Dziennik UE

Dz.U.UE.C.2019.164.16

| Akt nienormatywny
Wersja od: 13 maja 2019 r.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Specializat Mureș (Rumunia) w dniu 31 stycznia 2019 r. - MF/BNP Paribas Personal Finance SA Paris Sucursala Bucureș ti, Secapital Sàrl
(Sprawa C-75/19)

Język postępowania: rumuński

(2019/C 164/18)

(Dz.U.UE C z dnia 13 maja 2019 r.)

Sąd odsyłający

Tribunalul Specializat Mureș

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca zażalenie i sprzeciw: MF

Druga strona postępowania: BNP Paribas Personal Finance SA Paris Sucursala Bucureș ti, Secapital Sàrl

Pytania prejudycjalne

1) Czy przepisy dyrektywy Rady 93/13/EWG w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich 1 , w szczególności motywy 12, 21 i 23 preambuły do dyrektywy oraz art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 2 i art. 8 dyrektywy, stoją na przeszkodzie wykładni dokonywanej przez sądy krajowe, zgodnie z którą w ramach sprzeciwu wobec egzekucji - stanowiącego, na podstawie prawa krajowego, powództwo szczególne, które może być wytoczone w ściśle określonych warunkach - po wszczęciu egzekucji w stosunku do strony wnoszącej sprzeciw, ze względu na niedopuszczalność podniesienia takiej okoliczności w ramach sprzeciwu, konsument nie może powołać się na stwierdzenie istnienia nieuczciwych warunków w umowie kredytu zawartej z przedsiębiorcą - która to umowa, zgodnie z prawem, stanowi tytuł wykonawczy i na podstawie której wobec konsumenta została wszczęta egzekucja - w odniesieniu do przepisów prawa krajowego przewidujących roszczenie na podstawie prawa powszechnego, niepodlegające przedawnieniu, w drodze którego konsument może w każdej chwili zażądać stwierdzenia istnienia nieuczciwych warunków oraz ich bezskuteczności, a orzeczenie w ramach takiego postępowania nie będzie wywoływać bezpośrednich skutków wobec postępowania egzekucyjnego, przy czym istnieje ryzyko, że egzekucja zostanie zakończona przed wydaniem orzeczenia w ramach postępowania prowadzonego zgodnie z prawem powszechnym?
2) Na wypadek odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy te same przepisy dyrektywy stoją na przeszkodzie przepisowi prawa krajowego ustanawiającemu 15-dniowy termin od doręczenia powiadomienia o pierwszych czynnościach egzekucyjnych (w drodze bezwzględnie obowiązującego przepisu porządku publicznego, którego nieprzestrzeganie skutkuje odrzuceniem powództwa jako wniesionego po terminie), w ciągu którego konsument wnoszący sprzeciw (dłużnik podlegający egzekucji) musi podnieść nieuczciwy charakter warunków umownych ujętych w umowie kredytu zawartej z przedsiębiorcą, biorąc pod uwagę, iż taki sam system istnieje w prawie krajowym również w odniesieniu do możliwości podniesienia podobnych zarzutów ocenianych jako zarzuty co do istoty sprawy, a ponadto zważywszy, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału sąd krajowy jest zobowiązany do zbadania z urzędu nieuczciwego charakteru warunków umownych po stwierdzeniu okoliczności prawnych i faktycznych niezbędnych do tego celu?
1 Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (Dz.U. 1993, L 95, s. 29).
© Unia Europejska, http://eur-lex.europa.eu/
Za autentyczne uważa się wyłącznie dokumenty Unii Europejskiej opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.