Dzienniki UE

Dz.U.UE.L.1962.136.2892

| Akt obowiązujący
Wersja od: 17 grudnia 1962 r.

DECYZJA RADY
z dnia 4 grudnia 1962 r.
w sprawie koordynacji polityk w zakresie struktury rolnictwa

RADA EUROPEJSKIEJ WSPÓLNOTY GOSPODARCZEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 43,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinie Zgromadzenia,

a także mając na uwadze, co następuje:

funkcjonowaniu i rozwojowi wspólnego rynku produktów rolnych musi towarzyszyć ustanowienie wspólnej polityki rolnej, której integralną częścią jest polityka w zakresie strukury rolnictwa;

na mocy art. 39 ust. 1 lit. a) i b) Traktatu jednym z celów wspólnej polityki rolnej jest zwiększenie wydajności produkcji rolnej i zapewnienie w ten sposób odpowiedniego poziomu życia ludności rolniczej, w szczególności poprzez podniesienie indywidualnych dochodów osób zatrudnionych w rolnictwie; aby cele te zostały osiągnięte, konieczne jest zachowanie zdrowych elementów w strukturze rolnictwa oraz wyeliminowanie braków w strukturze;

wdrażając politykę w zakresie struktury w ramach wspólnej polityki rolnej, należy zwrócić uwagę na tendencje występujące na rynkach rolnych; w konsekwencji konieczna jest ścisła współpraca pomiędzy polityką w zakresie rynków rolnych i polityką w zakresie struktur rolnych; ponadto należy pamiętać, że struktura rolnictwa jest ściśle związana z gospodarką jako całością;

niezbędna zatem jest zarówno koordynacja polityki strukturalnej z polityką rozwoju regionalnego, jak i, w ramach polityki rozwoju regionalnego, podjęcie dodatkowych środków stworzonych w celu ułatwienia dostosowania rolnictwa do tendencji gospodarczych i społecznych;

na poziomie lokalnym i regionalnym występują braki strukturalne, zatem poprawa strukturalna jest możliwa wyłącznie przy aktywnej współpracy stron bezpośrednio zainteresowanych; przede wszystkim Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za wdrożenie polityki w zakresie struktury;

jednakże należy podjąć, w ramach Wspólnoty, kroki w celu pobudzenia wysiłków skierowanych na poprawę struktury rolnictwa, jak również w celu dokonania wszystkiego, co jest możliwe, aby zwiększyć potencjał gospodarczy i konkurencyjność rolnictwa;

koordynacja przez Wspólnotę polityk strukturalnych Państw Członkowskich zapewnia środki harmonizacji takich polityk ze wspólną polityką rolną oraz z innymi celami Wspólnoty;

koordynacja polityk strukturalnych wymaga ścisłej i trwałej współpracy pomiędzy Państwami Członkowskimi a Komisją; może to zostać osiągnięte w sposób najbardziej efektywny poprzez utworzenie Stałego Komitetu składającego się z przedstawicieli każdego z Państw Członkowskich oraz przedstawiciela Komisji jako przewodniczącego;

niezbędne jest, aby Komisja przedkładała corocznie Zgromadzeniu i Radzie sprawozdanie w sprawie struktury, przedstawiające ogólną sytuację we Wspólnocie w odniesieniu do struktury rolnictwa oraz zawierające ocenę polityk strukturalnych Państw Członkowskich w odniesieniu do celów wspólnej polityki rolnej;

w ramach koordynacji polityk strukturalnych należy podjąć kroki, aby zapewnić odpowiednie i skoordynowane korzystanie ze wspólnotowych możliwości finansowania w celu poprawy struktury rolnictwa, możliwości te oferowane są głównie przez Fundusz Orientacji i Gwarancji (w odniesieniu do działań objętych art. 3 ust. 1 lit. d) i art. 2 ust. 2 lit. c) rozporządzenia Rady nr 25 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej), przez Europejski Fundusz Społeczny oraz przez Europejski Bank Inwestycyjny;

niezbędne jest, aby Komisja, opierając się w szczególności na sprawozdaniu w sprawie struktury, przedkładała Radzie do przyjęcia na mocy art. 43 Traktatu propozycje zmierzające do poprawy struktury rolnictwa oraz do umożliwienia koordynacji polityk strukturalnych Państw Członkowskich;

w celu koordynacji polityk strukturalnych niezbędne jest informowanie o sytuacji w Państwach Członkowskich w odniesieniu do struktury rolnictwa i polityk rolnych, a w szczególności o środkach podjętych w celu poprawy struktury, jak również warunków na poziomie regionalnym; Państwa Członkowskie powinny dostarczyć Komisji niezbędne informacje;

aby osiągnąć efektywną koordynację polityk strukturalnych, Komisja musi otrzymywać od Państw Członkowskich szczegóły wszystkich proponowanych wieloletnich planów oraz programów regionalnych, jak również projekty wszystkich proponowanych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych lub, jeżeli nie istnieją one w formie projektów, szeroki opis ogólny przewidzianych przepisów;

w odniesieniu do takich propozycji zapewnienie efektywnej koordynacji polityk strukturalnych Państw Członkowskich jest możliwe, wyłącznie, jeżeli Komisja jest uprawniona do wyrażania opinii w sprawie propozycji oraz jeżeli jest zobowiązana do podawania do wiadomości swoich opinii na wniosek Państwa Członkowskiego;

mając na względzie w szczególności harmonizację ustawodawstwa krajowego, koordynacja polityk strukturalnych wymaga znajomości wszystkich istotnych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych obowiązujących w Państwach Członkowskich; pożądane jest, aby Państwa Członkowskie dostarczały Komisji wszelkie inne informacje, których może ona potrzebować w związku z koordynacją polityk strukturalnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł  1
1. Mając na względzie wspieranie koordynacji polityk w zakresie struktur rolnictwa oraz osiągnięcie ściślejszej i trwalszej współpracy pomiędzy Państwami Członkowskimi a Komisją, ustanawia się przy Komisji Stały Komitet ds. Struktur Rolnych (zwany dalej "Komitetem").
2. Komitet jest odpowiedzialny za analizowanie polityk strukturalnych Państw Członkowskich, wraz ze wszystkimi środkami i programami proponowanymi przez nie w celu poprawy struktury rolnictwa. Przeprowadzając takie analizy, należy zwrócić uwagę na wzajemne powiązanie polityki strukturalnej z polityką rozwoju regionalnego i z polityką w zakresie rynków rolnych, jak również na tendencje na rynkach rolnych. Komitet jest odpowiedzialny za zapewnienie wymiany informacji pomiędzy Państwami Członkowskimi a Komisją w odniesieniu do kwestii dotyczących polityki strukturalnej. Komitet jest konsultowany przez Komisję w sprawie problemów odnoszących się do struktury rolnictwa. Komitet wspiera Komisję przy przygotowywaniu części a) sprawozdania w sprawie struktury przewidzianego w art. 2.
3. Komitet składa się z przedstawicieli każdego z Państw Członkowskich oraz przedstawiciela Komisji jako przewodniczącego.
4. Komisja zapewnia obsługę sekretariatu Komitetu.
5. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.
Artykuł  2

Komisja co roku przedkłada Zgromadzeniu i Radzie sprawozdanie w sprawie struktury, zawierające:

a) przegląd sytuacji w odniesieniu do struktury rolnictwa w Państwach Członkowskich oraz ich polityk w tym zakresie, wraz ze spisem środków podjętych w ramach takich polityk;

b) studium analizujące charakter, rozkład geograficzny, zakres oraz finansowanie takich środków w kontekście polityk strukturalnych Państw Członkowskich, jak również analizujące efektywność takich środków w odniesieniu do celów wspólnej polityki rolnej oraz potencjalnych długoterminowych rynków zbytu, które normalnie można przewidzieć dla produktów rolnych;

c) informacje w odniesieniu do następujących pozycji dotyczących koordynacji na poziomie wspólnotowym polityk w zakresie struktury rolnictwa:

1) środków podjętych w celu takiej koordynacji;

2) finansowania przez Wspólnotę;

3) wyników takich środków oraz takiego finansowania.

Artykuł  3

Stanowiąc na mocy art. 43 Traktatu, Rada przyjmuje, w szczególności na podstawie sprawozdania w sprawie struktury, środki niezbędne do koordynacji polityk strukturalnych Państw Członkowskich. Proponując takie środki, Komisja bierze pod uwagę istniejące środki finansowania wspólnotowego, pod warunkiem że proponowane środki uzasadniają finansowanie z tego źródła, uwzględniając decyzje Rady odnoszące się db finansowania wspólnotowego.

Artykuł  4
1. Państwa Członkowskie dostarczają Komisji co roku dokumentację niezbędną do opracowania sprawozdania w sprawie struktury rolnictwa. Taka dokumentacja odnosi się w szczególności do:

– sytuacji w odniesieniu do struktury rolnictwa, z uwzględnieniem warunków regionalnych i polityk rozwoju regionalnego,

– stosunku pomiędzy strukturą rolnictwa i politykami rynkowymi,

– charakteru, zakresu i finansowania środków poprawy strukturalnej podjętych w ubiegłych latach,

– charakteru i zakresu środków poprawy strukturalnej przewidzianych w bieżących latach.

2. Po konsultacji z Komitetem Komisja określa formę, w jakiej informacje takie mają być dostarczane przez Państwa Członkowskie, oraz termin ich przedłożenia.
Artykuł  5

Państwa Członkowskie w odpowiednim terminie przedstawiają Komisji następujące dokumenty, jeżeli zawierają one środki poprawy strukturalnej:

– w możliwie najpełniejszym zakresie, projekty proponowanych przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych lub, jeżeli nie istnieją one w formie projektów, szeroki opis ogólny przewidzianych przepisów,

– projekty wieloletnich planów i programów regionalnych.

Artykuł  6

Komisja

– może wyrazić opinię w sprawie każdego projektu przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych, wieloletniego planu lub programu regionalnego przedstawionych Komisji na mocy art. 5,

– wyraża opinię o takich projektach na wniosek Państwa Członkowskiego.

W każdym przypadku Komisja konsultuje Komitet.

Artykuł  7

W terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji Państwa Członkowskie, mając na względzie w szczególności harmonizację ustawodawstwa krajowego, przekazują Komisji szczegóły wszystkich istniejących przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych odnoszących się do poprawy struktury rolnictwa. Bez uszczerbku dla przepisów art. 5 szczegóły wszystkich istniejących przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych przyjętych po tym dniu są przekazywane bezzwłocznie po ich wejściu w życie.

Artykuł  8

Państwa Członkowskie dostarczają Komisji, na jej wniosek, wszelkich innych informacji, których może ona potrzebować do celów koordynacji polityk w zakresie struktury rolnictwa na poziomie wspólnotowym.

Artykuł  9

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 4 grudnia 1962 r.
W imieniu Rady
E. COLOMBO
Przewodniczący
© Unia Europejska, http://eur-lex.europa.eu/
Za autentyczne uważa się wyłącznie dokumenty Unii Europejskiej opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.