Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 21 sierpnia 2008 r.
Izba Skarbowa w Bydgoszczy
ITPP2/443-447/08/EŁ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 maja 2008 r. (data wpływu 21 maja 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 sierpnia 2008 r. (data wpływu 12 sierpnia 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy gruntów (działek) przeznaczonych pod zabudowę - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 21 maja 2008 r. wpłynął wniosek, uzupełniony pismem z dnia 8 sierpnia 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy gruntów (działek) przeznaczonych pod zabudowę.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

W miesiącu maju 1993 r. nabyła Pani z mężem działkę rolną o powierzchni 1,0586 ha w celu upraw ogrodniczo-rolniczych. W miesiącu czerwcu 1993 r. mąż zmarł. Po przeprowadzonej sprawie spadkowej została Pani jedyną spadkobierczynią, ponieważ 4 synów zrzekło się praw do dziedziczenia. Urząd Miasta nie był zainteresowany odkupieniem tej działki. Również do sprzedaży ta działka jest nieatrakcyjna z powodu przebiegającej przez środek działki rury gazowej wysokiego ciśnienia, autostrady w odległości ok. 80 metrów oraz braku mediów (poza prądem) i braku umocnionej drogi dojazdowej. W 1994 r. w planie zagospodarowania przestrzennego działki te zostały przekształcone jako tereny budowlane. Oświadczyła Pani, iż grunty te były wykorzystywane do działalności rolniczej, tj. uprawa drzewek owocowych, krzewów, truskawek i różnych warzyw, np. marchew, kapusta, cebula, kartofle, fasola itp. w okresie od 1993 do 2001 r.. Uzyskane płody ogrodniczo-rolnicze wykorzystywała Pani wyłącznie na potrzeby własne i rodziny, i nie prowadziła sprzedaży zarobkowej. W 2001 r. podzieliła Pani tę działkę na 5 mniejszych i wewnętrzną drogę dojazdową. Chce Pani dla swojej rodziny zatrzymać tylko jedną działkę (nr 23/6), a pozostałe cztery działki musi sprzedać (ponieważ koszty opłat zaczęły rosnąć z roku na rok i nie była Pani w stanie tego opłacić). Wskazała Pani, iż działki oferowała do sprzedaży przez pośredników nieruchomości. W miesiącu grudniu 2002 r. sprzedała Pani pierwszą działkę (nr 23/4) z udziałem w drodze za kwotę 30.000 zł z czego ok. 15.000 zł wydała na uregulowanie zadłużeń z tytułu opłat za dzierżawę wieczystą tego gruntu za 3 lata. W miesiącu listopadzie 2006 r. sprzedała Pani drugą działkę (nr 23/2) z udziałem w drodze za 40.000 zł i znowu uregulowała długi ok. 15.000 zł za dzierżawę wieczystą (za 3 lata), a reszta, która pozostała nie zwróciła kosztów inwestycji na tej działce (prace ogrodnicze, drzewa, krzewy).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Sprzedałam dwie działki i planuję sprzedać jeszcze dwie - czy muszę odprowadzić podatek od towarów i usług.

Zdaniem Wnioskodawcy, działka została kupiona w celach prywatnych, a nie w celu handlowym. Działka w całości ma 1,0586 ha, tj. 5 części to działki powstałe w wyniku podziału wyodrębnionego. Uważa Pani, iż nie powinna płacić ww. podatku, ponieważ działka została nabyta w 1993 r. do majątku prywatnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 powołanej ustawy. Zgodnie z nią, pod pojęciem towaru należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Z powołanych przepisów wynika, że dopiero od chwili wejścia ich w życie, tj. od 1 maja 2004 r. zasadą jest opodatkowanie dostawy gruntów podatkiem od towarów i usług.

Pojęcia "podatnik" i "działalność gospodarcza", na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy. Podatnikami - wg zapisu art. 15 ust. 1 - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 tego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z definicji zawartej w art. 15 ust. 2 ww. ustawy wynika, że za działalność gospodarczą uznaje się czynności z zakresu działalności produkcyjnej, handlowej, usługowej, tak więc warunkiem niezbędnym uznania, że dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług jest ustalenie, że występuje on w obrocie jako producent, handlowiec, usługodawca. Wówczas za działalność gospodarczą może być uznana nawet pojedyncza czynność, jeśli wiąże się z nią zamiar jej wykonywania w sposób częstotliwy.

Stosownie do przepisu art. 2 pkt 15 cytowanej wyżej ustawy, pod pojęciem działalności rolniczej - rozumie się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin "in vitro", fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (PKWiU 02.01.13) oraz bambusa (PKWiU 02.01.42-00.11), a także świadczenie usług rolniczych.

Natomiast pod pojęciem rolnika ryczałtowego (art. 2 pkt 19 ustawy) - rozumie się rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych.

W związku z tym, aby dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, iż grunt został nabyty w 1993 r. Przeznaczony był do uprawy: drzewek owocowych, krzewów, truskawek i różnych warzyw (marchew, kapusta, cebula, kartofle, fasola) w okresie od 1993 do 2001 r. Jak Pani oświadczyła uzyskane płody ogrodniczo-rolnicze wykorzystywane były wyłącznie na potrzeby własne i rodziny, i nie dokonywano sprzedaży zarobkowej.

Jak wykazano wyżej, grunty od dnia 1 maja 2004 r. spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Co do zasady za działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, uznano działalność rolników. Mając na uwadze przepis art. 2 pkt 19 ustawy, nie można uznać Wnioskodawcy za rolnika ryczałtowego w myśl powołanego przepisu, tj. rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis, w oparciu o wyżej wskazane przepisy prawa uznać należy, iż przedmiotowe grunty nie służyły działalności gospodarczej (w tym również rolniczej), o której mowa w art. 15 ust. 2 ww. ustawy, przy uwzględnieniu treści art. 2 pkt 15, a Wnioskodawcę nie można uznać za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 1 cyt. ustawy.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż dokonała Pani w 2002 r. dostawy jednej wydzielonej działki, tj. przed dniem wejścia ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (którą to ustawodawca uznał sprzedaż gruntu jako czynność opodatkowaną). Dokonała też Pani sprzedaży drugiej działki w 2006 r. Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż planuje Pani sprzedaż jeszcze dwóch pozostałych działek.

Zatem jeśli przedmiotowe grunty - jak wynika z treści złożonego wniosku - nigdy nie były wykorzystywane przez Panią w działalności gospodarczej w tym również w działalności rolniczej, a Pani nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, należy uznać, że ich sprzedaż (trzy działki, tj. jedna sprzedana w 2006 r. oraz dwie działki sprzedane w przyszłości) nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej - powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl