Dziennik Ustaw

Dz.U.2018.1369

| Akt obowiązujący
Wersja od: 1 lipca 2018 r.
Artykuł  23

Rodzaje postępowania arbitrażowego

1.  Następujące zasady będą miały zastosowanie w odniesieniu do postępowania arbitrażowego na podstawie niniejszej Części, chyba że inne zasady zostaną wzajemnie uzgodnione przez właściwe organy Umawiających się Jurysdykcji:
a) Po przedłożeniu danej sprawy do postępowania arbitrażowego właściwe organy każdej Umawiającej się Jurysdykcji przedłożą panelowi arbitrów, do ustalonego w drodze porozumienia terminu, proponowane rozwiązanie, które obejmuje wszystkie nierozstrzygnięte kwestie wdanej sprawie (uwzględniając wszystkie porozumienia uprzednio osiągnięte w tej sprawie między właściwymi organami Umawiających się Jurysdykcji). Zaproponowane rozwiązanie będzie ograniczało się do określenia kwot pieniężnych (na przykład dochodu lub kosztu) lub, gdy jest określona - maksymalnej stawki podatku wymierzanego stosownie do Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, w odniesieniu do każdej korekty lub podobnej kwestii w danej sprawie. W przypadku gdy właściwe organy Umawiających się Jurysdykcji nie były w stanie osiągnąć porozumienia odnośnie kwestii dotyczącej warunków zastosowania postanowienia odpowiedniej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja (dalej: "pytanie dotyczące zastosowania umowy podatkowej" ("threshold question")), takiego typu jak kwestia dokonania oceny, gdzie dana osoba fizyczna posiada miejsce zamieszkania lub czy istnieje zakład, wówczas właściwe organy mogą przedłożyć alternatywne proponowane rozwiązania w odniesieniu do kwestii, których określenie jest zależne od rozstrzygnięcia takiego pytania dotyczącego zastosowania umowy podatkowej.
b) Właściwy organ każdej z Umawiających się Jurysdykcji może także przedłożyć dokument popierający swoje stanowisko w celu rozważenia go przez panel arbitrów. Każdy właściwy organ, który przedkłada propozycję rozwiązania lub dokument popierający swoje stanowisko, dostarcza kopię drugiemu właściwemu organowi do dnia, w którym było wymagane dostarczenie propozycji rozwiązania i dokumentu popierającego jego stanowisko. Każdy właściwy organ, w ustalonym w drodze porozumienia terminie, może także przedłożyć panelowi arbitrów odpowiedź odnoszącą się do zaproponowanego przez drugi właściwy organ rozwiązania i dokumentu popierającego swoje stanowisko. Kopia każdej odpowiedzi powinna zostać dostarczona drugiemu właściwemu organowi do dnia, w którym było wymagane złożenie odpowiedzi.
c) Panel arbitrów dokona wyboru i uzna za własną decyzję jedno z zaproponowanych rozwiązań sprawy przedłożonych przez właściwe organy, w odniesieniu do każdej kwestii oraz jakichkolwiek pytań dotyczących zastosowania umowy podatkowej, i nie będzie w niej zawierać powodów rozstrzygnięcia lub jakiegokolwiek innego wyjaśnienia tej decyzji. Decyzja wydana w postępowaniu arbitrażowym będzie podlegać przyjęciu zwykłą większością głosów członków panelu arbitrów. Panel arbitrów przedstawi swoją decyzję na piśmie właściwym organom Umawiających się Jurysdykcji. Decyzja wydana w postępowaniu arbitrażowym nie będzie miała mocy precedensu.
2.  Dla celów stosowania niniejszego Artykułu do Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, Strona może zastrzec prawo do niestosowania ustępu 1 w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja. W takim przypadku mają zastosowanie następujące zasady w odniesieniu do postępowania arbitrażowego, chyba że co innego zostanie w tym zakresie wzajemnie uzgodnione przez właściwe organy:
a) Po przedłożeniu sprawy do postępowania arbitrażowego właściwy organ każdej z Umawiających się Jurysdykcji dostarczy bez zbędnej zwłoki wszystkim członkom panelu arbitrów wszelkie informacje, które mogą być konieczne do wydania decyzji w postępowaniu arbitrażowym. O ile właściwe organy Umawiających się Jurysdykcji nie postanowią inaczej, wszelkie informacje, które nie były dostępne dla obu właściwych organów zanim oba właściwe organy otrzymały wniosek o przeprowadzenie postępowania arbitrażowego, nie będą brane pod uwagę dla celów tej decyzji.
b) Panel arbitrów podejmie decyzję w kwestiach przedłożonych do postępowania arbitrażowego zgodnie z mającymi zastosowanie postanowieniami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, i z zastrzeżeniem tych postanowień, zgodnie z przepisami praw wewnętrznych Umawiających się Jurysdykcji. Członkowie panelu arbitrów biorą także pod uwagę wszelkie inne źródła, które mogą zostać wprost wskazane przez właściwe organy w drodze wzajemnego porozumiewania się.
c) Decyzja wydana w postępowaniu arbitrażowym zostanie przedstawiona właściwym organom Umawiających się Jurysdykcji w formie pisemnej i powinna wskazywać źródła prawa leżące u jej podstaw i powody, które doprowadziły do danego rozstrzygnięcia. Decyzja wydana w postępowaniu arbitrażowym będzie podlegać przyjęciu zwykłą większością głosów członków panelu arbitrów. Decyzja wydana w postępowaniu arbitrażowym nie będzie miała mocy precedensu.
3.  Strona, która nie złożyła zastrzeżenia na podstawie ustępu 2, może zastrzec prawo do niestosowania poprzedzających ustępów niniejszego Artykułu w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, ze Stronami, które złożyły takie zastrzeżenie. W takim przypadku, właściwe organy Umawiających się Jurysdykcji, które są stronami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, podejmą starania aby osiągnąć porozumienie w zakresie rodzaju postępowania arbitrażowego, który będzie stosowany w odniesieniu do tej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja. Do momentu osiągnięcia takiego porozumienia Artykuł 19 (Obowiązkowe postępowanie arbitrażowe) nie będzie miał zastosowania w odniesieniu do danej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja.
4.  Strona może także dokonać wyboru stosowania ustępu 5 w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, co stosownie notyfikuje Depozytariuszowi. Ustęp 5 będzie miał zastosowanie w stosunku do dwóch Umawiających się Jurysdykcji w odniesieniu do Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, gdy którakolwiek z Umawiających się Jurysdykcji dokona takiej notyfikacji.
5.  Przed rozpoczęciem postępowania arbitrażowego właściwe organy Umawiających się Jurysdykcji, które są stronami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, zapewnią, aby wszystkie osoby, które zaprezentowały daną sprawę oraz ich doradcy, postanowiły pisemnie, że nie będą ujawniały jakimkolwiek innym osobom żadnych informacji otrzymanych w związku z postępowaniem arbitrażowym, zarówno od któregokolwiek właściwego organu jak i od panelu arbitrów. Procedura wzajemnego porozumiewania się uregulowana w Umowie Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, jak również postępowanie arbitrażowe uregulowane w niniejszej Części, zakończą się w odniesieniu do danej sprawy jeżeli w dowolnym czasie po złożeniu wniosku o przeprowadzenie postępowania arbitrażowego a przed przedstawieniem przez panel arbitrów jego decyzji właściwym organom Umawiających się Jurysdykcji, osoba, która przedstawiła daną sprawę lub którykolwiek z doradców takiej osoby istotnie naruszy to uzgodnienie.
6.  Bez względu na ustęp 4, Strona, która nie wybrała stosowania ustępu 5, może zastrzec prawo do niestosowania ustępu 5 odniesieniu do jednej lub więcej określonych Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja lub w odniesieniu do wszystkich zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja.
7.  Strona, która dokonała wyboru stosowania ustępu 5 może zastrzec prawo do niestosowania niniejszej Części w odniesieniu do wszystkich zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, w odniesieniu do których druga Umawiająca się Jurysdykcja złożyła zastrzeżenie na podstawie ustępu 6.