Wytyczne dotyczące zasad organizacji specjalistycznych laboratoriów środowiskowych.

Monitor Polski

M.P.1970.25.213

| Akt utracił moc
Wersja od: 8 sierpnia 1970 r.

ZARZĄDZENIE
PRZEWODNICZĄCEGO KOMITETU NAUKI I TECHNIKI
z dnia 30 lipca 1970 r.
w sprawie wytycznych dotyczących zasad organizacji specjalistycznych laboratoriów środowiskowych.

Na podstawie § 5 ust. 1 uchwały Nr 71 Rady Ministrów z dnia 25 maja 1970 r. w sprawie tworzenia i organizacji specjalistycznych laboratoriów środowiskowych (Monitor Polski Nr 25, poz. 201) zarządza się, co następuje:
Ustala się wytyczne w sprawie zasad organizacji specjalistycznych laboratoriów środowiskowych, stanowiące załącznik do niniejszego zarządzenia.
Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

ZAŁĄCZNIK

WYTYCZNE W SPRAWIE ZASAD ORGANIZACJI SPECJALISTYCZNYCH LABORATORIÓW ŚRODOWISKOWYCH

1.
Specjalistyczne laboratoria środowiskowe utworzone przy lub w placówkach naukowych, które nie mają, z mocy obowiązujących przepisów, uprawnień do zatrudniania pracowników naukowo-badawczych, powinny zatrudniać tych pracowników na zasadach przewidzianych w art. 39 ustawy z dnia 17 lutego 1961 r. o instytutach naukowo-badawczych (Dz. U. z 1965 r. Nr 19, poz. 129).
2.
Laboratorium kieruje kierownik powoływany i odwoływany przez dyrektora placówki naukowej, przy której lub w której zostało ono utworzone, po zasięgnięciu opinii rady naukowej tej placówki.
3.
Kierownikiem laboratorium może być profesor, doktor habilitowany lub samodzielny pracownik naukowo-badawczy.
4.
W zależności od potrzeb kierownik laboratorium może tworzyć pracownie specjalistyczne, które są mu bezpośrednio podporządkowane. Pracownie specjalistyczne są tworzone w zasadzie wówczas, gdy działalność laboratorium jest wielokierunkowa lub wymagająca różnych metod badawczych bądź poznawczych i gdy wyodrębnienie organizacyjne tej działalności uzasadnione jest szczególnymi potrzebami.
5.
Pracownią w laboratorium kieruje kierownik powoływany i odwoływany przez kierownika laboratorium.
6.
1) Przy laboratorium może być powoływana komisja naukowo-techniczna jako organ opiniodawczy i doradczy laboratorium.
2)
Komisję naukowo-techniczną laboratorium oraz jej przewodniczącego powołuje dyrektor właściwej placówki naukowej za zgodą właściwego ministra (Sekretarza Naukowego Polskiej Akademii Nauk kierownika urzędu centralnego).
3)
Członkowie komisji naukowo-technicznej powoływani są spośród profesorów i doktorów habilitowanych, samodzielnych pracowników naukowo-badawczych, konstruktorów aparatury naukowo-badawczej oraz spośród innych specjalistów z zakresu zagadnień objętych działalnością laboratorium. W skład komisji naukowo-technicznej powinni wejść również przedstawiciele ministrów zainteresowanych działalnością laboratorium (§ 3 ust. 3 uchwały).
4)
W posiedzeniach komisji naukowo-technicznej bierze udział z głosem stanowiącym kierownik laboratorium.
5)
Komisję naukowo-techniczną powołuje się na okres 3 lat.
7.
Praca w laboratoriach powinna być zorganizowana w sposób zapewniający pełne wykorzystanie aparatury naukowo-badawczej i wyposażenia technicznego oraz stosowanie postępowych nowoczesnych metod pomiarowych. W celu pełnego wykorzystywania aparatury unikalnej należy przyjąć zasadę pracy wielozmianowej.
8.
1) Pomiary wykonywane są przez personel laboratorium w kolejności zgłoszeń, w zasadzie z wyłączeniem udostępniania aparatury do bezpośredniego użytku przedstawicielom zlecających placówek naukowych.
2)
Na żądanie zlecającej placówki naukowej laboratorium podaje metody, jakie będzie stosowało przy wykonywaniu zleconych badań lub pomiarów, oraz umożliwia przedstawicielom tych placówek obecność w czasie wykonywania zleconych prac.
3)
Zgłoszenie powinno być zaakceptowane przez kierownika placówki zgłaszającej badanie.
4)
Prace interpretacyjne i szkoleniowe wykonywane są przez personel naukowy, a prace pomiarowe - przez wyspecjalizowany personel techniczny.
9.
1) Dla wykonania określonego zadania, wymagającego współdziałania pracowników innych placówek naukowych lub specjalistów z dziedziny objętej tym zadaniem, kierownik laboratorium może organizować zespoły robocze na czas opracowania tego zadania.
2)
Zespoły robocze powołuje dyrektor placówki naukowej na wniosek kierownika laboratorium, wyznaczając kierownika zespołu i ustalając jego skład, cel pracy, zakres działania, termin zakończenia pracy, sposób wynagrodzenia osób spoza laboratorium zgodnie z obowiązującymi przepisami i inne niezbędne dane dotyczące organizacji i zasad pracy zespołu.