Dziennik Ustaw

Dz.U.1921.71.473

| Akt utracił moc
Wersja od: 1 maja 1921 r.

ROZPORZĄDZENIE
RADY MINISTRÓW
z dnia 5 sierpnia 1921 r.
o dodatkach dla urzędników i niższych funkcjonarjuszów budownictwa państwowego Ministerstwa Robót Publicznych, za pracę przy budowie na obszarach b. zaborów rosyjskiego i austrjackiego.

Na podstawie art. 11 ustawy z dnia 13 lipca 1920 r. o uposażeniu urzędników i niższych funkcjonarjuszów państwowych (Dz. U. R. P. z r. 1920 Nr . 65, poz. 429), zarządza się co następuje:
§  1. Państwowi funkcjonarjusze techniczni (urzędnicy, jakoteż niżsi funkcjonarjusze) mogą otrzymywać, w razie czasowego przydzielenia do budowy, leżącej poza stałem miejscem służbowern na czas dłuższy, jak 3 miesiące, zamiast djet, miesięczne dodatki za pracę przy budowie, ustalone stosownie do stopnia służbowego.

Wysokość tych dodatków wynosi 75% trzydziestokrotnych każdorazowych djet normalnych i ich uzupełnienia, określonych w art. 2, 3 i 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 1920 r. (Dz. Ust. № 74, poz. 507).

Warunkiem otrzymania dodatku za pracę przy budowie jest istotne prowadzenie budowy oraz czasowy pobyt w miejscu budowy, położonem poza stałem miejscem służbowem.

§  2. Za prowadzenie budowy w miejscowości, będącej stałem miejscem służbowem, mogą otzymywać państwowi urzędnicy techniczni miesięczne dodatki za pracę przy budowie, stosownie do stopnia służbowego w wysokości połowy dodatku, określonego w § 1 niniejszego rozporządzenia.

Dodatek ten przyznany będzie za istotne prowadzenie budowy i jedynie za czas spędzony faktycznie przy budowie. Dodatek za pracę przy budowie stanowi w okresie, za który został przyznany, równocześnie wynagrodzenie za wszystkie inne czynności służbowe ubocznie spełniane.

§  3. Niżsi funkcjonarjusze państwowi mogą otrzymywać za nadzór robót budowlanych i konserwacyjnych, a nadzorcy rzek i wytyczni za inspekcję (ze stałego miejsca służbowego) na przydzielonej im służbowej przestrzeni, za czas istotnego nadzoru robót, względnie za czas wykonywania istotnie inspekcji, - miesięczne dodatki w wysokości 1/3 dodatków, określonych w § 1, przy długościach przestrzeni służbowej do 7 km., i 1/2 dodatków, określonych w § 1, przy długościach przestrzeni ponad 7 klm.
§  4. Urzędnik techniczny, pobierający dodatek za pracę przy budowie nie ma prawa do zaliczenia jakichkolwiek kosztów podróży w promieniu 2 km. od domu, w którym zamieszkuje w stałem miejscu służbowem, lub też w miejscu przydziału.

Jeśli budowa jest prowadzona w odległości większej niż 2 klm. od domu zamieszkania, przysługuje państwowym urzędnikom technicznym prawo do zaliczania unormowanych kosztów wyjazdu. Niżsi funkcjonarjusze państwowi otrzymują tylko zwrot kosztów dojazdu, względnie biletu kolejowego, jeżeli czynność służbowa wymaga odbycia drogi ponad 7 klm.

§  5. Jeżeli budowa, do której jest przydzielony państwowy funkcjonarjusz, doznaje przerwy, wówczas winien on wrócić do swej stałej siedziby służbowej, o ile jego władza przełożona inaczej nie zarządzi.

O ile funkcjonarjusz, pomimo dłuższej przerwy w budowie zostaje za zgodą władzy przełożonej w miejscu przydzielenia w interesie budowy, należy mu się również dodatek za pracę przy budowie.

§  6. Prawo do pobierania dodatku za pracę przy budowie będzie każdorazowo przyznawane w zarządzeniu, którem przydzielono funkcjonarjusza państwowego do budowy, przy dokładnem oznaczeniu wysokości dodatku.
§  7. Dodatki za pracę przy budowie przyznaje Ministerstwo Robót Publicznych, może jednak upoważnić do tego urzędy II instancji.
§  8. Postanowienia §§ 1, 2, 3, 4, odnoszą się zarówno do dodatków przyznawanych z funduszów państwowych, jakoteż z funduszów instytucji publicznych.
§  9. Ewentualne dodatki za pracę przy budowie pracowników kontraktowych będą ustalone w odnośnej umowie.
§  10. Dodatki za pracę przy budowie będą wypłacane w ratach miesięcznych z dołu, od dnia objęcia czynności, za którą przyznano dodatek, do dnia skończenia tej czynności przez danego funkcjonarjusza.
§  11. Dodatki za pracę przy budowie będą wypłacane z kredytów, przewidzianych w preliminarzu budżetowym, względnie z funduszów instytucji publicznych.
§  12. W razie zmiany podstawy obliczenia uzupełnienia normalnych djet, wysokość określonych tem rozporządzeniem dodatków ulegnie rewizji.
§  13. Przepisy niniejszego rozporządzenia mają zastosowanie od dnia 1 maja 1921 r.
§  14. Do wyjaśnienia wątpliwości, powstałych przy stosowaniu przepisów niniejszego rozporządzenia, powołane jest Ministerstwo Robót Publicznych.
§  15. Niniejsze rozporządzenie znosi wszystkie przepisy o dodatkach za pracę przy budowie, obowiązujące na terenie b. zaboru rosyjskiego i b. zaboru austrjackiego.