Sprawa C-442/09: Karl Heinz Bablok i inni v. Freistaat Bayern (orzeczenie wstępne). - OpenLEX

Sprawa C-442/09: Karl Heinz Bablok i inni v. Freistaat Bayern (orzeczenie wstępne).

Dzienniki UE

Dz.U.UE.C.2011.311.7/2

Akt nienormatywny
Wersja od: 22 października 2011 r.

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerischer Verwaltungsgerichtshof - Niemcy) - Karl Heinz Bablok i in. przeciwko Freistaat Bayern

(Sprawa C-442/09)(1)

(Żywność genetycznie zmodyfikowana - Rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 - Artykuły 2-4 i 12 - Dyrektywa 2001/18/WE - Artykuł 2 - Dyrektywa 2000/13/WE - Artykuł 6 - Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 - Artykuł 2 - Produkty pszczelarskie - Obecność pyłków roślin genetycznie zmodyfikowanych - Konsekwencje - Wprowadzenie do obrotu - Pojęcia organizmu oraz żywności zawierającej składniki produktów pochodzących z organizmów genetycznie zmodyfikowanych)

(2011/C 311/09)

Język postępowania: niemiecki

(Dz.U.UE C z dnia 22 października 2011 r.)

Sąd krajowy

Bayerischer Verwaltungsgerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Karl Heinz Bablok, Stefan Egeter, Josef Stegmeier, Karlhans Müller, Barbara Klimesch

Strona pozwana: Freistaat Bayern

przy udziale: Monsanto Technology LLC, Monsanto Agrar Deutschland GmbH, Monsanto Europe SA/NV

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym - Bayerischer Verwaltungsgerichtshof - Wykładnia art. 2 pkt 5 i 10, art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 2 i art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz.U. L 268, s. 1) - Niezamierzona i przypadkowa obecność w produktach pszczelarskich pyłków roślin genetycznie zmodyfikowanych, niezdolnych do replikacji - Ewentualne skutki dla warunków wprowadzania tych produktów do obrotu - Pojęcia "genetycznie zmodyfikowany organizm" i "wyprodukowane z GMO"

Sentencja

1) Pojęcie organizmu genetycznie zmodyfikowanego w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy należy interpretować w ten sposób, że substancja taka jak pyłek pochodzący z odmiany kukurydzy genetycznie zmodyfikowanej, który utracił swoją zdolność do replikacji i który jest pozbawiony wszelkiej zdolności do przenoszenia posiadanego materiału genetycznego, nie wchodzi już w zakres tego pojęcia.

2) Artykuł 2 pkt 1, 10 i 13 oraz art. 3 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 1829/2003, art. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności, jak również art. 6 ust. 4 lit. a) dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych należy interpretować w ten sposób, że skoro substancja taka jak pyłek zawierający DNA i genetycznie zmodyfikowane proteiny nie może już być uznana za organizm genetycznie zmodyfikowany, to produkty takie jak miód i uzupełniające preparaty odżywcze zawierające takie substancje stanowią w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 1829/2003 "żywnoś(ć) (...) zawierając(ą) składniki wyprodukowane z GMO". Kwalifikację tę można przyjąć niezależnie od tego, czy dodanie substancji było zamierzone czy przypadkowe.

3) Artykuły 3 ust. 1 oraz art. 4 ust. 2 rozporządzenia 1829/2003 należy interpretować w ten sposób, że jeżeli wynika z nich obowiązek uzyskania zezwolenia oraz nadzoru w stosunku do żywności, to nie można względem tego obowiązku stosować przez analogię takiego progu tolerancji jak przewidziany w zakresie etykietowania w art. 12 ust. 2 tego samego rozporządzenia.

______

(1) Dz.U. C 24 z 30.1.2010 r.

© Unia Europejska, http://eur-lex.europa.eu/
Za autentyczne uważa się wyłącznie dokumenty Unii Europejskiej opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.