Dz.U.UE.C.2018.436.60

| Akt nieoceniany
Wersja od: 3 grudnia 2018 r.

Skarga wniesiona w dniu 5 października 2018 r. - Ayuntamiento de Enguera / Komisja
(Sprawa T-602/18)

Język postępowania: hiszpański

(2018/C 436/84)

(Dz.U.UE C z dnia 3 grudnia 2018 r.)

Strony

Strona skarżąca: Ayuntamiento de Enguera (Enguera, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci J. Palau Navarro, J. Ortiz Ballester i V. Soriano i Piqueras)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

- Stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w dniu 26 lipca 2018 r. przez kierownika wydziału "ENV.D.4 - Life Programme" [ENV.D.4 - program Life] dyrekcji "D Kapitał Naturalny" dyrekcji generalnej Komisji ds. Środowiska w sprawie "LIFE 10 ENV/ES/000458 - ECOGLAUCA ÉRGON - Confirmation of recovery order" [LIFE 10 ENV/ES/ 000458 - ECOGLAUCA ÉRGON - potwierdzenie nakazu odzyskania środków].

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

1. Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 296 TFUE ze względu na brak jakiegokolwiek uzasadnienia zaskarżonej decyzji.
2. Zarzut drugi dotyczący nieścisłości uzasadnienia w wypadku, gdyby założyć, że istniało uzasadnienie dorozumiane.
3. Zarzut trzeci, oparty na naruszeniu prawa do dobrej administracji zapisanego w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w zakresie, w jakim:
- nie uwzględniono prawa każdego do bycia wysłuchanym, zanim zostaną podjęte indywidualne środki mogące negatywnie wpłynąć na jego sytuację. W niniejszym przypadku pismom strony skarżącej nie nadano dalszego biegu, ani nie wezwano jej do przedstawienia uwag przed wydaniem ostatecznej decyzji;
- nie uwzględniono złożonych przez stronę skarżącą wniosków o udzielenie dostępu do całości akt sprawy;
- choć strona skarżąca zwracała się zawsze do pozwanej w języku hiszpańskim, Komisja wydała wszystkie swe komunikaty i decyzje w języku angielskim.
4. Zarzut czwarty, oparty na naruszeniu zakazu arbitralności organów publicznych, ze względu na to, że Komisja nie zastosowała w zaskarżonej decyzji standardów lub właściwych kryteriów naukowych, lecz dokonała zwykłej subiektywnej oceny i zmniejszyła lub anulowała bez uzasadnienia jakikolwiek udział finansowy Unii w zatwierdzonym przedsięwzięciu.
5. Zarzut piąty, oparty na naruszeniu zasady uzasadnionych oczekiwań ze względu na to, że Komisja wydała decyzję, odstępując od wcześniejszych aktów, w których w pełni potwierdzała zgodę na czynności podjęte przez stronę skarżącą, skutkiem czego wydano wobec niej nagle i w niezrozumiały sposób decyzję, której nie mogła oczekiwać w świetle wcześniejszego zachowania Komisji.