniosków i skarg do sądu w toku zarządu. Na postanowienie sądu służy zażalenie.