Rozporządzenie 3703/85 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania wspólnych norm handlowych w odniesieniu do niektórych świeżych lub schłodzonych ryb

Dzienniki UE

Dz.U.UE.L.1985.351.63

Akt obowiązujący
Wersja od: 28 lipca 2006 r.

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 3703/85
z dnia 23 grudnia 1985 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania wspólnych norm handlowych w odniesieniu do niektórych świeżych lub schłodzonych ryb

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3796/81 z dnia 29 grudnia 1981 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku produktów rybołówstwa(1), ostatnio zmienione Aktem przystąpienia Hiszpanii i Portugalii, w szczególności jego art. 4 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 103/76 z dnia 19 stycznia 1976 r. ustanawiające wspólne normy handlowe w odniesieniu do niektórych świeżych lub schłodzonych ryb(2), zmienione ostatnio rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3396/85(3), w szczególności jego art. 6, 8 i 8a,

a także mając na uwadze, co następuje:

doświadczenie wykazało konieczność wyjaśnienia niektórych przepisów dotyczących stosowania wspólnych norm handlowych, określonych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 103/76 w celu zapewnienia bardziej jednolitego stosowania tych norm w Państwach Członkowskich;

system klasyfikacji śledzia i makreli opierający się na ocenie próbek, przewidziany w art. 8a rozporządzenia Rady (EWG) nr 103/76, powinien zostać dokonany zgodnie ze wspólnotowymi normami dotyczącymi tych gatunków; w celu zapewnienia ekstrapolacji wyników klasyfikacji opartej na ocenie próbek wszystkich danych partii należy ustalić liczbę pobieranych próbek, wagę lub wielkość każdej próbki oraz metody klasyfikacji i sprawdzania wagi partii wprowadzanych do obrotu z uwzględnieniem różnych metod sprzedaży;

w celu poprawy jakości ryb podlegających klasyfikacji opartej na systemie pobierania próbek i w celu uniknięcia wprowadzania do obrotu ryb, których stopień świeżości nie jest wystarczający, dane Państwa Członkowskie powinny wprowadzić ustalenia dotyczące kontroli obejmujące badanie środków służących do konserwacji ryb znajdujących się na statkach wyładowujących dane ryby;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Produktów Rybołówstwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe zasady przeprowadzania kontroli zgodności ze wspólnymi normami handlowymi produktów rybołówstwa, określonych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 103/76 dotyczącym klasyfikacji i ważenia niektórych gatunków.

Daną partię uważa się za jednorodną w rozumieniu art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 103/76, jeśli zawiera ilość nieprzekraczającą 10 % ilości całkowitej o kategorii świeżości i rozmiarze bezpośrednio mniejszym lub większym od wskazanych dla skrzynki lub danej partii ryb.

Podczas klasyfikacji wyładowanych ze statku ilości określonego produktu ilości całkowite partii uważanych za małe w rozumieniu art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 103/76 nie powinny przekraczać 100 kg danego produktu wyładowanego ze statku i przeznaczonego do wprowadzenia do obrotu podczas określonej sprzedaży. Jednakże właściwe władze Państw Członkowskich są upoważnione do ustalenia ilości mniejszej niż 100 kg, w przypadku gdy wymagają tego szczególne warunki produkcji i wprowadzania do obrotu.

Państwa Członkowskie podejmą wszelkie niezbędne kroki w celu zapewnienia, aby klasyfikacja produktu, zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady (EWG) nr 103/76, podczas pierwszej sprzedaży mogła być zmieniana jedynie pod nadzorem właściwych władz.

W celu zapewnienia, że zawartość standardowych skrzynek odpowiadała ich zakładanej pojemności, jak przewiduje art. 8 ust. 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 103/76, co najmniej jedna skrzynka na sto musi być ważona, bez uszczerbku dla bardziej rygorystycznych przepisów krajowych lub zasad handlowych stosowanych w Państwach Członkowskich. Odchylenia wagi netto przewidziane w art. 8 ust. 5 rozporządzenia Rady (EWG) nr 103/76, o 5 % poniżej lub powyżej wagi wskazanej lub zakładanej, są dopuszczalne, z zastrzeżeniem bardziej rygorystycznych przepisów krajowych w dziedzinie prawa handlowego.

Klasyfikacja i wskazanie kategorii wielkości oraz stopnia świeżości, zgodnie z art. 7 i 8 rozporządzenia (EWG) nr 103/76, dokonuje się z uwzględnieniem odpowiedniego okresu czasu, zanim produkt zostanie po raz pierwszy zaoferowany do sprzedaży, aby ułatwić kontrolę przewidzianą w art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 3796/81.

1.
Klasyfikację gatunków wymienionych w załączniku II na różne kategorie świeżości i wielkości na podstawie systemu pobierania próbek, przewidzianego w art. 9 rozporządzenia (EWG) nr 103/76, należy przeprowadzać zgodnie z procedurą określoną w poniższych ustępach oraz w art. 8.
2.
Próbki pobierane są w taki sposób, aby były reprezentatywne dla danych partii przy uwzględnieniu praktyk handlowych stosowanych w tej dziedzinie w Państwach Członkowskich. Próbki powinny być pobierane w stały sposób, w zależności od wagi próbek, które mają być pobrane oraz od całkowitej ilości przeznaczonej do sprzedaży.
3.
Próbki te są pobierane z ilości, która ma być oferowana do sprzedaży w sposób przedstawiony poniżej, pod warunkiem że nie będą ważyły mniej niż 0,08 % jakiejkolwiek ilości powyżej 100 ton:
Ilość oferowana do sprzedaży

(tony)

Minimalna waga pobieranych próbek (kilogramy)
Mniej niż 5 8
5 lub więcej, ale mniej niż 15 20
15 lub więcej, ale mniej niż 40 40
40 lub więcej, ale mniej niż 60 60
60 lub więcej, ale mniej niż 80 80
80 lub więcej, ale mniej niż 100100
100 lub więcej120
4.
W przypadkach, gdy wyładunek następuje ze statku wyposażonego w zbiorniki rybne, próbki są pobierane z zawartości poszczególnych zbiorników, z uwzględnieniem powyższych przepisów.
1.
Wszystkie ryby w każdej próbce zostają zaklasyfikowane zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 103/76. Świeżość powinna być określona zgodnie z kryteriami ustalonymi w pkt I załącznika A do tego rozporządzenia.

Ilości przeznaczone do sprzedaży zostają następnie posortowane na takie same kategorie, jak te, które wynikają z klasyfikacji próbek ryb pod warunkiem że kontrola wzrokowa przedmiotowych ilości nie wzbudza żadnych wątpliwości co do reprezentatywności próbki.

Dopuszcza się wahania wielkości i świeżości przewidziane w art. 2.

2.
Jeżeli próbka wskazuje, że:

a) część badanych ryb, stanowiąca więcej niż 10 % ilości próbki, należy do kategorii B, minimalna waga pobieranej próbki musi być przynajmniej dwukrotnie większa niż waga określona w art. 7 ust. 3. Odpowiednia ilość ryb zostaje również zbadana zgodnie z kryteriami świeżości określonymi w pkt II załącznika A do rozporządzenia (EWG) nr 103/76. Ilości, o których mowa mogą być zakwalifikowane do kategorii wyższej niż B, jeżeli jakość wszystkich ryb z drugiej próbki jest wyższa niż B;

b) część badanych ryb nie spełnia wymogów ustanowionych dla wprowadzania do obrotu w celu spożycia przez ludzi, ilości, o których mowa nie mogą być wykorzystane w tym celu, chyba że klasyfikacja zgodne z art. 6, 7 i 8 rozporządzenia (EWG) nr 103/76 wykazuje, że część tej ilości może być wprowadzona do obrotu w celu spożycia przez ludzi;

c) pewne ilości mogą się okazać niejednorodne pod względem świeżości i wielkości, waga dodatkowych próbek, które mają być pobrane powinna być wyznaczona przez ekspertów określonych w art. 11 rozporządzenia (EWG) nr 103/76.

3.
Jeśli kontrola wzrokowa ryb wykaże, że nie były one konserwowane na statku w sposób określony w art. 6 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 103/76, stosuje się metodę oszacowywania ustanowiona w ust. 2 lit. a) niniejszego artykułu.

Państwa Członkowskie zapewnią w drodze regularnych kontroli przestrzeganie rozporządzenia (EWG) nr 103/76 w odniesieniu do produktów klasyfikowanych zgodnie z procedurą pobierania próbek.

1.
W celu stwierdzenia wagi wystawionych na sprzedaż i wyładowanych ilości przeprowadza się ważenie pojemników lub środka transportu, na który te ilości zostały załadowane.

W przypadku gdy tego typu ważenie nie może zostać wykonane, waga wyładowanych ilości obliczana jest na podstawie zawartości standardowych skrzynek, do których ilości te powinny zostać wyładowane. Jednakże powinno zostać przeprowadzone dodatkowe, wyrywkowe ważenie takich standardowych skrzynek.

2.
W przypadku gdy ilości wystawione są na publiczną licytację w standardowych skrzynkach, w celu wprowadzenia do obrotu poprzez określoną sprzedaż, ważenie odbywa się zgodnie z przepisami art. 5.
3.
Waga ilości przeładowywanych na pokład statku jest obliczana poprzez zastosowanie współczynników wymienionych w załączniku I:

– z jednej strony, do wielkości połowów dokonanych przez każdy statek lub do zawartości każdego zbiornika, mierzonych za pomocą właściwych środków technicznych,

– z drugiej strony, do ilości przeładowywanych na statek przetwórnię, mierzonych za pomocą pojemnika zatwierdzonego przez biuro miar i wag danego Państwa Członkowskiego.

W ramach systemu pobierania próbek Państwa Członkowskie podejmą wszelkie niezbędne środki, w szczególności aby zapewnić, że:

– wszystkie statki dysponowały odpowiednimi środkami i stosowały je, gwarantując utrzymanie jakości danych produktów zgodnie z kryteriami, określonymi w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 103/76,

– w odniesieniu do statków wyposażonych w zbiorniki rybne - były one dokładnie czyszczone, temperatura w zbiornikach pozwalała na przechowywanie ryb i aby istniała możliwość notowania tej temperatury,

– wszystkie ilości wprowadzane do obrotu były rejestrowane z podziałem na kategorie świeżości i rozmiaru. W przypadku określonym w art. 10 ust. 1 rejestracja odbywa się na podstawie dokumentów potwierdzających, podpisanych przez kapitana danego statku i przez nabywcę, a w przypadku określonym w art. 10 ust. 3 - na podstawie dokumentów podpisanych przez kapitanów danych statków.

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 grudnia 1985 r.

W imieniu Komisji
Karl-Heinz NARJES
Wiceprzewodniczący

______

(1) Dz.U. L 379 z 31.12.1981, str. 1.

(2) Dz.U. L 20 z 28.1.1976, str. 29.

(3) Dz.U. L 322 z 3.12.1985, str. 1.

ZAŁĄCZNIK  I 8

GatunkiWielkość(1)Ilość w m3Współczynniki
Śledź1)

2}

3)

10,86
Makrela1)

2}

3)

10,8
Szprot110,92
(1) Kategorie wielkości są określone zgodnie z art. 2 rozporządzenia Rady

(EWG) nr 3796/81.

ZAŁĄCZNIK  II 9

1. Śledz z gatunku Clupea harengus.

2. Sardynki z gatunku Sardina pilchardus.

3. Makrela z gatunku Scomber scombrus.

4. Makrela z gatunku Scomber japonicus.

5. Ostrobok (Trachurus spp.)

6. Sardela (Engrauliss spp.)

7. Picarel z gatunku Maena smaris.

8. Szprot z gatunku Sprattus sprattus.

1 Art. 6 zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia nr 3506/89 z dnia 23 listopada 1989 r. (Dz.U.UE.L.89.342.11) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 1989 r.
2 Art. 7 dodany przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia nr 3506/89 z dnia 23 listopada 1989 r. (Dz.U.UE.L.89.342.11) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 1989 r.
3 Art. 8 dodany przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia nr 3506/89 z dnia 23 listopada 1989 r. (Dz.U.UE.L.89.342.11) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 1989 r.
4 Art. 9 dodany przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia nr 3506/89 z dnia 23 listopada 1989 r. (Dz.U.UE.L.89.342.11) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 1989 r.
5 Art. 10 według numeracji ustalonej przez art. 1 pkt 1 rozporządzenia nr 3506/89 z dnia 23 listopada 1989 r. (Dz.U.UE.L.89.342.11) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 1989 r.
6 Art. 11 zmieniony i według numeracji ustalonej przez art. 1 pkt 1 rozporządzenia nr 3506/89 z dnia 23 listopada 1989 r. (Dz.U.UE.L.89.342.11) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 1989 r.
7 Art. 12 według numeracji ustalonej przez art. 1 pkt 1 rozporządzenia nr 3506/89 z dnia 23 listopada 1989 r. (Dz.U.UE.L.89.342.11) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 1989 r.
8 Załącznik I:

-zmienionyi według numeracji ustalonejprzez art. 1 pkt 3 rozporządzenia nr 3506/89 z dnia 23 listopada 1989 r. (Dz.U.UE.L.89.342.11) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 1989 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 1 rozporządzenia nr 1115/2006 z dnia 20 lipca 2006 r. (Dz.U.UE.L.06.199.6) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 28 lipca 2006 r.

9 Załącznik II:

-dodany przez art. 1 pkt 3 rozporządzenia nr 3506/89 z dnia 23 listopada 1989 r. (Dz.U.UE.L.89.342.11) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 1989 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia nr 1115/2006 z dnia 20 lipca 2006 r. (Dz.U.UE.L.06.199.6) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 28 lipca 2006 r.

© Unia Europejska, http://eur-lex.europa.eu/
Za autentyczne uważa się wyłącznie dokumenty Unii Europejskiej opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.