Szczegółowe zasady kształtowania taryf - Rozdział 2 - Szczegółowe zasady kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń z... - Dz.U.2020.718 - OpenLEX

Rozdział 2 - Szczegółowe zasady kształtowania taryf - Szczegółowe zasady kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń z tytułu zaopatrzenia w ciepło.

Dziennik Ustaw

Dz.U.2020.718

Akt obowiązujący
Wersja od: 26 listopada 2022 r. do: 31 grudnia 2027 r.

Rozdział  2

Szczegółowe zasady kształtowania taryf

§  3. 
Przedsiębiorstwo energetyczne opracowuje taryfę w sposób zapewniający:
1)
pokrycie kosztów uzasadnionych w zakresie określonym w art. 45 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, zwanej dalej "ustawą", oraz kosztów ponoszonych odpowiednio w zakresie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 116 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2020 r. poz. 261, 284, 568 i 695);
2)
eliminowanie subsydiowania skrośnego.
§  4. 
Przedsiębiorstwo energetyczne kształtuje taryfę odpowiednio do zakresu wykonywanej działalności gospodarczej związanej z zaopatrzeniem w ciepło, rodzaju odbiorców i charakteru ich zapotrzebowania na ciepło.
§  5. 
1. 
Taryfa, odpowiednio do wykonywanej przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej, określa:
1)
grupy taryfowe;
2)
rodzaje oraz wysokość cen i stawek opłat, a także warunki ich stosowania;
3)
bonifikaty za niedotrzymanie parametrów jakościowych nośnika ciepła i standardów jakościowych obsługi odbiorców;
4)
opłaty za nielegalny pobór ciepła.
2. 
Określone w taryfie ceny i stawki opłat różnicuje się dla poszczególnych grup taryfowych, odpowiednio do kosztów uzasadnionych.
3. 
Taryfę kształtuje się w taki sposób, aby odbiorca mógł na jej podstawie obliczyć należność odpowiadającą zakresowi usług związanych z zaopatrzeniem w ciepło, określonemu w umowie sprzedaży ciepła lub w umowie o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji ciepła albo w umowie kompleksowej.
§  6. 
1. 
Określone w taryfie warunki stosowania cen i stawek opłat ustala się z uwzględnieniem parametrów jakościowych nośnika ciepła i standardów jakościowych obsługi odbiorców, określonych w umowie sprzedaży ciepła, w umowie o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji ciepła, w umowie kompleksowej albo w odrębnych przepisach.
2. 
Warunki, o których mowa w ust. 1, powinny określać w szczególności:
1)
zakres świadczonych usług dla odbiorców w poszczególnych grupach taryfowych;
2)
parametry jakościowe nośnika ciepła;
3)
standardy jakościowe obsługi odbiorców;
4)
sposób obliczania opłat w przypadku uszkodzenia układu pomiarowo-rozliczeniowego.
§  7. 
1. 
Taryfa wytwórcy ciepła zawiera:
1)
ceny za zamówioną moc cieplną - wyrażone w złotych za MW;
2)
ceny ciepła - wyrażone w złotych za GJ;
3)
ceny nośnika ciepła - wody dostarczonej do napełniania sieci ciepłowniczych i instalacji odbiorczych oraz do uzupełnienia ubytków wody poza źródłem ciepła lub niezwróconych skroplin - wyrażone odpowiednio w złotych za metr sześcienny lub za tonę.
2. 
Taryfa przedsiębiorstwa ciepłowniczego zawiera:
1)
ceny za zamówioną moc cieplną - wyrażone w złotych za MW;
2)
ceny ciepła - wyrażone w złotych za GJ;
3)
ceny nośnika ciepła - wody dostarczonej do napełniania i uzupełniania jej ubytków w instalacjach odbiorczych lub niezwróconych skroplin - wyrażone odpowiednio w złotych za metr sześcienny lub za tonę;
4)
stawki opłat stałych za usługi przesyłowe - wyrażone w złotych za MW zamówionej mocy cieplnej;
5)
stawki opłat zmiennych za usługi przesyłowe - wyrażone w złotych za GJ.
3. 
Taryfa dystrybutora ciepła zawiera:
1)
stawki opłat stałych za usługi przesyłowe - wyrażone w złotych za MW zamówionej mocy cieplnej;
2)
stawki opłat zmiennych za usługi przesyłowe - wyrażone w złotych za GJ.
4. 
W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 2 i 3, zakupuje ciepło od innych przedsiębiorstw energetycznych, taryfa tego przedsiębiorstwa określa sposób stosowania cen i stawek opłat ustalonych w taryfach przedsiębiorstw, od których ciepło to zostało zakupione.
5. 
W taryfie dystrybutora lub w taryfie przedsiębiorstwa ciepłowniczego dla wszystkich podmiotów sprzedających ciepło w danym systemie ciepłowniczym ustala się jednakowy sposób wyznaczania cen i stawek opłat stosowanych w rozliczeniach z tymi odbiorcami.
6. 
Taryfa przedsiębiorstwa obrotu ciepłem zawiera stawki opłat za obsługę odbiorców wyrażone w złotych za MW zamówionej mocy cieplnej oraz określa warunki stosowania cen i stawek opłat ustalonych w taryfach innych przedsiębiorstw energetycznych.
7. 
Taryfa przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się przesyłaniem lub dystrybucją ciepła zawiera stawki opłat za przyłączenie do sieci kalkulowane w odniesieniu do jednostki długości przyłącza zgodnie z art. 7 ust. 8 pkt 2 ustawy.
8. 
W przypadku wytwarzania ciepła w lokalnym źródle ciepła lub źródle ciepła, w którym zainstalowana moc cieplna nie przekracza 5 MW, bezpośrednio zasilającym zewnętrzne instalacje odbiorcze, taryfa zawiera stawki opłaty:
1)
miesięcznej za zamówioną moc cieplną, wyrażone w złotych za MW;
2)
za ciepło, wyrażone w złotych za GJ.
§  8. 
1. 
Taryfa określa sposób ustalania cen za zamówioną moc cieplną oraz cen ciepła i cen nośnika ciepła, stosowanych w rozliczeniach z odbiorcami przyłączonymi do sieci ciepłowniczej w przypadku, gdy dostarczane tym odbiorcom ciepło i nośnik ciepła są:
1)
wytworzone w kilku własnych źródłach ciepła;
2)
wytworzone we własnych źródłach ciepła oraz zakupione od innych wytwórców ciepła;
3)
zakupione w kilku źródłach ciepła należących do jednego lub kilku wytwórców ciepła.
2. 
Dla wszystkich odbiorców przyłączonych do danej sieci ciepłowniczej ustala się jednakowe ceny za zamówioną moc cieplną, ceny ciepła i ceny nośnika ciepła.
§  9. 
1. 
Taryfa może określać sposób ustalania opłat pokrywających koszty współfinansowania przez przedsiębiorstwo energetyczne przedsięwzięć i usług, o których mowa w art. 45 ust. 2 i 3 ustawy.
2. 
Opłaty, o których mowa w ust. 1, ustala się na podstawie indywidualnych kalkulacji tych opłat, na zasadach określonych w odrębnej umowie.
§  10. 
1. 
Podział odbiorców na grupy taryfowe jest dokonywany w zależności od poziomu kosztów uzasadnionych ponoszonych przez przedsiębiorstwo energetyczne w związku z dostarczaniem ciepła do tych odbiorców, na podstawie następujących kryteriów:
1)
rodzaju nośnika ciepła i jego parametrów;
2)
źródła ciepła lub zespołu źródeł ciepła zasilających sieć ciepłowniczą;
3)
sieci ciepłowniczej, którą ciepło jest przesyłane do węzłów cieplnych w postaci określonego nośnika ciepła;
4)
miejsca dostarczania ciepła;
5)
zakresu usług przesyłowych świadczonych przez przedsiębiorstwo ciepłownicze lub dystrybutora ciepła;
6)
wymagań w zakresie standardów jakościowych obsługi odbiorców, w tym dotyczących niezawodności i ciągłości dostarczania ciepła;
7)
wielkości zamówionej mocy cieplnej oraz charakterystyki odbioru ciepła, w tym stopnia wykorzystania mocy cieplnej.
2. 
Ustalając grupę taryfową na podstawie kryteriów, o których mowa w ust. 1, uwzględnia się w szczególności odbiorców, którzy są zasilani w ciepło z eksploatowanych przez przedsiębiorstwo ciepłownicze lub dystrybutora ciepła:
1)
źródeł ciepła, do których instalacje odbiorcze są przyłączone bezpośrednio, z pominięciem sieci ciepłowniczej;
2)
wydzielonych sieci ciepłowniczych, odpowiednio do rodzaju nośnika ciepła i jego parametrów oraz sposobu regulacji w zależności od warunków atmosferycznych i zapotrzebowania na ciepło;
3)
węzłów cieplnych, z którymi są połączone instalacje odbiorcze obsługujące:
a)
jeden obiekt,
b)
więcej niż jeden obiekt, a zewnętrzne instalacje odbiorcze:
nie są eksploatowane przez przedsiębiorstwo energetyczne,
są eksploatowane przez przedsiębiorstwo energetyczne.
3. 
Ustalając grupy taryfowe, o których mowa w ust. 1, uwzględnia się zróżnicowanie kosztów eksploatacji źródeł ciepła, wydzielonych sieci ciepłowniczych, węzłów cieplnych i zewnętrznych instalacji odbiorczych, o których mowa w ust. 2, zależnie od tego, czy należą one do przedsiębiorstwa energetycznego, czy też nie należą do tego przedsiębiorstwa.
4. 
W przypadku źródeł ciepła, w których jest stosowany ten sam rodzaj paliwa, a zainstalowana moc cieplna w każdym z tych źródeł nie przekracza 5 MW, odbiorcy zasilani z tych źródeł mogą być zaliczeni do jednej grupy taryfowej.