Gospodarka energetyczna w resorcie obrony narodowej. - OpenLEX

Gospodarka energetyczna w resorcie obrony narodowej.

Dzienniki resortowe

Dz.Urz.MON.2021.186

Akt obowiązujący
Wersja od: 31 sierpnia 2021 r.

ZARZĄDZENIE Nr 66/MON
MINISTRA OBRONY NARODOWEJ
z dnia 31 sierpnia 2021 r.
w sprawie gospodarki energetycznej w resorcie obrony narodowej

Na podstawie art. 21a pkt 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2021 r. poz. 716, 868, 1093 i 1505) zarządza się, co następuje:

Rozdział  1

Postanowienia ogólne

§  1. 
Zarządzenie określa:
1)
organ właściwy w sprawach regulacji gospodarki paliwami i energią dla jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych, zwanych dalej "jednostkami organizacyjnymi";
2)
strukturę organizacyjną i kompetencje Wojskowej Inspekcji Gospodarki Energetycznej, zwanej dalej "WIGE";
3)
osoby odpowiedzialne oraz sprawujące nadzór nad eksploatacją urządzeń i instalacji w jednostkach organizacyjnych oraz ich obowiązki;
4)
organizację, warunki oraz tryb przeprowadzania czynności analityczno-kontrolnych przez WIGE;
5)
rodzaje urządzeń techniki wojskowej lub uzbrojenia, przy których eksploatacji wymagane jest posiadanie kwalifikacji potwierdzonych świadectwem kwalifikacyjnym.
§  2. 
Użyte w zarządzeniu określenia oznaczają:
1)
czynności analityczno-kontrolne - planowanie, organizowanie, koordynowanie i przeprowadzanie działań na podstawie upoważnienia do ich przeprowadzenia, dokumentowanie i przedstawianie wyników właściwym organom, a także postępowanie pokontrolne;
2)
prowadzący czynności analityczno-kontrolne - osobę upoważnioną przez Szefa WIGE do ich przeprowadzenia;
3)
kierownik jednostki kontrolowanej - dowódcę, szefa, dyrektora, komendanta, prezesa lub inną osobę stojącą na czele jednostki organizacyjnej, która kieruje całokształtem działalności tej jednostki, w tym również osobę pełniącą jego obowiązki;
4)
energia, ciepło, paliwa, urządzenia, instalacje, sieci, przedsiębiorstwo energetyczne, regulacja, taryfa - energię, ciepło, paliwa, urządzenia, instalacje, sieci, przedsiębiorstwo energetyczne, regulację, taryfę w rozumieniu art. 3 pkt 1-3, 9, 10, 11, 12, 15 і 17 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2021 r. poz. 716, 868, 1093 i 1505), zwanej dalej "ustawą";
5)
koncesja - koncesję w rozumieniu przepisów ustawy;
6)
nieetatowy energetyk - żołnierza lub pracownika, któremu powierzono wykonywanie obowiązków energetyka, posiadającego wykształcenie techniczne (wyższe lub średnie) oraz właściwe kwalifikacje, potwierdzone świadectwem w zakresie dozoru nad eksploatacją urządzeń techniki wojskowej lub uzbrojenia.
§  3. 
WIGE jest organem właściwym w sprawach regulacji gospodarki paliwami i energią dla jednostek organizacyjnych.
§  4. 
Zadaniem WIGE jest kontrola przestrzegania przepisów ustawy oraz zasad prowadzenia oszczędnej i racjonalnej gospodarki paliwami i energią w jednostkach organizacyjnych z uwzględnieniem wymogów ochrony środowiska.
§  5. 
W skład WIGE wchodzą:
1)
Biuro WIGE w Warszawie;
2)
Delegatura WIGE w Bydgoszczy;
3)
Delegatura WIGE w Krakowie;
4)
Delegatura WIGE w Lublinie;
5)
Delegatura WIGE we Wrocławiu.
§  6. 
Szef WIGE składa osobie zajmującej kierownicze stanowisko Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw infrastruktury corocznie, w terminie do dnia 31 stycznia, informację o działalności WIGE.
§  7. 
Działalnością WIGE kieruje Szef, który jednocześnie jest przełożonym stanu osobowego Biura WIGE oraz Szefów delegatur WIGE.
§  8. 
Szczegółowy obszar działania Biura WIGE oraz delegatur WIGE określa załącznik nr 1 do zarządzenia.
§  9. 
Szef WIGE może zlecić podległym jednostkom organizacyjnym wykonywanie czynności na obszarze innym, niż wynikający z właściwości określonych w załączniku nr 1 do zarządzenia.

Rozdział  2

Kompetencje Szefa WIGE

§  10. 
Do kompetencji Szefa WIGE należy:
1)
planowanie, zarządzanie i zlecanie przeprowadzenia czynności analityczno-kontrolnych w jednostkach organizacyjnych dotyczących:
a)
przestrzegania bezpieczeństwa eksploatacji, w tym posiadania wymaganych kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń i instalacji,
b)
zasad prowadzenia oszczędnej i racjonalnej gospodarki paliwami i energią w jednostkach organizacyjnych z uwzględnieniem wymogów ochrony środowiska,
c)
zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego kompleksów i obiektów wojskowych,
d)
stosowania ograniczeń w dostarczaniu i poborze paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła, stosownie do art. 11 ustawy,
e)
kontroli parametrów jakościowych dostaw i obsługi odbiorców w zakresie obrotu paliwami i energią,
f)
kontroli stosowania przez przedsiębiorstwa energetyczne cen i stawek opłat zawartych w taryfach;
2)
opracowywanie projektów aktów prawnych dotyczących:
a)
prowadzenia gospodarki energetycznej w resorcie obrony narodowej,
b)
powoływania Wojskowych Energetycznych Komisji Kwalifikacyjnych, zwanych dalej "komisjami" lub dokonywania zmian w ich składzie;
3)
reprezentowanie interesu resortu obrony narodowej w sprawach, rozstrzyganych przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w zakresie określonym w ustawie oraz bieżąca współpraca z Urzędem Regulacji Energetyki;
4)
występowanie do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o wymierzenie kar dla przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w ustawie;
5)
występowanie do właściwych przełożonych o wymierzenie kar dyscyplinarnych żołnierzom i pracownikom, dopuszczającym się naruszeń, o których mowa w art. 56 ustawy;
6)
rozpatrywanie odwołań kierowników jednostek kontrolowanych od protokołu z czynności analityczno-kontrolnych;
7)
nadzór nad merytoryczną działalnością komisji oraz planowanie i przeprowadzanie szkoleń przewodniczących i sekretarzy komisji;
8)
opiniowanie projektów aktów prawnych w zakresie merytorycznym WIGE;
9)
wydawanie przedsiębiorstwom energetycznym w jednostkach organizacyjnych decyzji dotyczących:
a)
udzielenia lub odmowy udzielenia koncesji,
b)
zatwierdzenia lub odmowy zatwierdzenia taryf;
10)
zbieranie i przetwarzanie informacji dotyczących gospodarki energetycznej w resorcie obrony narodowej oraz prowadzenie działalności informacyjnej w zakresie racjonalnej gospodarki paliwami i energią;
11)
uzgadnianie proponowanych nowatorskich rozwiązań technicznych i technologicznych na potrzeby jednostek organizacyjnych dotyczących w szczególności poprawy efektywności energetycznej kompleksów i obiektów wojskowych oraz bezpieczeństwa użytkowania urządzeń, techniki wojskowej lub uzbrojenia oraz zapewnienia racjonalnego i oszczędnego zużycia paliw lub energii;
12)
planowanie oraz zlecanie przeprowadzania szkoleń dla nieetatowych energetyków;
13)
nadzór nad działalnością Biura WIGE oraz delegatur WIGE.

Rozdział  3

Kompetencje szefów delegatur WIGE

§  11. 
Do kompetencji i obowiązków szefów delegatur WIGE należy:
1)
przeprowadzanie w jednostkach organizacyjnych czynności analityczno-kontrolnych dotyczących:
a)
przestrzegania bezpieczeństwa eksploatacji, w tym posiadania wymaganych kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń i instalacji,
b)
zasad prowadzenia oszczędnej i racjonalnej gospodarki paliwami i energią w jednostkach organizacyjnych z uwzględnieniem wymogów ochrony środowiska,
c)
stosowania ograniczeń w dostarczaniu i poborze paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła, stosownie do art. 11 ustawy,
d)
podnoszenia efektywności energetycznej obiektów wojskowych,
e)
kontroli parametrów jakościowych dostaw i obsługi odbiorców w zakresie obrotu paliwami i energią,
f)
kontroli stosowania przez przedsiębiorstwa energetyczne cen i stawek opłat, zawartych w taryfach;
2)
opiniowanie dokumentów, o których mowa w § 20;
3)
uzgadnianie nowatorskich rozwiązań technicznych i technologicznych w zakresie racjonalizacji gospodarki paliwami i energią dla jednostek organizacyjnych;
4)
udzielanie na wniosek, pomocy w opracowywaniu i realizacji gminnych planów zaopatrzenia w energię, w części dotyczącej jednostek organizacyjnych;
5)
prowadzenie doradztwa technicznego i ekonomicznego oraz popularyzacja zasad racjonalnego i oszczędnego gospodarowania paliwami i energią w eksploatacji urządzeń i instalacji;
6)
organizowanie szkoleń dla nieetatowych energetyków.

Rozdział  4

Gospodarka energetyczna w jednostkach organizacyjnych

§  12. 
Za organizację eksploatacji, stan techniczny oraz zapewnienie obsługi urządzeń, instalacji przez osoby o odpowiednich kwalifikacjach odpowiada kierownik jednostki organizacyjnej.
§  13. 
Realizacja zadań w jednostkach organizacyjnych powinna uwzględniać zasady racjonalnego i oszczędnego gospodarowania paliwami i energią, przy zachowaniu wymogów bezpieczeństwa obsługi i otoczenia oraz ochrony środowiska.
§  14. 
Jednostki organizacyjne zobowiązane są opracować wykaz stanowisk, na których wymagane jest posiadanie kwalifikacji w zakresie eksploatacji urządzeń i instalacji, zgodnie ze wzorem, stanowiącym załącznik nr 2 do zarządzenia.
§  15. 
Rodzaje urządzeń, instalacji i sieci energetycznych, przy których eksploatacji jest wymagane posiadanie świadectwa kwalifikacyjnego, określają:
1)
w odniesieniu do urządzeń techniki wojskowej lub uzbrojenia - załącznik nr 3 do zarządzenia;
2)
w odniesieniu do pozostałych urządzeń, instalacji i sieci - załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci (Dz. U. poz. 828 i 1184 oraz z 2005 r. poz. 1189).
§  16. 
Sprawdzenia posiadania kwalifikacji, w stosunku do osób zajmujących się eksploatacją urządzeń i instalacji w jednostkach organizacyjnych, dokonują w drodze egzaminu komisje, powołane przez Ministra Obrony Narodowej na podstawie odrębnych przepisów.
§  17. 
W jednostkach organizacyjnych eksploatację urządzeń i instalacji prowadzą etatowe osoby funkcyjne, posiadające świadectwa kwalifikacyjne, o których mowa w art. 54 ust. 1 ustawy.
§  18. 
W jednostkach organizacyjnych, w których eksploatowane są urządzenia i instalacje techniki wojskowej lub uzbrojenia, a nie występuje etatowe stanowisko dozoru nad tymi urządzeniami, kierownik jednostki organizacyjnej wyznacza nieetatowego energetyka, dla którego określa zadania obejmujące w szczególności:
1)
kontrolę eksploatacji urządzeń i instalacji techniki wojskowej lub uzbrojenia w zakresie przestrzegania wymogów zawartych w obowiązujących przepisach, normach i instrukcjach eksploatacji;
2)
sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem wymogu posiadania świadectw kwalifikacyjnych;
3)
sprawdzanie ukompletowania urządzeń techniki wojskowej lub uzbrojenia w elektroizolacyjny sprzęt ochronny i narzędzia pracy oraz zgodności ich użytkowania z obowiązującymi przepisami;
4)
składanie raz w roku kierownikowi jednostki organizacyjnej meldunków o stwierdzonych nieprawidłowościach w stanie technicznym i eksploatacji urządzeń i instalacji techniki wojskowej lub uzbrojenia;
5)
opracowywanie w porozumieniu z osobami funkcyjnymi odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo i higienę pracy wykazu stanowisk, o którym mowa w § 14;
6)
organizowanie szkoleń dla osób prowadzących eksploatację urządzeń i instalacji techniki wojskowej lub uzbrojenia;
7)
udział w szkoleniach prowadzonych przez WIGE.
§  19. 
Nieetatowy energetyk, zadania określone w § 18, wykonuje jako czynności dodatkowe o charakterze stałym, za które przysługuje mu dodatkowe wynagrodzenie, według odrębnych przepisów.
§  20. 
Organy realizujące zadania inwestycyjne i remontowe w kompleksach wojskowych obowiązane są przedstawiać do zaopiniowania przez WIGE w szczególności:
1)
programy organizacyjno-użytkowe,
2)
programy inwestycji,
3)
koncepcje architektoniczno-urbanistyczne,
4)
audyty i bilanse energetyczne

- w zakresie dotyczącym:

a) budowy, rozbudowy lub przebudowy podstawowych oraz awaryjnych źródeł energii,

b) budowy, rozbudowy lub przebudowy przyłączy i sieci: elektroenergetycznych, cieplnych i gazu ziemnego,

c) montażu lub wymiany instalacji, urządzeń odbiorczych energii cieplnej, elektrycznej i gazu o łącznej mocy powyżej 50 kW dla każdego rodzaju energii.

Rozdział  5

Przeprowadzanie czynności analityczno-kontrolnych

§  21. 
1. 
Podstawą do przeprowadzenia czynności analityczno-kontrolnych jest program ich przeprowadzenia, zatwierdzony przez Szefa WIGE.
2. 
Informacja o planowanym przeprowadzaniu czynności analityczno-kontrolnych przekazywana jest przez Szefa WIGE lub szefów delegatur WIGE nie krócej niż na siedem dni przed ich rozpoczęciem kierownikowi jednostki kontrolowanej oraz kierownikowi jednostki nadrzędnej.
3. 
Czynności analityczno-kontrolne przeprowadza zespół kontrolujący powołany przez Szefa WIGE lub szefów delegatur WIGE.
§  22. 
Czynności analityczno-kontrolne polegają w szczególności na:
1)
ustaleniu stanu faktycznego w badanym zakresie i jego udokumentowaniu;
2)
porównaniu stwierdzonego stanu ze stanem wymaganym, określonym przepisami prawa;
3)
określeniu przyczyn i skutków występujących różnic pomiędzy stanem stwierdzonym, a stanem wymaganym oraz ewentualnym wskazaniu odpowiedzialnych za nie osób.
§  23. 
1. 
Do przeprowadzenia czynności analityczno-kontrolnych uprawnia imienne upoważnienie po okazaniu dokumentu pozwalającego na ustalenie tożsamości prowadzących czynności analityczno-kontrolne.
2. 
Upoważnienie do przeprowadzenia czynności analityczno-kontrolnych wydaje Szef WIGE.
3. 
Upoważnienie do przeprowadzenia czynności analityczno-kontrolnych zawiera:
1)
oznaczenie wydającego upoważnienie oraz numer i datę wystawienia;
2)
podstawę prawną podjęcia czynności analityczno-kontrolnych;
3)
imię, nazwisko i stanowisko służbowe prowadzących czynności analityczno-kontrolne;
4)
zakres czynności analityczno-kontrolnych;
5)
nazwę jednostki kontrolowanej, w której prowadzone są czynności analityczno-kontrolne;
6)
okres ważności upoważnienia;
7)
podpis wydającego upoważnienie.
§  24. 
Czynności analityczno-kontrolne przeprowadza się w miejscu i czasie wykonywania zadań przez jednostkę kontrolowaną, a w uzasadnionych przypadkach również w dniach wolnych od pracy i poza godzinami służbowymi, według ustaleń kierownika zespołu kontrolującego.
§  25. 
W celu ustalenia stanu obiektów (urządzeń, instalacji, sieci energetycznych) lub innych składników majątkowych, wykonujący czynności analityczno-kontrolne przeprowadzają oględziny.
§  26. 
Oględziny, o których mowa w § 25, przeprowadza się w obecności osoby odpowiedzialnej za przedmiot (np. urządzenie, instalację, obiekt) poddany oględzinom, a w razie jej nieobecności - pracownika wyznaczonego przez kierownika jednostki kontrolowanej, w której prowadzone są czynności analityczno-kontrolne.
§  27. 
Osoby prowadzące czynności analityczno-kontrolne mogą sporządzić lub zlecić jednostce, w której prowadzone są czynności analityczno-kontrolne wykonanie niezbędnych kserokopii, odpisów oraz wyciągów z dokumentów, jak również zestawień i obliczeń opartych na dokumentach. Zgodność kopii, odpisów, wyciągów, zestawień i obliczeń opartych na dokumentach potwierdza osoba upoważniona przez kierownika jednostki kontrolowanej.
§  28. 
Żołnierze (pracownicy) jednostki kontrolowanej są obowiązani udzielić w wyznaczonym terminie wyjaśnień ustnych lub pisemnych w sprawach związanych z przedmiotem czynności analityczno-kontrolnych.
§  29. 
1. 
Osoby prowadzące czynności analityczno-kontrolne, w razie ujawnienia w toku czynności nieprawidłowości stwarzających bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzkiego, lub możliwość powstania niepowetowanej szkody w mieniu, w celu zapobieżenia tym zagrożeniom sporządzają notatkę, którą przekazują niezwłocznie kierownikowi jednostki kontrolowanej.
2. 
Kierownik jednostki kontrolowanej jest obowiązany do niezwłocznego podjęcia działań zapobiegających zagrożeniom oraz poinformowania o tym przewodniczącego zespołu kontrolującego.
§  30. 
Osoby prowadzące czynności analityczno-kontrolne są uprawnione do:
1)
swobodnego wstępu do obiektów i pomieszczeń oraz urządzeń i instalacji w jednostce kontrolowanej w zakresie dotyczącym kontrolowanej dziedziny, bez potrzeby uzyskiwania dodatkowych dokumentów upoważniających, z zachowaniem wymagań wynikających z przepisów o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie osób i mienia;
2)
wglądu do wszelkich dokumentów związanych z kontrolowaną dziedziną działalności, pobierania oraz zabezpieczania dokumentów i innych materiałów dowodowych, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych;
3)
zasięgania niezbędnych informacji w innych jednostkach organizacyjnych, w związku z prowadzonymi czynnościami analityczno-kontrolnymi;
4)
przeprowadzenia oględzin, prób, pomiarów i innych czynności, niezbędnych do oceny stanu gospodarki paliwami i energią.
§  31. 
Kierownik jednostki, w której prowadzone są czynności analityczno-kontrole w miarę możliwości zapewnia osobom prowadzącym czynności analityczno-kontrolne warunki i środki niezbędne do sprawnego przeprowadzenia tych czynności, w tym pomieszczenie z dostępem do wojskowej stacji telefonicznej (WST) z uprawnieniami do łączności w resortowej sieci międzygarnizonowej.
§  32. 
Kierownik jednostki kontrolowanej, w której prowadzone są czynności analityczno-kontrolne, w szczególności jest obowiązany:
1)
wskazać osoby odpowiedzialne za gospodarkę paliwami i energią oraz wyznaczyć osoby koordynujące zbieranie i dostarczanie osobom prowadzącym czynności analityczno-kontrolne żądanych materiałów;
2)
współpracować z osobami prowadzącymi czynności analityczno-kontrolne oraz udzielać im pomocy w tych czynnościach;
3)
przedkładać, na żądanie osób prowadzących czynności analityczno-kontrolne, wszelkie dokumenty i materiały oraz dokonywać z nich niezbędnych odpisów, kopii, wyciągów, zestawień obliczeń z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych;
4)
terminowo udzielać wyjaśnień ustnych lub pisemnych, w zakresie objętym czynnościami analityczno-kontrolnymi;
5)
przedstawiać wykaz stanowisk pracy, o którym mowa w § 14.
§  33. 
1. 
Z przeprowadzonych czynności analityczno-kontrolnych sporządza się protokół.
2. 
Protokół, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać w szczególności:
1)
oznaczenie jednostki, w której prowadzone były czynności analityczno-kontrolne;
2)
oznaczenie przeprowadzającego czynności analityczno-kontrolne;
3)
określenie miejsca i czasu przeprowadzenia czynności analityczno-kontrolnych;
4)
określenie przedmiotowego zakresu czynności analityczno-kontrolnych;
5)
opis stanu faktycznego stwierdzonego w toku czynności analityczno-kontrolnych, w tym ustalone nieprawidłowości, ze wskazaniem przyczyn ich powstania i skutków oraz ewentualnie osób za nie odpowiedzialnych;
6)
terminy do usunięcia nieprawidłowości;
7)
ewentualne wnioski i zalecenia;
8)
pouczenie o prawie złożenia odwołania do Szefa WIGE;
9)
załączniki (dokumentację dotyczącą np. wyników sprawdzianów, testów itp.);
10)
podpisy przewodniczącego zespołu kontrolującego i kierownika jednostki kontrolowanej, w której prowadzone były czynności analityczno-kontrolne oraz miejsce i datę podpisania protokołu.
§  34. 
1. 
Protokół, o którym mowa w § 33 ust. 1, sporządza się w czterech jednobrzmiących egzemplarzach, z przeznaczeniem dla:
1)
przewodniczącego zespołu kontrolującego;
2)
zarządzającego czynności analityczno-kontrolne;
3)
kierownika jednostki kontrolowanej, w której prowadzone były czynności analityczno-kontrolne;
4)
kierownika jednostki nadrzędnej nad jednostką kontrolowaną, w której prowadzone były czynności analityczno-kontrolne.
2. 
Kierownik jednostki kontrolowanej, w której prowadzone były czynności analityczno-kontrolne w terminie określonym w protokole z czynności analityczno-kontrolnych na usunięcie nieprawidłowości, informuje w formie pisemnej jednostkę nadrzędną oraz osobę która powołała zespół kontrolujący o usunięciu nieprawidłowości i podjęciu działań zmierzających do zapobieżenia ich występowania, a także o przyczynach ewentualnego niewykonania zaleceń z tych czynności.
§  35. 
Kierownikowi jednostki kontrolowanej, w której prowadzone były czynności analityczno-kontrolne przysługuje prawo wniesienia odwołania do Szefa WIGE od wskazanych w protokole nieprawidłowości oraz terminów ich usunięcia, ewentualnych wniosków i zaleceń, w terminie czternastu dni od dnia jego doręczenia.
§  36. 
W celu sprawdzenia realizacji zaleceń pokontrolnych może być stosowane postępowanie pokontrolne w ograniczonym zakresie.
§  37. 
Z postępowania, o którym mowa w § 36, sporządza się notatkę służbową, którą podpisuje kierownik jednostki kontrolowanej oraz przewodniczący zespołu kontrolującego.
§  38. 
Traci moc zarządzenie Nr 3/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 11 stycznia 2011 r. w sprawie gospodarki energetycznej w resorcie obrony narodowej (Dz. Urz. Min. Obr. Nar. poz. 3, z 2013 r. poz. 114, z 2014 r. poz. 115 oraz z 2018 r. poz. 94).
§  39. 
Zarządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

ZAŁĄCZNIKI

ZAŁĄCZNIK Nr  1

ZASIĘG TERYTORIALNY BIURA I DELEGATUR WOJSKOWEJ INSPEKCJI GOSPODARKI ENERGETYCZNEJ

1. Biuro WIGE obejmuje swoją właściwością województwa:

1) mazowieckie;

2) pomorskie.

2. Delegatura w Bydgoszczy obejmuje swoją właściwością województwa:

1) kujawsko-pomorskie;

2) zachodniopomorskie.

3. Delegatura w Krakowie obejmuje swoją właściwością województwa:

1) małopolskie;

2) śląskie;

3) łódzkie;

4) opolskie;

5) wielkopolskie.

4. Delegatura we Wrocławiu obejmuje swoją właściwością województwa:

1) dolnośląskie;

2) lubuskie.

5. Delegatura w Lublinie obejmuje swoją właściwością województwa:

1) podlaskie;

2) świętokrzyskie;

3) lubelskie;

4) podkarpackie;

5) warmińsko-mazurskie.

ZAŁĄCZNIK Nr  2

WYKAZ STANOWISK, na których wymagane jest posiadanie kwalifikacji w zakresie dozoru lub eksploatacji urządzeń i instalacji w ........................................................................

ZAŁĄCZNIK Nr  3

RODZAJ URZĄDZEŃ TECHNIKI WOJSKOWEJ LUB UZBROJENIA, PRZY KTÓRYCH EKSPLOATACJI JEST WYMAGANE POSIADANIE ŚWIADECTWA KWALIFIKACYJNEGO

Grupa 1.* Urządzenia, instalacje i sieci elektroenergetyczne wytwarzające, przetwarzające, przesyłające i zużywające energię elektryczną:

pkt 11 urządzenia techniki wojskowej lub uzbrojenia:

1) zespoły prądotwórcze i stacje zasilania o mocy od 4 kW:

a) do zasilania systemów, urządzeń i obiektów infrastruktury lotniskowej, portowej lub ogólnej,

b) stanowiące źródła zasilania mobilnych SpW;

2) instalacje;

3) elektrownie oświetleniowe oraz zestawy oświetleniowe o mocy od 4 kW;

4) urządzenia i instalacje elektroenergetyczne mobilnych SpW;

5) zespoły zasilania wraz z instalacjami na okrętach;

6) baterie akumulatorów o pojemności powyżej 1 kAh na okrętach.

Grupa 2.* Urządzenia wytwarzające, przetwarzające, przesyłające i zużywające ciepło oraz inne urządzenia energetyczne:

pkt 11 urządzenia techniki wojskowej lub uzbrojenia:

1) kotły parowe (wytwornice pary) wraz z instalacjami i urządzeniami odbiorczymi na okrętach;

2) urządzenia i instalacje:

a) gazów technicznych,

b) tlenowe;

3) mobilne zespoły sprężarkowe o mocy powyżej 6 kW wraz z instalacjami sprężonego powietrza;

4) polowe urządzenia do wytwarzania pary lub gorącej wody, o mocy powyżej 50 kW.

UWAGA*: powyższe stanowi uszczegółowienie punktu 11 w Grupie 1 i w Grupie 2 załącznika Nr 1 do rozporządzenia wymienionego w § 15 pkt 2 zarządzenia.