Dziennik UE

Dz.U.UE.L.2017.139.70

| Akt obowiązujący
Wersja od: 30 maja 2017 r.

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2017/918
z dnia 23 maja 2017 r.
uznająca Saint Vincent i Grenadyny za niewspółpracujące państwo trzecie w zakresie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1936/2001 i (WE) nr 601/2004 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i (WE) nr 1447/1999 1 , w szczególności jego art. 31,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. WPROWADZENIE

(1) Rozporządzeniem (WE) nr 1005/2008 ("rozporządzenie w sprawie połowów NNN") ustanowiono unijny system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom (połowom NNN) oraz ich powstrzymywania i eliminowania.

(2) W rozdziale VI rozporządzenia w sprawie połowów NNN określono procedury dotyczące uznawania państw trzecich za niewspółpracujące, działań podejmowanych w odniesieniu do państw uznanych za niewspółpracujące państwa trzecie, sporządzania wykazu niewspółpracujących państw trzecich, usunięcia z wykazu niewspółpracujących państw trzecich, publicznego dostępu do wykazu niewspółpracujących państw trzecich i wszelkich środków nadzwyczajnych.

(3) Zgodnie z art. 31 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja powinna wskazać państwa trzecie, które uznaje za niewspółpracujące w zakresie zwalczania połowów NNN. Państwo trzecie może zostać uznane za niewspółpracujące państwo trzecie, jeżeli nie wypełnia obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym lub państwie zbytu, polegających na podejmowaniu działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania.

(4) Określenie niewspółpracujących państw trzecich następuje na podstawie przeglądu wszelkich informacji określonych w art. 31 ust. 2 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

(5) Zgodnie z art. 33 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Rada powinna sporządzić wykaz niewspółpracujących państw. W odniesieniu do tych państw mają zastosowanie środki określone w art. 38 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

(6) Zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia w sprawie połowów NNN produkty rybołówstwa mogą być przywożone do Unii, wyłącznie jeżeli towarzyszy im świadectwo połowowe zgodne z tym rozporządzeniem.

(7) Zgodnie z art. 20 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie połowów NNN świadectwa połowowe zatwierdzone przez dane państwo bandery są akceptowane, pod warunkiem że Komisja otrzymała powiadomienie od danego państwa bandery zaświadczające, iż wprowadziło ono krajowe ustalenia w zakresie wdrożenia, kontroli i egzekwowania przepisów ustawowych i wykonawczych oraz środków ochrony i zarządzania, których muszą przestrzegać jego statki rybackie.

(8) Saint Vincent i Grenadyny nie przedstawiły Komisji swojego powiadomienia jako państwo bandery zgodnie z art. 20 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

(9) Zgodnie z art. 20 ust. 4 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja prowadzi współpracę administracyjną z państwami trzecimi w obszarach związanych z wdrożeniem przepisów tego rozporządzenia dotyczących świadectw połowowych.

(10) Na podstawie informacji, o których mowa w art. 31 ust. 2 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, Komisja uznała, że istnieją silne przesłanki wskazujące na to, że Saint Vincent i Grenadyny nie wywiązały się z obowiązków, które spoczywają na nich na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym lub państwie zbytu, polegających na podejmowaniu działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania.

(11) Zgodnie z art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja zdecydowała w związku z tym, decyzją z dnia 12 grudnia 2014 r. 2 , powiadomić Saint Vincent i Grenadyny o możliwości uznania ich za niewspółpracujące państwo trzecie zgodnie z rozporządzeniem w sprawie połowów NNN.

(12) W decyzji z dnia 12 grudnia 2014 r. uwzględniono informacje dotyczące najważniejszych faktów oraz analizy, które stanowiły podstawę możliwości takiego uznania.

(13) O decyzji powiadomiono Saint Vincent i Grenadyny, którym przekazano jednocześnie pismo zawierające sugestię, aby państwo to wdrożyło we współpracy z Komisją plan działania w celu naprawienia stwierdzonych niedociągnięć.

(14) Komisja zachęciła Saint Vincent i Grenadyny w szczególności: (i) do przyjęcia wszelkich niezbędnych środków na rzecz realizacji działań zawartych w planach działania zalecanych przez Komisję; (ii) do dokonania oceny realizacji działań zawartych w planie działania zalecanym przez Komisję; oraz (iii) do przesyłania Komisji co sześć miesięcy szczegółowych sprawozdań, zawierających ocenę realizacji każdego działania w odniesieniu do, między innymi, jego jednostkowej lub ogólnej skuteczności w zapewnieniu w pełni zgodnego systemu kontroli rybołówstwa.

(15) Saint Vincent i Grenadyny uzyskały możliwość udzielenia odpowiedzi na decyzję z dnia 12 grudnia 2014 r., a także odniesienia się do innych istotnych informacji przekazanych przez Komisję, co pozwoliło na przesłanie materiału dowodowego, aby odeprzeć zarzuty lub uzupełnić fakty przywołane w decyzji z dnia 12 grudnia 2014 r. Saint Vincent i Grenadynom zapewniono prawo do zwrócenia się o dodatkowe informacje lub do ich udzielenia.

(16) W drodze swojej decyzji z dnia 12 grudnia 2014 r. oraz pismem z tego samego dnia Komisja zainicjowała proces dialogu z Saint Vincent i Grenadynami i zaznaczyła, że w jej opinii okres sześciu miesięcy jest zasadniczo wystarczający do osiągnięcia porozumienia w tej sprawie.

(17) Komisja nadal poszukiwała wszelkich informacji, jakie uważała za niezbędne, i poddawała je weryfikacji. Uwagi ustne i pisemne przedłożone przez Saint Vincent i Grenadyny w następstwie decyzji z dnia 12 grudnia 2014 r. zostały przeanalizowane i wzięte pod uwagę. Saint Vincent i Grenadyny informowano na bieżąco, ustnie lub pisemnie, o rozważaniach Komisji.

(18) Saint Vincent i Grenadyny nie zareagowały w sposób dostateczny na niepokojące kwestie i niedociągnięcia opisane w decyzji z dnia 12 grudnia 2014 r., a także nie wdrożyły w pełni środków zaproponowanych w planie działania dołączonym do niniejszej decyzji.

2. POSTĘPOWANIE DOTYCZĄCE SAINT VINCENT I GRENADYN

(19) W dniu 12 grudnia 2014 r. Komisja powiadomiła Saint Vincent i Grenadyny o decyzji podjętej na podstawie art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, zgodnie z którą rozważa możliwość uznania Saint Vincent i Grenadyn za niewspółpracujące państwo trzecie.

(20) Komisja zachęciła Saint Vincent i Grenadyny, by w ścisłej współpracy z jej służbami wdrożyły plan działania na rzecz usunięcia niedociągnięć określonych w jej decyzji z dnia 12 grudnia 2014 r.

(21) Główne niedociągnięcia wskazane przez Komisję były związane z kilkoma przypadkami niewdrożenia obowiązków wynikających z prawa międzynarodowego, związanych w szczególności z przyjęciem odpowiednich ram prawnych, brakiem odpowiedniego i skutecznego monitorowania, brakiem programów obecności obserwatorów i programu inspekcji, brakiem jasnych i przejrzystych procedur rejestracji i licencji połowowych oraz brakiem odstraszającego systemu sankcji. Inne stwierdzone niedociągnięcia odnoszą się ogólnie do przestrzegania zobowiązań międzynarodowych, w tym zaleceń i rezolucji regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO). Stwierdzono również nieprzestrzeganie zaleceń i rezolucji odpowiednich organów, takich jak międzynarodowy plan działania FAO na rzecz zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (MPD-NNN) oraz wytyczne FAO w sprawie funkcjonowania państwa bandery. Nieprzestrzeganie niewiążących zaleceń i rezolucji wzięto jednak pod uwagę jedynie jako dowody pomocnicze, a nie jako podstawę do uznania za niewspółpracujące państwo trzecie.

(22) W swojej dokumentacji przedłożonej w dniu 2 lutego 2015 r. Saint Vincent i Grenadyny poinformowały Komisję o uzgodnieniach instytucjonalnych przyjętych w celu naprawy niedociągnięć wskazanych w decyzji z dnia 12 grudnia 2014 r.

(23) W dniu 11 lutego 2015 r. w Panamie odbyły się konsultacje techniczne między Komisją a Saint Vincent i Grenadynami.

(24) W dniu 13 marca 2015 r. Komisja Europejska i władze Saint Vincent i Grenadyn rozmawiały podczas telekonferencji w sprawie podjęcia działań następczych w odniesieniu do poziomu realizacji planu działania.

(25) Władze Saint Vincent i Grenadyn przedstawiły w dniu 7 sierpnia 2015 r. dokument zawierający wykaz działań prowadzonych w celu zapobiegania połowom NNN. Jednak w powiadomieniu tym władze zapowiedziały, że ostateczne zatwierdzenie większości dokumentów wyszczególnionych w planie działania zostaje przełożone na późniejszy termin.

(26) W dniu 2 października 2015 r. Komisja skierowała pismo do Ministra Rolnictwa, Transformacji Wsi, Leśnictwa i Rybołówstwa Saint Vincent i Grenadyn, w którym stwierdziła, że nie istnieje wyraźny dowód na to, iż władze Saint Vincent i Grenadyn wyeliminowały niedociągnięcia, które doprowadziły do wstępnego uznania tego państwa za niewspółpracujące państwo trzecie, i zaproponowała kontynuowanie dialogu w ramach wizyty weryfikacyjnej na miejscu.

(27) Władze Saint Vincent i Grenadyn odpowiedziały na to pismo i przedłożyły sprawozdanie z postępu prac w dniu 28 października 2015 r., bez przedstawienia żadnych dalszych elementów odnoszących się do dokumentu wymienionego w motywie 25.

(28) W piśmie wysłanym w dniu 16 grudnia 2015 r. Komisja zwróciła uwagę na brak postępów ze strony Saint Vincent i Grenadyn w odniesieniu do planu działania wynikającego z decyzji z dnia 12 grudnia 2014 r.

(29) W dniu 19 stycznia 2016 r. Komisja wysłała pismo do władz Saint Vincent i Grenadyn, w którym przekazała informacje zebrane w odniesieniu do działalności figurującego w wykazie NNN statku rybackiego Asian Warrior, znanego również jako Kunlun i Taishan, oraz o poprosiła o przekazanie dodatkowych informacji w odniesieniu do procesu rejestracji statków pod banderą tego państwa.

(30) W lutym 2016 r. Komisja przeprowadziła wizytę weryfikacyjną w celu omówienia postępów osiągniętych od czasu przyjęcia decyzji z dnia 12 grudnia 2014 r. W trakcie wizyty potwierdzono utrzymywanie się nieprawidłowości w rozwiązywaniu stwierdzonych niedociągnięć określonych w decyzji.

(31) W marcu 2016 r. władze Saint Vincent i Grenadyn przedstawiły: (i) projekt krajowego planu działania przeciwko połowom NNN (KPD-NNN) oraz (ii) projekt protokołu ustaleń między dwoma krajowymi organami zajmującymi się regulacją w odniesieniu do statków rybackich - Wydziałem Rybołówstwa i Departamentem Administracji Morskiej. Pismem z dnia 3 czerwca 2016 r. Komisja poinformowała władze Saint Vincent i Grenadyn, że treść tych dokumentów może nie być zgodna z obowiązkami tego państwa jako państwa bandery na mocy prawa międzynarodowego, jeśli chodzi o podejmowanie działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania. Ponadto w piśmie zwrócono uwagę, że brak jest jasnego harmonogramu usuwania niedociągnięć wskazanych w planie działania.

(32) Pismem z dnia 3 czerwca 2016 r. Komisja wezwała władze Saint Vincent i Grenadyn do dostarczenia informacji na temat statku rybackiego Gotland pływającego pod banderą tego państwa, co do którego istnieje podejrzenie, że prowadził połowy bez ważnej licencji na wodach podlegających krajowej jurysdykcji Senegalu i odmówił zastosowania się do poleceń wydawanych przez władze Senegalu 3 .

(33) W czerwcu 2016 r. Saint Vincent i Grenadyny przystąpiły do Umowy FAO o środkach stosowanych przez państwo portu.

(34) W dniu 15 lipca 2016 r. przesłano pocztą elektroniczną ponaglenie do władz Saint Vincent i Grenadyn, zachęcając je do podjęcia aktywnych działań w zakresie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów oraz skorygowania niedociągnięć w ramach prawnych i administracyjnych.

(35) W ślad za tą wiadomością, w dniu 24 października 2016 r. wysłano pismo do władz Saint Vincent i Grenadyn, którego odbiór władze te potwierdziły tego samego dnia.

3. UZNANIE SAINT VINCENT I GRENADYN ZA NIEWSPÓŁPRACUJĄCE PAŃSTWO TRZECIE

(36) Zgodnie z art. 31 ust. 3 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja dokonała przeglądu przestrzegania przez Saint Vincent i Grenadyny międzynarodowych zobowiązań jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu. Do celów niniejszego przeglądu Komisja wzięła pod uwagę parametry określone w art. 31 ust. 4-7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

3.1. Środki podjęte w odniesieniu do powtarzających się przypadków prowadzenia przez statki połowów NNN oraz przepływów handlowych produktów pochodzących z połowów NNN (art. 31 ust. 4 rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

(37) Na podstawie ogólnie dostępnych informacji Komisja ustaliła, że co najmniej dwa statki pływające pod banderą Saint Vincent i Grenadyn brały udział w nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowach w latach 2015 i 2016 4 .

(38) W sierpniu 2015 r. statek rybacki Asian Warrior, znany również jako Kunlun i Taishan, został zarejestrowany jako chłodniowiec do przewozu towaru pod banderą Saint Vincent i Grenadyn. Statek, który został uprzednio zatrzymany w Tajlandii jako utrzymujący fałszywie, że pływa pod banderą Indonezji, został we wrześniu 2015 r. wydalony z portu Phuket w Tajlandii bez zezwolenia wydanego przez właściwe organy. Statek zatankował przedtem 80 000 litrów paliwa i pobrał w ramach przeładunku antara, który wcześniej został wyładowany w Tajlandii. W grudniu 2015 r. władze Senegalu zatrzymały statek.

(39) W dniu 8 lutego 2016 r. postanowieniem osoby prawnej z siedzibą poza Saint Vincent i Grenadynami, której zlecono zarządzanie rejestrem, władze Saint Vincent i Grenadyn skreśliły statek z rejestru statków Saint Vincent i Grenadyn z powodu "niewłaściwego wykorzystania świadectw z rejestru, które nie były ważne dla żeglugi". Wiedząc, że Asian Warrior brał udział w wielu połowach NNN podczas prowadzenia działalności pod banderą Saint Vincent i Grenadyn, w tym wprowadzając na rynek nielegalne połowy, władze Saint Vincent i Grenadyn nie podjęły żadnych innych środków administracyjnych ani karnych w tym względzie poza usunięciem statku z rejestru. Ponadto statek Asian Warrior został w 2003 r. umieszczony w wykazie statków NNN Komisji do spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki (CCAMLR), a INTERPOL wydał w dniu 13 stycznia 2015 r. fioletową notę, którą po raz ostatni zaktualizowano w dniu 29 września 2015 r.

(40) Zwykła decyzja administracyjna w sprawie usunięcia statku rybackiego z rejestru, która nie zapewnia możliwości nałożenia innych kar, nie jest aktem zapewniającym odstraszające skutki. Wyrejestrowanie statku rybackiego nie zapewnia karalności sprawców za ich działania ani pozbawienia ich korzyści wynikających z tych działań. Dodatkowo brak właściwej reakcji ze strony Saint Vincent i Grenadyn oraz brak współpracy z odpowiednimi organami zainteresowanych państw portu są niezgodne z obowiązkami określonymi w art. 6 Umowy FAO o środkach stosowanych przez państwo portu w celu zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania.

(41) Komisja nie otrzymała żadnych wiadomości od władz Saint Vincent i Grenadyn z informacjami o Asian Warrior.

(42) Na podstawie informacji zebranych przez Komisję statek pływający pod banderą Saint Vincent i Grenadyn -Gotland 5  - został zgłoszony w lutym 2016 r. jako prowadzący połowy bez zezwolenia w wyłącznej strefie ekonomicznej Senegalu. Z tego powodu władze Senegalu wydały nakaz ścigania i zatrzymania statku, który uciekł. Z uwagi na to, że działania te stanowią naruszenie senegalskiego kodeksu rybołówstwa morskiego, władze Senegalu 6  ukarały statek rybacki Gotland grzywną w wysokości 1 030 000 000 CFA 7 .

(43) W następstwie wniosku o pomoc ze strony władz Senegalu Komisja nawiązała kontakt z władzami Saint Vincent i Grenadyn, zwłaszcza po to, aby podkreślić znaczenie, jakie ma dla Saint Vincent i Grenadyn podjęcie odpowiednich środków w odniesieniu do tego statku. Do tej pory Komisja nie otrzymała żadnej odpowiedzi od Saint Vincent i Grenadyn ani nie dostała informacji o udzieleniu wzajemnej pomocy na wniosek przekazany przez państwa członkowskie zgodnie z art. 51 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. Komisja została również poinformowana, że niektóre państwa trzecie także podjęły podobne inicjatywy. Komisja nie otrzymała żadnych informacji z jakichkolwiek innych źródeł o jakichkolwiek środkach podejmowanych przez Saint Vincent i Grenadyny w odniesieniu do przedmiotowego statku.

(44) W odniesieniu do informacji określonych w motywach 37-43 Komisja uznaje, że Saint Vincent i Grenadyny nie wywiązały się ze swoich obowiązków państwa bandery, mających na celu zapobieganie uczestniczeniu przez ich flotę w działaniach NNN. W związku z tym przypomina się, że zgodnie z art. 94 ust. 2 lit. b) UNCLOS państwo bandery musi poddać jurysdykcji prawa międzynarodowego każdy statek, który pływa pod jego banderą, w tym działania jego kapitana, oficerów i załogi. Zauważa się, że zgodnie z art. 117 UNCLOS państwo bandery ma obowiązek podjęcia w odniesieniu do swoich obywateli wszelkich środków niezbędnych do ochrony żywych zasobów morza pełnego lub współpracy z innymi państwami podejmującymi takie środki.

(45) Zgodnie z art. 31 ust. 4 lit. b) rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja zbadała również środki podjęte przez Saint Vincent i Grenadyny w odniesieniu do dostępu produktów rybołówstwa pochodzących z połowów NNN do rynku tego państwa. MPD-NNN zawiera wytyczne dotyczące uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym środków rynkowych, które wspierają ograniczenie lub eliminację handlu rybami i produktami rybołówstwa pozyskanymi z połowów NNN. W punkcie 71 planu sugeruje się ponadto, że państwa powinny podjąć kroki w celu poprawy przejrzystości swoich rynków, aby umożliwić identyfikowalność ryb lub produktów rybołówstwa. Podobnie w Kodeksie odpowiedzialnego rybołówstwa FAO, w szczególności w jego art. 11, określono dobre praktyki w zakresie zagospodarowania połowu oraz odpowiedzialnego handlu międzynarodowego. W art. 11 ust.1 pkt 11 Kodeksu odpowiedzialnego rybołówstwa wzywa się państwa do zagwarantowania, aby międzynarodowy i wewnętrzny handel rybami i produktami rybołówstwa odbywał się w zgodzie ze zdrowymi praktykami ochrony i zarządzania, przez ulepszanie identyfikacji pochodzenia ryb i produktów rybołówstwa.

(46) Podczas dwóch wizyt weryfikacyjnych przeprowadzonych w Saint Vincent i Grenadynach w maju 2014 r., jak wspomniano w motywie 9 decyzji z dnia 12 grudnia 2014 r., oraz w lutym 2016 r., Komisja ustaliła, że właściwe organy Saint Vincent i Grenadyn nie były w stanie zapewnić odpowiedniej kontroli działalności floty rybackiej tego państwa. Właściwe władze Saint Vincent i Grenadyn stwierdziły, że wszystkie statki rybackie działające w obszarze ICCAT dokonują wyładunku lub przeładunku wyłącznie w portach Trynidadu i Tobago (Port of Spain i Chaguaramas). Niemniej jednak, z uwagi na brak współpracy z władzami Trynidadu i Tobago, Saint Vincent i Grenadyny nie są w stanie udzielić informacji na temat cech charakterystycznych gatunków poławianych przez statki pływające pod ich banderą na pełnym morzu ani na temat produktów rybołówstwa wyładowywanych lub przeładowywanych w portach Trynidadu i Tobago, ani też na temat przepływów handlowych tych produktów. W związku z tym władze Saint Vincent i Grenadyn nie współpracują z władzami państw portu z naruszeniem art. 20 porozumienia FAO o środkach stosowanych przez państwo portu w celu zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania.

(47) Ponadto, jak opisano w motywie 38, władze Saint Vincent i Grenadyn nie przeszkodziły temu, aby produkty rybołówstwa pochodzące z nielegalnych połowów były wyładowywane w portach, co w konsekwencji stwarza ryzyko, że produkty te mają dostęp do rynku.

(48) Na podstawie informacji uzyskanych podczas wizyt na miejscu Komisja uważa, że Saint Vincent i Grenadyny nie są w stanie zagwarantować przejrzystości swoich rynków tak, aby umożliwić identyfikowalność ryb lub produktów rybołówstwa, zgodnie z wymogami pkt 71 MPD-NNN FAO i z art. 11.1.11 kodeksu odpowiedzialnego rybołówstwa FAO. W tym względzie wydaje się, że Saint Vincent i Grenadyny nie wypełniają ustanowionego w art. 23 UNFSA obowiązku państwa portu w zakresie podjęcia działań wspierających skuteczność międzynarodowych środków ochrony i zarządzania, w tym portowych inspekcji dokumentów, narzędzi połowowych lub połowów oraz zakazu wyładunku i przeładunku, jeżeli ustalono, że połowy zostały dokonane w sposób, który podważa skuteczność tych międzynarodowych środków ochrony i zarządzania.

(49) W świetle sytuacji, jaka wystąpiła po dniu 12 grudnia 2014 r., Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 3 i 4 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Saint Vincent i Grenadyny nie wypełniły obowiązków spoczywających na nich jako na państwie bandery na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do połowów NNN prowadzonych lub wspieranych przez statki rybackie pływające pod ich banderą lub przez ich podmioty krajowe oraz nie podjęły wystarczających działań uniemożliwiających dostęp do swojego rynku produktów rybołówstwa pochodzących z połowów NNN.

3.2. Niewypełnienie obowiązku współpracy i egzekwowania prawa (art. 31 ust. 5 rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

(50) Jak opisano w motywie(20) decyzji z dnia 12 grudnia 2014 r., Komisja przeanalizowała, czy Saint Vincent i Grenadyny skutecznie współpracowały z Komisją przy prowadzeniu dochodzenia i związanych z nim działań i stwierdziła, że organy Saint Vincent i Grenadyn odpowiedzialne za rybołówstwo nie dostarczyły Komisji żadnych informacji ani odpowiedzi na temat sposobu usunięcia braków w systemie zarządzania rybołówstwem stwierdzonych podczas wizyt Komisji. W okresie po decyzji z dnia 12 grudnia 2014 r. Komisja stwierdziła, że władze Saint Vincent i Grenadyn nie odpowiedziały na prośby Komisji o współpracę w odniesieniu do niezgodnej z prawem działalności połowowej statków Asian Warrior i Gotland. Na podstawie informacji zgromadzonych przez Komisję ustalono, że ten brak współpracy występował również w odniesieniu do wniosków o pomoc przesyłanych przez państwa członkowskie i państwa trzecie do władz Saint Vincent i Grenadyn w ramach dochodzenia i związanych z nim działań.

(51) Ponadto dokumenty przedłożone przez Komisję w odniesieniu do planu działania w następstwie decyzji z dnia 12 grudnia 2014 r. nie przełożyły się na żadne konkretne działania.

(52) Ponadto przy ocenie, czy Saint Vincent i Grenadyny przestrzegają swoich zobowiązań jako państwo bandery, Komisja przeanalizowała także, czy współpracują one z innymi państwami w zwalczaniu połowów NNN.

(53) Na podstawie informacji uzyskanych podczas wizyt na miejscu w maju 2014 r. i lutym 2016 r. oraz przekazanych przez władze nadbrzeżnych państw trzecich Komisja ustaliła, że statki rybackie Saint Vincent i Grenadyn działające na obszarze ICCAT dokonują wyładunku i przeładunku w portach w Trynidadzie i Tobago. Władze Saint Vincent i Grenadyn przyznały, że ich rząd formalnie nie współpracował z władzami Trynidadu i Tobago. Nie udało się osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od czasu decyzji Komisji z dnia 12 grudnia 2014 r.

(54) Sytuacja opisana w motywie 53 wskazuje, że Saint Vincent i Grenadyny nie współpracowały i nie koordynowały działań z państwami trzecimi, w których statki pływające pod banderą Saint Vincent i Grenadyn dokonują wyładunku lub przeładunku, w celu zapobiegania połowom NNN, ich powstrzymywania i eliminowania zgodnie z pkt 28 MPD-NNN. Co więcej, Saint Vincent i Grenadyny nie zawarły umowy ani porozumienia z innymi państwami, ani też nie współpracowały w inny sposób w celu egzekwowania obowiązujących przepisów, środków ochrony i zarządzania lub przepisów przyjętych na szczeblu krajowym, regionalnym lub globalnym, jak określono w pkt 31 MPD-NNN.

(55) Jak określono w motywie 25 decyzji z dnia 12 grudnia 2014 r., Komisja zbadała, czy Saint Vincent i Grenadyny zastosowały skuteczne środki egzekucyjne w stosunku do podmiotów odpowiedzialnych za połowy NNN i czy stosowano wystarczająco surowe sankcje w celu pozbawienia sprawców korzyści uzyskanych w wyniku połowów NNN. Dostępne dowody potwierdzają, że Saint Vincent i Grenadyny nie wypełniły obowiązków spoczywających na nich na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do skutecznych środków egzekucyjnych.

(56) Saint Vincent i Grenadyny nie przygotowały żadnej krajowej strategii w zakresie monitorowania, kontroli floty rybackiej, inspekcji i nadzoru nad nią, ani nie opracowały programów inspekcji i obserwacji. Jak podkreślono w motywie 27 decyzji z dnia 12 grudnia 2014 r., podczas wizyty na miejscu w maju 2014 r. Komisja zaobserwowała, że Saint Vincent i Grenadyny nie były w stanie monitorować swoich statków pływających na pełnym morzu, na wodach państw trzecich lub zawijających do portów w państwach trzecich. Podczas wizyty weryfikacyjnej na miejscu przeprowadzonej w lutym 2016 r. Komisja przekonała się, że Saint Vincent i Grenadyny nie naprawiły braków w monitorowaniu floty i w związku z tym nie przestrzegały przepisów art. 94 UNCLOS, który stanowi, że państwo bandery obejmuje swoją jurysdykcją zgodnie z prawem krajowym każdy statek pływający pod jego banderą oraz jego kapitana, oficerów i załogę. Saint Vincent i Grenadyny naruszają również przepisy art. 18 ust. 3 UNFSA, w którym określono środki, jakie państwo musi stosować wobec statków pływających pod jego banderą. Ponadto Saint Vincent i Grenadyny nie wypełniają obowiązków w zakresie zgodności i egzekwowania prawa, spoczywających na nich jako na państwie bandery zgodnie z art. 19 UNFSA, ponieważ nie wykazały, że działają zgodnie ze szczegółowymi zasadami ustanowionymi w tym artykule.

(57) Ramy prawne zarządzania flotą Saint Vincent i Grenadyn, które opierają się na ustawie o połowach dalekomorskich z 2001 r. oraz ustawie o rybołówstwie na pełnym morzu z 2003 r., nie zawierają definicji nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów. Ponadto w obecnych ramach prawnych brak jest definicji poważnych naruszeń, a także wyczerpującego wykazu poważnych wykroczeń podlegających proporcjonalnym surowym sankcjom. W związku z tym system sankcji w swojej obecnej formie nie jest kompleksowy i wystarczająco surowy, aby spełniać funkcję odstraszającą. Sposób traktowania naruszeń i poważnych naruszeń nie jest wystarczający, aby zapewnić przestrzeganie przepisów, zapobiec wszelkiego rodzaju wykroczeniom i pozbawić sprawców korzyści czerpanych z nielegalnej działalności, zgodnie z wymogami pkt 21 MPD-NNN i pkt 38 wytycznych FAO w sprawie funkcjonowania państwa bandery.

(58) Jak podkreślono w motywach 30 i 31 decyzji Komisji z dnia 12 grudnia 2014 r., poziomu rozwoju Saint Vincent i Grenadyn nie można uznać za czynnik osłabiający zdolność właściwych organów do współpracy z innymi państwami i do prowadzenia działań w zakresie egzekwowania prawa. Ocena konkretnych czynników ograniczających rozwój została bardziej szczegółowo opisana w motywach 66-67 niniejszej decyzji.

(59) Biorąc pod uwagę motywy 19-31 decyzji z dnia 12 grudnia 2014 r. oraz przebieg wydarzeń po dniu 12 grudnia 2014 r., Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 3 i art. 31 ust. 5 lit. a), b), c) i d) rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Saint Vincent i Grenadyny nie wypełniają obowiązków spoczywających na nich na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery w odniesieniu do współpracy i środków egzekwowania prawa.

3.3. Niewdrożenie przepisów międzynarodowych (art. 31 ust. 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

(60) Jak opisano w motywach 34-39 decyzji z dnia 12 grudnia 2014 r., Komisja przeanalizowała informacje, które uznała za istotne, pochodzące z dostępnych danych opublikowanych przez regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO), a w szczególności przez Międzynarodową Komisję ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT). Ponadto Komisja zbadała informacje, które uznała za istotne, dotyczące statusu Saint Vincent i Grenadyn jako państwa będącego umawiającą się stroną ICCAT po przyjęciu decyzji z dnia 12 grudnia 2014 r.

(61) Należy zwrócić uwagę na fakt, że flota Saint Vincent i Grenadyn jest ukierunkowana na połowy tuńczyka i innych gatunków daleko migrujących w obszarze ICCAT. Z tego względu Saint Vincent i Grenadyny powinny współpracować z ICCAT, regionalną organizacją ds. rybołówstwa kompetentną w tym regionie i w odniesieniu do tych gatunków. Jednakże pomimo faktu, że Saint Vincent i Grenadyny są umawiającą się stroną ICCAT, państwo to nie wypełnia spoczywającego na nich jako na państwie bandery, zgodnie z art. 117 UNCLOS, obowiązku przyjmowania, w odniesieniu do swych obywateli, środków na rzecz ochrony żywych zasobów dalekomorskich.

(62) Jak wskazano w motywach 35-38, między rokiem 2011 a 2013 ICCAT wystosowała szereg pism do władz Saint Vincent i Grenadyn. Po wydaniu decyzji z dnia 12 grudnia 2014 r. ICCAT skierowała w 2016 r. ponownie pismo ostrzegawcze do władz Saint Vincent i Grenadyn, podkreślając niedociągnięcia stwierdzone w ramach posiedzenia ICCAT w 2015 r., a mianowicie opóźnione przedkładanie: (i) sprawozdania rocznego; (ii) planu zarządzania zasobami włócznika północnego atlantyckiego; oraz (iii) tabel dotyczących zgodności. W tym samym piśmie ICCAT zwróciła się także do władz Saint Vincent i Grenadyn o dostarczenie dalszych informacji na temat wykonywania w kraju zalecenia ICCAT 12-05 w sprawie przestrzegania obowiązujących środków w odniesieniu do ochrony rekinów i zarządzania ich stadami. Ponadto ICCAT zgłosiła brak odpowiedzi na pisma ostrzegawcze.

(63) Wreszcie Saint Vincent i Grenadyny nie przyjęły krajowego planu działania na rzecz zwalczania połowów NNN, jak zaleca się w pkt 25 MPD-NNN.

(64) Jak wspomniano w motywie 39 decyzji z dnia 12 grudnia 2014 r., Ministerstwo Rolnictwa, Leśnictwa i Rybołówstwa Saint Vincent i Grenadyn nie jest w stanie zagwarantować rzeczywistego związku między państwem a statkami pływającymi pod banderą tego państwa zgodnie z wymogami art. 91 UNCLOS.

(65) Biorąc pod uwagę motywy 35-39 decyzji z dnia 12 grudnia 2014 r. oraz dalszy rozwój sytuacji, Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 3 i 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Saint Vincent i Grenadyny nie wypełniły obowiązków spoczywających na nich na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do międzynarodowych zasad, regulacji oraz środków ochrony i zarządzania.

3.4. Szczególne ograniczenia krajów rozwijających się (art. 31 ust. 7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

(66) Przypomina się, że według wskaźnika rozwoju społecznego ONZ 8  Saint Vincent i Grenadyny są państwem o wysokim rozwoju społecznym (97. miejsce wśród 188 państw). Przypomina się również, że zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady 9  Saint Vincent i Grenadyny zostały wymienione w kategorii krajów i terytoriów o średnio wysokich dochodach.

(67) Jak określono w motywie 42 decyzji z dnia 12 grudnia 2014 r., nie można było znaleźć bezpośredniego dowodu na to, że niewypełnienie przez Saint Vincent i Grenadyny obowiązków spoczywających na nich na mocy prawa międzynarodowego jest wynikiem ograniczeń w zakresie rozwoju. Podobnie nie ma żadnego konkretnego dowodu na korelację między stwierdzonymi brakami w zakresie monitorowania i kontroli działalności połowowej oraz nadzoru nad nią a brakiem zdolności i infrastruktury. W tym względzie należy zauważyć, że władze Saint Vincent i Grenadyn nie powoływały się na żaden argument dotyczący ograniczeń w zakresie rozwoju i stwierdziły, że ich administracja wykazuje się ogólnie dobrym poziomem efektywności.

(68) Biorąc pod uwagę motywy 41, 42 i 43 decyzji z dnia 12 grudnia 2014 r. oraz rozwój sytuacji po dniu 12 grudnia 2014 r., Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że poziom rozwoju Saint Vincent i Grenadyn nie ma negatywnego wpływu ogólne wyniki działalności tego państwa w odniesieniu do rybołówstwa.

4. KONKLUZJE W SPRAWIE UZNANIA PAŃSTWA TRZECIEGO ZA NIEWSPÓŁPRACUJĄCE

(69) Mając na uwadze konkluzje dotyczące niewypełnienia przez Saint Vincent i Grenadyny obowiązków spoczywających na nich na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym lub państwie zbytu oraz obowiązku podjęcia działań służących zapobieganiu połowom NNN oraz ich powstrzymywaniu i eliminowaniu, państwo to należy wskazać, zgodnie z art. 31 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, jako niewspółpracujące państwo trzecie w zakresie zwalczania połowów NNN.

(70) Mając na uwadze art. 18 ust. 1 lit. g) rozporządzenia w sprawie połowów NNN, właściwe organy państw członkowskich mają obowiązek zakazać przywozu produktów rybołówstwa do Unii bez konieczności żądania przedstawienia dodatkowych dowodów ani zwrócenia się z wnioskiem o pomoc do państw bandery, jeżeli stwierdzą, że świadectwo połowowe zostało zatwierdzone przez organy państwa bandery uznanego za państwo niewspółpracujące zgodnie z art. 31 tego rozporządzenia.

(71) Należy stwierdzić, że wskazanie Saint Vincent i Grenadyn jako państwa, które Komisja uznaje za niewspółpracujące, nie wyklucza podjęcia dalszych kroków przez Komisję lub Radę do celów ustanowienia wykazu państw niewspółpracujących.

5. PROCEDURA KOMITETOWA

(72) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł  1

Wskazuje się Saint Vincent i Grenadyny jako państwo trzecie, które Komisja uznaje za niewspółpracujące państwo trzecie w zakresie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów.

Artykuł  2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 maja 2017 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
1 Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 1.
2 Decyzja Komisji z dnia 12 grudnia 2014 r. w sprawie powiadomienia państwa trzeciego o możliwości uznania go za niewspółpracujące państwo trzecie zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (Dz.U. C 453 z 17.12.2014, s. 5).
4 Zob. fioletowa nota Interpolu nr 248 z dnia 13 stycznia 2015 r., https://www.ccamlr.org/en/compliance/non-contracting-party-iuu-vessel-list oraz przypis 13.
6 Ustawa nr 2015-18 z dnia 13 lipca 2015 r.
8 Informacja pochodzi ze strony internetowej http://hdr.undp.org/en/statistics
9 Rozporządzenie (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. ustanawiającego instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju (Dz.U. L 378 z 27.12.2006, s. 41).
© Unia Europejska, http://eur-lex.europa.eu/
Za autentyczne uważa się wyłącznie dokumenty Unii Europejskiej opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.