Tytuł 4 - Europejski Urząd Koordynacji - Rozporządzenie 1612/68 w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty
Dz.U.UE.L.1968.257.2
Akt utracił mocTYTUŁ IV
Europejski Urząd Koordynacji
Europejski Urząd Koordynacji
Głównym zadaniem Europejskiego Urzędu Koordynacji Kompensacji Wolnych Miejsc Pracy i Wniosków o Zatrudnienie (zwanego w niniejszym rozporządzeniu Europejskim Urzędem Koordynacji), powołanego w ramach Komisji, jest promocja, na poziomie Wspólnoty, zestawiania i kompensacji wolnych miejsc pracy i wniosków o zatrudnienie. W szczególności jest on odpowiedzialny za zadania techniczne w tym zakresie, które na mocy niniejszego rozporządzenia przypisane są Komisji, a zwłaszcza za udzielanie pomocy krajowym służbom zatrudnienia.
Dokonuje on syntezy informacji określonych w art. 14 i 15 oraz danych wynikających z badań przeprowadzonych na mocy art. 13, aby na ich podstawie przedstawić dane przydatne do prognozowania rozwoju sytuacji na wspólnotowym rynku pracy; dane te są podawane do wiadomości wyspecjalizowanych służb Państw Członkowskich oraz komitetów doradczego i technicznego.
a) koordynacja praktycznych środków niezbędnych na poziomie Wspólnoty do zestawiania i kompensacji wolnych miejsc pracy i wniosków o zatrudnienie, a także analizowanie wynikającego z tego faktu przemieszczania się pracowników;
b) przyczynianie się do osiągania tych celów przez wprowadzanie w życie, we współpracy z Komitetem Technicznym, wspólnych metod działania na poziomie administracyjnym i technicznym;
c) dokonywanie, w razie szczególnej potrzeby i we współpracy z wyspecjalizowanymi służbami, zestawień, tak aby wyspecjalizowane służby mogły je obsadzić.
Komisja, w porozumieniu z właściwymi władzami Państwa Członkowskiego oraz zgodnie z warunkami i trybem postępowania, które sama określi na podstawie opinii Komitetu Technicznego, może organizować wizyty i delegacje urzędników innych Państw Członkowskich, a także przygotowywać programy szkoleń wyspecjalizowanego personelu.
© Unia Europejska, http://eur-lex.europa.eu/
Za autentyczne uważa się wyłącznie dokumenty Unii Europejskiej opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.