Dzienniki UE

Dz.U.UE.C.2017.178.27/2

| Akt nieoceniany
Wersja od: 6 czerwca 2017 r.

Skarga wniesiona w dniu 24 marca 2017 r. - RZ/EKES i Komitet Regionów
(Sprawa T-192/17)

Język postępowania: francuski

(2017/C 178/41)

(Dz.U.UE C z dnia 6 czerwca 2017 r.)

Strony

Strona skarżąca: RZ (przedstawiciel: adwokat M.A. Lucas)

Strona pozwana: Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny, Komitet Regionów

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

- udzielenie jej dostępu do dokumentów z akt postępowania w sprawie [poufne] 1 , dotyczących polubownego rozstrzygnięcia oraz wyrażenie zgody na złożenie przez nią uwag w tej kwestii;
- stwierdzenie nieważności wspólnej decyzji Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (EKES) i Komitetu Regionów (KR) w sprawie przeniesienia z urzędu [poufne] do dyrekcji tłumaczeń, które było wynikiem zawartego w tej sprawie porozumienia w okresie pomiędzy 14 stycznia a 4 lutego 2016 r., ponieważ porozumienie to przewidywało zarazem przeniesienie z urzędu oraz zachowanie przez [zainteresowanego] swoich obowiązków [poufne];
- stwierdzenie nieważności decyzji o przeniesieniu [poufne] do dyrekcji tłumaczeń przy jednoczesnym zachowaniu w szerokim zakresie swoich obowiązków [poufne], wydanej w dniu 11 maja 2016 r. przez KR w następstwie tego porozumienia;
- stwierdzenie nieważności decyzji sekretarza generalnego KR z dnia 13 grudnia 2016 r. i decyzji sekretarza generalnego EKES z dnia 19 grudnia 2016 r. w zakresie, w jakim potwierdzają wytyczne udzielone w dniu 30 czerwca stronie skarżącej przez dyrekcję tłumaczeń w celu wykonania decyzji KR z dnia 11 maja 2016 r.;
- zasądzenie od EKES i KR wspólnie na rzecz strony skarżącej kwoty 25 000 EUR, oszacowanej tymczasowo i ex aequo et bono, w ramach rekompensaty za naruszenie reputacji zawodowej, autorytetu i uszczerbku na zdrowiu, które wynikały z zaskarżonych decyzji;
- obciążenie EKES i KR wspólnie kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.

1. Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 41 ust. 1 i 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 25 ust. 2 regulaminu pracowniczego, ponieważ strona skarżąca nie została wysłuchana przed podjęciem przez EKES i KR za wspólnym porozumieniem decyzji o przeniesieniu urzędnika z urzędu lub z uwagi na to, że decyzja podjęta przez KR w wykonaniu tego porozumienia nie została niezwłocznie doręczona na piśmie stronie skarżącej a nie wyjaśniono jej całkowicie i jednoznacznie motywów tej decyzji.
2. Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 7 akapit 1 regulaminu pracowniczego, a także nadużycia władzy i uchybień proceduralnych, ponieważ urzędnik został przeniesiony z urzędu do dyrekcji tłumaczeń przy jednoczesnym zachowaniu w dużej swoich obowiązków w rozpatrywanym wydziale językowym.
3. Zarzut trzeci dotyczący oczywistego błędu w ocenie interesu służby, ponieważ powodem przeniesienia z urzędu było zakończenie sytuacji bez wyjścia lub ochrona urzędnika przed stroną skarżącą.
4. Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 21 akapit pierwszy i drugi regulaminu pracowniczego w związku z tym, że sekretarze generalni EKES potwierdzili skierowane przez dyrekcję tłumaczeń do strony skarżącej polecenie służbowe kontynuowania przydzielania lub zlecania przydzielania zadań rozpatrywanemu urzędnikowi.
5. Zarzut piąty dotyczący naruszenia zasady równego traktowania w związku z tym, że sekretarze generalni potwierdzili instrukcje udzielone stronie skarżącej przez dyrekcję tłumaczeń w zakresie zlecania przydzielania rozpatrywanemu urzędnikowi pracy równoważnej pod względem liczby i wagi do prac powierzanych tłumaczom z podobnym doświadczeniem oraz w zakresie zlecania rewizji tłumaczeń na porównywalnych warunkach.
6. Zarzut szósty dotyczący naruszenia decyzji dotyczących urlopu w związku z tym, że sekretarze generalni potwierdzili instrukcje udzielone stronie skarżącej przez dyrekcję tłumaczeń w zakresie przedstawiania tego samego dnia lub najpóźniej następnego dnia motywów interesu służby, sprzeciwiających się pozytywnemu rozpatrzeniu wniosku urlopowego od rozpatrywanego urzędnika, ograniczając je do nadrzędnych względów.
1 Informacje poufne
© Unia Europejska, http://eur-lex.europa.eu/
Za autentyczne uważa się wyłącznie dokumenty Unii Europejskiej opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.