Dziennik Ustaw

Dz.U.1920.60.373

| Akt utracił moc
Wersja od: 10 czerwca 1923 r.
Art.  3.

Zakres działania urzędów podatkowych w przedmiocie wymiaru należytości zmieniony zostaje w sposób następujący:

Urzędy podatkowe wymierzają należytości:

1) od kontraktów kupna nieruchomości, jeżeli te kontrakty prócz przyjęcia przez kupującego dotychczasowych ciężarów hipotecznych albo zabezpieczenia ceny kupna lub jej reszty nie zawierają żadnych postanowień ubocznych (np. innego rodzaju świadczeń dodatkowych, wymowy i t. p.);
2) od darowizn między żyjącymi, jeżeli nie ustanowiono żadnych świadczeń wzajemnych na rzecz darującego, lub osób trzecich;
3) od odpisów urzędownie sporządzonych w myśl § 2 ust. z 23 maja 1883 Dz. u. p. № 82.

Z zakresu działania urzędu podatkowego wyłącza się jednak wymiar należytości:

a) od kontraktów o nabycie gruntów na budowę drogi żelaznej;
b) od kontraktów o kupno nieruchomości - jeżeli którejkolwiek ze stron umawiających się przysługuje osobiste uwolnienie od należytości.

Należytości od wyroków i innych orzeczeń sądowych wymierzają wyłącznie Dyrekcje okręgów skarbowych.

Na rekursy przeciw wymiarom należytości uskutecznianym przez urzędy podatkowe, orzekają jako ostatnia instancja administracyjna: Dyrekcja okręgu skarbowego, jeżeli pojedyncza należytość 200 kor. nie przekracza, Dyrekcja skarbu we Lwowie gdy pojedyncza należytość wynosi więcej niż 200 kor.

Rekursy przeciw należytościom, przewyższającym 200 kor. urzędy podatkowe przedkładają bezpośrednio Dyrekcji skarbu we Lwowie.

Przeciw orzeczeniu tych władz może być wniesione zażalenie do Sądu Najwyższego (Trybunału Administracyjnego) z powodu niewłaściwego zastosowania ustawy lub z powodu istotnych wadliwości postępowania.