Sprawa C-372/02: Roberto Adanez-Vega v. Bundesanstalt für Arbeit (orzeczenie wstępne). - OpenLEX

Sprawa C-372/02: Roberto Adanez-Vega v. Bundesanstalt für Arbeit (orzeczenie wstępne).

Dzienniki UE

Dz.U.UE.C.2005.19.2

Akt nienormatywny
Wersja od: 22 stycznia 2005 r.

WYROK TRYBUNAŁU

(pierwsza izba)

z dnia 11 listopada 2004 r.

w sprawie C-372/02 (wniosek Bundessozialgericht o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym): Roberto Adanez-Vega przeciwko Bundesanstalt für Arbeit(1)

(Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 - Określenie ustawodawstwa właściwego - Świadczenia z tytułu bezrobocia - Warunki sumowania okresów ubezpieczenia lub zatrudnienia - Przepisy krajowe nieuwzględniające okresu obowiązkowej służby wojskowej odbytej w innym Państwie Członkowskim)

(2005/C 19/03)

(Język postępowania: niemiecki)

(Dz.U.UE C z dnia 22 stycznia 2005 r.)

W sprawie C-372/02, mającej za przedmiot wniosek, który wpłynął do Trybunału dnia 16 października 2002 r., o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym na podstawie art. 234 WE, złożony przez Bundessozialgericht (Niemcy), postanowieniem z dnia 15 sierpnia 2002 r., w postępowaniu: Roberto Adanez-Vega przeciwko Bundesanstalt für Arbeit, Trybunał (pierwsza izba), w składzie: P. Jann (sprawozdawca), prezes izby, A. Rosas i S. von Bahr, sędziowie, rzecznik generalny: F. G. Jacobs, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 11 listopada 2004 r. wyrok zawierający następujące rozstrzygnięcie:

1) Art. 13 ust. 2 lit. f) rozporządzenia Rady nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, w brzmieniu nadanym przez rozporządzenie Rady (EWG) nr 2001/83 z dnia 2 czerwca 1983 r. zmienione przez rozporządzenie Rady (EWG) nr 2195/91 z dnia 25 czerwca 1991 r. powinno być interpretowane w taki sposób, że osoba mająca miejsce zamieszkania w danym Państwie Członkowskim, w którym pozostaje bezrobotna po odbyciu obowiązkowej służby wojskowej w innym Państwie Członkowskim, podlega ustawodawstwu państwa miejsca zamieszkania.

Art. 71 ust. 1 lit. b) ii) rozporządzenia nr 1408/71 powinien być interpretowany w taki sposób, że stanowi on przepis szczególny dotyczący określenia ustawodawstwa właściwego w przedmiocie świadczeń z tytułu bezrobocia, co oznacza, że jeżeli przesłanki jego stosowania zostały spełnione, ustawodawstwem właściwym jest ustawodawstwo wskazane przez ten przepis.

W postępowaniu przed sądem krajowym do tego sądu należy ustalenie, czy przesłanki stosowania art. 71 ust. 1 lit. b) ii) zostały spełnione.

Jeżeli w postępowaniu przed sądem krajowym przesłanki stosowania art. 71 ust. 1 lit. b) ii) rozporządzenia nr 1408/71 zostały spełnione, ustawodawstwem właściwym względem osoby mającej miejsce zamieszkania w Państwie Członkowskim, w którym pozostaje bezrobotna po odbyciu służby wojskowej w innym Państwie Członkowskim, na mocy tego przepisu byłoby również ustawodawstwo państwa miejsca zamieszkania.

2) Okres obowiązkowej służby wojskowej odbywanej w innym Państwie Członkowskim stanowi "[okres zatrudnienia spełniony] w charakterze pracownika najemnego w ramach ustawodawstwa [tego] innego Państwa Członkowskiego" w rozumieniu art. 67 ust. 1 rozporządzenia nr 1408/71 w brzmieniu nadanym przez rozporządzenie nr 2001/83, zmienione przez rozporządzenie nr 2195/91 jeżeli, z jednej strony, jest on określony lub uznany za taki przez ustawodawstwo tego innego Państwa Członkowskiego lub jest zrównany i uznany przez to ustawodawstwo jako okres równorzędny okresowi zatrudnienia, a z drugiej strony, zainteresowany był ubezpieczony w rozumieniu art. 1 lit. a) tego samego rozporządzenia w trakcie swojej służby wojskowej.

Warunek, według którego "zainteresowany ukończył ostatnio [...] okresy ubezpieczenia [...] zgodnie z przepisami ustawodawstwa, na podstawie których występuje o przyznanie świadczeń" w rozumieniu art. 67 ust. 3 rozporządzenia nr 1408/71 w wersji znowelizowanej, stoi w sprzeczności z obowiązkiem sumowania okresów zatrudnienia wyłącznie w przypadku, gdy okres ubezpieczenia został ukończony w innym Państwie Członkowskim po ostatnim okresie ubezpieczenia zakończonym zgodnie z przepisami ustawodawstwa, na podstawie których występuje się o przyznanie świadczenia.

3) W okolicznościach sprawy takich, jak w postępowaniu przed sądem krajowym, art. 3 rozporządzenia nr 1408/71 w brzmieniu nadanym przez rozporządzenie nr 2001/83, zmienione przez rozporządzenie nr 2195/91 nie sprzeciwia się temu, aby właściwa instytucja, w celu ustalenia prawa do świadczeń z tytułu bezrobocia, nie uwzględniła przy sumowaniu ukończonych okresów ubezpieczenia okresu obowiązkowej służby wojskowej odbytej w innym Państwie Członkowskim.

______

(1) Dz.U. C 7 z 11.1.2003.

© Unia Europejska, http://eur-lex.europa.eu/
Za autentyczne uważa się wyłącznie dokumenty Unii Europejskiej opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.