Dziennik UE

Dz.U.UE.C.2018.436.18

| Akt nienormatywny
Wersja od: 3 grudnia 2018 r.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Węgry) w dniu 7 sierpnia 2018 r. - TB / Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal
(Sprawa C-519/18)

Język postępowania: węgierski

(2018/C 436/23)

(Dz.U.UE C z dnia 3 grudnia 2018 r.)

Sąd odsyłający

Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: TB

Strona pozwana: Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal

Pytania prejudycjalne

1) Czy art. 10 ust. 2 dyrektywy Rady 2003/86/WE z dnia 22 września 2003 r. w sprawie prawa do łączenia rodzin 1  należy interpretować w ten sposób, że jeśli na podstawie tego artykułu państwo członkowskie zezwoli na wjazd członka rodziny niewymienionego w art. 4, może stosować do tego członka rodziny wyłącznie wymóg określony w art. 10 ust. 2 (pozostawania "na utrzymaniu uchodźcy")?
2) W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: czy posiadanie charakteru osoby "pozostającej na utrzymaniu" ("dependency"), o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. a) dyrektywy, oznacza stan faktyczny, w którym do spełnienia tej przesłanki muszą łącznie występować poszczególne aspekty zależności, czy też wystarczy, że występuje dowolny z tych aspektów, w zależności od konkretnych okoliczności każdej sprawy? Czy w związku z tym zgodny z wymogiem określonym w art. 10 ust. 2 (pozostawania "na utrzymaniu uchodźcy") jest przepis krajowy, który, wyłączając zindywidualizowaną ocenę, uznaje wyłącznie jedną okoliczność faktyczną (jeden aspekt wskazujący na zależność: "obiektywny brak możliwości, z uwagi na stan zdrowia, zapewnienia sobie utrzymania") za warunek sprawiający, że przesłanka ta jest spełniona?
3) W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze, a zatem jeżeli państwo członkowskie może stosować inne wymogi oprócz wymogu określonego w art. 10 ust. 2 (pozostawania "na utrzymaniu uchodźcy"), czy oznacza to, że państwo członkowskie jest uprawnione do wprowadzenia, jeżeli uzna to za stosowne, dowolnego wymogu, w tym wymogów określonych w art. 4 ust. 2 i 3 w odniesieniu do innych członków rodziny, czy też może stosować wyłącznie wymóg określony w art. 4 ust. 3 dyrektywy? Jaką sytuację faktyczną oznacza wówczas wymóg "objectively unable to provide for their own needs on account of their state of health" z art. 4 ust. 3 dyrektywy? Czy należy go interpretować w ten sposób, że członek rodziny nie może "zaspokoić własnych potrzeb" czy że "nie jest w stanie" zadbać "o siebie", czy też należy go w danym przypadku interpretować jeszcze inaczej?
1 Dyrektywa Rady 2003/86/WE z dnia 22 września 2003 r. w sprawie prawa do łączenia rodzin (Dz.U. 2003, L 251, s. 12).
© Unia Europejska, http://eur-lex.europa.eu/
Za autentyczne uważa się wyłącznie dokumenty Unii Europejskiej opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.