Dz.U.UE.C.2019.9.8

| Akt nienormatywny
Wersja od: 10 stycznia 2019 r.

Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2018 r. przez Urząd Nadzoru EFTA przeciwko Islandii
(Sprawa E-5/18)

(2019/C 9/09)

(Dz.U.UE C z dnia 10 stycznia 2019 r.)

Skarga przeciwko Islandii została wniesiona do Trybunału EFTA w dniu 9 listopada 2018 r. przez Urząd Nadzoru EFTA, reprezentowany przez Carstena Zatschlera, Catherine Howdle i Ingibjörg Ólöf Vilhjálmsdóttir, działających w charakterze pełnomocników Urzędu Nadzoru EFTA, 35, Rue Belliard, 1040 Bruxelles, Belgia.

Urząd Nadzoru EFTA występuje do Trybunału EFTA o:

1) orzeczenie, że Islandia uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy aktu, o którym mowa w pkt 7d, 7f i 7k załącznika XIX do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE), dostosowanego do Porozumienia EOG protokołem 1 do tego Porozumienia, oraz na mocy art. 7 Porozumienia EOG, nie przyjmując w przewidzianym terminie środków niezbędnych do wdrożenia aktu lub nie powiadamiając Urzędu Nadzoru EFTA o ich przyjęciu;
2) obciążenie Islandii kosztami postępowania.

Kontekst prawny i faktyczny oraz zarzuty prawne przytoczone na poparcie skargi:

- skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię najpóźniej do dnia 23 kwietnia 2018 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 21 lutego 2018 r. dotyczącej niewdrożenia przez to państwo do swojego krajowego porządku prawnego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE, o której mowa w pkt 7d, 7f oraz 7k załącznika XIX do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanej do Porozumienia protokołem 1 do tego Porozumienia ("akt prawny"),
- Urząd Nadzoru EFTA twierdzi, że Islandia uchybiła zobowiązaniom wynikającym z aktu prawnego oraz art. 7 Porozumienia EOG, nie przyjmując w przewidzianym terminie środków niezbędnych do wdrożenia aktu.